ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΙΣΜΟΙ
ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ (ΤΟΥΣ)
ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΟΥ


Βεβαίως, ένας γλωσσολόγος που εκπορνεύει την επιστήμη του (ή μάλλον, τους τίτλους του) δεν έχει σχέση με «Γράμματα», λέξεις και λεξικά.

Ή, ακόμα χειρότερα: αυτήν που έχει, είναι πρόθυμος να την θυσιάσει για να κερδίσει λίγη δόξα και χειροκρότημα από το μαύρο μέτωπο του δεξιού λαϊκισμού και του κοινωνικού ρατσισμού της «αριστείας».

Γι’ αυτό και ο κ. Μπαμπινιώτης, μετά από τις λαθροχειρίες που επιχείρησε γύρω από το θέμα της «ανύπαρκτης» μακεδονικής γλώσσας και των δικών του παλινωδιών στο θέμα αυτό, σκέφτηκε να μπει κι αυτός στο χορό των αυτοδιορισμένων «αρίστων» οι οποίοι κουνάνε το δάχτυλο στους άλλους για άγνοια της γλώσσας, (ου μην αλλά και για αδιαφορία απέναντι σε «καίρια στοιχεία τής ύπαρξης και τής ταυτότητάς μας»), για να αποδειχθεί τελικά ότι άγνοια έχουν αυτοί.

Ο Μπαμπινιώτης λοιπόν αποφασίζει να κάνει τη χάρη στο κοινό του και να εγκύψει στο ερώτημα που του απηύθυναν «Σοβαροί, εγγράμματοι δημοσιογράφοι, επιστήμονες, εκπαιδευτικοί, ακροατές», εν μέσω καγχασμών («Και χα, χα, χα ….» –sic): Τι είναι αυτό το «απεύθυνση» κ. Μπαμπινιώτη; (σ.σ. protagon.gr). Υπάρχει τέτοια λέξη;

Ο εθνικός μας (τους) γλωσσολόγος δεν μπορεί βέβαια να παραστήσει ότι δεν υπάρχει. Ασφαλώς γνωρίζει ότι υπάρχει. Από την άλλη όμως, δεν θέλει να χάσει αυτή τη χρυσή ευκαιρία να βγάλει τη μνησικακία του απέναντι «στο λεξιλόγιο τής αριστερής διανόησης με την τάση της προς νεολογισμούς και καινολεξίες (που ενίοτε καταλήγουν σε κενολεξίες)» και να στηλιτεύσει την αμάθεια του αγράμματου πρωθυπουργού.

IMAGE DESCRIPTIONΜέσα από διάφορα ήξεις-αφήξεις, λοιπόν, παραδέχεται ότι τέτοια λέξη όντως υπάρχει, και μάλιστα ότι «εμφανίζεται σε αναζητήσεις στο Google με κάποιες χιλιάδες».

Και τι μ’ αυτό, όμως; Αποφαίνεται ότι οι εμφανίσεις αυτές «δεν δεσμεύουν τον λεξικογράφο, όταν δεν εκτιμά τη χρήση του ως ευρεία και όταν μάλιστα (όπως αποδείχθηκε στην πράξη) τόσοι έγκυροι ομιλητές τής γλώσσας αντιδρούν αυθόρμητα με αρνητικό τρόπο, εκπλήσσονται και σατιρίζουν ακόμη μια τέτοια χρήση».

Εμείς οι έγκυροι, απαντά λοιπόν ο αδέσμευτος λεξικογράφος, αρνούμαστε να δώσουμε διαβατήριο στους άκυρους, τους χυδαίους, τους αμαθείς, (και επιπλέον αριστερούς), ώστε να μολύνουν την ανώτερη γλώσσα μας.

Δεν έχω πρόθεση να αμφισβητήσω ότι π.χ. ο κ. Πρετεντέρης και οι λοιποί αυθόρμητα σατιρίζοντες συνομιλητές τού κ. Μπαμπινιώτη είναι έγκυροι ομιλητές της ελληνικής γλώσσας. Αντιστοίχως όμως αναμένω απ’ αυτόν να δεχτεί ότι τουλάχιστον εξίσου έγκυροι ομιλητές –και γραφείς– της ελληνικής γλώσσας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι υπηρεσίες της, μεταξύ άλλων οι μεταφραστικές.

Αν μη τι άλλο, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αρμόδια να εκδίδει αποφάσεις και άλλες πράξεις που δεσμεύουν νομικά το ελληνικό κράτος και τους πολίτες του – μια αρμοδιότητα που οι «άριστοι» δεν διαθέτουν προς το παρόν, τουλάχιστον τυπικά.

Στα κείμενα λοιπόν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η λέξη απεύθυνση απαντά ήδη πλειστάκις, όπως αποδεικνύεται από τον παρακάτω ενδεικτικό πίνακα, και μάλιστα καλύπτει ένα αρκετά ευρύ φάσμα νοήματος, εφόσον αποδίδει περισσότερες από μία ξένες λέξεις.

IMAGE DESCRIPTIONΜπορεί βέβαια αυτή η χρήση να εντάσσεται στην προσπάθεια των Ευρωπαίων να ευνοήσουν τον Τσίπρα που ξεπούλησε τη Μακεδονία, ποιος ξέρει.

Πάντως η λέξη απεύθυνση είναι πολύ πιο υπαρκτή και εν χρήσει απ’ ό,τι π.χ. η λέξη απευθυσμένον (έντερο), την οποία δύο φορές αναφέρει ο Μπαμπινιώτης με εμφανή σκανδαλιστική διάθεση, προφανώς πιστεύοντας ότι κάνει κάποιο τρομερό καλαμπούρι και γελοιοποιεί τον αντίπαλό του.

Σε μένα τουλάχιστον, η πρώτη λέξη είναι πολύ περισσότερο οικεία από τη δεύτερη, που μου είναι ουσιαστικά άγνωστη· όταν ακούω –ή διαβάζω– «απεύθυνση», σκέφτομαι απλώς «απεύθυνση», και όχι τα έντερα. Σημειώνω δε ότι είμαι γεννημένος το 64, οπότε, αν και νεότερος ηλικιακά
του Μπαμπινιώτη, είμαι πάντως ήδη πρεσβύτερος σε σχέση με την πλειονότητα των χρηστών της ελληνικής, για τους οποίους η αντίστοιχη εξοικείωση με την καθεμιά από αυτές τις λέξεις θα είναι ακόμα πιο άνιση υπέρ της πρώτης.

Θα συνιστούσα λοιπόν στον κ. Μπαμπινιώτη, αφενός να έχει περισσότερο ανοιχτά τα αυτιά του στις τρέχουσες χρήσεις της γλώσσας και να είναι λιγότερο συντηρητικός ως λεξικογράφος· αφετέρου, δε, να μην βιάζεται να χλευάσει τέτοιες χρήσεις, διότι σε τέτοιες περιπτώσεις ο χλευασμός μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ.



IMAGE DESCRIPTIONΟ γλωσσολόγος –και πολιτικός– Γεώργιος Μπαμπινιώτης φαίνεται ότι έχει βαλθεί να αναδειχθεί στον καλύτερο πελάτη του ιστολογίου μου.

Δεν είχα προλάβει να αναρτήσω το παραπάνω σημείωμα όπου ανασκεύαζα τις ασυναρτησίες του περί «απεύθυνσης», και συνέχισε τον ακατάσχετο βομβαρδισμό του επί της κοινής γνώμης μέσω συνέντευξής του στα ΝΕΑ με τον εύγλωττο τίτλο «Η γλώσσα δεν είναι ‘Μακεδονική’».

Όσα λέει εκεί, όπως και ο ίδιος ομολογεί, κατά το πλείστον είναι επανάληψη πραγμάτων ήδη ειπωμένων. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς ποιος ο λόγος να μπαίνει σε αυτόν τον κόπο. Μία εξήγηση που θεωρώ πιθανή (αν και όχι βέβαιη) είναι ότι, με αυτό τον τρόπο, ο ενδιαφερόμενος, έχοντας διαισθανθεί ότι η θέση στην οποία έχει ταμπουρωθεί μέχρι τώρα είναι περικυκλωμένη και μη υποστηρίξιμη, προετοιμάζει το κοινό του για ελιγμούς και οπισθοχωρήσεις διά της διολισθήσεως.

Πριν επισημάνω, και ανασκευάσω, μία προς μία τις ανοησίες που λέει σε αυτή
τη συνέντευξη, ή μάλλον, ήδη επισημαίνοντας μία εξ αυτών, θα αναφέρω και το στοιχείο
που με κάνει να σκέφτομαι επικείμενη μεταστροφή. Περί την μέση της συνέντευξης, η δημοσιογράφος ρωτάει:

Ποια ονομασία θα απέδιδε την πραγματικότητα σε σχέση με τη γλώσσα που αναγνωρίστηκε ως «Μακεδονική»;

Φυσικά, κάθε στοιχειωδώς έντιμος επιστήμονας και πολίτης, σε μια τέτοια ερώτηση, όφειλε να απαντήσει το αυτονόητο: δεν μας πέφτει λόγος. Οι γλώσσες, και οι ονομασίες τους, είναι πραγματικότητα· δεν υπάρχει πουθενά κάποια «άλλη» πραγματικότητα στην οποία να έχουν προνομιακή πρόσβαση κάποιοι μύστες, και με βάση την οποία να μπορούν να απορρίπτουν ή να εγκρίνουν γλώσσες και ονομασίες αυτών, υποκαθιστώντας και καπελώνοντας τους ομιλητές της αντίστοιχης γλώσσας, καθώς και όλη την υπόλοιπη υφήλιο, περιλαμβανομένων των γλωσσολόγων της, που χρησιμοποιούν αυτή την ονομασία.

Μια ακόμα, παρεμπίπτουσα για το παρόν σημείωμα ένσταση –ή η ίδια με πιο νομική διατύπωση– είναι και η εξής: με τη συμφωνία των Πρεσπών δεν αναγνωρίστηκε καμία γλώσσα ως μακεδονική. Αναγνωρίστηκε (το προφανές) ότι οι πολίτες της Βόρειας Μακεδονίας έχουν δικαίωμα να αποκαλούν τη γλώσσα τους όπως κρίνουν εκείνοι σκόπιμο, χωρίς η ελληνική πλευρά να μπορεί να εγείρει ένσταση επ’ αυτού.

Η ταυτόχρονα αντιεπιστημονική και αντιδημοκρατική στάση του Μπαμπινιώτη λοιπόν είναι δεδομένη εκ του γεγονότος ότι δεν απορρίπτει την ερώτηση και μπαίνει στη διαδικασία να απαντήσει.


Παρόλα αυτά, έχει ενδιαφέρον να δούμε τι συγκεκριμένα απαντά:

Μα, οποιοδήποτε άλλο όνομα της δικής τους επιλογής: Βουλγαροσερβική ή Σερβοβουλγαρική ή Βουλγαρομακεδονική ή Σλαβική τής Ανατολικής Βαλκανικής ή Νεοσλαβική ή Σλαβομακεδονική ή Μακεδονοσλαβική ή ό,τι άλλο θέλουν. Όχι Μακεδονική!

Η αναφορά σε «δική τους επιλογή» δείχνει φυσικά πρωτοφανές θράσος και κυνισμό, εφόσον η επιλογή των Βορειομακεδόνων είναι γνωστή, και είναι ακριβώς αυτή που απορρίπτει ο ομιλών – χωρίς να συνειδητοποιεί ότι αυτό που λέει στερείται σοβαρότητας και δεν μπορεί να γίνει δεκτό από κανέναν ουδέτερο συνομιλητή. Όταν, μεταξύ επτά δισεκατομμυρίων ανθρώπων, κανείς απολύτως δεν έχει πρόβλημα με μια ονομασία εκτός από σένα, θα πρέπει να ζεις σε άρνηση της πραγματικότητας, ή να έχεις καβαλήσει το καλάμι, για να πιστεύεις ότι δικαιούσαι να θέτεις βέτο και να αξιώνεις από τους άλλους να κόψουν το λαιμό τους για να βρουν μια λύση για λογαριασμό σου.

Πέραν τούτου όμως, αν δεν μου διαφεύγει κάτι, νομίζω ότι είναι η πρώτη φορά – ή μία απ’ τις λίγες μέχρι τώρα- κατά την οποία ο κ. καθηγητής συγκατανεύει να παραχωρήσει στους «Σκοπιανούς» και το δικαίωμα να αποκαλούν τη γλώσσα τους «Σλαβομακεδονική ή Μακεδονοσλαβική».

Αν είναι έτσι, όμως, αρχίζει να φαίνεται ακόμα πιο ακατανόητο για έναν ουδέτερο συζητητή ποια τόσο τρομερή διαφορά έχει αυτό που αρνείται από αυτό που δέχεται! Το «όχι Μακεδονική, Μακεδονοσλαβική» ηχεί λίγο σαν «όχι Γιάννης, Γιαννάκης».

Τούτου λεχθέντος, ας περάσουμε στην ανασκευή της υπόλοιπης συνέντευξης λέξη προς λέξη.

Ο Μπαμπινιώτης αναφέρεται στη συνδιάσκεψη που έγινε στην Αθήνα το 1977, με τη συμμετοχή και του ίδιου ως μέλους της ελληνικής αντιπροσωπείας, η οποία καθόρισε τρόπους μεταγραφής στο λατινικό αλφάβητο γλωσσών που χρησιμοποιούν άλλα αλφάβητα, μεταξύ αυτών και της μακεδονικής. Λέει λοιπόν καταρχάς, διανθίζοντας το λόγο του με διάφορους περιττούς βερμπαλισμούς και επιφωνήματα, τα εξής:

Άρα –προσέξτε καλπάζουσα φαντασία!..– με κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή, σε μια Συνδιάσκεψη του υπουργείου Πολιτισμού (με υπουργό τον στενό φίλο τού Κ. Καραμανλή, τον καθηγητή Κωνσταντίνο Τρυπάνη), όχι του υπουργείου Εξωτερικών, όχι με μέλη τού Διπλωματικού Σώματος, όχι με τον υπουργό Εξωτερικών, όχι με ατζέντα αναγνώρισης εθνικών γλωσσών, με μόνο θέμα ατζέντας (συνέχειας άλλων Συνδιασκέψεων) το τεχνικό θέμα τού τρόπου μεταγραφής των γεωγραφικών ονομάτων των χωρών τού ΟΗΕ με λατινικό αλφάβητο (…), γλωσσολόγοι, γεωγράφοι και αρμόδιοι παράγοντες προέτειναν για κάθε χώρα (…) τρόπο μεταγραφής τής γλώσσας τους στο λατινικό αλφάβητο.

Σύμφωνα με την παράγραφο αυτή, λοιπόν, αποτελεί «καλπάζουσα φαντασία» να θεωρεί κανείς ότι το υπουργείο πολιτισμού μιας χώρας, οι γλωσσολόγοι, οι γεωγράφοι και οι αρμόδιοι παράγοντες είναι, ακριβώς, αρμόδιοι να μετέχουν σε διεθνείς διασκέψεις, να εκπροσωπούν και να δεσμεύουν τη χώρα αυτή (εκτός εάν το πρόβλημα έγκειται στο αν ο υπουργός είναι ή όχι στενός φίλος του πρωθυπουργού). Όχι: μόνο αρμόδιο για να αναγνωρίζει γλώσσες είναι το υπουργείο εξωτερικών και το διπλωματικό σώμα!

Και αυτά τα λέει ένας γλωσσολόγος, που έχει διατελέσει και υπουργός παιδείας,

Ο ίδιος ο όρος «αναγνώριση γλωσσών» όμως είναι γελοίος. Δεν υπάρχει κάποια τέτοια διαδικασία στο διεθνές δίκαιο. Τα κράτη αναγνωρίζουν κράτη· όχι γλώσσες.

Όταν λοιπόν ο Μπαμπινιώτης δηλώνει δημόσια «ότι ουδεμία επίσημη αναγνώριση της σλαβικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής υπήρξε», έχει δίκιο. Αλλά αν δεν υπήρξε τέτοια επίσημη αναγνώριση, αυτό απλούστατα οφείλεται στο ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να γίνει! Η Συνδιάσκεψη έλαβε απλώς ως δεδομένο (όπως και ήταν) ότι η γλώσσα αυτή είναι η μακεδονική, και απλώς ασχολήθηκε με το πώς πρέπει να μεταγράφονται τα τοπωνύμια από αυτή τη γλώσσα. Δεν ζήτησε από κάθε αντιπροσωπεία να αποδείξει πρώτα ότι η γλώσσα της «υπάρχει», προκειμένου να ασχοληθεί με αυτήν.


Ο Μπαμπινιώτης κάνει το άσπρο μαύρο, και διαβάζει αναδρομικά το παρελθόν με τα γυαλιά –ή μάλλον, με τις παρωπίδες- του παρόντος: δεν ήταν δυνατό, το 1977, να υπάρξει καμία «αναγνώριση της σλαβικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής», διότι απλούστατα το 1977 η έκφραση «σλαβική γλώσσα των Σκοπίων» δεν σήμαινε απολύτως τίποτε για κανέναν! Η έκφραση αυτή άρχισε να χρησιμοποιείται μόνο μετά το 1990 και μόνο από τους Έλληνες εθνικιστές. Προηγουμένως, ακόμη και αυτοί –π.χ. η στρατιωτική χούντα του 1967-74, καθώς και όλες οι κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις που την διαδέχθηκαν– χρησιμοποιούσαν τον όρο «Μακεδονία, μακεδονικός» και όχι βέβαια «σκοπιανός».


Θα πρέπει κανείς να νομίζει ότι απευθύνεται σε λωτοφάγους για να συνεχίζει να φλυαρεί στον ίδιο τόνο:

Αν είχε συμβεί κάτι τέτοιο, θα γινόταν σάλος στην Ελλάδα! Οτι, λοιπόν, επί Γιουγκοσλαβίας, που υπήρχε ακόμη τότε, τα Σκόπια λέγονταν «Δημοκρατία τής Μακεδονίας» και οι ίδιοι ονόμαζαν τη γλώσσα τους «Μακεδονική» δεν σημαίνει ότι αναγνωρίστηκε επισήμως τότε από την Ελλάδα η χώρα τους ως Μακεδονία και η εθνότητα και η γλώσσα τους ως Μακεδονική! Αλήθεια (για να μην… ανοηταίνουμε), αν κάτι τέτοιο είχε συμβεί το 1977 ή σε άλλες προηγούμενες Συνδιασκέψεις, τι ανάγκη θα υπήρχε επίσημης αναγνώρισης από την Ελλάδα τής χώρας, της γλώσσας και της εθνότητας των Σκοπιανών ως Μακεδονικών;

Αυτός όμως είναι ο μόνος που ανοηταίνει – ή μάλλον που ψευδολογεί. Ούτε επί Γιουγκοσλαβίας, ούτε ποτέ άλλοτε τα Σκόπια δεν λέγονταν «Δημοκρατία τής Μακεδονίας». Ανέκαθεν, από όλους, (περιλαμβανομένης και της Ελλάδας), τα Σκόπια λέγονταν Σκόπια, και η Δημοκρατία τής Μακεδονίας Δημοκρατία τής Μακεδονίας. Το πρώτο ήταν –και είναι ακόμα– πόλη, ενώ το δεύτερο χώρα. Κανείς δεν μπέρδεψε αυτά τα δύο, εκτός από τον Μπαμπινιώτη και τους ομοϊδεάτες του μετά το 90. Το ότι δεν «έγινε σάλος» αποδεικνύει ακριβώς αυτό: όχι ότι δεν συνέβη κάτι τέτοιο, αλλά ότι συνέβη και δεν ενόχλησε κανέναν. Όλοι το θεώρησαν λογικό και σύμφωνο με την πρακτική· κανείς δεν έβλεπε τι άλλο θα μπορούσε να γίνει.

Το τελευταίο μέρος της συνέντευξης αφορά το αν «μπορεί να τεθεί θέμα μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη γλώσσα που αναγνωρίσαμε ως Μακεδονική».

Με την απάντησή του, ο Μπαμπινιώτης δείχνει ότι έχει αφήσει τελείως κατά μέρος τα γλωσσολογηλίκια και απαντά ως κρατικός ιδεολόγος, αν όχι ως στρατάρχης· πάντως όχι ως επιστήμονας με αγάπη και ενδιαφέρον για τις γλώσσες – αντιθέτως, με μίσος, φόβο και υποτίμηση απέναντι σε ορισμένες γλώσσες και τους ομιλητές τους.

Το ότι ένας ελάχιστος αριθμός κατοίκων μικρών συνοριακών περιοχών, με αδιαμφισβήτητη ελληνική συνείδηση, παράλληλα προς την Ελληνική -εφόσον πρόκειται για άτομα κάποιας ηλικίας- μιλούν μεταξύ τους -όχι στην ευρύτερη επικοινωνία τους- και τα λεγόμενα «σλαβομακεδόνικα», δεν σημαίνει ότι συνιστούν ή μπορούν να δικαιολογήσουν την ύπαρξη «μακεδονικής μειονότητας», όπως δεν συνιστούν εθνικές μειονότητες μικρές ομάδες ελλήνων πολιτών οι οποίοι (σε κάποιες μορφές οικείας επικοινωνίας) μιλούν τα αρβανίτικα ή τα βλάχικα ή τα τσιγγάνικα. Μειονότητα υπάρχει στην Ελλάδα μόνο μία: η θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα μέρους τής Θράκης.

Οι ομιλητές της μακεδονικής στην Ελλάδα, μας λέει ο στατιστικολόγος-μάνατζερ πληθυσμών, είναι ελάχιστοι, και αυτοί γέροι. Σε λίγο θα ψοφήσουν. Και εμείς πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ψοφήσουν μια ώρα αρχήτερα ώστε να γλιτώσουμε από αυτόν τον μπελά.

Αυτό το τελευταίο μπορεί να μην το λέει επί λέξει, αλλά δεν λέει και τίποτε που να δείχνει ότι έχει το παραμικρό ενδιαφέρον να διατηρηθεί η γλωσσική πολυμορφία –πράγμα που θα ήταν η πρώτη και εύλογη έγνια κάθε γλωσσολόγου. Όταν έχει να διαλέξει ανάμεσα στην προτεραιότητα να υπάρχει περισσότερο υλικό για να μελετήσει το γλωσσικό φαινόμενο, αφενός, και αφετέρου στο να μην τεθεί σε κίνδυνο η εθνικιστική πολιτική της εξαφάνισης ενοχλητικών ετεροτήτων, ο Μπαμπινιώτης ούτε καν αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει κάποιο δίλημμα και πέφτει με τα μούτρα στην υπεράσπιση της πολιτικής του ιδεολογίας εις βάρος της επιστήμης του.

Γι’ αυτό του αξίζει να χαρακτηριστεί τσαρλατάνος.

Ο τσαρλατανισμός του δεν έχει να κάνει με τις λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένες επιδόσεις του στον τομέα της λεξικογραφίας. Έχει να κάνει με το ότι, στην εκτύλιξη του λόγου του, η επιθυμία της γνώσης δεν έχει το πάνω χέρι. Αρνείται εκ προοιμίου να πει ή να σκεφτεί οτιδήποτε μπορεί να θέσει σε κίνδυνο άλλες, πολιτικές/ κρατικές σκοπιμότητες τις οποίες θεωρεί υπέρτερες. Άρα δεν μπορούμε να έχουμε εμπιστοσύνη σε όσα λέει οπουδήποτε. Διότι είναι πιθανό να έχει αυτολογοκριθεί ή να έχει «προσαρμόσει» τα στοιχεία τής όποιας έρευνάς του κατά τρόπο που να μην είναι άμεσα ορατός.



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε επίσης
στο blog του συγγραφέα Nomadic universality σε δύο κομμάτια με τίτλους:
«Τι είναι αυτές οι μαλακίες που γράφεις, κ. Μπαμπινιώτη;» και
«Ο Μπαμπινιώτης συνεχίζει να προκαλεί – και να ανοηταίνει»
Ο τίτλος και ορισμένες εικόνες (1η, 2η, 4η) προστέθηκαν
με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».



Ο Άκης Γαβριηλίδης γεννήθηκε το 1964 στη Θεσσαλονίκη.
Έχει ολοκληρώσει διδακτορικό στη Φιλοσοφία του Δικαίου (ΑΠΘ) και μεταδιδακτορική έρευνα στην Πολιτική Ανθρωπολογία (ΠΑΜΑΚ).
Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου απασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πολυάριθμα πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα διαφόρων χωρών, καθώς και στο Διαδίκτυο (ιδίως στο μπλογκ nomadicuniversality).
Έχει εκδώσει επτά βιβλία στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά για θέματα όπως η νεκροφιλία του πατριωτισμού, ο ελληνικός εμφύλιος, ο Άκης Πάνου, ο Μπίλλυ Ουάιλντερ, οι Πόντιοι και η οικονομικοπολιτική κρίση.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


13 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 47114

    18 Μαρ 2019

    «Λιτός βίος» ΣΥΡΙΖΑ: Τραπεζώματα, σολομός, πούρα, Μαξίμου tours, ακριβή ζωή για golden boys
    https://www.in.gr/2019/03/18/politics/kyvernisi/litos-vios-syriza-trapezomata-solomos-poura-maksimou-tours-akrivi-zoi-gia-golden-boys/

    Ίτε παίδες (κομμουνιστο)ρωμιών!

  • Ανώνυμος 47104

    15 Μαρ 2019

    https://www.iefimerida.gr/news/485251/tsipras-me-morales-pairnoyme-mathimata-apo-tin-latiniki-ameriki-eikones
    https://www.iefimerida.gr/news/485333/evo-morales-enas-proedros-sta-oria-toy-diktatora-ti-lene-analytes-kai-eyropaioi
    https://www.iefimerida.gr/news/485395/otan-o-evo-morales-synistoyse-min-trote-kotopoyla-tha-ginete-gay-i-falakroi

    Στο μεταξύ στην λατινική Αμερική το κοτόπουλο θεωρείται από τους ντόπιους το πιο επιθυμητό κρεατικό και γενικά σαν τροφή.
    Καταλάβατε τώρα γιατί ο Μοράλες ανέφερε ειδικά το κοτόπουλο;

  • Ανώνυμος 47099

    14 Μαρ 2019

    https://www.in.gr/2019/03/14/politics/paraskinio/orgi-sto-twitter-gia-ti-ntropiastiki-dilosi-kyritsi-tis-molotof/

  • Ανώνυμος 47097

    13 Μαρ 2019

    Κε Γαβριηλίδη υπάρχουν και πολύ χειρότεροι όπως ο Αντώνης Λιάκος, η Μυρσίνη Ζορμπά και η κα Ρεπούση ανθρωποι ημιμαθείς, φανατικοί, με κατασκευασμένα βιογραφικά, προϊόντα οικογενειοκρατίας και κολλητιλίκια που εξαργυρώνουν την κολλεγγια τους με την εξουσία. Γνήσια δείγματα των κουτροπόνηρων Ρωμιών. Πότε θα ασχοληθείται μαζί τους ?

  • Ανώνυμος 47090

    12 Μαρ 2019

    https://www.tanea.gr/2019/03/12/greece/education/voulgaroserviki-i-glossa-pou-miloun-sta-skopia-oxi-pantos-makedoniki/

  • Ανώνυμος 47086

    11 Μαρ 2019

    Καλε τι εχει ντυθει σημερα ο
    Ζουρλομανδιος Τιποτοπουλος;
    Σαλεπιτζης του Περισσου;

  • Ανώνυμος 47084

    11 Μαρ 2019

    Μέρα που είναι:

    https://www.iefimerida.gr/news/484352/kathara-deytera-giati-petame-simera-hartaeto-ethimo-apo-tin-arhaia-kina-poy-xorkizei
    Δεν ήρθε μόνο ο χαρταετός από την αρχαία Κίνα, αλλά και πολλά άλλα.

    «Δεν τον κρίνω. Δεν μπορώ να τον βάλω σε πλαίσιο. Δεν καταλαβαίνω. Η αλήθεια είναι ότι τον είχα ψηφίσει. Έχω τις συνέπειες. Ήταν λάθος επιλογή που τον ψήφισα. Απογοητεύτηκα πάρα πολύ. Ήταν συμμαθητής του γιου μου ο Τσίπρας στο σχολείο εδώ στο 10ο. Τότε που τον ψήφισα με μούντζωσε ο γιος μου. Μου λέει αυτός ήταν στο σχολείο όλη μέρα απ’ έξω και πέρναγε τις τάξεις».
    https://www.iefimerida.gr/news/484331/anna-panagiotopoyloy-psifisa-tsipra-kai-me-moytzose-o-gios-moy-itan-symmathites-pernoyse

  • Ανώνυμος 47082

    11 Μαρ 2019

    "Μια από τις πλέον χαρακτηριστικές αλλαγές στο μυθιστόρημα έχει να κάνει με τις μεταβαλλόμενες πολιτικές θέσεις του συγγραφέα. Στην πρώτη έκδοση του μυθιστορήματος (1924), ο αφηγητής περιγράφει μια σκηνή στην οποία αναρρώνει στο σπίτι μιας σλαβόφωνης αγροτικής οικογένειας που ζούσε βόρεια των ελληνικών συνόρων: «δὲ θέλουν νἆναι μήτε "Μπουλγκάρ", μήτε "Σρρπ" μήτε "Γκρρτς". Μοναχὰ "Μακεντὸν ὀρτοντόξ".» Η τελευταία πρόταση περιλαμβάνονταν στις δύο κατοπινές εκδόσεις του μυθιστορήματος (1930, 1932), αλλά αργότερα, στις μεταπολεμικές εκδόσεις, καθώς μετά τη δεκαετία του 1930 δεν ήταν πλέον αποδεκτό στην ελληνική κοινωνία να αναφέρεται κανείς στη σλαβική γλώσσα που ομιλούνταν στη Μακεδονία ως «μακεδονική» και στους ομιλητές της ως «Mακεδόνες», παρά μόνο αν ήταν κάτοικοι της ελληνικής επαρχίας της Μακεδονίας και ο Μυριβήλης έκρινε πολιτικά φρόνιμο να την αφαιρέσει."
    https://el.wikipedia.org/wiki/Η_ζωή_εν_τάφω_(μυθιστόρημα)#Μακεντόν_ορτοντόξ

    Το συμπέρασμα αν δεν κάνω λάθος είναι ότι ο Μπαμπινιώτης είναι του κατεστημένου της ρωμιοσύνης.
    Ντάξει.

  • Ανώνυμος 47080

    11 Μαρ 2019

    47077
    Θα ξεκινήσει πόλεμος στα Βαλκάνεια, και τα επιχείρηματα που θα τον δικαιολογούνε θα προέρχονται από τον Ελεύθερη Ερευνα; Να το δω, και ας πεθάνω!..

  • Ανώνυμος 47077

    11 Μαρ 2019

    Αλήθεια, πείτε μας πόσα πληρώνεστε για να χτυπάτε την χώρα που υποτίθεται οτι ανήκετε? Η φυλλάδα σας είναι γκεμπελίστικη με επιφάνεια που ξεγελά. Ακόμα και δίκαιο να είχατε, είστε επικίνδυνοι μακροπρόθεσμα για την ειρήνη στα Βαλκάνια διότι δίνετε πατήματα στους γείτονες που θα επικαλούνται πηγές από εσάς. Πρακτικά είστε ανεύθυνοι, όσο και να προσπαθήσετε εθελοτυφλώντας να με "αποστομώσετε" στις απαντήσεις σας. Αυτό που κάποιος θα το έλεγε ανατρεπτικό ή αντικειμενικό σε εσάς, κάποιος άλλος μπορεί πολύ εύκολα να το πει "πλαστογραφία" μιας και οι περισσότεροι αναγνωστες σας δεν θα μπουνε στον κόπο να ψάξουν βαθιά ώστε να επαληθεύσουν την εγκυρότητά σας. Θα γοητευθούν από τον τρόπο που γράφετε και θα παρασυρθούν. Μπορεί να αποτελεί "τιμή" για εσάς. Η καλή ζωή των "Κολλεγίου" σας έχει πάρει τα μυαλά και βγάζετε απωθημένα. Να θυμάστε όμως πως όσο "νομάδα" ή κοσμοπολίτη και να θεωρείτε τον εαυτό σας, όσο φτασμένος και να είστε στις Βρυξέλλες, για τους συναδέλφους και ανωτέρους σας δεν θα πάψετε να είστε ένας ταπεινός Έλληνας. Ελπίζω να αποτελεί και αυτό "τιμή" σας. Ποιός ξέρει...

  • Ανώνυμος 47074

    11 Μαρ 2019

    Βγήκαν τα ζόμπι παγανιά.Καθαροδευτεριάτικα.

  • Ανώνυμος 47073

    11 Μαρ 2019

    "Μα, οποιοδήποτε άλλο όνομα της δικής τους επιλογής: Βουλγαροσερβική ή Σερβοβουλγαρική ή Βουλγαρομακεδονική ή Σλαβική τής Ανατολικής Βαλκανικής ή Νεοσλαβική ή Σλαβομακεδονική ή Μακεδονοσλαβική ή ό,τι άλλο θέλουν. Όχι Μακεδονική!"
    Μα, αυτό που θέλουν είναι να ονομάζεται Μακεδονική. Οποιαδήποτε άλλα απόφαση, γίνεται στο πλαίσιο μίας υπόδειξης, συνεπώς δεν είναι ελεύθερη επιλογή αλλά υπόδειξη και εξαναγκασμός.
    Αλλά έτσι συμβαίνει όταν είσαι επιστήμονας και αντί να υπηρετείς την επιστήμη σου, υπηρετείς την εξωτερικλή πολιτική μίας χώρας (έστω κι αν είναι δική σου αυτή η χώρα) και μάλιστα στρέφεσαι ενάντια στα συμφέροντα της ίδιας της χώρας σου, εφόσον οι θέσεις σου αμφισβητούν την αλήθεια και την πραγματικότητα. Τουλάχιστον έτσι είπε ο εθνικός μας ποιητής (τον οποίον εχουν περί πολλού): "το εθνικόν είναι το αληθές". Η τέχνη, η επιστήμη, η φιλοσοφία, ο πολιτισμός "η ιστορία η αληθεια" είναι πάνω από κράτη, σύνορα, έθνη..

  • Ανώνυμος 47072

    11 Μαρ 2019

    Καθαρη Δευτερα σημερις και ουλοι οι καρναβαλοι κυκλοφορουν ελεύθεροι να γραφουν καρναβαλικα κειμενα..