ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΥΦΟΣ
ΤΗΣ ΑΝΑΙΔΕΙΑΣ


IMAGE DESCRIPTIONΓια όσους διατηρούν έστω απόμακρες μνήμες από τη δεκαετία του '70, ή ακόμα περισσότερο από τη χούντα, ήταν μέχρι πρόσφατα αυτονόητο ότι ο πολιτικός συντηρητισμός ανέκαθεν ―ίσως από τότε που υπάρχει― πάει χέρι-χέρι με τον κοινωνικό, και απαραίτητο στοιχείο του είναι η εμμονή στις αξίες της ευπρέπειας, της αυτοσυγκράτησης και της σεμνότητας ― έως σεμνοτυφίας. Σε όλο τον κόσμο, και στην Ελλάδα. Ακόμη και μετά την πτώση του καθεστώτος που πολιτεύτηκε με το τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, συνέχιζε να λειτουργεί επί χρόνια στο υπουργείο προεδρίας επίσημη διοικητική υπηρεσία που λεγόταν λογοκρισία, και που αστυνόμευε αυστηρά τι επιτρέπεται να περάσει στον δημόσιο λόγο και τι όχι.

Προσωπικά, έχω στη δισκοθήκη μου δίσκο ―βινυλίου, φυσικά ― από εκείνα τα χρόνια, και συγκεκριμένα από το 1980, στον οποίο περιλαμβάνεται ένα κομμάτι που στους στίχους του υπήρχε η λέξη «σκατά». Η προαναφερθείσα υπηρεσία δεν ανέχθηκε να κυκλοφορήσει δίσκος που να χρησιμοποιεί τη λέξη αυτή έστω και μεταφορικά, και έτσι στο κομμάτι όπως τελικά ηχογραφήθηκε ακούγεται «και το κονιάκ να ’ναι [απροσδιόριστος ηλεκτρονικός ήχος] κι ο εργολάβος πουθενά δεν φάνηκε».

Εξάλλου, αυτός ακριβώς ο «απροσδιόριστος ηλεκτρονικός ήχος» απέκτησε σύντομα δικό του αυτοτελές όνομα, και οι καλλιτέχνες, ιδίως οι σατιρικοί, εν συνεχεία δε όλοι οι άνθρωποι, άρχισαν να χρησιμοποιούν το «μπιπ» για να υποδηλώσουν ότι στο αντίστοιχο σημείο, εάν είχαν το ελεύθερο, θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν μία λέξη για την οποία η επίσημη ή η εσωτερικευμένη λογοκρισία θα είχε αντιρρήσεις.

Τα τελευταία αρκετά χρόνια, ο πουριτανισμός αυτός μοιάζει να αποτελεί μακρινό και αξιοπερίεργο παρελθόν. Στο λόγο της δεξιάς όλο και περισσότερο κυριαρχεί αυτό που θα πρότεινα εδώ, παραφράζοντας έναν όρο του Ιταλού ψυχαναλυτή Μάσσιμο Ρεκαλκάτι, να ονομάσουμε πολιτικό ύφος της αναίδειας.

Για να αποκτήσουμε μια εμβληματική εικόνα της διαφοράς, θα μπορούσαμε να συγκρίνουμε τα τωρινά πρωτοσέλιδα της Ελεύθερης Ώρας με εκείνα της Εστίας, ή και με εκείνα της ίδιας της Ελεύθερης Ώρας πριν από μερικά χρόνια. Εκεί είχαμε την εντύπωση ενός αυστηρού κόσκινου από το οποίο περνούσε κάθε λέξη πριν της επιτραπεί να τυπωθεί. Τώρα αντίθετα το μήνυμα είναι anything goes. Μπάτε σκύλοι αλέστε. Ακριβέστερα, οι υπεύθυνοι όχι απλώς επιτρέπουν σε όποιον σκύλο θέλει να μπει, αλλά και οι ίδιοι τους αναζητούν επίμονα. Όσο πιο προκλητικός, απίθανος, τερατολογικός είναι ένας τίτλος, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει να περάσει.

Γι’ αυτό ακριβώς ισχυρίζομαι ότι η αναίδεια γίνεται πολιτικό ύφος: αυτό δεν έχει σχέση με την ποσοτικά αυξημένη, σε σχέση με το παρελθόν, ποσότητα της αθυροστομίας και τολμηρότητα των διατυπώσεων, αλλά με το γεγονός ότι ο ομιλών επιδιώκει συστηματικά την παραβίαση της (μέχρι τώρα) δεοντολογίας και αναλαμβάνει ως αυτονόητο δικαίωμά του την προσβολή, τον εξευτελισμό, τον εκμηδενισμό των αποδεκτών του λόγου του, και ως στόχο του την αποτίναξη όσων παρουσιάζει ως περιττούς και ανυπόφορους περιορισμούς μιας αυτόκλητης πολιτικής ορθότητας, η οποία για τον ίδιο είναι σφάλμα και όχι ορθότητα.

Εκφράσεις απαξίωσης, σεξισμού, ρατσισμού υπήρχαν στον έναν ή τον άλλο βαθμό πάντοτε. Σε αυτό που κάνει όμως π.χ. ο Ντόναλντ Τραμπ, υπάρχει μια ποιοτική διαφορά. Είναι φανερό ότι διακυβεύεται μία απόλαυση που προκαλείται από αυτό το τσαλαπάτημα των κανόνων.

Ψυχαναλυτικά, έχω την εντύπωση ότι η απόλαυση αυτή είναι κάτι διαφορετικό από τη διασκέδαση που προσφέρει το ευφυολόγημα: κατά την ορθόδοξη φροϋδική παράδοση, όταν ξεσπάμε σε γέλια, το ξέσπασμα αυτό αποτελεί την έκλυση ενός ποσού ενέργειας που ήταν ως τότε δεσμευμένο στην τήρηση των απαγορεύσεων και απελευθερώνεται προσωρινά από τη διέξοδο που δίνει κάποιο καλαμπούρι. Οι απαγορεύσεις αυτές σχεδόν πάντοτε έχουν έμμεση ή αμεσότερη σχέση με τη σεξουαλικότητα. Αλλά, ακριβώς, η κρίσιμη λέξη εδώ είναι το προσωρινά. Η απόλαυση που γεννά το πολιτικό ύφος της αναίδειας έχει σχέση με τη φιλοδοξία μόνιμης αθέτησης και ανατροπής των συμβάσεων του λόγου, όχι με μία ευκαιριακή άρση τους. Και με ένα μήνυμα: «αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε, δεν ισχύουν πλέον· και δεν ισχύουν επειδή εγώ τα τσαλαπατώ τώρα, just watch me».

Χαρακτηρίζω επιπλέον το ύφος αυτό πολιτικό επειδή, με την υιοθέτησή του, ο ομιλών δεν αποβλέπει κυρίως να προκαλέσει γέλιο, αλλά να κερδίσει πόντους σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων εναντίον κάποιων αντιπάλων, εμφανίζοντας εκείνους ως κολλημένους σε αδικαιολόγητες και περιοριστικές συμβατικότητες και κερδίζοντας ο ίδιος πόντους ως κάποιος ο οποίος τολμά και αδιαφορεί για αυτές, «τα λέει έξω απ’ τα δόντια», «όπως πραγματικά είναι». Χρησιμοποιώ εδώ τους αρσενικούς γραμματικούς τύπους όχι από την κεκτημένη ταχύτητα της γλώσσας, αλλά με την ουσιαστική σημασία τους, καθότι στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αυτοί οι ομιλούντες είναι πράγματι άντρες. (Η προσπάθεια της Ντόρας Μητσοτάκη να ερωτοτροπήσει με αυτό το ύφος, μετά από δεκαετίες επιτέλεσης του ρόλου της αξιοπρεπούς κυρίας, δηλώνοντας ότι «ο κ. Καμμένος ήταν κότα τρίλειρη και μακροπουπουλάτη» ήταν μία μάλλον περιθωριακή και όχι ιδιαίτερα πειστική κίνηση. Αφετέρου, στην περίπτωση της Σώτης Τριανταφύλλου έχουμε επίσης την επίμονη προβολή μιας σειράς αξιοπερίεργων και ακραίων ισχυρισμών, αλλά η πρακτική αυτή μάλλον αφορά ξεκαθάρισμα λογαριασμών με μια παλιότερη συνείδηση του ίδιου του υποκειμένου και πλειοδοσία προς την αντίθετη κατεύθυνση χάριν της εξιλέωσης και της αποκοπής από όσα πίστευε στο παρελθόν).

Κατ’ αυτή την έννοια, γίνεται αντιληπτό ότι η αναίδεια συνιστά αντεστραμμένη μίμηση τρόπων που προέρχονται από το ρεπερτόριο της αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Μάλλον, είναι ένα κοινωνικό κίνημα ― διότι υπάρχουν και αντιδραστικά κοινωνικά κινήματα.

Προσωπικά, από πολύ νωρίς είχα επισημάνει αυτή την τάση μίμησης. Για να παραθέσω όσα έγραφα το μακρυνό 2011 με αφορμή την ερμηνεία του Δεκέμβρη του 2008:

Πλέον η (ακρο)δεξιά, μετά τον πλήρη αρχικό αιφνιδιασμό της, προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί και να ανακτήσει το έδαφος που έχασε το Δεκέμβρη.

Και, για να το κάνει αυτό, αρχίζει να μιμείται τη γραμματική και το συντακτικό της εξέγερσης· δηλαδή να συγκροτείται με όρους κινήματος πλέον και όχι παρακράτους.

Τα όσα συνέβησαν με τα φασιστικά συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, επιβεβαίωσαν ότι αυτή η τάση είναι υπαρκτή και ζωντανή, και παράγει νέες υλοποιήσεις.

Μία από αυτές λοιπόν θεωρώ ότι είναι και η πολιτική αναίδεια, η οποία πάντως έχει ένα τουλάχιστον κοινό με την παραδοσιακή δεξιά (αλλά όχι μόνο με αυτήν): τον αντι-διανοουμενισμό, τον οποίο είχε επισημάνει σε ανύποπτο χρόνο και ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος στο ιστορικό Η Ρωμιοσύνη στον παράδεισο. Ο πολιτικώς αναιδής δηλώνει εμπράκτως: εγώ αψηφώ τους υποκριτικούς κανόνες σας που μας έχουν γίνει στενός κορσές, εξεγείρομαι κατά της υποκρισίας και της υπερβολικής επιτήδευσης των διανοουμένων. Υπ’ αυτή την έννοια, η στάση του ενέχει μία ταξική / εκπαιδευτική μνησικακία, ένα μίσος προς όσους (φαντάζονται ότι/ εκείνος φαντάζεται ότι φαντάζονται ότι … κ.ο.κ., επ’ άπειρον) είναι «σπουδαγμένοι» και μας κάνουν τους έξυπνους. Όπως και η παράνοια, έτσι και η αναίδεια χαρακτηρίζεται από το φθόνο της ζωής.

Η εξέγερση λοιπόν αυτή γίνεται σε αναφορά με μία «αυθορμησία», με ένα ασυμπίεστο φυσικό υπόστρωμα που ασφυκτιά κάτω από την «αφύσικη» απαίτηση να αντιμετωπίζουμε κάθε άνθρωπο με ίσο σεβασμό. Αν η αξιοπρέπεια ήταν το κεντρικό αίτημα των χειραφετητικών κινημάτων στις αρχές της δεκαετίας, το πολιτικό ύφος της αναίδειας είναι η άρνηση της αξιοπρέπειας, περιλαμβανομένης και της αξιοπρέπειας του ίδιου του αναιδούς υποκειμένου, το οποίο ηθελημένα παραιτείται απ’ αυτήν ― αρκεί να σκεφτούμε τον ανώνυμο ξεβράκωτο Μακεδονομάχο διαδηλωτή. Πάντως, ο αναιδής σχεδόν πάντα προσφεύγει στο θράσος και στην ωμότητα προκειμένου να καταρρακώσει την αυτοεκτίμηση όσων αναγορεύει ως αντιπάλους ― των «θολοκουλτουριάρηδων», των πούστηδων, των «μπολσεβικομαδουριστών» (των οποίων ενίοτε αμφισβητεί την αριστεροσύνη, αλλά δεν παύει γι’ αυτό να τους μισεί ως αριστερούς). Υπ’ αυτή την έννοια, η τακτική αυτή προσλαμβάνει χαρακτηριστικά ψυχολογικού πολέμου, ή τακτικής βασανισμού: επιδιώκει όχι μόνο το σκανδαλισμό, αλλά το σοκ το οποίο θα αιφνιδιάσει και θα παραλύσει τον αντίπαλο, θα τον οδηγήσει σε κατάρρευση. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι βασικός εκπρόσωπος της ρητορικής αυτής τακτικής διαδικτυακά είναι ο γιος γνωστού βασανιστή της Μακρονήσου, ο οποίος προβάλλει ξεδιάντροπα το όνομα και το οικογενειακό παρελθόν του και υπόσχεται την επανάληψή του.

IMAGE DESCRIPTIONΑυτή η επιτέλεση της «τόλμης» και του «αρκετά περιόρισα τον εαυτό μου, ήρθε η στιγμή να τον αφήσω ελεύθερο», αυτό το εθελούσιο ξεβράκωμα, μπορεί να είναι κυριολεκτικό, όπως με τον διαδηλωτή, αλλά μπορεί και μεταφορικό, όπως με τον σκιτσογράφο Αρκά. Το παράδειγμα του οποίου είναι αρκετά ενδιαφέρον διότι συνδέεται με την ψυχαναλυτική οπτική του γέλιου στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω. Σε ένα σκίτσο όπως αυτό δίπλα, νομίζω ότι είναι εμφανής η πρόθεσή του να στείλει και αυτός ένα μήνυμα «τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει, μην περιμένετε να είναι όπως πριν». Αλλιώς δεν βλέπω κάποιο λόγο να δημοσιευτεί κάτι τέτοιο. Ο άνθρωπος αυτός δεν νομίζω ότι πλέον έχει ανάγκη να κερδίσει περισσότερα χρήματα ή δόξα απ’ ό,τι έχει (και αν είχε, δεν νομίζω ότι θα τα κέρδιζε με αυτόν τον τρόπο), ούτε πιστεύω ότι θα αισθάνθηκε τόσο περήφανος για το αστείο που επινόησε ώστε ήθελε οπωσδήποτε να το δημοσιοποιήσει για να μην το στερηθεί το κοινό. Τη χειρονομία της δημοσίευσής του εγώ τη διαβάζω και την μεταφράζω ως μία δημόσια έμπρακτη δήλωση αλλαγής πορείας.

Στα παλιότερα σκίτσα του, αναμφίβολα υπήρχε ένα στοιχείο (ρητορικού) κυνισμού, και αναμφίβολα υπήρχε αναφορά στη σεξουαλικότητα και ιδίως στο στοιχείο της ασυνεννοησίας μεταξύ των εραστών. Αλλά πάντοτε μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών υπήρχε μία σχετική ισορροπία: το αστείο παραγόταν από τη διάσταση δύο λόγων που είναι ασύμβατοι, σε διαφορετικά επίπεδα (ο ιδεαλιστής Καστράτο και η βουλιμική γάτα, ο νευρωτικός κόκκορας και το αξιέραστο γουρούνι, ο ανάξιος πατέρας και ο κυνικός γιος στις «Χαμηλές πτήσεις»… Όλα αυτά τα είχε αναλύσει ο Πέτρος Μαρτινίδης ήδη από τη δεκαετία του '80, πριν προσχωρήσει και ο ίδιος στο κίνημα της αναίδειας και της τερατολογίας). Η κάθε ιστορία παρέμεινε μετέωρη, άφηνε ένα υπόλοιπο· το αστείο έβγαινε από αυτή την ασυμβατότητα, όχι όμως από την εκμηδένιση και τη γελοιοποίηση του ενός από τους δύο χαρακτήρες.

Εδώ δεν υπάρχει καμία ισορροπία. Υπάρχει μόνο μία χαζή, και ένας που της απαντάει και την «ταπώνει». Το (όποιο) αστείο βρίσκεται 100% στην «πνευματώδη ατάκα» που λέει ο ένας χαρακτήρας, περίπου όπως στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο που δεν είχαμε κωμωδίες καταστάσεων αλλά το γέλιο περιμένανε να βγει από τις εξυπνάδες που έλεγε ο Ρίζος ή ο Χατζηχρήστος. Η διάκριση καλού / κακού έχει την καθαρότητα του σοσιαλιστικού ρεαλισμού: ο άντρας σύντροφος είναι ο «καλός», αυτός από το στόμα του οποίου βγαίνει η αλήθεια, που βάζει τα πράγματα ―και την ανάξια σύντροφό του― στη θέση τους.

Πώς θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε στην αναίδεια;

Στο άρθρο αυτό δεν πρόκειται φυσικά να δώσω κάποια συνταγή που να λύνει όλα τα προβλήματα.

Το σίγουρο είναι πάντως ότι δεν θα καταφέρουμε τίποτα με επίκληση ηθικών αρχών και με εκκλήσεις στον αναιδή να «συνέλθει» και να επιστρέψει στον ορθό δρόμο, να ξαναγίνει «όπως ήταν παλιά». Ή μάλλον, θα καταφέρουμε το αντίστροφο αποτέλεσμα: τέτοιες παραινέσεις θα θρέψουν τη χαιρεκακία του και θα τον πείσουν ότι η τακτική του «πιάνει». Αυτό ήθελε κι αυτός: να εκνευρίσει και να ενοχλήσει.

Μία άλλη τακτική που φαίνεται να δοκιμάζουν πολλοί είναι να μιμηθούν τη μίμηση και να προσπαθήσουν να απαντήσουν στην αναίδεια με αναίδεια. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα εδώ ο υπουργός υγείας Παύλος Πολάκης. (Εκτός βέβαια κι αν αυτός υιοθετεί αυτό το ύφος πρωτογενώς, διότι έτσι θεωρεί σωστό και φυσικό, και όχι ως απάντηση σε κάποιους άλλους).

Όπως κι αν έχει, αυτή η τακτική είναι προφανές ότι δεν μειώνει την αναίδεια, αντιθέτως την αυξάνει.





Ίσως μία έμπνευση, μία αρχή απάντησης θα μπορούσε να μας έδινε η Τζούντιθ Μπάτλερ, και ειδικότερα ένα έργο της στο οποίο έχω αναφερθεί ξανά: το Excitable speech. Ένα έργο που δεν έχει μεταφραστεί στα ελληνικά ― κατά καιρούς σκεφτόμουν να μετέφραζα εγώ κάποιο κομμάτι, αλλά είναι ένα κείμενο δυσπρόσιτο και κάπως ειδικά αμερικανικό: αναφέρεται εκτεταμένα ιδίως στο δικαστικό σύστημα των ΗΠΑ που είναι και διαφορετικής λογικής από τα ευρωπαϊκά, βασισμένο σε μεγάλο βαθμό στη νομολογία. Εν πάση περιπτώσει, το στοίχημα, με βάση την προσέγγιση του βιβλίου αυτού, θα είναι να βρούμε μία μορφή λόγου που να υπεξαιρεί (misappropriates) την αναίδεια, να «απενεργοποιεί την ισχύ της μειωτικής γλώσσας για να αποκρούσει τη μειωτική της λειτουργία».

Ποια θα ήταν αυτή;

Φυσικά το χιούμορ και η διακωμώδηση είναι ένα πολύ καλό μέσο για κάτι τέτοιο. Όχι όμως πάντα, και όχι κάθε είδος χιούμορ.

Η δυσκολία που επωμίζεται αυτό το προς έλευση πολιτικό ύφος της αντι-αναίδειας, είναι ότι πρέπει να υπερασπιστεί και την αξιοπρέπεια κάποιου ο οποίος συνειδητά παραιτείται απ’ αυτήν. Θα πρέπει να το επινοήσουμε. Ή, ίσως πάλι, όχι. Ίσως η λύση θα είναι να μην απαντήσουμε ευθέως, αλλά να επινοήσουμε από κοινού κάτι άλλο, κάπου αλλού, που να τους κάνει ακόμα μια φορά να τρέχουν από πίσω μας για να το μιμηθούν. Κάτι σαν τη συμφωνία των Πρεσπών ας πούμε.



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε επίσης
στο blog του συγγραφέα Nomadic universality.
Οι εικόνες (πλην του Αρκά) και το βίντεο προστέθηκαν
με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».



Ο Άκης Γαβριηλίδης γεννήθηκε το 1964 στη Θεσσαλονίκη.
Έχει ολοκληρώσει διδακτορικό στη Φιλοσοφία του Δικαίου (ΑΠΘ) και μεταδιδακτορική έρευνα στην Πολιτική Ανθρωπολογία (ΠΑΜΑΚ).
Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου απασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πολυάριθμα πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα διαφόρων χωρών, καθώς και στο Διαδίκτυο (ιδίως στο μπλογκ nomadicuniversality).
Έχει εκδώσει επτά βιβλία στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά για θέματα όπως η νεκροφιλία του πατριωτισμού, ο ελληνικός εμφύλιος, ο Άκης Πάνου, ο Μπίλλυ Ουάιλντερ, οι Πόντιοι και η οικονομικοπολιτική κρίση.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


22 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 47023

    1 Μαρ 2019

    Η υπόθεση της αθώωσης για τρίτη φορά του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, την κατηγορία δηλαδή περί διόγκωσης του ελλείμματος του 2009, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί η υπαγωγή της χώρας σε Μνημόνια, πέρασε σχετικά στα ψιλά. Ειδικά από τις φιλοκυβερνητικές ή φιλοκαραμανλικές εφημερίδες και άλλα ΜΜΕ που βυσσοδομούσαν όλα αυτά τα χρόνια κατά του Γεωργίου.
    Τρεις φορές αθωώθηκε, παρά τις συνεχείς αναιρέσεις που με εμμονικό τρόπο κάποιοι δικαστές έκαναν θέλοντας με κάθε τρόπο να τον καταδικάσουν.
    Κι όμως, το 2016 η «Αυγή» για την υπόθεση Γεωργίου είχε αφιερώσει το κεντρικό της άρθρο με τίτλο «Ο εκτελεστής Γεωργίου και οι εντολοδότες του». Η εφημερίδα σημείωνε ότι αν η καταγγελία ευσταθεί, πρόκειται χωρίς υπερβολή για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα – άποψη και των «καραμανλικών» – εις βάρος των Ελλήνων στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και υπενθύμιζε ότι ο κ. Γεωργίου δεν είναι τυχαίο πρόσωπο «αλλά ήταν για 21 χρόνια στέλεχος του ΔΝΤ και αμέσως μετά (Ιούνιος 2010) ανέλαβε πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, προτεινόμενος από την τότε κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου».
    Η υπόθεση αυτή στήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να εξυπηρετεί δύο πόλους. Αφενός τον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έπρεπε να πάρει την εξουσία κατηγορώντας τους προηγούμενους για το έλλειμμα. Αφετέρου τους «Καραμανλικούς», δηλαδή την κυβέρνηση από το 2004 μέχρι το 2009 η οποία άφησε ένα έλλειμμα άνω του 15% εξαιτίας των απίστευτων σπαταλών που διόγκωσαν τις δημόσιες δαπάνες.
    Τι έκανε όταν ανέλαβε ο Γεωργίου; Απλά αποτύπωσε τα πραγματικά στατιστικά δεδομένα για την ελληνική οικονομία, βάζοντας μέσα στο έλλειμμα (όπως έπρεπε να γίνεται εδώ και δεκαετίες) και ελλείμματα ΔΕΚΟ.
    Τώρα, η τρίτη αθώωση του Γεωργίου ενδεχομένως να κλείνει οριστικά την υπόθεση και να πάμε παρακάτω, να βρούμε ποιος ή ποιοι ευθύνονται για την ένταξη της χώρας στα μνημόνια, ποιος ή ποιοι ευθύνονται για τη συνέχιση της τραγωδίας και βεβαίως τι έγινε στο καταστροφικό οκτάμηνο του 2015 όπου η χώρα υπέστη τεράστια ζημιά. Και θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να έκαναν κάποτε την αυτοκριτική τους όλοι. Και οι Καραμανλικοί, και ο Γ. Παπανδρέου αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ.
    https://www.in.gr/2019/03/01/politics/kyvernisi/ypothesi-georgiou-ta-greek-statistics-kai-grammatio-pou-ithele-na-ksoflisei-o-tsipras-ston-karamanli/

  • Ανώνυμος 47018

    28 Φεβ 2019

    Πετρόπουλος σε μαθητές: Πριν τον ΣΥΡΙΖΑ οι άνθρωποι έτρωγαν από τα σκουπίδια -Είχαν εξαφανιστεί οι γάτες και οι σκύλοι
    https://www.iefimerida.gr/news/482223/petropoylos-se-mathites-prin-ton-syriza-oi-anthropoi-etrogan-apo-ta-skoypidia-eihan

    Θα φάτε κομμουνισμό και θα πείτε και ένα τραγούδι!

  • Ανώνυμος 47015

    28 Φεβ 2019

    Η ΠΟΕΔΗΝ με ψησταριές και σουβλάκια έξω από τη Βουλή -Νέα διαμαρτυρία για την Υγεία
    https://www.iefimerida.gr/news/482064/i-poedin-me-psistaries-kai-soyvlakia-exo-apo-ti-voyli-nea-diamartyria-gia-tin-ygeia

    Οι ρωμιοί αγωνιστές, αντιδραστικοί και επαναστάτες δεν κάνουν κινητοποίηση χωρίς ψησταριές και σουβλάκια, συνήθως μετά τα μεσάνυχτα για ευνόητους λόγους.
    Ντάξει, εδώ έχουμε μια εξαίρεση, πώς κάνετε έτσι βρε κανίβαλοι.

    Αμερικανός αξιωματούχος: Οι διμερείς σχέσεις είναι ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ελλάδα, όχι σε Τραμπ και Τσίπρα
    https://www.iefimerida.gr/news/482042/amerikanos-axiomatoyhos-oi-dimereis-sheseis-einai-anamesa-se-ipa-kai-ellada-ohi-se-tramp

    Σωστός ο αμερικανός αξιωματούχος.

  • Ανώνυμος 47004

    26 Φεβ 2019

    «Στους χώρους του τμήματος παρευρίσκονταν εκτός από εμένα 4 άλλοι συνάδελφοι» αναφέρει στο μνημειώδες έγγραφο. Και συνεχίζει επί λέξει:
    «Από τα υπόλοιπα 20 άτομα: 2 άτομα αποχώρησαν στις 14:00 λόγω μειωμένου ωραρίου, 4 άτομα αποχώρησαν στις 13:00 με δίωρη άδεια, 2 άτομα αποχώρησαν στις 14:00 με μονόωρη άδεια, 1 άτομο βρισκόταν σε παρακείμενο χώρο ανάπαυσης, 1 άτομο βρισκόταν στο Α.Τ.Μ. της Τράπεζας, 1 άτομο αποχώρησε στις 14:15 με ολιγόωρη άδεια, 1 άτομο αποχώρησε στις 14:35». Και το έγγραφο καταλήγει κορυφώνοντας «αναφορικά με τα λοιπά 8 άτομα, είχαν αναχωρήσει στο πλαίσιο της διευκόλυνσής τους για ενημέρωση σε εργασιακά θέματα και προκειμένου να συναντηθούν με μέλη του Σωματείου…».
    Όσο για την κατακλείδα του εγγράφου, αυτή βρίσκεται στον επίλογό του.
    «Σας διαβεβαιώνω πως σε καμία περίπτωση δεν διαταράσσονταν η εύρυθμη λειτουργία του τμήματος. Στη διάθεσή σας για περαιτέρω εξηγήσεις», καταλήγει η υπογράφουσα. Γνωρίζοντας καλύτερα από οιονδήποτε άλλον, η προϊσταμένη διαβεβαιώνει ότι το συγκεκριμένο τμήμα των 38 υπαλλήλων μπορεί και λειτουργεί εύρυθμα ακόμη και με 5 εξ αυτών.
    Οι μελλοντικοί ερευνητές των Κρατικών Αρχείων, εφόσον ανακτήσουν την ψυχραιμία τους, προφανώς θα μπορούν να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα από το συγκεκριμένο έγγραφο για το πώς δούλευαν κάποιοι, έστω ελάχιστοι τομείς του Δημοσίου, ακόμη και την εποχή της κρίσης και των περικοπών. Όταν μάλιστα γειτονικά του εν λόγω τμήματος αντιμετωπίζουν οξύτατο πρόβλημα έλλειψης προσωπικού.
    https://www.iefimerida.gr/news/481593/larisa-eleipan-33-apo-toys-38-ypalliloys-se-dimosia-ypiresia-oi-apisteytes-dikaiologies

    Έτσι παίρνουν άδεια από τη σημαία οι ρωμιοί και έτσι ήταν πάντα εδώ που τα λέμε.
    Ένα καλό φαινόμενο προς μελέτη από τους ψυχοπαθολόγους του μέλλοντος.

  • Ανώνυμος 47002

    26 Φεβ 2019

    Αγρια κόντρα Λοβέρδου με Βούτση -«Εχετε κάνει επιπλέον 400 προσλήψεις στη Βουλή» -«Είστε ψεύτης»
    https://www.iefimerida.gr/news/481426/agria-kontra-loverdoy-me-voytsi-ehete-kanei-epipleon-400-proslipseis-sti-voyli-eiste

    Έχει δίκιο ο Βούτσης, ο ταβερνιάρης πρόεδρος της Βουλής που κατηγορεί για ψεύτη τον Λοβέρδο. Δεν είναι 400 οι προσλήψεις, αλλά μόνο 399.

  • Ανώνυμος 46989

    23 Φεβ 2019

    https://www.tovima.gr/2019/02/23/politics/h-megalooikonomou-ksanaxtypise-epithesi-se-giakoumato/
    Ωραία θα γελάσουμε πάλι με τους ράδιο-αρβύλα.

  • Ανώνυμος 46985

    23 Φεβ 2019

    https://www.iefimerida.gr/news/480979/ayto-einai-programma-tis-nd-gia-tin-ygeia-ta-metra-sti-mahi-kata-toy-karkinoy
    Μάλλον αυτοί νομίζουν ότι ζουν στην Ελβετία ή έστω στη Σουηδία.
    Τα ίδια νόμιζαν και οι κομμουνιστές όταν αναλάμβαναν την διακυβέρνηση της ρωμιοσύνης το 2015.\
    Νόμιζαν ότι ζούσαν σε μια πάμπλουτη χώρα που την κατατρέχουν σκοτεινές δυνάμεις από το εξωτερικό.

    "Αλλά για πάνω από μια δεκαετία οι αρμόδιοι του προγράμματος πυρηνικής ενέργειας της ΕΣΣΔ απέκρυβαν -με ολέθριες όπως αποδείχθηκε συνέπειες - αυτές τις σχεδιαστικές αστοχίες. «Η καταστροφή ήταν απότοκο της οικονομίας κεντρικού σχεδιασμού και της κομμουνιστικής γραφειοκρατίας, αφού επρόκειτο για μια αυτοκρατορία παραποιημένων στατιστικών, χρονοδιαγραμμάτων που δεν μπορούσαν να τηρηθούν, αδιαφορίας για την ατομική ευθύνη, φόβου ανακοίνωσης των κακών μαντάτων στους ανωτέρους, μιας αλυσίδας αχυρανθρώπων γαντζωμένων στα κομματικά προνόμια, που κατέστησαν σχεδόν αναπόφευκτη την καταστροφή στο Τσερνομπίλ», σημειώνει ο Χίγκινμποθαμ."
    https://www.iefimerida.gr/news/480288/pos-egine-dystyhima-sto-tsernompil-apokalypseis-sok-ola-osa-apekrypsan-oi-sovietikoi-kai

  • Ανώνυμος 46982

    23 Φεβ 2019

    Βαριέμαι να σου πω την αλήθεια. Τα άρθρα είναι πιο μεγάλα.
    Όντως με υπερεκτίμησες.

  • Ανώνυμος 46981

    23 Φεβ 2019

    Σε υπερεκτίμησα μάλλον.
    Αφού έχεις καθαρή σκέψη και λες ωραία πράγματα, γιατί αναλίσκεσαι σε καφενειακά σχόλια;
    Θα μπορούσες να γράψεις χαρτί και καλαμάρι τις σκέψεις σου, να τις υπογράψεις και να τις δώσεις σε κάποιο σάιτ να στα δημοσιεύσουν.
    Κι άσε να γράφουν οι άλλοι σχόλια από κάτω.
    Αλλά αυτό είναι το δύσκολο απ' ότι φαίνεται. Το εύκολο είναι να γράφεις από κάτω και να κάνεις τον έξυπνο και τον πολύξερο.
    Προφανώς δεν έχεις τα ούμπαλα να γράφεις άρθρα, γι' αυτό περιορίζεσαι στα σχόλια.
    Λάθος νόμισα για πάρτη σου, η απάντησή σου ήταν απογοητευτικά ανάρχιδη.
    Συνέχισε απτόητος να γράφεις σχόλια λοιπόν, να ξεκαβλώνεις...

  • Ανώνυμος 46980

    23 Φεβ 2019

    "Θεωρώ όμως ότι στα σχόλια χαραμίζεται μια ωραία σκέψη γιατί δεν τα διαβάζουν όλοι τα σχόλια."
    "Είναι κρίμα τόσο ωραίο πράγμα, όπως αυτό που έγραψες, να πηγαίνει σχεδόν χαμένο."

    Αυτό δεν είναι δικό μου πρόβλημα, αλλά αυτών που θα μπορούσαν να τα είχαν διαβάσει.
    ;)

    Στο μεταξύ:

    "Ως εγγύηση για την αναχρηματοδότηση ο κ. Τσίπρας ενεχυρίασε το ακίνητο του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου, το οποίο εκτιμήθηκε στα 2.700.000 ευρώ. Και για το υπόλοιπο ποσό, όπως αναγράφεται στη σύμβαση, ενεχυριάστηκε -ακούστε- η ετήσια τακτική επιχορήγηση που θα λάβει ο ΣΥΡΙΖΑ από το 2019 έως το 2023. Ό,τι ακριβώς γινόταν και στο παρελθόν... Λες και σήμερα μπορούμε να γνωρίζουμε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ το 2023.
    Πώς είπατε; Θαλασσοδάνεια;
    Υ.Γ.: Ορισμένοι θα θυμούνται ίσως και την περίφημη επιστολή του Αλέξη Τσίπρα στην Τράπεζα Αττικής -συγγνώμη, στην Εθνική ήθελα να πω-, το 2010 παρακαλώ, εν μέσω της κρίσης, με την οποία ζητούσε από τον διευθύνοντα σύμβουλο της Τράπεζας να δει με "ευρύτερο πνεύμα" -και όχι με αυστηρά χρηματοοικονομικά κριτήρια- τη δανειοδότηση του Συνασπισμού τότε, αν και ήδη είχε δοθεί ως ενέχυρο για τα παλαιότερα δάνεια η τακτική χρηματοδότηση του κόμματος έως το 2014. Ναι, το 2014. Πώς είπατε; Θαλασσοδάνεια; Όχι, τα γνωστά παραμύθια του ΣΥΡΙΖΑ."
    http://www.capital.gr/arthra/3345290/ta-thalassodaneia-ton-kommaton-kai-i-megali-kompina-tou-suriza

    Ναι με ακούτε;

  • Ανώνυμος 46972

    22 Φεβ 2019

    Τίποτε δεν υπάρχει για πάντα.
    Θεωρώ όμως ότι στα σχόλια χαραμίζεται μια ωραία σκέψη γιατί δεν τα διαβάζουν όλοι τα σχόλια.
    Μάλλον πολύ λιγότεροι από όσους διαβάζουν ένα άρθρο, διαβάζουν και τα σχόλια του.
    Είναι κρίμα τόσο ωραίο πράγμα, όπως αυτό που έγραψες, να πηγαίνει σχεδόν χαμένο.

  • Ανώνυμος 46970

    22 Φεβ 2019

    @46966
    Δεν βαριέσαι. Όλα είναι παροδικά βρε αδελφέ.
    Τί στα σχόλια, τί σε άρθρο.
    Πιστεύεις ότι υπάρχει site που θα υπάρχει για πάντα.
    ;)

  • Ανώνυμος 46966

    22 Φεβ 2019

    @46962
    Πολύ πλάκα έχεις! Για το Σάκη Τούρκογλου λέω.
    Γιατί δεν τα δημοσιεύεις αυτά και τα βάζεις μόνο στα σχόλια;

  • Ανώνυμος 46963

    22 Φεβ 2019

    Έτοιμοι πάλι; Πάμε!

    Fitch για Ελλάδα: Κίνδυνοι στα δημοσιονομικά - ο εκτροχιασμός που θα φέρει πίσω τα capital controls
    http://www.capital.gr/oikonomia/3345141/fitch-gia-ellada-kindunoi-sta-dimosionomika-o-ektroxiasmos-pou-tha-ferei-piso-ta-capital-controls

    "Είναι και ο λαός που δεν θα ξεχνά τι σημαίνει αριστερά. Αλλά ο καρνάβαλος του ΣΥΡΙΖΑ ζητά μεταμφιέσεις και στο 4% της βάσης. Τι θα τους ντύσει;"
    http://www.capital.gr/o-giorgos-kraloglou-grafei/3345052/i-aristera-den-tha-xexna-ti-simainei-aristera

    "Τα χείριστα των χειρότερων, είναι ακόμη μπροστά μας! Προσδεθείτε λοιπόν και, είτε πιστεύετε σ’ αυτήν, είτε όχι, προσευχηθείτε στην Θεά Τύχη μ’ όλη την δύναμη της ψυχής σας…
    Γιατί χωρίς αυτήν τους επομένους μήνες… μπορεί ν’ αποδειχθεί καλύτερη η παραμονή σε status Μπανανίας!"
    http://www.capital.gr/o-petros-lazos-grafei/3345078/exei-kai-polu-xeirotera

    Βλέπω κάποιοι ρωμιοί αρχίζουν να έρχονται στα λόγια μου και μπράβο τους. Και πάλι μπράβο.

    "Έτσι, για να αποδειχθεί ότι μπορούμε να γίνουμε ακόμη χειρότερα αν το θελήσουμε."
    http://www.capital.gr/arthra/3345037/paulo-thee-pare-osa-the

    "Η ΝΔ είναι το μεγάλο λαϊκό Κόμμα της Ελλάδας που απευθύνεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα, χωρίς αποκλεισμούς και στεγανά. Μοναδικός στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι η βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη, στοιχείο που αποτυπώνεται σε ολόκληρο το κυβερνητικό πρόγραμμα της ΝΔ, όπου κυριαρχούν πολιτικές με έντονο κοινωνικό πρόσημο."
    http://www.capital.gr/arthra/3345062/-ugeia-gia-olous-pano-apo-ola-o-politis-etoimo-to-programma-ugeias-tis-nd

    Πιστεύετε κάτι από αυτά; Που σημαίνει και με Κυριάκο έχουμε εξασφαλισμένο το γέλιο.

  • Ανώνυμος 46962

    22 Φεβ 2019

    Είστε έτοιμοι; Πάμε!

    https://www.iefimerida.gr/news/480697/eseis-speirate-ti-dihonoia-eiste-prodotes-fonaxan-ston-tzanakopoylo
    Βλέπω από το βίντεο ότι θίχτηκαν τα γερόντια. Καμιά μειωσούλα θα δούμε επιτέλους (ξέρετε πού).

    https://www.youtube.com/watch?v=lBC3KV3VFc4
    https://www.youtube.com/watch?v=ccjn0h_0Lys
    Ωχ!

    Ο χάρτης με τα σημεία στην Ελλάδα που θα χιονίσει - Ο Σάκης Αρναούτογλου για την κακοκαιρία «Ωκεανίς»
    https://www.iefimerida.gr/news/480713/o-hartis-me-ta-simeia-stin-ellada-poy-tha-hionisei-o-sakis-arnaoytogloy-gia-tin

    Ο Σάκης ο Τούρκογλου μιλάει για την «Ωκεανίς». Ε, συγγνώμη, ο Σάκης ο Οσμάνογλου ήθελα να πω. Ε, πάλι λάθος, ο Σάκης Οθωμανόγλου ήθελα να γράψω.
    Βρε ρωμιοί είστε, ποια Ωκεανίς και τρίχες κατσαρές τσαπουνάτε εκεί χάμου..

  • Ανώνυμος 46942

    21 Φεβ 2019

    Το κλείσιμο των συνόρων με τη Βραζιλία ανακοίνωσε πριν λίγο ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο.
    Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια τηλεοπτικού μηνύματος, ο Μαδούρο ανέφερε ότι η Βενεζουέλα θα κλείσει τα σύνορα με τη Βραζιλία και ότι εξετάζει να πράξει το ίδιο και στα σύνορα με την Κολομβία.
    https://www.iefimerida.gr/news/480637/o-madoyro-kleinei-ta-synora-me-ti-vrazilia-mporei-na-kanei-idio-kai-me-tin-kolomvia

    Και καλά κάνει ο Μαδούρο, διότι αλλιώς θα μείνουν στο Μπενεζουέλα μόνο οι βολεμένοι.
    Προτείνω να κάνουν το ίδιο και οι κομμουνιστές εν Ελλάδι.

  • Ανώνυμος 46937

    21 Φεβ 2019

    "Οι κλεπτοκρατίες της Ρωσίας, της Βενεζουέλας κλπ π.χ. ωχριούν μπροστά στην ελληνική καθώς εκεί υπάρχει τουλάχιστον κάποιος πλούσιος φυσικός πόρος (υδρογονάνθρακες) τον οποίον εκμεταλλεύονται ασύμμετρα σε σχέση με την υπόλοιπη κοινωνία. Εδώ κλέβουμε αυτά που δανειζόμαστε και δεσμευόμαστε να πληρώσουν οι επόμενες γενιές... Σπάνια συναντάς στην ιστορία τέτοιο επίπεδο αλητείας σε κάποιον λαό και την πολιτική, ακαδημαϊκή και οικονομική του ελίτ..."
    http://www.capital.gr/o-kostas-stoupas-grafei/3344766/i-atuxia-na-gennitheis-ellinas

    "Ο Πολάκης βρίσκει αυτό που οι Αμερικανοί λένε rapport, δηλαδή μιλάει απ' ευθείας στην ψυχή του μέσου Έλληνα και του πουλάει την πραγμάτωση της νεανικής του φαντασίωσης! Να τα βάλει με το σύστημα! Τι και αν το σύστημα είναι πλέον ο ίδιος; Ο Πολάκης δε θέλει να σκεφτόμαστε μόνο να νιώθουμε! Και όποιος έχει αντίρρηση, τα 3 μέτρα κάτω από τη γη τον περιμένουν..."
    http://www.capital.gr/me-apopsi/3344778/eimai-kai-ego-polakis

    Ρωμιοσύνη και μ΄αρέσει!
    Αμάν πια με την κλάψα βρε αχάριστοι άνθρωποι. Εμένα μ΄αρέσει η κρίση ναούμ.
    Ναι στους δεξιορωμιούς, ναι και στους αριστερορωμιούς, βλέπε: κομμουνιστές.
    Καμία όμως μειωσούλα στις συντάξεις των ρωμιών θα δούμε επιτέλους..

  • Ανώνυμος 46935

    21 Φεβ 2019

    Η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα σε λαϊκισμό στην Ευρώπη
    https://www.iefimerida.gr/news/480359/ereyna-thlipsi-i-ellada-einai-i-deyteri-hora-se-laikismo-stin-eyropi

    https://www.iefimerida.gr/news/480352/o-arkas-vrike-tin-aitia-toy-provlimatos-poy-ehei-o-tsipras-me-ta-agglika-eikona

    https://www.iefimerida.gr/news/480426/okeanis-i-nymfi-tis-mythologias-poy-edose-onoma-tis-stin-eperhomeni-kakokairia
    Ποια Ωκεανίς και ποιος Ησίοδος βρε παρακμιακοί μπουρτζόβλαχοι. Ρωμιοί είστε.

  • Ανώνυμος 46934

    20 Φεβ 2019

    Αλέξη, τώρα φέρε μας και μια Μιμή!
    Δεν νομίζω να υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα (τουλάχιστον στον Δυτικό κόσμο) όπου τρεις υπουργοί (εκ των οποίων οι δύο σε κορυφαία υπουργεία -Άμυνας και Εξωτερικών) να τσακώνονται -λυπάμαι που το λέω- με όρους συμμορίας.
    https://www.iefimerida.gr/opinion/479973/alexi-tora-fere-mas-kai-mia-mimi

  • Ανώνυμος 46930

    20 Φεβ 2019

    Ο Άκης αγνοεί την συμπληρωματική φύση της πραγματικότητας, αλλά και δεν εστιάζει και στις κοινωνικές συνθήκες, με αποτέλεσμα τις γνωστές κρανιοεγκεφαλικές του αναλύσεις.
    Δεν θα το αναπτύξω, δείτε την ποιότητα των πολιτικών, δείτε την ποιότητα των ψηφοφόρων, αλλά μην σταματήσετε εκεί, δείτε και τις συνθήκες: δεν υπάρχουν λεφτά για όλους (για αριστερορωμιούς και δεξιορωμιούς), τα δάνεια τελειώνουν και βγαίνουν τα μαχαίρια, αρχικά λεκτικά, κατόπιν βλέπουμε. Τέλος σε μια συμπληρωματική πραγματικότητα δεν μπορείς να απαιτείς πλήρη έλλειψη αναίδειας. Όσο και να ενοχλεί η αναίδεια, δεν υπάρχει τρόπος να εξαλειφτεί, μπορεί να περιοριστεί με ποιοτικό λόγο, αλλά κυρίως με το να την αγνοείς. Το να γυρνάς την πλάτη σε κάτι του κάνεις μεγαλύτερη ζημιά, από ότι να το πολεμάς ή να το μισείς.

    Πάμε τώρα και για λίγο γέλιο:

    Τρεις υπουργοί απειλούν και εκβιάζουν - Η Ελλάδα της παρακμής.
    Δύο πρωτοφανή περιστατικά για την πολιτική ζωή του τόπου -η υπόθεση Πολάκη και τα μηνύματα Καμμένου σε Κοτζιά- φέρνουν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση την κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα, και ακυρώνουν τα ανοίγματα που κάνει ο πρωθυπουργός στην ευρύτερη Κεντροαριστερά και στον μεσαίο χώρο.
    https://www.iefimerida.gr/news/479974/treis-ypoyrgoi-apeiloyn-kai-ekviazoyn-i-ellada-tis-parakmis

    https://www.iefimerida.gr/news/479808/adianoito-o-polakis-magnitofonise-ton-stoyrnara-moirase-ton-dialogo-toys
    Ρίξτε μια ματιά στο συγκεκριμένο απόσπασμα του διαλόγου. Έχει ένα δίκιο ο Πολάκης, ενώ ο Στουρνάρας μασάει τις απαντήσεις του.

    Ακριβοπούλου (ΕΡΤ): «Οσο θέλει θα μιλήσει ο Πολάκης» 19/02/2019:
    https://www.youtube.com/watch?v=oxx0nBslNAU

    Διότι:
    Οι Δ.Υ. θα παίρνουν όσες άδειες γουστάρουν:
    https://www.youtube.com/watch?v=7lQkT1imaXk

    Ράδιο-αρβύλα και Μεγαλοοικονόμου:
    https://www.youtube.com/watch?v=HlyveYV8OVs
    https://www.youtube.com/watch?v=1RNxfGPmRyk
    https://www.youtube.com/watch?v=z5GXOblRsYw

    Προτεινόμενη ταινία για τον Άκη:
    https://www.imdb.com/title/tt0078718/

  • Ανώνυμος 46929

    20 Φεβ 2019

    Από την δική μου προσωπική ιστορία η αυθάδεια ήταν πάντα αριστερού πρόσιμου. Από το σχολείο που κάναν καταλλήψεις και βιαιοπραγούσαν κατά των αντιδρούντων, από το Πολυτεχνείο που το έκλειναν κατά βούληση μέχρι που το έκαψαν κιόλας, στα μεταπτυχιακά που επαιζε σκληρά το κομματικό αριστερό για να το πάρεις "χαλαρα", μετά στις θέσεις που το τοτε ΠΑΣΟΚ καλόπιανε στρατιές αριστερών σε όμορφες θεσούλες κυρίως αυτές με τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Φτανοντας τελικά εκείνα τα παλιοπαιδα που καψαν το Πολυτεχνείο να γίνουν Κυβέρνηση και να ΚΑΨΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΟΛΗ ΑΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΜΠΛΕΞ ΚΑΤΩΤΕΡΟΤΡΗΤΑΣ .
    Από την άλλη πιθανόν εσείς να ε΄χετε άλλες εμπειριες, σεβαστό αλλά δώσε και την άλλη άποψη λίγο!

  • Ανώνυμος 46927

    20 Φεβ 2019

    Καλωστονε κι ας αργησες.
    Απο τις πρωτες φρασεις καταλαβα ποιος κανει τον διαλεκτικο εμμετο....
    Τελικα το παλαι ποτε αξιο freeinquiry καταντησε σε freeopinionated gutter.
    Και σε κατωτερα!!!