ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ
ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΛΗΨΙΑ

Ο σκοταδισμός
της Ακαδημίας Αθηνών


Οι ακαδημίες γενικώς θεωρούνται συνώνυμο της στενομυαλιάς και της συντηρητικότητας, όπως μαρτυρεί και η παραγωγή του όρου ακαδημαϊσμός. Ειδικά για την Ακαδημία Αθηνών, η οποία δεν έχαιρε ποτέ ιδιαίτερης φήμης και αποδοχής στην Ελλάδα, και πολύ λιγότερο διεθνώς, θα ταίριαζε μάλλον ο όρος σκοταδισμός.

Παρά κάποιες δειλές προσπάθειες ανοιγμάτων τα τελευταία χρόνια, το ίδρυμα κάνει ό,τι μπορεί για να επιβεβαιώσει αυτή την κακή φήμη. Με πιο επιτυχημένη συναφώς κίνηση την ανάδειξη ενός πρώην δισκοβόλου και νυν πολιτικού μηχανικού και καθηγητή στατικής και σιδηρών γεφυρών στη θέση του προέδρου της.

Δεν θέτουν κανένα πρόβλημα φυσικά αυτές οι ιδιότητες από μόνες τους. Αυτό που θέτει πρόβλημα, είναι ότι η δημόσια δραστηριότητα του κ. αντιπροέδρου του Ιατροβιολογικού Ιδρύματος Ερευνών συνίσταται σχεδόν αποκλειστικά στην μονότονη υποστήριξη της ανορθολογικής προ-επιστημονικής «θεωρίας» ότι «Η Ελληνική είναι η τελειότερη γλώσσα του κόσμου» και των γνωστών αντιδραστικών και αστήρικτων κινδυνολογιών περί «λεξιπενίας, αδυναμίας εκφράσεως και σκέψεως της νεολαίας που χρησιμοποιεί στο λεξιλόγιό της περίπου 800 λέξεις», τις οποίες κανείς σοβαρός γλωσσολόγος δεν δέχεται σήμερα. (Σε μια λιγότερο χονδροειδή μορφή, εξακολουθεί να διακινεί τέτοιες τερατολογίες ο Μπαμπινιώτης. Έγραψα όμως, «κανείς σοβαρός γλωσσολόγος»).


Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Γλωσσολογία: Μαγνήτης για κάθε πικραμένο και ψεκασμένο.

Όλα αυτά δείχνουν ότι ακόμα και στο υποτιθέμενο προπύργιο της τεχνικής και της επιστήμης είναι κάλλιστα δυνατό να ευδοκιμούν παιδαριώδεις θεολογικής καταγωγής ερμηνείες του κόσμου και της κοινωνίας, και ότι η εξοικείωση με τις πειραματικές και εφαρμοσμένες επιστήμες δεν εξασφαλίζει ανοσία απέναντι στον πιο ξεκάθαρο ανορθολογισμό.

Είναι βέβαια γνωστό ότι υπάρχει ένα πεδίο «δημόσιας γλωσσολογίας» (κατ’ αντιστοιχία προς την «δημόσια ιστορία»), το οποίο αποτελεί την παιδική χαρά για κάθε πικραμένο και ψεκασμένο, και στο οποίο γνωρίζουν μέρες δόξας τύποι κατανόησης της κοινωνικής και γλωσσικής πραγματικότητας που ευδοκιμούσαν ιδίως πριν την ανάδειξη της γλωσσολογίας ως επιστήμης. Τότε, εμφανίζονταν κυρίως ως παιδαριώδεις αντιζηλίες για το ποια γλώσσα ήταν η «πρωταρχική», εκείνη που μιλούσαν ο «Αδάμ και η Εύα στον παράδεισο». Κατά το 19ο αιώνα, οι διάφοροι σχετικοί ισχυρισμοί άρχισαν να δίνουν τη θέση τους σε λιγότερο τερατολογικούς, αλλά εξίσου αφελείς σχηματισμούς του λόγου στους οποίους η έμφαση μετατοπιζόταν από το «αρχαιότερη» στο «τελειότερη». (Μολονότι από την Ελλάδα δεν έχουν λείψει αυτοί που συνεχίζουν να μετράνε αιώνες και χιλιετίες).


Ο Νικ. Βρεττάκος συνομιλεί με αγγέλους και μάλιστα στα ελληνικά.

Ως τώρα, όμως, εκείνοι ―ή, συχνά, εκείνες― που διακινούσαν τέτοιου είδους ανοησίες, ήταν συνήθως άτομα με κατώτερη ή μεσαία μόρφωση με βάση την διοικητική ταξινόμηση και ιεράρχηση της πανεπιστημιακής γνώσης. Το πολύ να ήταν δάσκαλοι ή φιλόλογοι της μέσης. Το ότι βγαίνει ένας καθηγητής της ανώτατης από έναν άλλον τομέα να κάνει το ίδιο, είναι σχετικά καινούριο, και δείχνει ότι εξίσου μαγνήτη για διάφορα ψώνια αποτελεί επίσης ο ρόλος του εθνικού προφήτη που εξυμνεί το γένος αλλά κρούει και τον κώδωνα του κινδύνου για επερχόμενα δεινά που το απειλούν. (Και γιατί να μην αποτελεί; Αφού είναι μάλλον ο πιο εύκολος τρόπος να αναδειχθεί κανείς σε εθνικό τοτέμ και σε ομιλητή ναζιστικών συλλαλητηρίων).

Τελείως πρόχειρα, ένα δείγμα από το κήρυγμα του γεφυροποιού και ερασιτέχνη γλωσσολόγου:

Το Σύνταγμα του 1975 που αφήρεσε την ασπίδα προστασίας της γλώσσας που παρείχε το Σύνταγμα του 1952 επέτρεψε την περιβόητη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1976, η οποία κατάφερε το πρώτο καίριο πλήγμα κατά της γλώσσας μας με την κατάργηση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών από το πρωτότυπο.

Το 1982 ακολούθησε δεύτερο πλήγμα με την κατάργηση του πολυτονικού συστήματος γραφής που συνοδεύθηκε αργότερα με άλλα κατά της γλώσσας μέτρα, τα οποία οδήγησαν στο σημερινό επίπεδο λεξιπενίας, αδυναμίας εκφράσεως και σκέψεως της νεολαίας που χρησιμοποιεί στο λεξιλόγιό της περίπου 800 λέξεις.

Οσο πτωχότερο το λεξιλόγιο τόσο πτωχότερη η σκέψη, διότι σκεπτόμεθα μέσω των λέξεων. Είναι συνήθεις οι βαρβαρισμοί, οι σολοικισμοί, η παραμορφωτική εκφορά λόγου, που ακούμε ακόμη και από παρουσιαστές ειδήσεων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών.

Η Ελληνική Γλωσσική Κληρονομιά διοργάνωσε μεγάλες εκδηλώσεις για την προστασία της ελληνικής, επιτυγχάνοντας την ανάσχεση της φθίνουσας πορείας της και ακολούθως την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών, τα οποία δυστυχώς εντάχθηκαν πρόσφατα στα προαιρετικά μαθήματα!


Το ότι ένας καθηγητής τού ΕΜΠ θεωρεί δικαίωμά του, και αποστολή του, να μην σέβεται τα όρια των επιστημών και να αποφαίνεται δημόσια για θέματα εκτός της αρμοδιότητάς του, είναι ήδη παραβίαση της επιβεβλημένης διανοητικής εντιμότητας και σεμνότητας. Ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι, με την παραβίαση αυτή, ο Κουνάδης εργαλειοποιεί το κύρος που παραδοσιακά έχει ένας καθηγητής στην ελληνική ―και σε κάθε άλλη― κοινωνία, για να φουσκώσει τα μυαλά των συμπολιτών του με βαθύτατα αντιδραστικά παραληρήματα μεγαλείου και καταδίωξης. Όπως και οι έντεκα ―που έγιναν δώδεκα― πανεπιστημιακοί στους οποίους αναφέρθηκα πρόσφατα (βλ. Βρυκολάκιασε ο ρατσισμός), εκπορνεύει και αυτός την επιστήμη του και δείχνει ότι την αγαπά λιγότερο από το χειροκρότημα του δήμου ― ορθότερα, των αριστοκρατών.

Μέρες που είναι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ρατσιστική υποτίμηση του μακεδονικού λαού που είναι διάχυτη στην ελληνική κοινωνία, έχει ως βασικό συστατικό του ανυπόστατη υπόθεση ότι η μακεδονική γλώσσα είναι ατελής, κατώτερη, αν όχι ανύπαρκτη.

Η Ακαδημία Αθηνών, επιβραβεύοντας μία τέτοια αντιεπιστημονική και ανέντιμη συμπεριφορά, προσφέρει πολύ κακή υπηρεσία στον εαυτό της και την ελληνική κοινωνία. Ξεπουλά πολύ φτηνά το ήδη ελάχιστο κύρος της και δείχνει ότι αδιαφορεί εάν βυθίζεται ακόμη περισσότερο στη γελοιότητα και την ανυποληψία, αρκεί αυτό να εξυπηρετεί τους ιδεολογικούς και πολιτικούς στόχους που την ενδιαφέρουν.



Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε επίσης
στο blog του συγγραφέα Nomadic universality με τίτλο:
Ο Αντώνης Κουνάδης είναι ο μεγαλύτερος τσαρλατάνος του κόσμου.
Ο τίτλος, ο υπότιτλος και η εικονογράφηση
έγιναν με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».



Ο Άκης Γαβριηλίδης γεννήθηκε το 1964 στη Θεσσαλονίκη.
Έχει ολοκληρώσει διδακτορικό στη Φιλοσοφία του Δικαίου (ΑΠΘ) και μεταδιδακτορική έρευνα στην Πολιτική Ανθρωπολογία (ΠΑΜΑΚ).
Από το 1995 ζει στις Βρυξέλλες, όπου απασχολείται επαγγελματικά ως μεταφραστής και ερασιτεχνικά ως ραδιοφωνικός παραγωγός.
Πολυάριθμα πρωτότυπα κείμενα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα διαφόρων χωρών, καθώς και στο Διαδίκτυο (ιδίως στο μπλογκ nomadicuniversality).
Έχει εκδώσει επτά βιβλία στα ελληνικά και ένα στα αγγλικά για θέματα όπως η νεκροφιλία του πατριωτισμού, ο ελληνικός εμφύλιος, ο Άκης Πάνου, ο Μπίλλυ Ουάιλντερ, οι Πόντιοι και η οικονομικοπολιτική κρίση.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


6 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 46774

    24 Ιαν 2019

    https://www.iefimerida.gr/news/473877/voyli-sto-ena-heri-i-symfonia-sto-allo-heri-mpegleri-stigmiotypa-apo-ti-syzitisi-eikones

  • Ανώνυμος 46767

    22 Ιαν 2019

    τι αλλο να περιμεναμε να συμβει σε μια "-ψευδω-χωρα" η βασεις της οποιας ηταν εξ ολοκληρου και εξ αρχης στημενες σε προπαγανδες και μυθους?

  • Ανώνυμος 46765

    22 Ιαν 2019

    Τελικα ο Ακης γινεται το απολυτο digital cartoon.
    Συνεχιστε την διαφημηση και αναπαραγωγη.
    Τελικα κειμενα αντιλογου προς το σουργελο δεν βρισκετε να παραθεσετε;
    Δημοκρατια του μονολογου
    Αν διαφωνεις .... Ρετσετα ... Φασιστας, ρατσιστης, πατριδοκαπηλος , ομοφοβικος. Οι γνωστοι "τακοι" του διαλογου. Ιδιαιτερα δημοκρατικοι ..

  • Ανώνυμος 46763

    22 Ιαν 2019

    Ο Κουνάδης δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος τσαρλατάνος από τον Τσίπρα! Άρα ο Άκης σφάλλει εδώ.
    Όπως σφάλλει και στο ότι ο Κουνάδης έχει δικαίωμα να λέει τις αρλούμπες του και ας είναι ακαδημαικός.
    Και νόμπελ να είχε πάλι αρλούμπες θα αμόλαγε ο Κουνάδης, διότι δεν είναι ο μόνος νομπελίστας που θα έκανε κάτι τέτοιο.
    Ο Άκης θα μπορούσε να γράψει ένα εμπεριστατωμένο άρθρο που να αναιρεί εν τάχει τους ισχυρισμούς του Κουνάδη.

    https://www.youtube.com/watch?v=bzMoEzG1rU8

  • Ανώνυμος 46762

    22 Ιαν 2019

    Ο τίτλος του άρθρου: "ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΑ
    ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΛΗΨΙΑ
    Ο σκοταδισμός
    της Ακαδημίας Αθηνών",
    είναι ένας σοβαρός ισχυρισμός και περιμένει κάποιος να παρατεθούν μία σειρά από επιχειρήματα που τον αποδεικνύουν.
    Και το μοναδικό επιχείρημα, ειναι η τοποθέτηση του προέδρου της στο θέμα της ελληνικής γλώσσας, η οποία κατά την γνώμη του βρίσκεται υπό διωγμό. Πέρα από τα αν αληθεύει ή όχι αυτός ο ισχυρισμός, δεν φτάνει να υποστηρίξει τον τίτλο του άρθρου (σκοταδισμός κλπ). Βεβαίως, η ύπαρξη ξένων κέντρων που επιβουλεύονται την γλώσσα μας απορρίπτεται χωρίς αμφιβολία. Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος γλωσσολόγος, για να αποφανθεί περί αυτού. Απλώς, οι "ξένοι" δεν ασχολούνται πια με την Ρωμιοσύνη, την οποία δεν καταδέχονται να πάρουν στα σοβαρά. Αλλά, υπάρχει και κάτι άλλο. Αν ο Κουνάδης δεν έχει το δικαίωμα να ομιλεί για θέματα που αφορούν την ελληνική γλώσσα επειδή δεν είναι γλωσσολόγος, τότε γιατί το κανει ο κ. Γαβριηλίδης, που κι αυτός δεν είναι γλωσσολόγος;
    Η Ακαδημα Αθηνών είναι ανυπόληπτη, για τους λόγους ότι διαχρονικά απουσιάζει πλήρως από το ιστορικό γίγνεσθαι της χώρας, αλλά και της Ευρώπης. Επειδή διαχρονικά αλληθωρίζει προς την μεταφυσική της Ορθοδοξίας, προς την εξουσιομανία, την απουσία ορθού λόγου προς την κοινωνία και την εσωστρέφεια. Και όχι μόνο επειδή ο πρόεδρος της, τοποθετήθηκε στο θέμα της γλώσσας με ένα σωστό ή όχι τρόπο.

  • Ανώνυμος 46761

    22 Ιαν 2019

    Μα, ούτε ο Γαβριηλίδης είναι γλωσσολόγος• οπότε μάλλον, σαν τον Κουνάδη, λέει μαλακίες. Ειδικά στην κρίση του για την μακεδονική γλώσσα.