Ελεύθερη Έρευνα – www.freeinquiry.gr – ΚΑΘΟΛΙΚΙΣΜΟΣ- ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ- ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-ΑΘΕΪΣΜΟΣ

ΚΑΘΟΛΙΚΙΣΜΟΣ-
ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΣΜΟΣ-
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ-ΑΘΕΪΣΜΟΣ

Και η μοναδική
περίπτωση της Ελλάδας


IMAGE DESCRIPTIONΜε αφορμή το άρθρο του Leonid Bershidsky, που δημοσιεύτηκε στο bloomberg.com, τα έλεγα αυτά εδώ δεκαετίες και με νόμιζαν Ιεχωβά, Σατανά, Αντίχριστο κ.λπ.. Και τώρα έρχεται η Παγκόσμια Τράπεζα και το Bloomberg και με δικαιώνουν!

Γιατί, εγώ τουλάχιστον, τα έλεγα αυτά σαν κακώς κείμενα της κοινωνίας μας, όπως τα λέει και το δημοσίευμα δηλαδή, αλλά δυστυχώς ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας νομίζει ότι τα έλεγα με άλλα κίνητρα και για θρησκευτικούς λόγους.

Τόσο πολύ έχει ποτίσει η Ορθοδοξία την παιδική ψυχούλα μας μέσα, μην τυχόν και έρθει κάποιος αιρετικός και μας πάρει μαζί του στο βούρκο, που βλέπω ακόμα και τάχα μου δηλωμένους άθεους ή ανοικτόμυαλους να αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, αρνητικά στο να ακούσουν το ο,τιδήποτε πάνω σε αυτό το θέμα.

Ένας από τους λόγους που σιχάθηκα αυτή τη χώρα ήταν γιατί έβλεπα ότι ούτε με τους τάχα μου λογικούς δεν μπορείς να συζητήσεις ούτε καν τα αυτονόητα, εφόσον έχουν σχέση με την Ορθοδοξία.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, έχω να συμπληρώσω σε αυτά που λέει το Bloomberg: «The specific character of Orthodoxy is that it regards not vocation or professional activities as a means to salvation, but obedience and humility in relation to a (spiritually) more experienced person or a person at a higher place in the hierarchy». Για μένα αυτό ειναι το σημαντικότερο απόσπασμα του άρθρου, που εξηγεί πάρα πολλά σχετικά με τα κακώς κείμενα. Δηλαδή, αυτό που καλλιεργήθηκε και έντονα κατά την οθωμανική περίοδο. Να υπακούς και να θεωρείς ότι γνωρίζει καλύτερα από εσένα τι είναι το καλό σου ένας αφέντης, πασάς, κοτζάμπασης, μητροπολίτης τότε, σήμερα ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ, ΟΣΦΠ, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ο πρόεδρος της εταιρείας που εργάζεσαι ή ο διευθυντής, ο υπουργός κ.λπ..

Η διαφορά αυτή φαίνεται πολύ απλά σε ένα παράδειγμα. Ο ευρωπαίος πολίτης πχ, εάν ρωτηθεί τι ομάδα (ή κόμμα) είναι, θα σου απαντήσει, «υποστηρίζω την Μπάγερν, την Μπαρτσελόνα, τους συντηρητικούς, τους κομμουνιστές κ.λπ.». Δεν θα σου πει: «Είμαι ΠΑΟΚ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κ.λπ.», δεν ταυτίζεται δηλαδή με ένα σύστημα, ομάδα ανθρώπων κ.λπ.. Θεωρεί ότι είναι μια ανεξάρτητη ατομικότητα, που υποστηρίζει τον έναν ή τον άλλον για τους δικούς του προσωπικούς λόγους. Γι’ αυτό και τα πολιτικά πάνελ χαρακτηρίζονται από ευπρέπεια, λογική συζήτηση και επιχειρήματα, βασίζονται σε γεγονότα κ.λπ..

Συνεπώς, στο άρθρο του Bloomberg εγώ έχω να συμπληρώσω, ότι δεν είναι μόνο η Ορθοδοξία σα δόγμα το πρόβλημα από μόνο του. Το σημαντικό είναι η ιστορικά προερχόμενη έλλειψη μεταρρύθμισης στην Εκκλησία, όχι δηλαδή τόσο το δόγμα το θρησκευτικό καθαυτό που σε παραπέμπει να πιστεύεις σε θαύματα και υπερφυσικές ανοησίες.


Η αντίπερα όχθη

Για να το κατανοήσουμε αυτό, ας κοιτάξουμε στην αντίπερα όχθη. Ο Καθολικισμός, ο οποίος είναι κι αυτός ένα εξίσου παλιό δόγμα, αναγκάστηκε να ανταγωνιστεί όμως τον Προτεσταντισμό και τον Αθεϊσμό (Διαφωτισμό στην Ευρώπη και ΗΠΑ μόνο όμως) και αναπροσαρμόστηκε κι αυτός με μικρές αλλαγές. Η Ορθοδοξία των τσάρων και της οθωμανικής αυτοκρατορίας όμως από την άλλη, δεν είχε κανένα ανταγωνισμό και δεν αναπροσαρμόστηκε ποτέ.

Ένα καλό παράδειγμα είναι ότι ο Πάπας της Ρώμης έχει, τη σύγχρονη εποχή, παραδεχτεί πολλά από τα εγκλήματα του Χριστιανισμού στο παρελθόν κι έχει ζητήσει συγγνώμη, ενώ οι δικοί μας Πατριάρχες δεν έχουν σφάλλει ποτέ. Το περίφημο «αλάθητο του Πάπα» τελικά είναι το αλάθητο της άκαμπτης Ορθοδοξίας.

Πώς λοιπόν ένα σύστημα αξιών δύο χιλιάδων ετών μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές απαιτήσεις των σύγχρονων κοινωνιών; Δύσκολα.


Αριστερά: Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ αφορίζει τους Αλβιγινούς (αίρεση των Καθαρών).
Δεξιά: Η σφαγή των Καθαρών από χριστιανούς σταυροφόρους. Οι περισσότεροι από τους σταυροφόρους ήταν εγκληματίες, φυγόδικοι, τυχοδιώκτες, καιροσκόποι κι άλλα κατακάθια της κοινωνίας,
που δρούσαν με δήθεν θρησκευτικά κίνητρα, στην ουσία όμως το μοναδικό τους κίνητρο ήταν οι περιουσίες των Καθαρών που θα έσφαζαν και η λαφυραγωγία από το πλιάτσικο.



Επίσης, παρατηρούμε ότι ο Καθολικισμός έχει δυο όψεις. Μια της διεφθαρμένης οπισθοδρομικής λατινικής Αμερικής και μια της Ιταλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας, Κροατίας, Σλοβενίας, Πολωνίας, Αυστρίας, των (ως μειοψηφία όμως) ΗΠΑ και Αυστραλίας. Γιατί ο Καθολικισμός τα πάει κάπου καλά, αλλά πάντα ένα κλικ πιο κάτω από τους προτεστάντες, αλλά αλλού όμως χάλια, παρόμοια με την Ορθοδοξία;

Είναι απλό. Εκεί όπου δεν είχε κανένα ανταγωνισμό, λόγω έλλειψης Προτεσταντισμού ή Διαφωτισμού, πχ στη Λατινική Αμερική είναι κυρίαρχος κι έχει παραμείνει άκαμπτος και σκληροπυρηνικός, όπως η Ορθοδοξία. Γι΄ αυτό και αποτελεί ένα χαλινάρι που κρατάει πίσω τις κοινωνίες.
Ενώ στη Γερμανία πχ, όπου έχει προτεσταντικό ανταγωνισμό, αναγκάστηκε και, με μικρά βήματα μεν, αλλά προσαρμόστηκε με τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας, που την οδηγούν οι άθεοι, κοσμικοί και προτεστάντες.

Γι΄ αυτό η Βαυαρία έχει πχ ενα βαθύ Καθολικισμό μεν, αλλά λίγο μεγαλύτερη διαφθορά από την υπόλοιπη Γερμανία, καλή όμως οικονομία και κοσμική διοίκηση, δικαστήρια, θεσμούς. Η Ιταλία, Ισπανία, Σλοβενία, Πολωνία, Αυστρία, Κροατία, επειδή δεν είναι αμιγείς μεν καθολικοί , αλλά έχουνε κοσμικούς και άθεους αρκετούς από τη μία, αλλά κι ο ευρωπαϊκός Διαφωτισμός τους άγγιξε, τον έζησαν ιστορικά από την άλλη. Δεν ήταν υπό οθωμανική διακυβέρνηση, αλλά και έζησαν, έστω εκ του μακρόθεν, τη μεταρρυθμιστική προτεσταντική ζύμωση στην Ευρώπη εδώ και πεντακόσια χρόνια, οπότε είναι καλύτερα τα πράγματα κι έτσι βρίσκονται μόνο «ένα κλικ» παρακάτω σε ανάπτυξη από τις περισσότερο προτεσταντικές και άθεες χώρες, όπως η Ολλανδία, η Γερμανία, η Αγγλία, οι σκανδιναβικές χώρεςκ.λπ..

Η Γαλλία αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση, γιατί είναι μεν καθολική, αλλά, παραδοσιακά, από τη Γαλλική Επανάσταση και πέρα, πολύ έντονα άθεη, πολύ περισσότερο από τις Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία κ.λπ..

Γενική παρατήρηση συνεπώς είναι ότι ο Προτεσταντισμός και η Αθεΐα προάγει τις κοινωνίες, ενώ οι θρησκείες μας λένε ότι , τάχα μου , συμβαίνει το αντίθετο. Περισσότερη εγκληματικότητα πχ διαφθορά, κ.λπ.. υπάρχει στις θρησκευόμενες χώρες. Υπάρχουν τέτοιες μελέτες που το καταδεικνύουν αυτό. Στις ΗΠΑ μπορεί να δει κανένας σε ένα χάρτη ότι όπου υπάρχει μεγάλος βαθμός θρησκευτικότητας, υπάρχουν περισσότερα εγκλήματα διαφθοράς, σεξουαλικής φύσης και ιδιαίτερα απεχθή σε αντίθεση με τις κοσμικές πολιτείες.


Η Εκκλησία της Αγγλίας παρέμενε υπό τον έλεγχο του Πάπα της Ρώμης μέχρι 1534, οπότε ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Η΄ αποφάσισε το διαχωρισμό της.
Οι λόγοι δεν ήταν δογματικοί, αλλά καθαρά ερωτικοί.
Ο Ερρίκος ήθελε να πάρει διαζύγιο από την πρώτη του γυναίκα, την Αικατερίνη της Αραγονίας, ώστε να μπορέσει να παντρευτεί την ερωμένη του,
Άννα Μπολέιν, πράγμα που το Πάπας Κλήμης Ζ΄ του αρνούταν κατηγορηματικά.
Έτσι, αποφάσισε την απόσχιση της Εκκλησίας της Αγγλίας από την Καθολική Εκκλησία κι ανέθεσε καθήκοντα προκαθημένου της στον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι,
ο οποίος βέβαια εξέδωσε άμεσα το διαζύγιο του βασιλιά, ώστε να μπορέσει να παντρευτεί χωρίς χρονοτριβή την αγαπημένη του.
Σύντομα την χώρισε κι εκείνη κι ακολούθως, χωρίς τον Πάπα πάνω από το κεφάλι του, χώρισε και παντρεύτηκε διαδοχικά άλλες τέσσερις φορές.



Μα θα αναρωτηθεί κανείς, μετά από όλα αυτά, καλά, πώς συμβιβάζεται αυτό, ο Προτεσταντισμός να έχει εκσυγχρονιστικό ρόλο, όταν αυτός καταργεί πράγματα που δεν αναφέρονται στη Βίβλο και ενστερνίστηκαν η Ορθοδοξία και ο Καθολικισμός σαν εξέλιξη και προσαρμογή στην τότε ρωμαϊκή κοινωνία , ενώ ο Προτεσταντισμός σε στέλνει ουσιαστικά πίσω, αλλά 1.300 χρόνια περίπου στο παρελθόν, στους κανόνες και τη Βίβλο του Μωυσή;

Ο Καθολικισμός και η Ορθοδοξία αναπτύχθηκαν μέσα σε πολυθεϊστικές κοινωνίες με χιλιάδες τοπικούς θεούς και θεές, οπότε καθιέρωσαν κι αυτοί με τη σειρά τους ένα παρόμοιο πάνθεο με θεές (Παναγιά η Παρηγορήτισσα Άρτας, η Παναγιά η Μερέντα στο Μαρκόπουλο, όλως τυχαίως με εκκλησάκι πάνω στον πρώην ναό της Αθηνάς της Μυρρινούντας κ.λπ.) και λοιπές θεότητες, επίσης με χαρακτηριστικά εντοπιότητας. Η Ορθοδοξία πάλι, έχει ενσωματώσει πολλά έθιμα του ελληνικού χώρου, τα οποία δεν έχουν οι υπόλοιποι, ούτε καν οι ορθόδοξοι, στα μυστήρια πχ το κόψιμο τούφας μαλλιών στο βαπτιζόμενο νήπιο από αρχαίο αθηναϊκό παγανιστικό έθιμο κ.λπ..

Η θρησκεία δηλαδή, προφανώς και προσαρμόστηκε ανέκαθεν στις ανάγκες της εκάστοτε κοινωνίας, διαφορετικά δεν μπορούσε να έχει το έρεισμα και την αποδοχή και κατά συνέπεια εξουσία στα μυαλά των ανθρώπων. Ο Καθολικισμός, η Δυτική Εκκλησία πάλι, επειδή ήταν πολύ ανίσχυρη τα πρώτα χρόνια σε σχέση με την πανίσχυρη Ορθοδοξία του Βυζαντίου, αναγκάστηκε να βάλει ακόμα περισσότερο νερό στο κρασί της και διατήρησε και τα αγάλματα (!) στις εκκλησίες της, φυσικά με άλλα ονόματα, αυτά του χριστιανικού πάνθεου πλέον, ενώ η πανίσχυρη Ορθοδοξία στην επικράτειά της κατέστρεψε με μανία όλους τους μη χριστιανικούς ναούς και αγάλματα.

Στην Ελλάδα διασώζονται σήμερα μόνο τρεις ναοί, η Ακρόπολη, ο ναός του Ηφαίστου στο Θησείο, επειδή είχανε μετατραπεί σε εκκλησίες και μόνο, και ο ναός του Επικούρειου Απόλλωνα στην Πελοποννησο, επειδή δεν απασχόλησε μάλλον κανένα αφού βρίσκεται στη μέση του πουθενά. Ενώ βλέπουμε εντελώς διαφορετική εικόνα στην Σικελία, και Ιταλία, Ποσειδωνία κ.λπ. όχι μόνο σε ναούς, αλλά και αγάλματα με πολύ μικρές, ανθρώπινα προκληθείσες υλικές ζημιές, αφού η παγανιστική Ρώμη αντιστάθηκε στο χριστιανικό Βυζάντιο μέχρι και την πολύ σημαντική μάχη του Φριγίδου ποταμού των Άλπεων το 394 μ.Χ. εναντίον του τότε πανίσχυρου Θεοδοσίου και αργότερα έπεσε στα χέρια των βαρβάρων. Ο Πάπας της Ρώμης δηλαδή, είχε ελάχιστη εξουσία και επιρροή στη δική του επικράτεια μέχρι τον Καρλομάγνο τον 8ο αιώνα, που έκανε το colpo grosso κι απέκτησε μεγάλη δύναμη εφεξής. Mέχρι τότε όμως, έπρεπε να βάζει πολύ νερό στο κρασί της δυτικής χριστιανοσύνης για να μπορέσει να γίνει αυτή αποδεκτή.

Μετά από αυτήν την παρένθεση, να γυρίσουμε στον Προτεσταντισμό, ο οποίος τον 16ο αιώνα μας έστειλε πίσω σε ένα σετ αξιών της εποχής του Μωυσή. Παράλληλα με το Διαφωτισμό, αλλά και την απαλλαγή από κεντρικές αυθεντίες του Προτεσταντισμού με Ιερές Εξετάσεις να καίνε τους διαφωνούντες, ο σημερινός προτεστάντης, σκανδιναβός, γερμανός, άγγλος κ.λπ., κατέληξε, επειδή το χάσμα του σετ αξιών της Βίβλου, το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τις υπερφυσικές ανοησίες και θαύματα από θάλασσες που σκίζονται στα δυο χάρη ενός λαού, «θαύματα» με δολοφονίες αντίπαλων λαών, εγκλήματα πολλών ειδών κ.λπ. της Παλαιάς κυρίως Διαθήκης, και της καθημερινής πραγματικότητας του σημερινού κόσμου, τον οποίο εξηγεί πλέον η επιστήμη πολύ καλά και κατανοητά από την άλλη, αναγκάστηκε, με σκοπό να μπορεί να ανταποκριθεί στις σημερινές ανάγκες, να πιστεύει (όποιος έχει ακόμα αυτή την ανάγκη) ότι όλα αυτά είναι παραμύθια με συμβολική πνευματική (τάχα μου) αξία.

Οπότε επετεύχθη το εξής σπουδαίο. Να ξεχωρίζει στο μυαλό του ο σύγχρονος πολίτης τη θρησκεία από το κοσμικό περιβάλλον στο οποίο ζει και τους κανόνες του οποίου ακολουθεί, από τον προσωπικό (παραμυθό)κοσμο του, τον οποίο στην ιδιωτική του σφαίρα βέβαια έχει το δικαίωμα να αντιλαμβάνεται όπως αυτός νομίζει. Έτσι, και μετά από τους αιματηρούς θρησκευτικούς πολέμους στην Ευρώπη, εδραιώθηκε πια η ανεξιθρησκεία και το δικαίωμα του καθενός να πιστεύει ό,τι νομίζει αυτός καλύτερο για τον εαυτό του. Όχι όμως στη θεωρία, αλλά στην πράξη.

Ο σημερινός δυτικός πολιτισμός έχει πλέον σα σημαία τη φιλοσοφία του Σκεπτικισμού, του Πύρρωνα, του Σέξτου του Εμπειρικού και των συγχρόνων Χιούμ, Σπινόζα, Καντ, Καρτέσιου, Μπέιλ, και πολλών άλλων κεντροευρωπαϊκών διανοητών, που αποτέλεσαν τη συνέχεια αυτών των πεποιθήσεων.

Να συμπληρώσω επίσης, ότι ο Προτεσταντισμός, για διαφορετικούς λόγους και με άλλη σκοπιμότητα, επανάφερε και πάλι στις κοινωνίες ένα χαρακτηριστικό που έλειπε για πολλούς αιώνες και με αυτόν τον τρόπο τις βοήθησε να πάνε μπροστά: την ατομικότητα, και την απειθαρχία στις αυθεντίες.

Με σκοπό να κοπεί ο ομφάλιος ρόλος από την τυραννική, πνευματική και πολιτική εξουσία του Πάπα με τα συγχωροχάρτια και την Ιερά Εξέταση, ο Λούθηρος έφερε το εξής μήνυμα, που άλλαξε τα πάντα: τώρα υπάρχει η Βίβλος τυπωμένη πλέον και προσβάσιμη στον καθένα, μάθε γράμματα, και μελέτησε την μόνος σου. Η πίστη είναι προσωπικό θέμα, δεν θα σου πει ούτε ο Πάπας, ούτε ο Επίσκοπος τι είναι το σωστό για σένα. Δούλεψε και βρες εσύ τι είναι το σωστό. Μην περιμένεις από το Θεό, τους αγίους και τον παπά της γειτονιάς να σου πούνε τι θα κάνεις στη ζωή σου, πάρε την τύχη στα χέρια σου.

Αυτό ακριβώς δηλαδή, που διαδόθηκε στα ελληνιστικά χρόνια και στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία σαν ελληνικός πολιτισμός και κοσμοθέαση. Ναι μεν πίστη στους νόμους και σε ένα αυτοκράτορα, στη δημοκρατία, ό,τι εξέφραζε τέλος πάντων την εκάστοτε εποχή, το εκάστοτε κράτος και την εξουσία, αλλά ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι νομίζει και να είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του και την οικογένειά του. Να αποκτήσει γνώσεις, χρήματα, υλικά αγαθά μέσω της προσωπικής εργασίας του κι όχι περιμένοντας από κάποιον άλλο, πχ το κράτος.

Αυτό το χαρακτηριστικό, το οποίο πλησιάζουν καλύτερα οι κοσμικές καπιταλιστικές κοινωνίες, όπως αναφέρουν και πολλές σύγχρονες μελέτες άλλωστε, ταιριάζει περισσότερο, προφανώς στον άνθρωπο, γι΄ αυτό και προχωράει και εξελίσσεται καλύτερα σε τέτοιες κοινωνίες, σε όλους τους τομείς, όχι μόνο του πλουτισμού και της τεχνολογίας, αλλά και στην Ιατρική, τη θνησιμότητα του πληθυσμού, τις κοινωνικές παροχές, παιδεία, εγκληματικότητα, κλπ..

Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, αυτό το σύστημα είναι σίγουρα όχι το τέλειο, αλλά το καλύτερο (προς το παρόν).


Η θρησκευτική πίστη δεν αποτελεί προϋπόθεση για την υγιή ευημερία των κοινωνιών.
Υπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία. Ο Θεός και η θέλησή του, πιστεύουν, πως πρέπει να είναι στο επίκεντρο της ζωής του κάθε ατόμου, προκειμένου να εξασφαλίζεται η ευημερία με ηθική και ασφαλή ζωή.
Οι θρησκευόμενοι συμφωνούν επί πλέον, στο ότι το κάθε κοινωνικά ακραίο άτομο ─εγκληματίας, ζητιάνος, περιθωριακός κ.ά.─ θεωρείται, ότι παρουσιάζει έλλειψη ευσέβειας, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.
Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία ─του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά τής κοινωνίας─ είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών.
Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερο κοσμικές χώρες ─με τα μεγαλύτερα ποσοστά άθεων και αγνωστικιστών─ είναι μεταξύ των σταθερότερων, ειρηνικών, ελεύθερων, πλούσιων, και υγιών κοινωνιών, ενώ οι θεοκρατούμενες βρίσκονται μεταξύ των ασταθέστερων, βίαιων, καταπιεστικών και φτωχών κοινωνιών.
Αν επιδιωκόμενα είναι η ευημερία, η ασφάλεια, ο ανθρωπισμός και η υγιής κοινωνία, πιθανότερο είναι αυτά να βρεθούν μεταξύ εκείνων των εθνών με χαμηλό το θρησκευτικό συναίσθημα των μελών τους, παρά εκείνων με έντονα θρησκευόμενα μέλη.
Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Χωρίς Θεό.



Μερικοί θα πούνε όμως, ότι οι πρώην ανατολικές χώρες έχουν μια υστέρηση λόγω κομμουνιστικής προϊστορίας και όχι λόγω Ορθοδοξίας.

Αυτό ισχύει, αλλά βλέπουμε ότι εξελίσσονται εντελώς διαφορετικά οι πρώην ανατολικές ορθόδοξες και μη ορθόδοξες (προερχόμενες και από τον οθωμανικό κράτος επιπλέον στην καμπούρα τους) Σλοβενία, Κροατία, Βαλτικές χώρες τα πάνε περίφημα (η Λιθουανία μόνο είναι καθολική, αλλά έχει και μεγάλο ποσοστό άθεων, από τα μεγαλύτερα στους νέους ειδικά ανθρώπους), οι ορθόδοξες Ρουμανία, Βουλγαρία ακολουθούν. Η Ρωσία, ενώ έχει απίστευτους φυσικούς πόρους χρυσού, πετρελαίου, ουράνιου, φυσικού αερίου, δεν έχει καμία σχέση με τις δυτικές κοινωνίες και απέχει μακράν.


Η μοναδική περίπτωση της Ελλάδας

Αν πάρουμε τώρα την Ελλάδα σαν ξεχωριστή περίπτωση ορθόδοξης χώρας, αλλά όχι προερχόμενης από το ανατολικό μπλοκ και τυγχάνουσας ειδικής ευνοϊκής μεταχείρισης, λόγω γεωπολιτικής θέσης, με περίπου 1 τρις (!) ευρώ δάνεια από δυτικές χώρες τις τελευταίες δεκαετίες, θα πρέπει να βάλουμε τα κλάματα.

Ούτε κομμουνισμό είχαμε να μας κρατήσει στη νεολιθική εποχή, αλλά και υπερβολικά ευνοϊκής μεταχείρισης τύχαμε! Και είμαστε στη χειρότερη θέση από όλους τους προηγουμένους, μια Μπανανία. Έχουμε αφήσει πίσω μας την οθωμανική αυτοκρατορία εδώ και διακόσια χρόνια. Χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία, το Λουξεμβούργο ιδρυθήκαν πολύ αργότερα από την Ελλάδα του 1821!


Συνεπώς, έχει σαφώς να κάνει με την υπανάπτυξη της και η Ορθοδοξία του βολέψου κάπου, χώσου στο Δημόσιο, κάνε την προσευχή σου, έχει ο Θεός, πέρα βρέχει, εγώ θα λύσω τα προβλήματα της χώρας; Εγώ τα έφαγα; Εγώ εκείνο, εγώ το άλλο, εγώ θα σώσω την ανθρωπότητα; Ας τα βρούν οι αρμόδιοι (οι αυθεντίες!), το κράτος, αυτοί που ξέρουν καλύτερα από μένα! Εγώ τι να καααααάνω; Οπότε ας συνεχίσω να πίνω το φραπέ μου, να παίζω κομπολόι και να κρίνω τους πάντες και τα πάντα γιατί έχουμε και δημοκρατία στο κάτω κάτω της γραφής, ναουμ.


Ο Χριστιανισμός δεν είναι η κύρια αιτία της διαχρονικής υστέρησης της Ελλάδας.
Πολλές άλλες χώρες είναι επίσης χριστιανικές, αλλά προοδεύουν.



Τους οθωμανούς, μας τους έστειλε ο Θεός, ήταν θεόσταλτοι διακηρύττουν ακόμα και σήμερα οι ιεράρχες. Οπότε, αφού τα κανονίζει όλα ο Θεός, οι ιεράρχες και οι πολιτικοί τα ξέρουν καλύτερα από μένα, εγώ μπορώ να κοιτάω πού θα χωθώ, πώς θα περάσω καλά μόνο. Και αν μας κάνει κανείς να νιώσουμε τύψεις για αυτό, υπάρχει και το κεράκι που θα ανάψουμε και θα ζητήσουμε συγχώρεση, οπότε όλα καλά. Λευκή περιστερά θα είμαστε και πάλι, τα λύσαμε όλα. Καμία σχέση με την νοοτροπία κοσμικών χωρών.

Γι΄ αυτό κι όποτε ένας εγχώριας ή ξένης καταγωγής φίλος και γνωστός με ρωτάει σε κάποια συζήτηση, «μα καλά, μπορείς να μου εξηγήσεις αυτό ή το άλλο, γιατί δεν κάνετε εκείνο ή το άλλο σε αυτή την περίπτωση σα χώρα, με ποια λογική αποφασίστηκε εκείνο ή το άλλο», του απαντάω:

«Να σου λύσω ευχαρίστως την απορία σου και να σου εξηγήσω πολύ απλά ό,τι θέλεις γι΄ αυτή τη χώρα. Μόνο κάνε μου μια χάρη πριν ξεκινήσω να σου λέω. Πάρκαρε απ’ έξω και, άσε την λογική κατά μέρος, ξέχνα την για λίγο, γιατί δεν θα μπορέσω διαφορετικά να σου εξηγήσω και να καταλάβεις τι συμβαίνει σε αυτή τη χώρα».



Ο Σταύρος Αργυριάδης είναι χημικός μηχανικός με ειδικότητα στα ενεργειακά θέματα.
Γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο πανεπιστήμιο της Καρλσρούης.
Εργάστηκε για δέκα χρόνια σε μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας διύλισης πετρελαίου στην χώρα μας πριν ξεκινήσει διεθνή καριέρα σε μια απο τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες σε παγκόσμιο επίπεδο στο χώρο της Πληροφορικής.
Από το 2010 διαμένει και εργάζεται στη Γερμανία.
Παράλληλα με την εργασία του ερευνά ιστορικά και κοινωνικά θέματα, που αφορούν στη σχέση θρησκειών, φιλοσοφίας και κρατικής δομής.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


12 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 45774

    8 Ιουν 2018

    Περιδιαβάζοντας τὰ κείμενά σας πάντα ἀναρωτιέμαι: Ὅσο δίκιο κι ἂν ἔχετε, γιατὶ τόσο μῖσος πρὸς τὴν κοινωνία καὶ τὶς παραδόσεις μας; Καὶ γιατὶ τόση ἐξάρτηση ἀπὸ τὴν γνώμη τῶν δυτικοευρωπαίων γιὰ ἐμᾶς (ἀντὶ νὰ πάρουμε τὰ θετικά τους μόνον); Γιατὶ πρέπει ἡ -σώνει καὶ καλὰ- \"ἀπολίτιστη\" Ἑλλὰς νὰ πρέπει νὰ μπεῖ στὸ καλούπι τῆς -σώνει καὶ καλὰ- \"πολιτισμένης\" Δύσης; Αὐτὸ θεωρεῖτε ἐλευθερία; Γιατὶ νὰ ἀγαπᾶμε ἀπὸ τὸ παρελθὸν μας ὅ,τι ἀγαπᾶ ἡ Δύση καὶ νὰ μισοῦμε ὅ,τι μισεῖ ἡ Δύση (π.χ. τὴν βυζαντινὴ περίοδο); (Κάτι ποὺ ἔχει ἐπισημανθεῖ ἀπὸ διανοούμενους τοῦ ὕψους τῶν Γιανναρᾶ καὶ Καστοριάδη. Ἐκτὸς ἐὰν θεωρεῖτε ὅτι τοὺς ἔχετε ξεπεράσει). Γιατὶ παραβλέπουμε τὸ βιβλικὸ \"πάντα δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε\" (τοῦ Παύλου); (Υ.Γ. Μήπως μπορεῖτε νὰ ἑξηγήσετε, γιατὶ δὲν διδάσκονται βυζαντινὰ κείμενα (π.χ. χρονογραφίες) στην μέση ἐκπαίδευση καὶ γιατί τὰ νομίσματά μας δὲν ἔχουν βυζαντινὲς παραστάσεις;)

  • Ανώνυμος 45640

    8 Μαΐ 2018

    Δεν υπάρχει ρωμιός αρχαιόκαβλος, υπάρχει ρωμιός αρχαιόκαβλος.

  • Ανώνυμος 45638

    7 Μαΐ 2018

    Δεν υπάρχει αρχαίο παγανιστικο έθιμο. Υπάρχει αρχαίο έθιμο. Τόσο πολύ σας έχει επηρεάσει ο χριστιανισμός! Ακόμα και εσάς που προσπαθείτε να ξεφύγετε. Καλή προσπάθεια πάντως.

  • Ανώνυμος 45637

    7 Μαΐ 2018

    45632, 45633, 45636
    «Τρία πουλάκια κάθονταν στου Διάκου το ταμπούρι
    το \'να τηράει τη Λειβαδιά και τα’ άλλο το Ζητούνι,
    το τρίτο το καλύτερο μοιρολογάει και λέει…»
    https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/2012967/pos-vgike-i-frasi-tria-poulakia-kathontan

  • Ανώνυμος 45636

    7 Μαΐ 2018

    To 1922 οι αρβανιτες αφησαν τα κοκκαλα τους στον Σαγγαριο.Οι μικρασιατες(οι ογλουδες) καλοπερασακηδες, δεν καταδεχθηκαν να πολεμησουν.Ηταν...υπερανω!
    Ουτε καν στο λιμανι της Σμυρνης πηγαν,να ξεφορτωσουν τα εφοδια,εθελοντες απο τον Πειραια πηγαιναν.
    Η Σμυρνη μανα καιγεται...αστην να καιγεται.Καλα τους εκαναν.Αν καταδεχονταν να πολεμησουν,σημερα η Σμυρνη θα ηταν Ελληνικη.
    ΥΓ.Βλημα εισαι και φαινεσαι,εσυ και ολοι οι ογλουδες.

  • Ανώνυμος 45633

    7 Μαΐ 2018

    ΜΙΛΑΕΙ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΤΟ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΟ ΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ........ΑΚΟΜΑ ΤΣΑΡΟΥΧΙΑ ΘΑ ΦΟΡΑΓΑΤΕ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΕΡΘΕΙ ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΗΛΙΘΙΕ ........ΝΑ ΠΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ....ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ειδικα στον ποντο ΜΙΛΑΓΑΝ ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ ΠΡΙΝ ΑΚΟΜΑ ΤΗΝ ΘΕΣΠΙΣΗ Ο ΚΑΠΟΤΑΔΙΣΤΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΔΩ ΑΡΒΑΝΙΤΟΒΛΑΧΟΕΛΛΑΔΑ ,,,,,ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΕΧΝΕΣ ......ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΑ ....ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ,,,ΣΕ ΟΛΑ ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΣΚΥΛΟ ΗΤΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ..ΚΑΙ ΠΙΟ ΚΑΘΑΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΔΩ ΒΛΑΧΟΥΣ ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ ΓΥΦΤΟΥΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΥΣ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ.............ΜΥΤΗ ΟΠΩΣ ΤΩΝ ΛΑΖΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ..ΒΡΙΣΚΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ...ΚΕΦΑΛΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΒΛΑΧΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ............υστερογραφο..........ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΥΓΜΑΧΙΑ ΑΜΟΡΦΩΤΕ ΒΛΑΧΟ .......οι μικρασιατες την εφεραν...

  • Ανώνυμος 45632

    7 Μαΐ 2018

    Τουτέστιν, πως μπορεί να προκύψει οικονομική ανάκαμψη με capital controls, με δήμευση περιουσιών και εισοδημάτων μέσω φόρων και εισφορών, με ημιθανείς τράπεζες και συνεχείς προσπάθειες χειραγώγησης του τύπου και της δικαιοσύνης.Ποιος εχέφρων θα φέρει τα λεφτά του να τα επενδύσει σε τέτοιο βούρκο;
    http://www.capital.gr/o-kostas-stoupas-grafei/3290428/i-upoxorisi-kai-i-katarreusi

    Ε όχι και βούρκο το μπουρδέλο!

  • Ανώνυμος 45631

    6 Μαΐ 2018

    http://www.iefimerida.gr/news/414305/i-monadiki-othomaniki-krini-tis-athinas-ena-kala-krymmeno-stolidi-toy-18oy-aiona-eikones

  • Ανώνυμος 45630

    6 Μαΐ 2018

    @45628
    Πρόσεξε μη σκίσεις κανένα καλσόν....
    Άγιος Νεφεληγερέτης

  • Ανώνυμος 45628

    6 Μαΐ 2018

    Χαίρομαι που λέτε \"τάχα μου άθεοι\" γιατί υπάρχουμε και οι αληθινοί άθεοι που δεν αντιδρούμε όπως λέτε για τούς \"τάχα μου άθεους\"

  • Ανώνυμος 45627

    6 Μαΐ 2018

    Ο Καποδιστριας δεν προλαβε,δολοφονηθηκε.Ο Οθων ειχε να κανει με κατσαπλιαδες.Επειτα με τον Γεωργιο τον Α,μια ακομη προσπαθεια να εκσυγχρονιστουμε,εστω με αργα βηματα.
    Αρχισε σιγα σιγα να αναπτυσσονται και η λογοτεχνια,το θεατρο.
    Το μεγαλο προβλημα ή αλλιως θα ελεγα το φρενο(ισως και χειροφρενο),ειναι η εισροη των Μικρασιατων το 1922.Ανεξαρτητως καταγωγης(πολυ ενδιαφερον το σχετικο αρθρο σας),μετεφεραν στην μητροπολιτικη Ελλαδα,ολα τα στοιχεια της Ανατολης,αλλα και αντικοινωνικες νοοτροπιες.Θρησκοληψια,προκαταληψεις,μπουζουκια,μπαγλαμαδες,χασις,τεκεδες κτλ.
    Και ενας αλλος παραγοντας(κατα την γμωμη μου):http://www.verianet.gr/post/55217-%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%B4%CF%81-%CE%B5%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%B7%CE%BB-%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B4%CE%B7 Διοτι και η τεχνη παιζει τον ρολο της σε μια κοινωνια.

  • Bielidopoulos

    6 Μαΐ 2018

    Το πρόβλημα της ρωμιοσύνης, αν θέλουμε να πάμε στον πυρήνα του προβλήματος, είναι η παρωχημένη και ξεφτιλισμένη κουλτούρα της.
    Την κουλτούρα του ο ρωμιός δεν θέλει να την αλλάξει, διότι ισχυρίζεται ότι θα χάσει την ταυτότητά του, κάτι υποτίθεται πάρα πολύ θεμελιώδες και σημαντικό (καλά κρασιά..).
    Φυσικά στην κουλτούρα συμπεριλαμβάνεται και η θρησκεία (εξάλλου ο χριστιανισμός προσαρμόζεται στις τοπικές ιδιαιτερότητες, εκτός των στοιχείων που επιβάλλει), αλλά όχι μόνο. Περιλαμβάνει και ένα σωρό άλλα πράγματα.
    Ας υποθέσουμε ότι οι ρωμιοί γίνονται από ορθόδοξοι, άθεοι ή προτεστάντες. Πρακτικά δεν θα αλλάξουν και πολλά πράγματα.
    Το μείζον οικονομικό πρόβλημα αυτή τη στιγμή που στραγγαλίζει την οικονομία της ρωμιοσύνης είναι το φαραωνικών διαστάσεων συνταξιοδοτικό της, που αποτελεί την ιερή αγελάδα των ρωμιών.
    Το ότι θα αλλάξουν θρήσκευμα δεν σημαίνει ότι θα είναι έτοιμοι να απωλέσουν τα προνόμιά τους, ας μην είμαστε αφελείς.
    Είχαμε το έναν να λέει ότι το πρόβλημα είναι η γερμανική προτεσταντική ηθική, τον άλλο να λέει ότι φταίνε οι ξένες μυστικές υπηρεσίες και τα αμερικανικά συμφέροντα, τώρα μας προέκυψε και τρίτος που ανακάλυψε το πρόβλημα της ρωμιοσύνης: δεν είναι προτεσταντική.

    Ερώτηση: και τί μπορεί να γίνει πρακτικά όσον αφορά το πρόβλημα της ρωμιοσύνης;
    Απάντηση: μία πρακτική λύση του προβλήματος θα ήταν αυτοί που δεν έχουν βολευτεί (κυρίως οι νέοι, όμως με υποστήριξη μιας κρίσιμης μάζας από τους παλιούς) να χτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι και να πουν ως εδώ και μη παρέκει, προσπαθώντας να σπάσουν το απόστημα. Εφόσον μια τέτοια κίνηση εκ των έσω δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα (και για αυτό ευθύνεται η έλλειψη της κρίσιμης μάζας), η κρίση θα συνεχιστεί δριμύτερη με νέες οδυνηρές εκπλήξεις.
    Χωρίς την υποστήριξη μιας κρίσιμης μάζας (π.χ. ένα ποσοστό 15 με 30%) από την παλιά γενιά δεν υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας και αν δεν απατώμαι καμία αλλαγή, κίνημα, άλμα, επανάσταση σιωπηρή ή ηχηρή, μεταβολή κ.λπ. δεν έχει λάβει χώρα ποτέ στην παγκόσμια ιστορία με κινητοποίηση μόνο των νέων. Και αυτό είναι αναμενόμενο, εφόσον οι εκάστοτε παλιοί πάντα έχουν τα κλειδιά της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στα χέρια τους. Παίζουν μπάλα στο γήπεδό τους, ενώ οι εκάστοτε νέοι είναι οι πρωτάρηδες που μαθαίνουν τα κόλπα αφού την πατήσουν πρώτα όχι μία, αλλά αρκετές φορές. Έχετε δει ποτέ κάποιον ρωμιό εκπρόσωπο της παλιάς γενιάς να κάνει αυτοκριτική; Μόνο για τα κεκτημένα τους μιλάνε. Αυτό ερμηνεύει την παντελή έλλειψη κρίσιμης μάζας εν Ελλάδι, μιλάμε για πλήρης ομοιογένεια σαν να είναι κλώνοι. Για αυτούς είναι όλα τέλεια, μόνο κάτι λεπτομέρειες μένουν να κλείσουν (αυξήσεις συντάξεων και εφάπαξ, παροχή δύο νοσοκόμων κατ\' οίκον με κρατικά έξοδα) και όλα καλά. Υπό αυτές τις συνθήκες η κοινωνία έχει βαλτώσει. Θα τα ισοπεδώσουν όλα και θα αφήσουν πίσω τους μόνο χρέη. Τουλάχιστον θα μείνει παρηγοριά στην επόμενη παλιά γενιά ότι είναι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων, ε, χε, χε..