ΑΝΤΙ ΓΙΑ
ΤΗ ΓΚΙΛΟΤΙΝΑ,
ΣΤΗΝ BAKER STREET

Η περιπετειώδης ζωή
της Madame Tussaud


Πολλά κέρινα ομοιώματα υπάρχουν στα δεκατέσσερα παγκοσμίως μουσεία Madame Tussauds (Άμστερνταμ, Χονγκ Κονγκ, Λας Βέγκας, Κοπεγχάγη, Λονδίνο, Νέα Υόρκη κ.ά). Οι επισκέπτες μπορούν να έρχονται πολύ κοντά στα ομοιώματα διάσημων αστέρων του κινηματογράφου, της μουσικής, του αθλητισμού, πολιτικών και ιστορικών προσωπικοτήτων.

Στο Μουσείο της Νέας Υόρκης όμως, κρυμμένο ανάμεσα σε πολλά κέρινα ομοιώματα διάσημων προσωπικοτήτων βρίσκεται ένα σημαντικό, αλλά άγνωστο πρόσωπο. Πρόκειται για το ομοίωμα μιας απλής γυναίκας, σχεδόν ενάμιση μέτρου ύψους, ντυμένης με ρούχα παλιότερης εποχής.

Ήταν μία πολύ έξυπνη γυναίκα. Το πάθος και η επιμονή της, την οδήγησαν από μία απλή ζωή σε μία βίαιη επανάσταση.

Ποια όμως ήταν αυτή η γυναίκα οραματίστρια; Πώς στη ζωή της έφτιαξε μια αυτοκρατορία διασκέδασης;


Μουσείο Madame Tussauds Νέας Υόρκης.
Μουσείο Madame Tussauds Λονδίνου.

Παρίσι, λίγα χρόνια πριν τη γαλλική επανάσταση.

Την Γαλλία κυβερνάει ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ και η Μαρία Αντουανέτα. Η χώρα βρίσκεται στα μέσα μιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Ενώ οι αριστοκράτες ζουν μια ζωή με υπερβολική πολυτέλεια, οι φτωχοί ίσα που επιβιώνουν. Επικρατεί θυμός για τις κοινωνικές συνθήκες στη Γαλλία της εποχής.

Ενάντια σε αυτό το χαοτικό σκηνικό, μια έφηβη προσπαθεί για μια καλύτερη ζωή. Τη λένε Marie Grosholtz. Γεννήθηκε το 1761 στο Στρασβούργο. Ο πατέρας της σκοτώθηκε στον Επταετή Πόλεμο, οπότε η μητέρα της εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου δούλευε παραδουλεύτρα για κάποιο γιατρό, τον Philippe Curtius. Ο dr Curtius έγινε διάσημος, επειδή έφτιαχνε αληθοφανή γλυπτά, κέρινα ομοιώματα με ανατομικές λεπτομέρειες.

Διαισθανόμενος το ταλέντο της Marie, ο γιατρός την παίρνει ως βοηθό του. Της διδάσκει την τέχνη της δημιουργίας των ομοιωμάτων.

Η νέα αυτή προστατευόμενη αποδείχτηκε καλή μαθήτρια. Στα 17 της δημιουργεί καλύτερα κομμάτια από τον μέντορά της. Κάνει τα γλυπτά των πιο διάσημων προσώπων: Του Μπέντζαμιν Φράνκλιν, του Βολταίρου, του Ζαν Ζακ Ρουσό και άλλων.

Σύντομα, της παρουσιάζεται μια ευκαιρία, που δεν είχε ονειρευτεί. Της προτείνουν να γίνει δασκάλα τέχνης της αδελφής του βασιλιά Λουδοβίκου. Πολύ γρήγορα, η έφηβη κόρη της παραδουλεύτρας βρίσκεται ανάμεσα σε αριστοκράτες. Γίνεται μέρος της αυλής των Βερσαλλιών.


Με την πολιτική αναταραχή όμως σε υψηλά επίπεδα το 1789, η κάποτε ωραία ζωή της παίρνει καταστροφική τροπή. Ο λαός βγαίνει στους δρόμους και διαμαρτύρεται. Στις 12 Ιουλίου 1789 τα κέρινα κεφάλια του Νεκέρ και του Δούκα της Ορλεάνης, που είχε κατασκευάσει ο Curtius, μεταφέρονται στους δρόμους σε μια διαδήλωση. Στις 14 Ιουλίου, ένα οργισμένο πλήθος μπαίνει στη Βαστίλη.


Γαλλική επανάσταση.

Η Marie παρακολουθεί τα γεγονότα τρομοκρατημένη. Ο βασιλιάς και η βασίλισσα αποκεφαλίζονται στο ματωμένο σύμβολο, τη γκιλοτίνα. Καθώς η εξέγερση δυναμώνει, η δίψα για αίμα στρέφεται σε όσους είχαν σχέση με τους βασιλιάδες, σε ανθρώπους σαν την Marie Grosholtz. Παρά τη φήμη της, η Marie συλλαμβάνεται για τα φιλοβασιλικά της αισθήματα. Τη βάζουν φυλακή και την καταδικάζουν σε θάνατο.

Την έχουν έτοιμη να την αποκεφαλίσουν στη λαιμητόμο, το κεφάλι της είναι ξυρισμένο. Στο κελί της, η τρομοκρατημένη Marie μπορεί μόνο να περιμένει το τέλος. Προετοιμάζεται για το θάνατο στη γκιλοτίνα.

Μένουν μόνο λίγες ώρες για να τραβήξουν το μοχλό, αλλά ως εκ θαύματος, η ποινή της αναστέλλεται. Ο σωτήρας της δεν είναι άλλος από τον μέντορά της, το γιατρό Curtius. Είχε μιλήσει σε ένα στρατηγό, που αναγνώρισε το ταλέντο της και πίστευε ότι θα ήταν σπατάλη να την εκτελέσουν. Σώνεται εξαιτίας του ταλέντου της να φτιάχνει νεκρικές μάσκες των θυμάτων της λαιμητόμου.

Τώρα πια, χρησιμοποιούν με νοσηρό τρόπο το ταλέντο της. Σε αντάλλαγμα της ζωής της, φτιάχνει μάσκες των εκτελεσμένων αριστοκρατών ή μη, πολλοί εκ των οποίων ήταν φίλοι και γνωστοί της (Μαρά, Αντουανέτα, Ροβεσπιέρος), για να παρελάσουν στην πόλη ως επίδειξη δικαιοσύνης.


Μουσείο Madame Tussauds Πεκίνου.
Μουσείο Madame Tussauds Άμστερνταμ.

Σε λίγο καιρό η επανάσταση κοπάζει κι επιτρέπει στη Marie να ξεκινήσει νέα ζωή. Παντρεύεται έναν μηχανικό, τον Francois Tussaud και κάνουν δύο παιδιά. Αρχίζει πάλι ελεύθερη να δημιουργεί κέρινα ομοιώματα διάσημων προσωπικοτήτων. Είναι πολύ παθιασμένη γυναίκα. Ζει για την τέχνη.

Σύντομα, πάει τη συλλογή της στο Λονδίνο, όπου ιδρύει γκαλερί στην οδό Baker. Πρόκειται για μια τεράστια επιτυχία.

Τα επόμενα περισσότερα από πενήντα χρόνια, το μουσείο της πλέον, διασκεδάζει χιλιάδες επισκέπτες με την όλο και μεγαλύτερη συλλογή ομοιωμάτων.

Λίγο πριν το θάνατό της το 1850, η 81χρονη ήδη Marie Tussaud, κάνει ένα ταπεινό κέρινο ομοίωμα του εαυτού της. Είναι αυτό, που τώρα βρίσκεται στο μουσείο Madame Tussauds Νέας Υόρκης και μας θυμίζει τη ζωή της ταλαντούχας αυτής γυναίκας.


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ