ΑΠΟ ΤΟΥΣ
ΠΥΡΑΥΛΟΥΣ,
ΣΕ ΚΑΘΕ ΣΠΙΤΙ

Η απίστευτη επιτυχία
μιας μυστικής φόρμουλας


IMAGE DESCRIPTIONΤο San Diego της Καλιφόρνιας είναι ο τόπος γέννησης της αεροπλοΐας. Οι πρώτοι πιλότοι του αμερικάνικου ναυτικού ξεκίνησαν εκπαίδευση εκεί το 1911.

Την ιπτάμενη κληρονομιά προβάλλει το διαστημικό μουσείο της πόλης, το San Diego Air and Space Museum, μέσα στο οποίο υπάρχουν αεροπλάνα από τον A΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μοντέλα αεροπλανοφόρων, ένα φονικό ελικόπτερο Cobra με αντιαρματικά βλήματα κ.ά..

Έξω, στην είσοδο του μουσείου, βρίσκεται ένα τεράστιο έκθεμα: Ένα βλήμα από ανοξείδωτο ατσάλι, 25 μέτρα ψηλό, που ζυγίζει περισσότερους από 120 τόνους (βλ. φωτογραφία δεξιά).

Αυτό το βλήμα ξεκίνησε μία απρόσμενη επανάσταση. Λέει μία εκπληκτική ιστορία που επηρέασε σχεδόν κάθε σπίτι στην Αμερική και πολλά σπίτια στον κόσμο.

Πώς αυτό το βλήμα ενέπνευσε ένα από τα αγαπημένα προϊόντα;

Βρισκόμαστε στο 1953. Ψυχρός πόλεμος. Οι ΗΠΑ και η Σοβιετική Ένωση έχουν μπλεχτεί σε ένα θανάσιμο παιχνίδι. Κάθε χώρα θέλει να έχει πυρηνικά όπλα ισχυρότερα από την άλλη.

Στις 12 Αυγούστου, οι σοβιετικοί περνάνε μπροστά. Δοκιμάζουν τη βόμβα υδρογόνου, που είναι είκοσι φορές ισχυρότερη από τα πυρηνικά των ΗΠΑ.

Αποφασισμένοι να πάρουν πίσω την κυριαρχία, οι αμερικάνοι σχεδιάζουν μια καινοτομία: Τα βλήματα μεγάλης εμβέλειας. Αρχίζουν δοκιμές με νέο πρωτότυπο, που ταξιδεύει πιο μακριά από το προηγούμενο σχέδιο τους, τον διηπειρωτικό πύραυλο Atlas SM-65, ο οποίος μπορεί να ταξιδεύει για 9.000 χιλιόμετρα κι έτσι η περισσότερη Σοβιετική Ένωση είναι εντός εμβέλειας.

Διαθέτει ένα επαναστατικό χαρακτηριστικό, μια ελαφριά και με λεπτά τοιχώματα δεξαμενή μπαλόνι. Οι δεξαμενές αυτές είχαν το αναγκαίο καύσιμο για τη μακρινή πτήση και ζύγιζαν πολύ λιγότερο από τις προηγούμενες. Υπήρχε μόνο ένα πρόβλημα. Η υγρασία της ατμόσφαιρας μπορούσε να οξειδώσει την εξωτερική επιφάνεια. Αν σκούριαζε, διαβρωνόταν, οπότε άνοιγε τρύπα στο εξωτερικό τοίχωμα. Ο SM-65 εύκολα θα γινόταν ραδιενεργός κίνδυνος, που μπορεί να έπληττε τη λάθος χώρα. Ηταν τεράστιο πρόβλημα με παγκόσμιες επιπλοκές.

IMAGE DESCRIPTIONΗ Αεροπορία αναζητεί βοήθεια από μία απρόσμενη πηγή, έναν άνδρα που τον έλεγαν Norman Larsen. Ήταν αυτοδίδακτος χημικός στα τριάντα του. Είχε την εταιρεία χημικών πυραύλων, την Rocket Chemical Company, που ειδικευόταν στα λιπαντικά αεροσκαφών. Πίστευε ότι μπορούσαν να φτιάξουν μια ουσία με βάση το λάδι, που θα έδιωχνε το νερό από την επιφάνεια του πυραύλου σταματώντας τη σκουριά.

Ήταν ένα μεγάλο επιχείρημα για μια μικρή εταιρεία. Ο Larsen είχε μόνο δυο υπαλλήλους εκτός από αυτόν. Με την ομάδα του έπρεπε να φτιάξουν μία ουσία να μάχεται τη διάβρωση, αλλά και να αντέχει σε διάφορες αντίξοες και αντίθετες συνθήκες: Τη μεγάλη θερμότητα από την ανάφλεξη, αλλά και την παγωνιά στην ανώτερη ατμόσφαιρα που πέταγε ο πύραυλος.

Για μήνες έψαχναν το τέλειο μίγμα. Όλα όμως χαλούσαν στη ζέστη ή στο κρύο, που έπρεπε να αντέξουν.

Μετά από πολλές προσπάθειες, ήταν έτοιμοι να τα παρατήσουν. Η διαδικασία ήταν πολύ πιο δύσκολη απ΄ ό,τι φανταζόντουσαν. Ανησυχούσαν και για τη μοίρα της εταιρείας τους.

IMAGE DESCRIPTIONΟ Larsen όμως, αρνείται να τα παρατήσει. Αλλάζει τη συνταγή και προσθέτει μερικά απρόσμενα, αλλά καθημερινά υλικά: Baby oil και βαζελίνη. Στην τεσσαρακοστή προσπάθεια, το διάλυμα φαίνεται να σταματά τη διάβρωση.

Ενθουσιασμένος και ανακουφισμένος το πάει στην Πολεμική Αεροπορία. Αμέσως καλύπτουν το βλήμα με το μίγμα και φαίνεται να λειτουργεί. Οι στρατιωτικοί είναι ενθουσιασμένοι με το μίγμα και ο Atlas SM-65 είναι έτοιμος για λειτουργία το 1959.

Όμως, η θαυματουργή φόρμουλα δεν παραμένει στρατιωτικό μυστικό. Το μίγμα λειτουργούσε τόσο καλά, που οι υπάλληλοι το χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν ό,τι έτριζε, για κλειδαριές κι ό,τι άλλο φαντάζεστε. Ο Larsen σύντομα αντιλήφθηκε ότι είχε στα χέρια του μια πιθανώς μεγάλη εμπορική επιτυχία.

IMAGE DESCRIPTIONΖητάει την άδεια από τη NASA για να πουλήσει το προϊόν. Η NASA του δίνει το πράσινο φως και σύντομα φτιάχνει δοχεία spray για να το βάλει. Καταλαβαίνει σύντομα ότι το όνομα Rocket chemical company water displacement formula δεν ακούγεται ωραίο. Πριν βγει στην αγορά, χρειάζεται ένα καλύτερο όνομα.

Επειδή το προϊόν προέκυψε με την τεσσαρακοστή προσπάθεια, το ονομάζει WD-40. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄50, το WD-40 μπαίνει στα ράφια και γίνεται επιτυχία αμέσως. Σύντομα, η εταιρεία διπλασιάζεται σε μέγεθος και κατορθώνει απίστευτες πωλήσεις, που φτάνουν τα 300 εκατομμύρια. Από το 1965, το χρησιμοποιούν μεγάλες αεροπορικές εταιρείες, όπως η Delta και η United Airlines στα αεροσκάφη τους DC-8, Boeing 720 κ.ά.. Μέσα σε λίγα χρόνια, το προϊόν γίνεται γνωστό παγκοσμίως.

Αυτό το μπλε και κίτρινο κουτί, βρίσκεται πλέον σε τέσσερα από τα πέντε σπίτια της Αμερικής και σε πάρα πολλά σπίτια σε όλο τον κόσμο. Όσο γνωστό και να έγινε όμως, ο εφευρέτης του κράτησε κάτι απόλυτα μυστικό. Δεν κατοχύρωσε ποτέ την πατέντα, για να μην μαθευτεί το μυστικό υλικό. Η φόρμουλα παραμένει μυστικό.

Σήμερα, η τεράστια κολώνα στο μουσείο Αεροπορίας, στέκεται ως μάρτυρας του τρόμου του ψυχρού πολέμου, που έφερε ένα διάσημο προϊόν στο παγκόσμιο τοπίο.



ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


2 ΣΧΟΛΙΑ

  • Bielidopoulos

    14 Μαρ 2018

    Και προτεινόμενη ταινία: October Sky (1999)
    http://www.imdb.com/title/tt0132477/

  • Bielidopoulos

    14 Μαρ 2018

    Αυτός ο Atlas SM-65 μοιάζει και προφανώς είναι μια μεγαλύτερη εκδοχή του γερμανικού V-2 μόνο αντί για τις συμβατικές δεξαμενές διαθέτει δεξαμενή μπαλόνι και φυσικά καίει κηροζίνη πυραύλων αντί αιθανόλη που έκαιγε ο V-2. Σχεδόν όλη η εγχώρια παραγωγή πατάτας καταναλωνόταν για την παραγωγή αιθανόλης για τους V-2 όταν η Γερμανία είχε έλλειψη τροφίμων λόγω του πολέμου.
    Ο Elon Musk με τον Falcon 9 και Falcon Heavy έχει χτυπήσει φλέβα χρυσού, αφού κάνει με τα κρεμμυδάκια στο θέμα του κόστους τους ανταγωνιστές, όπως Atlas V και Delta IV.
    Παρεμπιπτόντως το WD-40 περιέχει κορεσμένους υδρογονάνθρακες και mineral oil. ;)