ΟΛΑ
ΤΟΥΡΚΙΚΑ !

Μπιτ Παζάρ
στη κέντρο της Θεσσαλονίκης

Η ονομασία Μπιτ Παζάρ δεν είναι κατάλοιπο της οθωμανικής περιόδου. Η περιοχή πήρε το όνομά της μετά το ʼ22, όταν εγκαταστάθηκαν εκεί πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία.

Στην περιοχή αυτή στο κέντρο της Θεσσαλονίκης λειτουργούν αρκετά μαγαζιά και ταβέρνες χαμηλού κόστους, που την έχουν καταστήσει εξαιρετικά δημοφιλή, ειδικότερα για τους φοιτητές και τις νεαρές ηλικίες.



Στρεβλωμένη παρουσιάζεται από την επίσημη παιδεία του σημερινού κράτους η εικόνα της Μικράς Ασίας, σύμφωνα με την οποία, η περιοχή αυτή ήταν δήθεν πάντα ελληνική κι όσοι «βάρβαροι» εισέβαλαν σε αυτήν, αργά ή γρήγορα «μπολιάστηκαν με τον ελληνικό πολιτισμό και εξελληνίστηκαν».
 
Έτσι, στους μικρασιατικής καταγωγής σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου, ειδικά στους πόντιους, έχει δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση, ότι είναι γνήσιοι απόγονοι των αρχαίων ελλήνων και μάλιστα οι γνησιότεροι όλων.

Οι σημερινοί μικρασιάτες της Ελλάδας όμως, κατάγονται από μια πανσπερμία ασιατικών φυλών, που έζησαν στην περιοχή στο πέρασμα των αιώνων.

Οι συνδετήριοι κρίκοι, οι οποίοι τους ενώνουν με τους υπόλοιπους κατοίκους του ελλαδικού χώρου, είναι η κοινή ορθόδοξη χριστιανική πίστη και η χρήση της ρωμέικης γλώσσας (νεοελληνικής), που τους επιβλήθηκαν επί βυζαντινής περιόδου, αρκετές φορές δια της βίας.
 


Οι μικρασιάτες πρόσφυγες στην Ελλάδα κι ιδίως οι πόντιοι στη Μακεδονία, δεν έχουν φυλετική σχέση με τους αρχαίους έλληνες αποίκους (και στη Μασσαλία π.χ. έκαναν αποικίες οι έλληνες, κανένας όμως σήμερα δεν ισχυρίζεται, ότι η Μασσαλία είναι ελληνική), αλλά αποτελούν πληθυσμιακό σύμφυρμα γεωργιανών, αρμένιων, σελτζούκων και κυρίως λαζών, ανάμικτο με τα αναρίθμητα γηγενή φύλλα της περιοχής.



Τα διάφορα κύματα προσφύγων, που έφυγαν από την οθωμανική αυτοκρατορία κι ήρθαν στην Ελλάδα το 1922-24 (1.200.000 άτομα επί συνόλου πέντε εκατομμυρίων κατοίκων, αρβανιτών κυρίως και βλάχων στην πλειοψηφία τους), κατά κάποιο τρόπο μας δίνουν μια χαρτογράφηση του οθωμανικού τρόπου ζωής.

Εκτός από τη βαριά τουρκοανατολίτικη κουζίνα τους (ιμάμ μπαϊλντί, χαλβάδες, σερμπέτια κ.λπ.) και την εξ ίσου βαριά τουρκοανατολίτικη μουσική τους (μπουζούκια, μπαγλαμάδες κ.λπ.), έφεραν μαζί τους κι ένα σωρό τουρκοανατολίτικες συνήθειες, νοοτροπίες, αντιλήψεις και συμπεριφορές (αραλίκια, ρουσφέτια, μπαχτσίσια, μάγισσες, χαρτορίχτρες, καφετζούδες κ.λπ.), τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την αρχαία Ελλάδα, όπως φαντασιώνονται, αλλά με την Τουρκία και την Ανατολή.



Οι πρόσφυγες, δεν προσπάθησαν να επωφεληθούν πολιτισμικά από τη νέα τους πατρίδα, η οποία ─παρά την νεοβυζαντινή καθυστέρησή της─ ήταν σε ορισμένες περιοχές τουλάχιστον σαφώς πιο δυτικότροπη από την Τουρκία, αλλά σε συνδυασμό με τον έντονο εθνικισμό και το θρησκευτικό φανατισμό τους, ενίσχυσαν τελικά το βυζαντινισμό και τις διάφορες εκφάνσεις του ανατολικισμού στην Ελλάδα και συνέβαλαν τα μέγιστα στη δημιουργία του σημερινού προσώπου της χρεωκοπημένης ρωμέικης κοινωνίας μας.

Διαβάζουμε σχετική περιγραφή για την περιοχή Μπι Παζάρ σε ιστοσελίδα:
 
«Ζαχαροπλαστείο με τουλούμπες όλο σιρόπια. Κάνω ότι δεν βλέπω. Χατζής από το 1908. Βεζύρ Παρκάν Σοκολάτα. Γκελίν Μπόχτσα. Ανθίσταμαι. Μπουγάτσα... Γεμίζει η μύτη μου άχνη». (Ρέας Βιτάλη: «Μπιτ Παζάρ, η Θεσσαλονίκη των κάποτε», protagon.gr). Όλα τούρκικα!





Διαβάστε ακόμα
στην «Ελεύθερη Έρευνα»:

Για την Τουρκορωμιοσύνη ρε γαμώτο!
(Περί της μη ελληνικής
καταγωγής των μικρασιατών)

Μικρασιάτικος χαβάς
(Τουρκοανατολίτικη
η προέλευση των μικρασιατικών
λαογραφικών στοιχείων)


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


2 ΣΧΟΛΙΑ

  • Bielidopoulos

    31 Αυγ 2017

    Ε όχι και όλα τούρκικα. Υπάρχουν και εξαιρέσεις: μπράτιμος < βουλγαρική, (pobratm: όμαιμος) < (brat: αδερφός) < πρωτοσλαβική γλώσσα *bratr / *brat < ινδοευρωπαϊκή (ρίζα) *brhtr (αδερφός)

  • Ανώνυμος 43783

    31 Αυγ 2017

    Eleos re lazari! Ma ta exeis kanei tsourekia re paidi m me ta idia k ta idia. Entaxei to empedwsame oti dn eimaste gnisioi apogonoi. Pame parakatw