ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ
ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ

Και «κρητικός» άγιος
για την ημέρα των ερωτευμένων

Μανία έχει κυριεύσει τα τελευταία χρόνια την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά και ορισμένους ρωμιούς νʼ αντικαταστήσουν τον τιμώμενο κατά το «ξενόφερτο» έθιμο της γιορτής των ερωτευμένων ─μη έλληνα─ Άγιο Βαλεντίνο, με κάποιον άλλον, που να είναι έλληνας. Στο πλαίσιο αυτό, ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια στην Κρήτη η λατρεία του Αγίου Μάρτυρος Υακίνθου του Κουβικουλαρίου, ο οποίος  προβάλλεται ως ο έλληνας άγιος της αγάπης, ως η ορθόδοξη απάντηση στον «εμπορικό» Άγιο Βαλεντίνο.

Ούτε ο Υάκινθος όμως ─εάν πραγματικά υπήρξε ποτέ τέτοιο πρόσωπο─ ήταν έλληνας, ούτε και κανένας από όλους εκείνους, που κατά καιρούς έχουν προταθεί για να αποτελέσουν το αντίπαλο δέος του Αγίου Βαλεντίνου. Επιπλέον, πώς θα μπορούσαμε να ορίσουμε ποιος άγιος ήταν έλληνας; Ο Υάκινθος ─σύμφωνα με τα Συναξάρια ─ ήταν καππαδόκης, την δε εποχή των πρώτων χριστιανικών χρόνων, όταν κυρίως υποτίθεται ότι έδρασαν οι περισσότεροι άγιοι του χριστιανισμού, δεν υπήρχε καν η εθνική χροιά στη λέξη έλληνας. Έλληνες τότε λέγονταν οι ειδωλολάτρες.

Επίσης ποιο έθιμο / τραγούδι / φορεσιά κ.ά. μπορεί να οριστεί ως ελληνικό; Είναι ελληνικό το τσαρούχι, το μπουζούκι, το ζεϊμπέκικο (τούρκικα), η φουστανέλλα (αλβανική), το φέσι (μαροκινό), η βράκα (βερβερίνικη), η αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική (τυνησιακή); (Βλ. Μικρασιάτικος χαβάς, Φουστανέλλα, Η παραδοσιακή... τυνησιακή αιγαιπελαγίτικη αρχιτεκτονική κ.ά.)

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει συμβάλλει στη δημιουργία και τη διάδοση δημοφιλών στους λαούς γιορτών, το διαδίκτυο και η ευκολότερη επικοινωνία, έτσι ώστε να υιοθετούνται ταχύτατα έθιμα και πρακτικές από τον Αγιοβασίλη της Coca-Cola έως τη Thanksgiving Day και την Black Friday. (Βλ. Silent night-Stille nacht-Άγια νύχτα). Τι πειράζει λοιπόν, να έχουμε και κάποια δυτικά έθιμα μέσα σʼ όλο αυτό το τουρκοβαλκανιλίκι;

Οι λαοί και οι πολιτισμοί δεν ζουν σε γυάλες, αλλά σε συνεχή επαφή, εχθρική ή φιλική, μεταξύ τους. Έχουν αμοιβαίες επιρροές, ανταλλαγές και υιοθετήσεις εθίμων, θρησκευτικών πρακτικών, λέξεων, τραγουδιών κ.λπ.. «Καθαρά» έθιμα, «καθαρές» γλώσσες, «καθαρά» αίματα κ.ά. δεν υπάρχουν πουθενά, παρά μόνο στα μυαλά των εθνικιστών. (Βλ. Στάλες του ποταμού Πολιτισμός).

Και τι νόημα έχει εν τέλει, να ορισθεί κάτι σώνει και καλά ως ελληνικό; Μόνο για να ενισχύσει την αυταπάτη των διαφόρων επήλυδων σημερινών κατοίκων του ελλαδικού χώρου περί της δήθεν ευγενούς καταγωγής τους από τους αρχαίους έλληνες.


Άγιος Βαλεντίνος - Ακύλας - Πρίσκιλλα
 
Ο Άγιος Βαλεντίνος είναι ένα ακόμη εμπορικό δημιούργημα, ένας τελείως άσχετος με τον έρωτα, άγιος της Καθολικής Εκκλησίας. Η Ορθόδοξη Εκκλησία αντιδρά στην λατρεία του με το πρόσχημα, ότι είναι ξένος (ρωμαίος ίσως). Αντʼ αυτού, πρότεινε προ ετών να γιορτάζουμε στις 13 Φεβρουαρίου ως προστάτες των ερωτευμένων, τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, οι οποίοι όμως επίσης δεν ήταν εθνικά έλληνες.

Ο Ακύλας ─σκηνοποιός, κάτοικος Κορίνθου─ ήταν ο εβραίος εκείνος, που μαζί με τη γυναίκα του Πρίσκιλλα φιλοξένησαν τον Παύλο, όταν έφτασε στην Κόρινθο. Αργότερα, τον ακολούθησαν στο ταξίδι του στην Έφεσο («Πράξεις», κεφ. 18 και «Α΄ πρὸς Κορινθίους», 16,19).

 
 

Άγιος Υάκινθος ο Κουβικουλάριος

«Μια ημέρα πριν την γιορτή των ερωτευμένων, του Αγίου Βαλεντίνου, δεκάδες καταστήματα και επιχειρήσεις στα Χανιά έχουν ντυθεί στα κόκκινα για να τιμήσουν την περίσταση.

»Ωστόσο, η Κρήτη έχει τον δικό της Άγιο Βαλεντίνο και τη δική της γωνιά των ερωτευμένων, τιμώντας κάθε χρόνο στις 3 Ιουλίου, στα ορεινά Ανώγεια στο Ρέθυμνο, τον Άγιο Υάκινθο της αγάπης.

»Η σύγχρονη λατρεία του αγίου ξεκινά από τα Ανώγεια της Κρήτης, με τα Υακίνθεια, που πραγματοποιούνται κάθε καλοκαίρι... Όσοι προτιμούν να γιορτάζουν τον, κατά την κρητική παράδοση, έλληνα άγιο της αγάπης, επισκέπτονται τον ναό του Αγίου Υακίνθου, ένα λιτό, κυκλικό, πέτρινο κρητικό ναό που είναι κτισμένος σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στον Ψηλορείτη» (iefimerida.gr).
 

Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Υάκινθος υπήρξε θαλαμηπόλος του αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος του ζήτησε να απαρνηθεί το Χριστό. Εκείνος αρνήθηκε και φυλακίστηκε, όπου του έδιναν φαγητά ποτισμένα με το αίμα ζώων, τα οποία προηγουμένως είχαν θυσιαστεί σε είδωλα.

Ο άγιος αρνήθηκε το φαγητό επί σαράντα μέρες και τελικά πέθανε από ασιτία. Οι φρουροί του, βρήκαν στο κελί του άγγελους, που κρατούσαν λαμπάδες να τον στεφανώνουν. Ο αυτοκράτορας έδωσε εντολή να πετάξουν το πτώμα του στα θηρία, αλλά το φύλαγαν κι εκεί άγγελοι και τα θηρία δεν το πείραξαν. Τελικά, θάφτηκε στην πατρίδα του, την Καισάρεια, από έναν τυφλό συγκλητικό που ξαναβρήκε θαυματουργά το φως του, ύστερα από ιδιαίτερη συναλλαγή με το φάντασμα του άγιου, το οποίο του είχε παρουσιασθεί αυτοπροσώπως.
 
Παρά το γεγονός, πως η παραδιδόμενη από τα Συναξάρια ζωή και ο θάνατος του Υάκινθου δεν έχουν καμία σχέση με αγάπη, έρωτα και ερωτευμένους, έχει επικρατήσει η άποψη, πως ο συγκεκριμένος άγιος είναι ο προστάτης των ερωτευμένων. Ως επιχείρημα εμφανίζεται ο θάνατος του για την αγάπη του... θεού.


Η αρχαία λατρεία του Υάκινθου
προς τον ομοφυλόφιλο έρωτα
Η ταύτιση του Άγιου Υάκινθου με τους ερωτευμένους ξεκίνησε από την Κρήτη, όπου το 1998 μετά από πρόταση του τραγουδοποιού Γεωργίου Δραμουντάνη (Λουδοβίκου των Ανωγείων), την οποία αποδέχτηκε ο μητροπολίτης Ρεθύμνης Άνθιμος, κατασκευάστηκε ο ομώνυμος ναός κι άρχισαν να διοργανώνονται ορισμένα πανηγύρια.

Ωστόσο, σε αυτά δεν αναφέρεται μόνο ο χριστιανός Υάκινθος, αλλά και ο συνονόματός του από την ελληνική μυθολογία. Ο αρχαίος αυτός νέος, προς τιμή του οποίου γιόρταζαν κατά την αρχαιότητα τα Υακίνθεια, είναι ίσως ο πιο σχετικός με το θέμα του έρωτα, με μια μικρή όμως διευκρίνιση: Αφορά στον ομοφυλόφιλο έρωτα. Ο Υάκινθος υπήρξε ερώμενος του θεού Απόλλωνα.

Επρόκειτο για έναν ωραιότατο νέο από τη Λακωνία, τον οποίο σκότωσε κατά λάθος ο εραστής του Απόλλωνας, ρίχνοντας το δίσκο. Ο Ζέφυρος, κατά μία εκδοχή της μυθολογίας, η προσωποποίηση του δυτικού ανέμου, άλλαξε την κατεύθυνση του δίσκου, ώστε να σκοτώσει τον Υάκινθο, επειδή ζήλευε.


Ο Απόλλων έσκαψε ο ίδιος με τα χέρια του τον τάφο του ερωμένου του και από το σώμα του ή από το αίμα του έκανε να φυτρώσει για πρώτη φορά το ομώνυμο φυτό και λουλούδι.

Προς τιμή του αδικοχαμένου όμορφου ομοφυλόφιλου νέου, οι λάκωνες τελούσαν την ομώνυμη γιορτή, ενώ σώζονται πολλά χάλκινα αγάλματά του.

 
Ζέφυρος και Υάκινθος

σε τρυφερό στιγμιότυπο.
(Ερυθρόμορφο αγγείο, Ταρκινία,
περ. 480 π.Χ., Μουσείο Καλών
Τεχνών, Βοστώνη). 
Ο Υάκινθος, σύμφωνα με τη μυθο-
λογία, ήταν ένας ωραιότατος νέος
από τις Αμύκλες (πόλη κοντά
στη Σπάρτη), που τον αγαπούσε
ο θεός Απόλλων.
Ο Βορράς και ο Ζέφυρος
αγαπούσαν επίσης τον Υάκινθο
και ζηλοτυπώντας με τον Απόλ-
λωνα φύσηξαν το δίσκο του θεού,
που σκότωσε έτσι ακούσια
τον αγαπημένο του.
Προς τιμή του Υάκινθου
οι λάκωνες τελούσαν
σχετική γιορτή, τα Υακίνθια.  
Διαβάστε: Παιδεραστία και ομο-
φυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα
.




 

 
Η δουλειά του Κηλαηδόνη δεν βασίζεται καθόλου στο μπουζούκι, το οποίο δεν χρησιμοποιεί ούτε ενορχηστρωτικά, αλλά ούτε και συνθετικά, ούτε στη μελοποίηση μεγάλων μας ποιητών, ή έστω μικρών· δεν αναπολεί κάποια βουκολική ουτοπία του περιούσιου λαού και του τόπου ούτε καταγγέλλει τους ξένους που τον αδίκησαν.
 
Στο έργο του, από αρκετά νωρίς παίζει έντονο ρόλο η νοσταλγία. Μόνο που η νοσταλγία αυτή είναι ήδη νοσταλγία της πόλης. Δεν αναπολεί καταστάσεις προ-νεωτερικές, αλλά νεωτερικές. Δεν περιγράφει νησιά, δέντρα και χώματα, αρχαία ερείπια και λευκά σπιτάκια στου γλαυκού το γειτόνεμα, ούτε καν συνοικίες όνειρα· οι στίχοι των τραγουδιών του μιλάνε για αίθουσες διαλέξεων, κινηματογράφους, ντισκοτέκ, πανεπιστημιακές σχολές, ποδοσφαιρικά γήπεδα, μοτοσικλέτες, αυτοκίνητα και σχολικά λεωφορεία, ασφαλτοστρωμένους δρόμους, γκαρσονιέρες, κουζίνες, σαλοτραπεζαρίες, χασάπικα και μανάβικα.
 
Πρόκειται για το σάουντρακ μιας γενιάς η οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα και τις συνοικίες της, δεν έχει αναμνήσεις από καμία επαρχία (ο πρωταγωνιστής του ομώνυμου τραγουδιού από τα Μικροαστικά, σε στίχους του Νεγρεπόντη, επαναλαμβάνει πληθωρικά ότι είναι Κολλήγα γιος μόνο και μόνο για να μας διαβεβαιώσει καταληκτικά ότι είναι πια ένας αστός).
 
Αφού κατασταλάξει στο ώριμό του ύφος, η Κηλαηδόνης δεν αναφέρεται πλέον καθόλου στο δημοτικό τραγούδι, τους κλέφτες ή τους καπετάνιους του ʼ40, τα πανηγύρια και τα κλαρίνα (εκτός κι αν πρόκειται για τζαζ κλαρινέτα). Ή, πάλι, εκτός κι αν πρόκειται για παρωδία, pastiche και διακωμώδηση· όπως το τραγούδι για τον Γιώργο που έφυγε δεκατεσσάρων από το χωριό του και έγινε κλητήρας στο υπουργείο, στο κλείσιμο του οποίου ακούμε ένα σόλο σε 7/8 σαν καλαματιανό, ενώ από το βάθος της ηχογράφησης μία φωνή αναφωνεί: «Γεια σου Λουκιανέ με το κλαρίνο σου!». Η φράση όμως είναι ειρωνική: το σόλο δεν είναι με κλαρίνο, αλλά με ηλεκτρική κιθάρα, και δεν παίζει ο Λουκιανός, αλλά ο Γιάννης Κιουρκτσόγλου, μπασίστας τότε των Πελόμα Μποκιού.
 
Τον «βιότοπο» και το αισθητικό σύμπαν του Κηλαηδόνη λοιπόν συγκροτούν έκτοτε το Χόλλυγουντ, τα κόμικ, το ουέστερν, το σουίγκ, το ροκ εν ρολ, ο προσκοπισμός, η μαζικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η σεξουαλική απελευθέρωση, ο μαρξισμός, ο φεμινισμός, η κουλτούρα της νεανικής αμφισβήτησης και η περιφρόνηση προς την ηθική της εργασίας.
 
Στην αρχή βέβαια, αντιμετωπίστηκε με απόρριψη ή περιφρόνηση από τους θεματοφύλακες της σοβαροφάνειας και της ιθαγένειας, όσους θεωρούσαν ως ύψιστη απειλή τον «πολιτιστικό ιμπεριαλισμό» και τον «αμερικανικό τρόπο ζωής», τόσο δεξιούς όσο και αριστερούς.
 
Το γεγονός όμως ότι όλοι αυτοί ξεχάστηκαν και ο Κηλαηδόνης επέβαλε την παρουσία του, μας δείχνει ότι ο αμερικανικός τρόπος ζωής είναι πλέον και αυτός μέρος της παράδοσής μας.
(Άκη Γαβριηλίδη: Κηλαηδόνης: η αμερικανικότητα ως παράδοση, nomadicuniversality.com).

 
 
 
Επίλογος

Όπως και να εορτάζεται πάντως οποισδήποτε προστάτης του έρωτα, δυτικότροπα ή ανατολικότροπα, στις 14 Φεβρουαρίου ή σε οποιαδήποτε άλλη ημέρα του έτους, κανένας ενθουσιασμός, κανένα έργο δημιουργικό δεν μπορεί να εκδηλωθεί και να πραγματοποιηθεί χωρίς την ερωτική έμπνευση, την παρόρμηση, τη διέγερση και το ενδιαφέρον, που προκαλεί ο ίδιος, ο χωρίς προστάτες παντοδύναμος έρωτας.

Ως ελεύθεροι άνθρωποι μπορούμε και πρέπει ν΄ αφήσουμε τις ενοχές και τα συμπλέγματα για τους υπηρέτες των εθνικοθρησκευτικών ονειρώξεων και να τον ενεργοποιήσουμε ελεύθερα και δημιουργικά.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


32 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 44218

    17 Νοε 2017

    Κ. Λαζαρη για να ειναι free unquiry αυτα που γραφετε θα πρεπει να χαρακτηριζονται απο αντικειμενικη ερευνητικη φυση κ οχι απο προσωπικες σας γνωμες, προκαταληψεις η την εντονου τυπου πικρια για τη χωρα κ τον λαο σας δινοντας ετσι ευκαιρια στον καθε κακομοιρο αμορφωτο απο κατω να βγαζει τις ανασφαλειες του απεναντι στην Ελλαδα. Αυτο που ανεκαθεν ετσουζε τους εχθρους της Ελλαδας, ντοπιους μουλους κ ξενους αντιστοιχα, ειναι οτι με καθε αρνητικο της στοιχειο, η Ελλαδα ηταν, ειναι κ θα ειναι παντα μια απο τις μεγαλυτερες κ σπουδαιοτερες χωρες του κοσμου, κατι που ουτε οι αμορφωτοι Αλβανοι, ουτε οι Βουλγαρογεννημενοι Σκοπιανοι, ουτε οι Βαρβαροι Μογγολοτουρκοι, ουτε τα αξιολυπητα self loathing Ελληνοειδη ανθελληνικα αποβλητα θα εχουν ποτε. Συνεχιστε ομως να εκτειθεστε με τη δηθεν \"ερευνα\" σας.

  • Ανώνυμος 41023

    15 Φεβ 2017


    https://www.youtube.com/watch?v=BxVICK_0R_Q

  • Ανώνυμος 41012

    13 Φεβ 2017


    http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-kostis-palamas-apaxiose-tin-piisi-tou-kavafi-eno-ke-o-xenopoulos-ton-imnouse/

  • Ανώνυμος 41011

    13 Φεβ 2017


    Έχεις δίκιο 41009, θα φταίει η πολύ wikipedia του λινκαδόρου, χαχαχα.

  • Ανώνυμος 41009

    13 Φεβ 2017


    Πάει τα ΄παιξε.

  • Ανώνυμος 41006

    13 Φεβ 2017


    Ναι ναι ναι και κο κο κο, τι ρωμιοBielidoπουλο είναι αυτό.

  • Ανώνυμος 41005

    13 Φεβ 2017


    Eat your cream.

  • Ανώνυμος 41004

    13 Φεβ 2017


    Get out of the closet you boring worm.

  • Ανώνυμος 41003

    13 Φεβ 2017


    Μην ταράζετε τους ρωμιούς όπως ο 41002.

  • Ανώνυμος 41002

    13 Φεβ 2017


    Παίρνω μαθήματα από εσένα Bielidopouos αλλά δυστυχώς δεν θα σε φτάσω ούτε στο μικρό σου δαχτυλάκι, ρωμιέ της φάπας και της ανοησίας. Χώσε link να γουστάρουμε, κορόιδο.

  • Bielidopoulos

    13 Φεβ 2017


    41000 ηδονίσου ελεύθερα. Αλίμονο.

  • Ανώνυμος 41000

    12 Φεβ 2017


    QED

  • Bielidopoulos

    12 Φεβ 2017


    http://www.iefimerida.gr/news/318488/poioi-itan-oi-arhaioi-ellines

    lol

  • Ανώνυμος 40998

    12 Φεβ 2017


    - Πως ξεχωρίζει ο ρωμιός από του άλλους;
    - Κάνει άσχετα σχόλια, μπουρδολογεί και κυρίως, αυτό είναι σημαντικό, νομίζει πως δεν είναι ρωμιός!

  • Ανώνυμος 40997

    12 Φεβ 2017


    Γιαννάκη είσαι έτοιμος να το τερματίσεις, φιλικά στο λέω. Αλήθεια, μήπως πιστεύεις πως ο τρωικός πόλεμος έγινε για την Ελένη ( ή την σκιά της);

  • Ανώνυμος 40996

    12 Φεβ 2017

    ΄Προς 40990,
    Μία αναδρομή στο ιστορικό παρελθόν, μας παράσχει τις απαραίτητες πληροφορίες, πως δεν ήταν πάντα τα πράγματα έτσι, σ' ότι αφορά τις σχέσεις των ανθρώπων με το χρήμα.
    Στην προκλασική και κλασική Ελλάδα, οι λειτουργοί ήταν άμισθοι. Πχ όλοι οι Αθηναίοι πολίτες μετά τα τριάντα, μπορούσαν να γίνουν δικαστές για ένα χρ. διάστημα, -εφόσον είχαν γραφτεί στους καταλόγους,- στρατιωτικοί, κλπ. Μάλιστα, επειδή αρκετοί απ' αυτούς ήταν πτωχοί, αναλάμβανε η πόλις να τους σιτίζει. Αυτό το καθεστώς παραγωγής λειτουργών(άμισθων), ώθησε το πολιτικό σκηνικό, σε υψηλό επίπεδο και φθάσαμε στην εποχή του Περικλή. Δεν ισχυρίζομαι ότι αυτές οι εποχές, είχαν μόνο θετικές πλευρές. Ασφαλώς υπάρχουν οι σκοτεινές και βάρβαρες πλευρές τους. Αλλά δεν υπάρχουν απολύτως καλές και απολύτως κακές εποχές ή άνθρωποι. Όταν δε, ο Περικλής, θέσπισε τους πρώτους μισθούς για τους λειτουργούς, άρχισε η παρακμή που έφερε τά ελληνικά πολιτεύματα, στον Πελοποννησιακό πόλεμο. Ακόμη και η μυθολογία, με τους ήρωες (Ηρακλής κλπ),κάνει νύξη, για εποχές όπου οι άμισθοι λειτουργοί διακατέχονται από ερωτικό οίστρο για προσφορά, προς τους άλλους. Εξυπακούεται, ότι με τις πράξεις τους, σκοπεύουν στον δόξα και αναγνώριση, κάτι απολύτως φυσιολογικό, διότι άμωμη ανιδιοτέλεια, υφίσταται στο μυαλό, μόνο των αφελών.. Περί ψυχής: διευκρίνισα, ότι δεν εννοώ με την μεταφυσική έννοια. Αλλά, σαν μια ανεξερεύνητη αιώνια εσωτερική πηγή χαράς, δημιουργίας, έρωτα, που υπάρχει σ' όλους, μα σ' όλους τους ανθρώπους. Απορρίπτω με περιφρόνηση την θρησκευτική αντίληψη, για πνεύμα που υπερέχει της του σώματος και αποχωρίζεται απ' αυτό με τον θάνατο κλπ. Το ίδιο κάνω με τους επιστήμονες που μας λένε, ότι ψυχή είναι μόνο οι νευρώνες, οι συνάψεις τους, διάφοροι νευροδιαβιβαστές, όπως η σεροτονίνη, και τα παρόμοια.
    Γιάννης

  • Bielidopoulos

    12 Φεβ 2017

    @Γιάννης
    Μέχρι πριν κάμποσο καιρό οι ρωμιοί με συνοικέσιο παντρεύονταν. Χωράφι, πολύ δουλειά όταν είχε δουλειά, μικρή έως πολύ μικρή παραγωγικότητα και μαμήσι στη ζούλα(*). Αυτά διότι έτσι τα βρήκανε, έτσι τους παραδόθηκαν και διότι εδώ οι άνθρωποι έτσι κάνουν. Και μην τολμήσει κάποιος να ρίξει καμία διαφορετική ιδέα.
    *(λαϊκότροπο) με μυστικό τρόπο, χωρίς να το καταλάβουν οι υπόλοιποι

  • Ανώνυμος 40990

    12 Φεβ 2017


    Γιαννάκη σε όλες τις εποχές οι ηθικολόγοι πίστευαν πως οι άνθρωποι έχουν ως κινητήρια δύναμη το χρήμα, την δόξα κλπ. κλπ., δεν είναι νεωτερική ανακάλυψη ή αποκάλυψη. Σωστό ή λάθος δεν έχει σημασία• ούτως ή άλλως ψυχή δεν υπάρχει οπότε δεν μπορεί να έχουμε χάσει κάτι που μόνο κατά φαντασία κατέχουμε!

  • Ανώνυμος 40989

    12 Φεβ 2017


    Χαχαχαχα, σιγά που ήταν εβραίοι που μίλαγαν ελληνικά: έλληνες που μίλαγαν και ντύνονταν εβραϊκά ήταν, χαχαχαχα.

    Τι ακριβώς θα πει «τι δουλειά είχαν οι έλληνες στις συναγωγές;» Απαγορευόταν να πάνε, απαγορευόταν να προσηλυτιστούνε;

  • Ανώνυμος 40988

    12 Φεβ 2017


    Χαχαχαχα, σιγά που ήταν εβραίοι που μίλαγαν ελληνικά: έλληνες που μίλαγαν και ντύνονταν εβραϊκά ήταν, χαχαχαχα.

    Τι ακριβώς θα πει «τι δουλειά είχαν οι έλληνες στις συναγωγές;» Απαγορευόταν να πάνε, απαγορευόταν να προσηλυτιστούνε;

  • Ανώνυμος 40987

    12 Φεβ 2017

    Την Ορθοδοξία ποσώς την ενδιαφέρει αν ο Υάκινθος κλπ ήταν Ελληνας ή κάτι άλλο. Αλλωστε, η Ορθοδοξία, μόνο στο μυαλό της Ρωμιοσύνης ταυτίζεται με την Ελλάδα, αφού Ορθόδοξοι είναι οι Ρώσοι, Βούλγαροι κλπ. Μας τον παρουσιάζουν ως Ελληνα, σαν αντίβαρο προς την υιοθέτηση των Ρωμιών ξενόφερτων γιορτών, εθίμων και επαφής με την Δύση, που είναι πιθανόν να μετατρέψει τον εσωστρεφή και αμόρφωτο κάτοικο αυτού του τόπου σε κάτι άλλο, που δεν θα χρειάζεται πια την ξενέρωτη και σκοταδιστική Ορθοδοξία, συνεπώς θα την πετάξει στον κάδο της ιστορίας με τα σκουπίδια, που είναι και η φυσική της θέση.
    Γενικότερα, σε ότι αφορά την εορτή τον ερωτευμένων είτε με τον Βαλεντίνο είτε με κάποιον άλλο, πρόκειται για αυτό που λέμε: Ας κρατάμε τα προσχήματα.. Όχι μόνο εμείς οι Ελληνες, αλλά και όλος ο Πλανήτης (οι εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα), έχουμε απωλέσει εδώ και πάρα πολύ καιρό την ικανότητα μας να ερωτευόμαστε. Όπως λέει και η ανάρτηση, όχι μόνο να ερωτευόμαστε ένα άλλο πρόσωπο, αλλά και να έχουμε τον έρωτα, σαν αιώνια πηγή από την οποία να αντλούμε την δύναμη, την θέληση και βούληση για δημιουργία. Δημιουργία και έρωτας, αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοτροφοδοτούνται. Σήμερα ο άνθρωπος, έχει ως κινητήρια δύναμη το χρήμα, τον με κάθε τρόπο πλουτισμό, απολιτισιά, την φήμη, περιφρόνηση προς την φύση, υποκρισία κλπ. Και όλα αυτά προέκυψαν επειδή χάσαμε ότι πιο πολύτιμο έχουμε. Την ψυχή μας (όχι φυσικά με την θρησκευτική και μεταφυσική έννοια). Ηταν ένας συνειδητός στόχος του Χριστιανισμού και ίσως, να είναι το μεγαλύτερο έγκλημα του.
    Γιάννης

  • Ανώνυμος 40986

    12 Φεβ 2017

    Μα τι δουλειά είχαν οι έλληνες στις συναγωγές; Εβραίοι που μίλαγαν ελληνικά ήταν.
    Για τους διαβασμένους και στοπ εδώ από εμένα, όλο τα ίδια λέμε.

  • Bielidopoulos

    12 Φεβ 2017


    https://www.youtube.com/watch?v=X4-3dGvPlt4
    Υπάρχει χάσμα 40ετίας μεταξύ του υποτιθέμενου Ιησού και της συγγραφής των ευαγγελίων, χάσμα που υποτίθεται "καλύπτεται" από τον Παύλο. Στην πραγματικότητα ισχύει το πάρ' τ' αυγό και κούρευτο, συνυπολογίζοντας ότι ο χριστιανισμός αποκρυσταλλώθηκε αργότερα στους επόμενους αιώνες.

    Some scholars see Paul (or Saul) as completely in line with 1st-century Judaism (a Pharisee and student of Gamaliel as presented by Acts), others see him as opposed to 1st-century Judaism (notably Marcionism), while the majority see him as somewhere in between these two extremes, opposed to "Ritual Laws" (for example the circumcision controversy in early Christianity) but in full agreement on "Divine Law". These views of Paul are paralleled by the views of Biblical law in Christianity. Paul's theology of the gospel accelerated the separation of the messianic sect of Christians from Judaism, a development contrary to Paul's own intent. He wrote that faith in Christ was alone decisive in salvation for Jews and Gentiles alike, making the schism between the followers of Christ and mainstream Jews inevitable and permanent. He argued that Gentile converts did not need to become Jews, get circumcised, follow Jewish dietary restrictions, or otherwise observe Mosaic laws to be saved. Nevertheless, in Romans he insisted on the positive value of the Law, as a moral guide.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Paul_the_Apostle#Relationship_with_Judaism

    https://s31.postimg.org/loaezc72z/image.jpg

  • Ανώνυμος 40984

    12 Φεβ 2017


    "Όταν ο Παύλος αποστέλλει επιστολές προς εφεσίους, φιλιππησίους, θεσσαλονικείς ή κορινθίους κ.λ.π., δεν τις αποστέλλει στους έλληνες των πόλεων αυτών, αλλά στους εβραίους που ζουν στις ελληνικές πόλεις."
    Σε χριστιανούς στέλνει τις συγκεκριμένες επιστολές λέμε, δεν ξεχωρίζει εθνικότητες λέμε. Στις συναγωγές ήταν και έλληνες λέμε τονίζει το «έλληνες» και το « σεβομένοις» γιατί δεν ήταν ιουδαίοι στο θρήσκευμα λέμε. Ο Άρειος Πάγος δεν είναι συναγωγή λέμε.
    Για τους αδιάβαστους, λέμε.

  • Ανώνυμος 40983

    12 Φεβ 2017

    Έλληνες έλεγε τους εβραίους της Ελλάδας που μιλούσαν ελληνικά. Σε όλες τις Πράξεις πρώτα στις συναγωγές έλεγε ότι πήγαινε.
    Για τους διαβασμένους.

  • Ανώνυμος 40982

    12 Φεβ 2017


    Η επιστολές του Παύλου δεν απευθύνονται σε εβραίους αλλά σε χριστιανούς:

    Α Θεσ. 1,1 Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.

    Β Θεσ. 1,1 Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος τῇ ἐκκλησίᾳ Θεσσαλονικέων ἐν Θεῷ πατρὶ ἡμῶν καὶ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ

    Γαλ. 1,1 Παῦλος, ἀπόστολος οὐκ ἀπ᾿ ἀνθρώπων, οὐδὲ δι᾿ ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν
    Γαλ. 1,2 καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας·

    Φιλιπ. 1,1  Παῦλος καὶ Τιμόθεος, δοῦλοι Ἰησοῦ Χριστοῦ, πᾶσι τοῖς ἁγίοις ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τοῖς οὖσιν ἐν Φιλίπποις σὺν ἐπισκόποις καὶ διακόνοις·

    Εφ. 1,1  Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, τοῖς ἁγίοις τοῖς οὖσιν ἐν Ἐφέσῳ καὶ πιστοῖς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

    Κολ. 1,1 Παῦλος, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός,
    Κολ. 1,2 τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
    Για τους αδιάβαστους.

  • Ανώνυμος 40981

    12 Φεβ 2017


    Τόλμησε και μίλησε σε μη ιουδαίους; Αφού μίλαγε μόνο σε ιουδαίους στιη τοπική συναγωγή…..
    Πραξ. 17,22 Σταθεὶς δὲ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου πάγου ἔφη· ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ
    Αντιθέτως, οι φανατικοί ιουδαίοι δεν τον άκουγαν
    Πραξ. 17,5 Προσλαβόμενοι δὲ οἱ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι τῶν ἀγοραίων τινὰς ἄνδρας πονηροὺς καὶ ὀχλοποιήσαντες ἐθορύβουν τὴν πόλιν, ἐπιστάντες τε τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος ἐζήτουν αὐτοὺς ἀγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον
    Πραξ. 18,5 Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ πνεύματι ὁ Παῦλος διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν
    Πραξ. 19,8 Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαῤῥησιάζετο ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ
    Πραξ. 19,9  ὡς δέ τινες ἐσκληρύνοντο καὶ ἠπείθουν κακολογοῦντες τὴν ὁδὸν ἐνώπιον τοῦ πλήθους, ἀποστὰς ἀπ᾿ αὐτῶν ἀφώρισε τοὺς μαθητάς, καθ᾿ ἡμέραν διαλεγόμενος ἐν τῇ σχολῇ Τυράννου τινός.
    Και τελικά:
    Πραξ. 19,10 τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ ἔτη δύο, ὥστε πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν Ἀσίαν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας.

  • Ανώνυμος 40980

    12 Φεβ 2017


    Πραξ. 17,4 καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν καὶ προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ, τῶν τε σεβομένων Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι.
    Πραξ. 17,12 πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν, καὶ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καὶ ἀνδρῶν οὐκ ὀλίγοι.
    Πραξ. 17,17 διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις...
    Μίλαγε στις συναγωγές αλλά όχι μόνο σε ιουδαίους αλλά ήσαν και έλληνες μη ιουδαίοι στο θρήσκευμα.
    https://el.wikipedia.org/wiki/Πόντος

  • Ανώνυμος 40979

    12 Φεβ 2017

    "Όταν πέρασε την Αμφίπολη και την Απολλωνία (ο Παύλος) ήλθε στη Θεσσαλονίκη όπου ήταν η συναγωγή των ιουδαίων και σύμφωνα με τη συνήθειά του πήγε σʼ αυτούς και επί τρία Σάββατα συνδιαλεγόταν μαζί τους πάνω στις γραφές". ("Πράξεις" ιζ΄1-2).
    Στην Αθήνα προσέγγισε πρώτα τη συναγωγή των ιουδαίων, όπου βρήκε ομοεθνείς του για σίτιση, στέγαση, προστασία και ποίμνιο ("Πράξεις" ιζ΄17) και στη συνέχεια όταν πήρε θάρρος, άρχισε να γυρίζει στην αγορά και να μιλά με τους "παρατυγχάνοντας", δηλαδή με τους θαμώνες και τους περαστικούς.
    Όταν ο Παύλος αποστέλλει επιστολές προς εφεσίους, φιλιππησίους, θεσσαλονικείς ή κορινθίους κ.λ.π., δεν τις αποστέλλει στους έλληνες των πόλεων αυτών, αλλά στους εβραίους που ζουν στις ελληνικές πόλεις. Όπου δηλαδή γίνεται δηλαδή αναφορά για εφεσίους, εννοείται ότι είναι οι εβραίοι της Εφέσου κι όχι οι έλληνες, όταν γίνεται αναφορά στους κορινθίους, εννοείται ότι πρόκειται για τους εβραίους της Κορίνθου κ.λπ..
    Kαι για πόντιους να μιλάει, αναφέρεται σε εβραίους του Πόντου.
    Συμπέρασμα: 40977: Ελληνάρας alert!

  • Ανώνυμος 40978

    12 Φεβ 2017

    Κι οι πόντιοι είναι έλληνες;
    Α χα χα χα χα χα χα, που θα έλεγε κι ο Κηλαηδόνης....

  • Ανώνυμος 40977

    12 Φεβ 2017

    «Πράξεις», κεφ. 18»
    1 Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν ᾿Αθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον· 2 καὶ εὑρών τινα ᾿Ιουδαῖον ὀνόματι ᾿Ακύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς ᾿Ιταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ διατεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους ἀπὸ τῆς Ρώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς, 3 καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι ἔμεινε παρ᾿ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο· ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τῇ τέχνῃ.

    Πόντιοι στο γένος, δηλαδή πιθανότατα ελληνικής καταγωγής με ιουδαϊκό θρήσκευμα και λατινικό όνομα. Γιατί τονίζεται το γένος τους; Μήπως επειδή δεν είναι «φυλετικά» ιουδαίοι παρά μόνο θρησκευτικά;

  • Bielidopoulos

    12 Φεβ 2017


    Όπως σημειώθηκε στα σχόλια σε άλλο άρθρο τις προάλλες, με τόσα αρνητικά της ρωμιοσύνης οι αναγνώστες νιώθουν μειονεκτικά λες και όλα αυτά συμβαίνουν μόνο εν Ελλάδι. Προκειμένου λοιπόν να μην έχουν κόμπλεξ κατωτερότητας έναντι των ξένων παραθέτω το παρακάτω απόσπασμα:

    Thus when the emperor Hadrian took a male lover in the form of a Bythinian youth named Antinous, as a foreigner it was perfectly acceptable for Antinous to appear in public next to the emperor and his wife Vibia Sabina as his lover. Hadrian and Antinous were lovers for five years until Antinous fell from a boat in the Nile and drowned. Some have suggested he killed himself to avoid shaming the emperor as he grew older. Heartbroken, Hadrian had Antinous declared a god, built temples to him all over the empire, named a star after him and built a city in Egypt, Antinopolis, in his honor. When the Roman Empire became Christian the temples of the cult of Antinous were destroyed though many of the statues ended up in the Vatican art collections where they were seen by the artist Raphael, who used his likeness when painting angels as his model of male perfection.
    http://www.gaystarnews.com/article/truth-about-sexuality-ancient-greece-and-rome261012/