Ελεύθερη Έρευνα – www.freeinquiry.gr – ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΧΑΡΑΚΙΡΙ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ

ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΧΑΡΑΚΙΡΙ
ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ

Το οικονομικό μοντέλο
της Ρωμιοσύνης

Υπάρχουν διάφορα μοντέλα Οικονομίας, που είτε εφαρμόστηκαν είτε απλά παρέμειναν ανεφάρμοστα και μόνο μέσα στα βιβλία των σπουδαστών της Οικονομικής Επιστήμης.

Ας δούμε πρώτα ορισμένα από αυτά στη γενική τους μορφή:

Καπιταλισμός
Υποτίθεται, πως η Οικονομία λειτουργεί μόνη βασιζόμενη στις δυνάμεις της αγοράς. Δεν υπάρχει κυβερνητικός παρεμβατισμός και οι τιμές των προϊόντων καθορίζονται από τους νόμους της αγοράς και της ζήτησης.

Το σήμα κατατεθέν του καπιταλισμού είναι το κέρδος και στις ακραίες του εκφάνσεις το κέρδος άνευ ορίων, μεθόδων και μέσων. Κάθε μέσο, που αυξάνει την κερδοφορία ενός ατόμου ή μιας επιχείρησης, θεωρείται θεμιτό. Με αυτόν τον τρόπο, το οικονομικό μοντέλο του καπιταλισμού αναδεικνύει την επιχειρηματική ικανότητα των μελών της κοινωνίας, ενθαρρύνει την καινοτομία, προάγει την παραγωγικότητα και δίνει την ευκαιρία ανάπτυξης της Οικονομίας με γρήγορους ρυθμούς.

Οι μισθοί καθορίζονται και αυτοί ανάλογα με τους νόμους της αγοράς και της ζήτησης. Το κράτος παίζει δευτερεύοντα ρόλο και λειτουργεί μονάχα στους τομείς της εφαρμογής των νόμων, της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, η οποία όμως, υπαγορεύεται από τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας. Δεν υπάρχει δωρεάν παιδεία, ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη, πρόνοια και ενίσχυση των αδύνατων στρωμάτων.

Ο απόλυτος καπιταλισμός δεν υφίσταται πουθενά. Ακόμα και στις μητροπόλεις του καπιταλισμού (ΗΠΑ, Β. Ευρώπη) το κράτος παρεμβαίνει για να παράσχει βοήθεια στις κοινωνικές ομάδες, που υποφέρουν. Είτε με μορφή επιδομάτων είτε με επιδοτήσεις είτε με κουπόνια σίτισης και επιδόματα στέγης. Το κράτος επίσης παρεμβαίνει, όταν διαπιστώνει την ύπαρξη μονοπωλίων ή καρτέλ, που με τεχνητούς τρόπους περιορίζουν την παροχή κάποιων αγαθών και ελέγχουν τη ζήτηση και τις τιμές. Ο κρατικός παρεμβατισμός υπάρχει παντού, γιατί η πολιτική οφείλει να δείχνει ένα κοινωνικό πρόσωπο.

Στις μέρες μας βέβαια, ο παραδοσιακός καπιταλισμός των εργοστασιαρχών και ιδιοκτητών μεγάλων μονάδων παραγωγής έχει αντικατασταθεί από τον καπιταλισμό των νεο-φιλελεύθερων, που εστιάζει στην οικονομική κυριαρχία των τραπεζών καθιστώντας τες απόλυτους ρυθμιστές της παροχής και της ροής του χρήματος.
Δυστυχώς, αυτή είναι η πλέον βάναυση μορφή του υπαρκτού καπιταλισμού, μιας και μέσα σʼ αυτήν εγκλωβίζεται (μέσω δανείων) η επιχειρηματικότητα, που συχνά στραγγαλίζεται από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των τραπεζών. Ο έλεγχος της ροής του χρήματος είναι ίσως η μεγαλύτερη εξουσία και αναμφίβολα η πλέον καταστροφική, μιας και οι ρυθμιστές της παγκόσμιας Οικονομίας είναι οι τραπεζίτες, οι οποίοι στην ουσία δεν παράγουν τίποτα.

Ο καπιταλισμός, ειδικά σʼ αυτή του τη μορφή, διαιωνίζει τον κύκλο της φτώχειας και συγκεντρώνει τον παγκόσμιο πλούτο στα χέρια λίγων, που όχι μόνο ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, αλλά καθίστανται και οι απόλυτοι ρυθμιστές της ζωής των πολιτών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Σοσιαλισμός
Πρόκειται για ένα οικονομικο-κοινωνικό σύστημα, που επιθυμεί να μετατρέψει την ατομική ιδιοκτησία και το επιχειρείν σε μια συλλογική διαδικασία υπό την εποπτεία του κράτους. Εδώ, το κράτος παίζει πρωτεύοντα ρόλο έχοντας στην ιδιοκτησία του πολύ σημαντικούς τομείς της Οικονομίας όπως είναι η ενέργεια, οι φυσικοί πόροι, οι μεταφορές και οι επικοινωνίες, η παιδεία και η ιατρική περίθαλψη.

Στο εντελώς θεωρητικό του μοντέλο, οι σχέσεις παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών ρυθμίζονται με την αξιολόγηση της προσφοράς κάθε μέλους που συμμετέχει στη συλλογική διαδικασία αυτής.

Το πλέον προωθημένο μοντέλο του σοσιαλισμού είναι ο κομμουνισμός, που θεωρητικά πάντα, εξαλείφει τις διαφορές μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Δηλαδή, δεν υπάρχουν πολλές κοινωνικές τάξεις, αλλά μονάχα μία κοινωνία των πολιτών. Όμως, ο σχεδιασμός της οικονομικής πολιτικής γίνεται από ένα κρατικό-κεντρικό μηχανισμό, που ρυθμίζει την παραγωγή, την παροχή και τη ζήτηση των αγαθών.

Ο σοσιαλισμός έχει πολλά μοντέλα και ακόμα περισσότερες εκφάνσεις συχνά αντικρουόμενες μεταξύ τους. Στα θετικά του θα μπορούσε κανείς να προσάψει την εξάλειψη της φτώχειας και της ανεργίας, μιας και όλοι οι πολίτες μπορούν να βασίζονται στην κεντρική εξουσία, για την εξασφάλιση των καθημερινών βιοποριστικών αναγκών τους. Στα πολύ σημαντικά όμως αρνητικά του στοιχεία είναι η καταστροφή της επιχειρηματικότητας, της καινοτομίας, της ανάπτυξης και της ισοπέδωσης των ατομικών προσόντων, αλλά και ελευθεριών κάθε μέλους της κοινωνίας.
 
Μπορεί να αποτελεί ένα «ευγενέστερο» και πιο κοινωνικά ανθρώπινο μοντέλο Οικονομίας, αλλά επειδή ακριβώς καθιστά την έννοια του κέρδους ως «αμαρτωλή και επικίνδυνη» στερεί από τους πολίτες το δικαίωμα να διαπρέψουν επιχειρηματικά και να επενδύσουν στις δικές τους δυνάμεις.  Ισοπεδώνονται οι αξίες (πνευματικές, επιχειρηματικές, ακαδημαϊκές κ.λπ.) και μαζί με αυτές κάθε είδους κίνητρο, που προάγει τη διαφορετικότητα στο επιχειρείν, αλλά και τον τρόπο ζωής των πολιτών.
  
Όπου εφαρμόστηκε ο λεγόμενος «υπαρκτός σοσιαλισμός», απέτυχε παταγωδώς και όταν οι χώρες, στις οποίες αποτέλεσε κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο, μεταπήδησαν στη λεγόμενη «ελεύθερη αγορά» αντιμετώπισαν τεράστια ελλείμματα και αναγκάστηκαν να στραφούν σε τεράστιο δανεισμό, που όχι μόνο τις οδήγησε στην οικονομική κατάρρευση, αλλά και σε ένα είδος οικονομικής αιχμαλωσίας. Ο κομμουνισμός, δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Οι μικτές Οικονομίες
Οι περισσότερες Οικονομίες σήμερα, ειδικά αυτές που ανήκουν στη λεγόμενη «Δύση», χρησιμοποιούν ένα ανάμικτο οικονομικό μοντέλο, που σε μικρό ή μεγάλο βαθμό σχετίζεται με τον διάσημο βρετανό οικονομολόγο, τον John Maynard Keynes.

Ο Keynes πίστευε, πως για να υπάρχει μία ισορροπία στις περιόδους κρίσης μιας Οικονομίας το κράτος οφείλει να παρέμβει και να διανείμει μέρος των κερδών του κεφαλαίου στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις. Ήταν κατά της στυγνής φορολόγησης και υπερ της αύξησης του ελλείμματος σε περιόδους κρίσης. Πίστευε, πως τα ελλείμματα αυτά θα ισορροπηθούν από τα πλεονάσματα, που θα προκύψουν, όταν μια χώρα ξεπεράσει τη κρίση.

Ολόκληρη η θεωρία του Keynes παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και δεν μπορεί να αναλυθεί μέσα σε λίγες γραμμές. Καθίσταται όμως στις μέρες μας περισσότερο επίκαιρη από ποτέ.

Μικρό ή μεγάλο κράτος;
Ας εξετάσουμε όμως έναν άλλο σημαντικό παράγοντα που είναι το μέγεθος του κράτους που θέλουμε. Αυτή η ερώτηση δεν μπορεί να απαντηθεί αν πρώτα δεν διερευνηθούν κάποιες άλλες παράμετροι.

Ας ξεκινήσουμε όμως, με ένα άλλο ερώτημα: Τι σημαίνει μεγάλο κράτος; Αν σημαίνει, πως το κράτος είναι μεγάλο, για να διευκολύνεται η ζωή του πολίτη, ο οποίος και θα λαμβάνει άριστη παροχή υπηρεσιών όχι μόνο στους τομείς παιδείας και υγείας, αλλά και στην καθημερινότητά του τότε καλώς είναι μεγάλο. Με άλλα λόγια, μπορεί να υπάρχει ένα μεγάλο κράτος, που να προκύπτει μεν από κρατικές δαπάνες, αλλά αυτές να μην προέρχονται από δανεισμό, αλλά από επενδύσεις, που να ενισχύουν την παραγωγικότητα του ιδιωτικού τομέα.

Αν αντιθέτως, το κράτος είναι μεγάλο, για να λειτουργήσει ως εργοδότης και οι δαπάνες του κατευθύνονται όλες με τη μορφή μισθών, συντάξεων και επιδομάτων μιας στρατιάς ημι-απασχολούμενων έως και καθόλου απασχολούμενων υπαλλήλων, που λαμβάνουν το μισθό τους, ενώ παράλληλα αυξάνουν τη γραφειοκρατία μειώνοντας διαρκώς την ποιότητα της παροχής των υπηρεσιών τους τότε υποχρεωτικά το μεγάλο κράτος αποτελεί την σοβαρότερη τροχοπέδη της Οικονομίας.

Αν δηλαδή, οι κρατικές δαπάνες
διοχετεύονται με τη μορφή εισοδήμα-
τος προς κατανάλωση στους υπαλλήλους του και όχι με τη μορφή μιας επένδυσης προς το όφελος όλων αναπόφευκτα οδηγούμαστε στη δημιουργία τεραστίων ελλειμμάτων, που με εξαιρετικά βασανιστικό τρόπο θα οδηγήσουν τη χώρα σε κατάρρευση, που θα προκύπτει κυρίως από την καταστροφή του πραγματικού παραγωγικού της ιστού.


Όπως και να έχει όμως το πράγμα το μεγάλο κράτος απαιτεί ως προϋπόθεση μια χώρα να έχει το δικό της νόμισμα, ώστε να μπορεί να ελέγχει και να ρυθμίζει με μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας, τις δαπάνες της. Σε καμία όμως περίπτωση το κράτος δεν πρέπει να λειτουργεί ως εργοδότης δημιουργώντας άχρηστους οργανισμούς και θέσεις, που όχι μόνο δεν παρέχουν υπηρεσίες, αλλά κατασπαράζουν και τους εθνικούς πόρους με τρόπο ανεξέλεγκτο.

Δεν πρέπει επίσης το κράτος να υποκύπτει σε κάθε είδους δημόσιας ή ιδιωτικής συντεχνίας, που παρασιτικά διεκδικεί μισθούς και συντάξεις ποσών, που όχι μόνο δεν έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα, αλλά ρημάζουν και τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα
Αν και γενικά ο «προστατευτισμός», που πολλές χώρες χρησιμοποιούν, για να περιορίσουν είτε τα εγχώρια μονοπώλια είτε να μειώσουν την εξαγωγή συναλλάγματος από εισαγωγές, είναι ένα αναποτελεσματικό μέτρο σε βάρος της ποιότητας των αγαθών και υπερ του υπερκέρδους (σε περίπτωση, που πρόκειται για μη κρατικά μονοπώλια), αλλά και του πληθωρισμού, ορισμένες φορές απαιτείται, όταν οι εγχώριες εταιρίες επιχειρούν να γίνουν πιο ανταγωνιστικές από πλευράς ποιότητας και τιμής μέσω δαπάνης ποσών για έρευνα και ανάπτυξη. Δηλαδή, μέχρι να «ετοιμαστεί» μια εγχώρια εταιρία να γίνει ανταγωνιστική, δεν θα ήταν κακό να λάβει κάποιου είδους προστασία από το κράτος. Η άρση αυτού του προστατευτισμού πρέπει όμως να γίνει άμεσα τη στιγμή, που τα εγχώρια προϊόντα έχουν αναπτυχθεί και εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να καθίστανται ανταγωνιστικά στις διεθνείς αγορές. Αυτή την πρακτική εφάρμοσε για αρκετά χρόνια η Ιαπωνία και η χώρα ωφελήθηκε τα μέγιστα.

Σκοπός του ιδιωτικού τομέα είναι να παράγει ανταγωνιστικά προϊόντα, που να αυξάνουν τις εξαγωγές και να καθιστούν το εμπορικό ισοζύγιο θετικό για τη χώρα. Αυτό για να γίνει θα πρέπει το κράτος όχι μόνο να μειώνει τα επιτόκια δανεισμού και τη φορολογία αυτών των επιχειρήσεων, αλλά και να τις συνδράμει με τεχνογνωσία και υποστήριξη. Αυτό φυσικά θα έχει ανταποδοτικό όφελος για όλη τη χώρα, μιας και η αύξηση των κερδών θα σημάνει μείωση της ανεργίας και των καταβαλλόμενων φόρων όχι από υπερφορολόγηση, αλλά από την απλή αύξηση των κερδών των εταιριών.

Για να μπορέσει όμως το κράτος να εφαρμόσει αυτή την οικονομική πολιτική, θα πρέπει να διαθέτει έναν πολύ ευέλικτο κρατικό μηχανισμό, ελάχιστη γραφειοκρατία και δημόσιες υπηρεσίες, που θα είναι άρτια εξοπλισμένες και επανδρωμένες από προσωπικό, που δεν θα πλεονάζει, αλλά αντιθέτως θα προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες. Πού οδηγεί αυτό; Σαφώς και οδηγεί στη μείωση του κράτους και της γραφειοκρατίας. Επιπροσθέτως, πρέπει να κατανοήσουμε, πως ο δρόμος για τη μείωση των ελλειμμάτων δεν είναι η υπερφορολόγηση, αλλά η ουσιαστική μείωση του κράτους από παρασιτικούς οργανισμούς, που δημιουργήθηκαν, για να «βολέψουν» κομματικούς στρατούς.

Η οικονομική θωράκιση μιας χώρας
Σε μια παγκοσμιοποιημένη Οικονομία, όπως είναι η σημερινή, είναι σχεδόν αδύνατο να αποφευχθεί μία παγκόσμια κρίση. Συνεπώς, αυτό που πρέπει να προβληματίζει τους ηγέτες κάθε χώρας είναι πώς η εξαγωγή και εξάπλωση μιας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης δεν θα έχει καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μονάχα όταν υπάρχει αυτάρκεια προϊόντων και υπηρεσιών από εγχώριες εταιρίες και παραγωγικές μονάδες σε ανταγωνιστικές προς τον καταναλωτή τιμές.

Όσο μεγαλύτερη αυτάρκεια έχει μια χώρα τόσο λιγότερες ανάγκες έχει όσον αφορά τον δανεισμό και τις εισαγωγές της. Αυτό την κάνει λιγότερο εξαρτώμενη και λιγότερο επίφοβη σε κάθε παγκόσμια κρίση. Αυτό σημαίνει, πως μια χώρα πρέπει να επικεντρώνεται στα προϊόντα και τις υπηρεσίες, που της δίνουν συγκριτικά πλεονεκτήματα έναντι των άλλων χωρών. Συνδυάζοντας αυτά τα συγκριτικά πλεονεκτήματα με ορθές γεωπολιτικές στρατηγικές, που εξασφαλίζουν καλές πολιτικο-οικονομικές σχέσεις και συμμαχίες με άλλα κράτη, μια χώρα μπορεί να μετριάσει σημαντικά τις επιπτώσεις μιας παγκοσμιοποιημένης κρίσης, που συνήθως προκύπτει από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών.

Ποιες είναι οι «αγορές»;
Ο έλεγχος του χρήματος και της ροής του, όπως άλλωστε αναφέρθηκε πριν, είναι ο κατεξοχήν τρόπος κατάκτησης της εξουσίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτός ο έλεγχος ανήκει σε λίγες παγκόσμιου βεληνεκούς και δραστηριοτήτων τράπεζες. Είναι αληθές, πως αυτές οι τράπεζες ανήκουν σε μια ελίτ πλουτοκρατών, που δεν περιορίζονται από εθνικά σύνορα ούτε και χαλιναγωγούνται από νόμους, κρατικά συντάγματα, πολιτικά κόμματα και ιδεολογίες. Οι πλουτοκράτες τραπεζίτες δεν έχουν ιδεολογίες και δεν διέπονται από ανθρωπιστικά συναισθήματα, μιας και τους ενδιαφέρει μόνο η παγκόσμια διακυβέρνηση του πλανήτη μέσω της κυριαρχίας και ελέγχου όλων των κρατικών οικονομιών.

Αυτό δεν είναι σενάριο συνωμοσίας, αλλά κάτι το αληθές αν παρατηρήσει κανείς τη διευρυνόμενη παγκόσμια φτώχεια και την υπερσυγκέντρωση του πλούτου σε όλο και λιγότερα χέρια. Πολλοί μάλιστα σπεύδουν να διαπιστώσουν μια συγκεκριμένη φυλετική σχέση ή και συγγένεια μεταξύ των μελών της πλουτοκρατικής ελίτ αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει τον γράφοντα, που αποδίδει το φαινόμενο στον παράγοντα άνθρωπο και τη διάθεσή του να διαφεντεύει, να ελέγχει και να καθυποτάσει τους συνανθρώπους του, μιας και οι ανθρώπινες επιθυμίες είναι άπειρες ενώ τα παραγόμενα υλικά αγαθά πεπερασμένα.

Το οικονομικό μοντέλο της Ρωμιοσύνης
Το οικονομικό σύστημα της Ρωμιοσύνης μπορεί να αποτελέσει αιτία για χαρακίρι κάθε οικονομολόγου (δεν είναι απαραίτητο να είναι ιάπωνας), καθότι δεν σχετίζεται με τη λογική πόσω μάλλον με την οικονομική επιστήμη.
 
Από συστάσεως του κρατιδίου─προτεκτοράτου, μέλημα της πολιτικής εξουσίας ήταν η εξυπηρέτηση συντεχνιών, συγκεκριμένων ομάδων και φατριών, των οποίων μέλη είτε βρίσκονταν στην εξουσία είτε ασκούσαν επιρροή σε αυτήν.

Καμία απολύτως απόφαση δεν λαμβάνεται για να προαχθεί η παραγωγικότητα και η οικονομική ανάπτυξη. Αντίθετα, όλες οι κυβερνήσεις ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας στέκονται προσοχή απέναντι στην ιερή αγελάδα του δημοσίου, την οποία φυσικά οι ίδιοι οι κυβερνώντες φροντίζουν να εκτρέφουν και να συντηρούν σε βάρος της ανάπτυξης και της ευημερίας.
 
Ένα τεράστιο κράτος, απολύτως δυσανάλογο με τις ανάγκες των πολιτών, γεμάτο από άχρηστους οργανισμούς και υπηρεσίες, που δημιουργήθηκαν για να βολευτούν οι «πελάτες» ψηφοφόροι. Το 2009, αυτό το άθλιο κατασκεύασμα κορύφωσε τη διόγκωση του κράτους και δανείστηκε τεράστια ποσά για μισθούς επιδόματα και συντάξεις δημοσίων υπαλλήλων.

Το κράτος στη Ρωμιοσύνη δανείζεται, για να πληρώνει ακαμάτηδες, οι οποίοι καταναλώνουν μεν αγαθά, αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι εισαγόμενα, μιας και σʼ αυτόν τον τόπο εδώ και σαράντα χρόνια δεν παράγεται απολύτως τίποτα πέρα από «ταξική πάλη» και «επανάσταση». Συνεπώς, τα δάνεια ,που συνάπτει η χώρα κάνουν φτερά και δεν παραμένουν στην εγχώρια Οικονομία, ώστε να αυξηθεί η παραγωγικότητα και να επιταχυνθεί η ανάπτυξη.

Η Ρωμιοσύνη είναι η μόνη χώρα που ανεξαρτήτως πολιτεύματος και πολιτικής ιδεολογίας των κυβερνώντων, έχει μία πανίσχυρη κεντρική εξουσία, που όχι μόνο δεν αφουγκράζεται τις ανάγκες της αγοράς, αλλά τιμωρεί και το «επιχειρείν» ως κάτι το εξαιρετικά απεχθές και καταδικαστέο.

Το οικονομικό μοντέλο της Ρωμιοσύνης δεν είναι μοντέλο ανάπτυξης, αλλά εξυπηρέτησης συμφερόντων συντεχνιών και συγκεκριμένων ομάδων. Μέλημα της κάθε κυβέρνησης είναι να καταστρέψει όποιον θύλακα παραγωγικότητας έχει απομείνει είτε με υπερφορολόγηση είτε με γραφειοκρατία είτε με εκβιαστικού τύπου διαπλοκή.

Συμπεράσματα
Μόνο με ένα ευέλικτο, παραγωγικό και ανταποδοτικό κρατικό μηχανισμό μπορεί μια χώρα να ελπίζει σε μια σχετική ευημερία των πολιτών της. Έναν κρατικό μηχανισμό, που θα συνεργάζεται εποικοδομητικά, ενισχυτικά με τον ιδιωτικό τομέα συμβάλλοντας στην αύξηση της παραγωγικότητας και σε προϋπολογισμούς με θετικό πρόσημο. Ακόμα όμως και αν αυτά ισχύουν, πάντα οι χώρες θα είναι ευάλωτες σε κερδοσκοπικές επιθέσεις της ολιγαρχικής ελίτ, που μέσω των τραπεζών είναι σε θέση να θέτει κάθε χώρα κάτω από τον έλεγχό της.

Σαν επίλογο, ας κρατήσουμε ένα απόφθεγμα από τον John Maynard Keynes: «Μακροπρόθεσμα, όλοι θα πεθάνουμε». Συμπληρώνω λοιπόν, πως για να περάσουμε καλά έστω και βραχυπρόθεσμα ας φροντίσουμε να δημιουργήσουμε ένα εύρυθμο κράτος, τουλάχιστον για τις γενιές που ακολουθούν.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


42 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 35707

    4 Νοε 2015

    ΧΛΡ = ΧριστιανοΛαμογιοΡωμιός


  • Ανώνυμος 35693

    3 Νοε 2015


    Επίθεση Μπουτάρη κατά του «μύθου» του τσίπουρου.
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64281506

    Το να επιτίθεται ο Μπουτάρης (χικ) στο τσίπουρο (χικ) είναι σαν να επιτίθεται ο Κουρτάκης (ρετσίνα) στις σαμπάνιες (χικ). Ελλαδιστάν με τρελαίνεις!

  • Ανώνυμος 35689

    3 Νοε 2015


    Εκθεση - κόλαφος: Η Ελλάδα είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες κοινωνικές αδικίες.
    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=113837265

  • Ανώνυμος 35673

    2 Νοε 2015


    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=27359&subid=2&pubid=113835368
    Καλέ έρχονται οι 1101 ! Πωπώ !
    (Σημείωση: το 1101 στο δυαδικό σύστημα αρίθμησης είναι το 13 στο δεκαδικό.)

  • Ανώνυμος 35654

    31 Οκτ 2015

    Οτι εσυ Ακαραγκιοζει δέν εισαι λαός
    αλλα η εξαιρεση.
    Αλαος ερωτηματικος
    ο παραξενα εξυπνακιας

  • Ανώνυμος 35647

    30 Οκτ 2015


    Τσίπρας: Θα ζητήσουμε να καταδικαστεί η επιλογή των τειχών.
    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64279373

    Ζητάω να μου χαρίσουν αυτοκίνητο. Καλά κρασιά!
    Μα καλά σε ποιους απευθύνεται; Α ξέχασα, ένας λαός καραγκιόζηδων που έχει εκλέξει έναν καραγκιόζη για πρωθυπουργό. Που το παράξενο;
    ;)

  • Ανώνυμος 35646

    30 Οκτ 2015


    Τσίπρας: Μαζί με τις σορούς, το Αιγαίο ξεβράζει και τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.
    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500035942

    Τι λέει ο μάπας-βουτυρομπεμπέ;
    Πρώτον, το Αιγαίο είναι ευθύνη των χατζηελλήνων (αφού έχουν αρνηθεί την συνδρομή των τούρκων) που έχουν ροκανίσει τα κονδύλια της ΕΕ που προορίζονταν για να φτιάξουν υποδομές για την υποδοχή των μεταναστών. Δεύτερον, ο ευρωπαικός πολιτισμός και για την ακρίβεια ότι έχει απομείνει από αυτόν δεν έχει καμία σχέση με το προτεκτοράτο της ρωμιοσύνης.
    Γιατρέ μου εγώ είμαι τρελός ή αυτοί;

  • Ανώνυμος 35625

    28 Οκτ 2015

    κιομως εγινε και προεδρρος τους
    θαυμαστε μας
    ολοι τους ''ταμπελες'' αλλαζουν αλλα τα τομαρια ιδια ειναι
    α! ρε παπαδοπουλε!!! καλα λες
    ΑΝΑΓΚΗ: Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ''ΕΓΩ'' ΜΑΣ.

  • Ανώνυμος 35623

    27 Οκτ 2015


    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=64277666
    Κάποιος 13χρονος που πήγε στο μέτωπο το '40 θέλουν να τον βγάλουν ήρωα. Γιατρέ μου μήπως είμαι τρελός;

  • Ανώνυμος 35620

    27 Οκτ 2015


    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22767&subid=2&pubid=64277726

    Αντί να του δώσει κάνα φούσκο του καραγκιόζη, τον ρωτάει αν είναι ευτυχής; Μα είμαστε όλοι τρελοί;

  • Ανώνυμος 35618

    27 Οκτ 2015

    ρε ξυπνηστε ρεεεεεε
    ολοι τσανακια των αγγλωγερμανα αμερικανω ρωσσων ειναι
    τι;; ελπιδες προσδοκατε!!!
    α!ξεχασα του φιλους γαλους
    αει φουκαρα ανθρωπε που λεει κιο παπαδοπουλος
    αει και ναξερες.τα ξεραδια μας.........

  • Ανώνυμος 35615

    26 Οκτ 2015


    Τσίπρας: Αποτρέψαμε το σχέδιο δημιουργίας στρατοπέδου - γκέτο 50.000 προσφύγων.
    http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=113820464

    Σε λίγο θα μας πει ότι απέτρεψε διαστημική επίθεση από εξωγήινους. Ποιος; Ο μεγαλύτερος καραγκιόζης-κωλοτούμπας πρωθυπουργός που είχε ποτέ το προτεκτοράτο. Ο πρωθυπουργός των capital control και της βαρουφακειάδας..

  • Ανώνυμος 35613

    26 Οκτ 2015

    τετοια ''ΕΓΩ'' ΜΑς μαθαινουν στα πρωτα βηματα τησ παραμορφωσης μας
    γεννιομαστε ισιοι πεθαινουμε ισιοι
    σκοτωνωμαστε στην πορεια μας που λεει κιο παπαδοπουλος με τησ ''ταμπελες'' που βαζουμε

  • Ανώνυμος 35610

    25 Οκτ 2015

    ~
    Γιατί ο Έλληνας απαιτεί Πολιτικές που δε μπορούν να εφαρμοστούν.
    http://libcafe.ning.com/profiles/blogs/6377782:BlogPost:10229

  • Ανώνυμος 35601

    25 Οκτ 2015

    οταν ακομη ραγιαδες και κοτσαμπασηδες ειμαστε σε οικοπεδο γερμανων αγγλογαλων.......

  • Ανώνυμος 35596

    24 Οκτ 2015


    «Τεράστια πηγή δημιουργικότητας» - Γεύση από ελληνική καινοτομία πήρε ο Ολάντ.
    http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500034735

    lol

  • Ανώνυμος 35588

    23 Οκτ 2015

    καί η αναγκη του εγω σκατασε την ζωη μας.
    2 αιμοβοροι πολεμοι
    1 αυτοκτωνιων οικονομικος
    ΖΗΤΩ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΔΙΑΔΕΣ

  • Ανώνυμος 35587

    22 Οκτ 2015


    Μια χαρά τα λέει ο καροτσάκιας Σόιμπλε. Εμείς εδώ είμαστε υποχρεωμένοι να εισπνέουμε τα χνώτα του κάθε φαντασμένου, πατριδολάγνου μπάρμπα.

  • Ανώνυμος 35580

    21 Οκτ 2015


    Μιλώντας για τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρει ότι έλεγε ανοησίες στο λαό όταν υποσχόταν πως οι γερμανικές αποζημιώσεις θα μείωναν το χρέος, ενώ για τον Αντώνη Σαμαρά λέει ότι ήταν «πολύ διστακτικός» στην πολιτική του τους τελευταίους έξι μήνες πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου.
    Για την Ελλάδα λέει ότι είναι κράτος αδύναμο και δυσλειτουργικό, ενώ επικαλείται και την φράση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ότι «οι έλληνες είναι ένας σπουδαίος λαός, αλλά η Ελλάδα δεν είναι κράτος».
    Για την προκήρυξη του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου από τον Αλέξη Τσίπρα, τη στιγμή που όλοι είχαν μείνει με την εντύπωση ότι ένας συμβιβασμός ήταν κοντά, ο Β.Σόιμπλε λέει: «Τα χάσαμε όλοι. [...] Κανείς δεν κατάλαβε ποια ήταν η στρατηγική του, ούτε αν είχε πραγματικά σχεδιάσει το δημοψήφισμα».
    Και η συνέχεια ήταν το ίδιο ασαφής, συνεχίζει ο Σόμπλε, και λέει: «Παρ' όλο που ο ελληνικός λαός τον ακολούθησε και είπε 'όχι' σε ποσοστό 60% στο πρόγραμμα βοήθειας, εκείνος αποφάσισε να το εφαρμόσει. Και οι Έλληνες αποδέχτηκαν αυτή την ανατροπή. Αυτό, εγώ δεν το καταλαβαίνω, αλλά δεν είμαι Έλληνας» αναφέρε.
    http://www.tovima.gr/world/article/?aid=747537

    Ελλαδιστάν και λογική, καμία σχέση μεταξύ τους. Άντε τώρα πείσε τους φαντασιομανείς χατζηέλληνες ότι η οικονομία του προτεκτοράτου δεν αντέχει να πληρώνει τις συντάξεις πολυτελείας των παλιών.

  • Ανώνυμος 35578

    21 Οκτ 2015

    ΕΤΣΙ ΣΑΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΩΝ
    ιδες ρε τοσγλανια τι;; λεει
    ουστ ρε μαϊμουδες κοπροκωπλοι,σαρκοφάγοι.
    φασιστακια του κερατα.

  • Ανώνυμος 35577

    20 Οκτ 2015


    http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500034002
    ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕΕΕΕΕΕΕΕ

  • Ανώνυμος 35575

    20 Οκτ 2015


    Κατάλαβες βρε αδελφέ; Τα διανοητικά σκουπίδια και οι παρλαπίπες απαιτούν σεβασμό. Ελλαδιστάν το μεγαλείο σου!

    Προσεχώς:
    "Αγγ.Κοτταρίδη: Η Μακεδονία αποκτά τον Παρθενώνα της. Μνημείο πρωτόφαντο, ένα θαύμα τεχνικής, που οικοδομήθηκε με λόγο τη «χρυσή τομή», παντρεύοντας τις θεωρίες των Πυθαγορείων και τις θεωρίες του Πλάτωνα, το Ανάκτορο των Αιγών αποτελεί τοπόσημο στην ιστορία, τη γεωγραφία και την αρχαιολογία."
    http://news.in.gr/features/article/?aid=1500033839

    Έχω βουρκώσει!!!
    Όπισθεν ολοταχώς μαλλιαροί μου ελλαδίτες.

  • Ανώνυμος 35574

    20 Οκτ 2015

    Κάτω τα χέρια από το Παπαδόπουλο τσογλάνια!
    Αν δεν κατανοείτε το μεγαλείο της γνώσης του, καλό θα είναι να ξεκινήσετε το διάβασμα. Ο άνθρωπος έχει φάει όλη τη ζωή του να μελετάει την αρχαία ελληνική γραμματεία. Δεν φτάνει που σας ξεγκαβώνει άσχετοι, του τη πέφτετε κιόλας.

    Προχώρα Παπαδόπουλε! Μη δίνεις σημασία. Άσχετα τσογλάνια είναι.

  • Ανώνυμος 35569

    20 Οκτ 2015


    Βρίζουν τον Παπαδόπουλο;
    Πωπώ συμφορά!
    lol

  • Ανώνυμος 35566

    20 Οκτ 2015

    τι λε ρε καλόπαιδα;; επειδή κομπλεξάρεσαι μιλάς και για μένα ;;
    τι λες ρε αγαμματε ;; πρέπει όλοι μας να σε μοιάσουμε ;;
    ουστ!! ρε αρχιμακαακα!!
    μόνο η ανώνυμη γνώμη σου μετραει;;35564
    για γράψε ρε δειλέ ποιος είσαι και τι δουλειά κάνεις
    κρυμμένε στην ανωνυμία σου
    ουςτ ρεεεεεε!!!!

  • Ανώνυμος 35565

    20 Οκτ 2015

    πω!πω! βρωμια ψυχης
    ρε μακακα δεν μπορει ο καθενας να πει την γνωμη του;
    τοσοκομπλεξικος εισαι;;

  • Ανώνυμος 35564

    20 Οκτ 2015

    Ρε Παπαδόπουλε,
    Σου είπε κανείς οτι γουστάρουμε να γ@μάς κάθε άρθρο και τις κριτικές που το συνοδεύουν με τις παπαριές σου;
    Έλεος ρε φίλε! Δεν πας κάπου αλλού να γράψεις παλιομ@λάκα;
    Για το τώρα ρε γελοίε έχεις κάτι να πεις, έχεις κάτι να προτείνεις πέρα από το να παραθξέτεις αποσπάσματα από παντελώς άσχετα με τα άρθρα έργα αρχαίων;

    Προς δ/νση: Πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε αυτό το γελοίο τρολ;

    Μπαίνουμε να διαβάσουμε κάτι και καταλήγουμε να βλέπουμε κατεβατά ενός συμπλεγματικού κ@λόγερου που δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο από το να αραδιάζει ασυναρτησίες.

  • Ανώνυμος 35561

    19 Οκτ 2015


    Χαραμίζεσαι εδώ μέσα βρε αδελφέ. Άκουσα ότι ζητάνε εθελοντές να σφουγγαρίσουν το μουσείο της Ακρόπολης και να σκουπίσουν το Ηρώδειο. Τί περιμένεις;

  • Ανώνυμος 35555

    19 Οκτ 2015

    Η Ρωμιοσύνη είναι η μόνη χώρα που ανεξαρτήτως πολιτεύματος και πολιτικής ιδεολογίας των κυβερνώντων, έχει μία πανίσχυρη κεντρική εξουσία, που όχι μόνο δεν αφουγκράζεται τις ανάγκες της αγοράς, αλλά τιμωρεί και το «επιχειρείν» ως κάτι το εξαιρετικά απεχθές και καταδικαστέο.
    ΕΤΣΙ ΣΑΝ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΚΩΝ
    14 ΥΜΕΝΩΝ
    27 ΣΕ ΔΡΟΜΟΥ ΔΙΑΣΣΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΛΗ ΚΑΙ
    18 ΣΕ ΥΛΗΣ ΜΟΡΦΙΚΑ
    (Ι) Β 155…… Ἔνθα κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα ΝΟΣΤΟΣ έτύχθη!!! παρακάτω τό πῶς;
    ΚΑΙ ΤΟΤΕ
    Θʼ ΑΡΧΙΝΕΨΗ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
    ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΙΛΥΟΣ ΤΡΩΩΦΑΓΙΑΣ
    ΓΙΑ ΤΟΤΕ ΘΑ ΦΘΑΣΕΙ ΤΟ ΕΛΕΕΙΝΟ ΝΑ ΚΟΡΕΣΗ ΤΗΝ ΠΕΙΝΑ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ
    ΠΟΥ ΔΙΑΩΝΙΣΗ ΤΗΣ ΑΤΑΣΘΑΛΗΣ ΗΔΟΝΟΛΑΤΡΕΙΑΣ
    ΠΟΡΙΚΟ ΕΧΕΙ
    ΤΟΤΕ ΔΙΑΣΣΩΣΗ ΘΑ ΤΕΛΕΣΕΙ ΜΕ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΤΗΝ ΔΙΕΓΕΡΣΗ
    ΚΑΙ ΜΕ ΠΡΑΞΗ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΕΓΩ ΜΝΗΜΗ
    ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ ΤΑ ΤΡΩΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
    ΤΟΤΕ ΘΑΝΑΤΙΚΟ ΘΑ ΚΟΜΙΣΕΙ ΣΤΙΣ ΟΡΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΛΟΦΑΓΙΑΣ
    ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ Ο,ΤΙ ΤΟ ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ --ΟΞΥΔΕΡΚΗ ΣΚΕΨΗ ΔΕΝ ΓΕΝΝΑ--
    «Παχεία γαστὴρ λεπτόν οὔ τίκτει νόον» Ποντιακά: πασσύγαστρος ἀτʼ έκτεεί νουνίαν
    (ΟΔΥΣΣΕΙΑ) Ρ 286,473,559--Σ 2,44,53,118,364,380
    (ΙΛΙΑΔΑ) Δ.531, Ε.539, Ζ.16-6.58- Ν. 506,372,398- Π. 163,465- Ρ .519,313- Σ.348- Τ.225- Φ.180
    ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

  • Ανώνυμος 35553

    19 Οκτ 2015


    "Έτσι, τα 360 ευρώ σύνταξη θα είναι εγγυημένα μόνο για τους φτωχότερους (και όταν συμπληρώσουν τα 67 τους χρόνια), καθώς όσο μεγαλύτερο είναι το εισόδημα τόσο μικρότερη θα είναι η βασική σύνταξη, η οποία μπορεί να καταλήγει και σε μηδέν ευρώ για τους πλούσιους, μοντέλο που προσομοιάζει με αυτό που ισχύει στην Αυστραλία."
    http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500032869

    Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει;

  • Ανώνυμος 35552

    19 Οκτ 2015

    Κύριε αρθρογράφε. Αν μέσα σ'αυτά τα πολύ ορθολογικά που έγραψες, έβαζες και την τεράστια φοροδιαφυγή των πολύ μεγάλων επιχειρήσεων, ως αποτέλεσμα της παρούσας οικονομικής κατάστασης στο Ελλαδιστάν, θα έλεγα ότι υπάρχει σοβαρά η πιθανότητα, να είσαι μέλος του Ε.ΠΑ.Μ.
    Οπως και να'χει όμως, οι λύσεις υπάρχουν, αλλά.......
    1) Εχουμε ένα κράτος που αποτελείται από τα 2/3 από δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους. Τις "ιερές αγελάδες" του συστήματος.
    2) Ολα τα ΜΜΕ τα ελέγχουν οι φοροφυγάδες ιδιοκτήτες των μεγάλων επιχειρήσεων.
    3) Η σιωπή και η ανοχή των συνεταίρων στου κράτους (ορθόδοξου ιερατείου) είναι καθοριστική στην εξαθλίωση-σφαγή των "αμνών".
    Συμπέρασμα: Αν δεν ξεριζωθούν τα πάντα σε αυτή τη χώρα, και να ξαναφτιαχτούν όλα από την αρχή, πάνω σε πραγματικές βάσεις δημοκρατίας, δικαιοσύνης, ισονομίας, τότε ο "Ρωμαιο-ραγιαδό-χριστιανισμός" (με τις γνωστές ως σήμερα συνέπειές του) θα βασιλεύει ατάραχος για πολλές εκατονταετίες ακόμα!

  • Ανώνυμος 35547

    18 Οκτ 2015

    για ολους τους παραπανω
    καί η μακακια στο καγκελο
    στα καγκελα τα μυαλα

  • Ανώνυμος 35546

    17 Οκτ 2015

    @35545
    Ανίατη περίπτωση. Ο κλασσικός εκνευριστικός ημιμαθής χαζορωμιός. Κρίση του καπιταλισμού είναι, αναμενόμενο να πέφτουν τα χρηματιστήρια. Ρωτάς κάτι στο τέλος. Έχεις σκεφτεί να προσπαθήσεις να απαντήσεις στο ερώτημα που θέτεις και κατόπιν να αναπτύξεις ευθέως αυτό που θες να πεις, έτσι για να κάνουμε σύγκριση να δούμε ποιος τα λέει καλύτερα. Όχι βέβαια, για αυτό και οι φάπες πέφτουν βροχή.
    (Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιώ είναι ειδικά σχεδιασμένο για μούλους)

  • Ανώνυμος 35545

    17 Οκτ 2015

    @35538
    γεια σου ελληναρα μου με το λεξιλογιο του βουρκου. ανοιξε και καμια φυλλαδα της προκοπης μπας και τυχον αποτιναξεις την ολοκληρωτικη πλυση εγκεφαλου σου....θα συνεστηνα as a minimum
    1.Nikolai Kondratieff, The Long Wave Cycle
    2.Robert Prechter, Elliot Wave Principle, key to market behavior
    Also: The Wave Principle of Human Social Behavior and the new science of socionomics, as well as, Conquer The Crash , and report by same, The Fractal Design
    of Social Progress
    3. Sigler, Laurence E. (trans.) (2002). Fibonacci's Liber Abaci.
    4.Theodore Modis, Predictions, and An S-Shaped Trail to Wall Street

    5.J.A.Schumpeter, Business Cycles
    6.H.O.Peitgen, The beauty of Fractals
    7.C.P.Kindleberger, Manias, Panics and Crashes
    8.J.K.Galbraith, A Short History of Financial Euphoria
    9.Gustave LeBon, The Psychology of the Crowd
    10.C.MacKay, Extraordinary Popular Illusions and the Madness of Crowds
    11.Buckminster Fuller, Utopia or Oblivion
    12. C.Darwin, The origin of species
    13. Terry Burnham, Mean Markets and Lizard Brains
    14. R.Dawkins, The selfish Gene
    15. K.Marx, Das Kapital
    16. A.Smith, The wealth of Nations
    17. J M. Keynes, The General Theory of Employment, Interest and Money.
    18. K.Μαριτσας, Πολιτισμος και Φυσικη Επιλογη
    19. Ζ.Σιτσιν , ο 12ος πλανητης


    αληθεια, ολες οι αλλες χωρες που κατρακυλουν μαζι με το ελλαδισταν εχουν τις ιδιες αιτιες?

  • Ανώνυμος 35544

    17 Οκτ 2015


    Σφαγή συντάξεων με το προωθούμενο Ασφαλιστικό.
    http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500033308

    Πωπω τους καημένους! Θα κόψουν λέει 20-30% στις υψηλές συντάξεις. Μα αυτό έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια σε μεγαλύτερο ποσοστό και χωρίς τυμπανοκρουσίες και μοιρολόγια. Με ηρεμία και ταπεινότητα και κάποια συγγνώμη προς τους νέους δεν κοστίζει κάτι. Έτσι;
    Δηλαδή άλλα κράτη όπως η Γερμανία που διόρθωσε το ασφαλιστικό της βάζοντας να πληρώσουν οι συνταξιούχοι και 55-65 ετών που ετοιμάζονταν να πάρουν σύνταξη (χωρίς καν να διανοηθούν να πειράξουν τους νέους) είναι μαλάκες, ενώ οι απόγονοι τουρκαλβανών, σλάβων και αιγυπτίων που βαυκαλίζονται με αρχαία Ελλάδα είναι οι έξύπνοι. Σφάξε Τόμσεν, σφάξε.
    http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=12518

  • Ανώνυμος 35541

    17 Οκτ 2015


    Κρεμούλα..

  • Ανώνυμος 35539

    17 Οκτ 2015

    35538
    ο μακακας που ξυπνησε μετά την μακακια του

  • Ανώνυμος 35538

    17 Οκτ 2015

    @35537
    Ψάξε να την βρεις, αντί να αραδιάζεις μπούρδες.
    Βλέπεις ένα κλαδάκι και χάνεις ολόκληρο δάσος. Το ότι το θρασύδειλο προτεκτοράτο δανειζόταν τεράστια ποσά για να συντηρεί το πελατειακό/κομματικό κράτος δεν σου λέει τίποτε; Το ότι τα δάνεια έδιναν μια πλασματική εικόνα της οικονομίας της ρωμιοσύνης; Μέχρι που ήρθε η σφαλιάρα. Είστε μια πλειοψηφία άσχετων μπουρδολόγων που γεμίζουν το διαδίκτυο με μπούρδες και δεν μπορείτε να δείτε πέρα από την μύτη σας. Μαθητευόμενοι μάγοι της φάπας που νομίζουν ότι θα γίνει κάποιο θαύμα ή ότι υπάρχει κάποια μαγική λύση.

  • Ανώνυμος 35537

    17 Οκτ 2015

    @35536
    αν ειναι ετσι, τοτε πια ηταν η ανταγωνιστηκοτητα της ελλαδας τις δεκαετιες πριν το 2000? οταν τα χρηματιστηρια ολου του κοσμου (και της ελλαδας) ανεβαιναν συνεχως?

  • Ανώνυμος 35536

    16 Οκτ 2015

    @35535
    http://www.capital.gr/story/3059895
    http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1337134/ston-pato-alla-me-veltiosh-
    kata-7-theseis-ths-lis.html
    http://www.iefimerida.gr/news/155947/η-ελλάδα-πιάνει-«πάτο»-στην-ανταγωνιστικότητα-
    ερχεται-τέταρτη-από-τοτέλος-πίσω-από-τη-βο

  • Ανώνυμος 35535

    16 Οκτ 2015

    Tο γραφημα του ΧΑ ηταν και ειναι ακριβης προφητης του τι εμμελλε να συμβει και του τι μελλει γενεσθαι στην οικονομια (αυτο συμβαινει οχι γιατι προβλεπει επακριβως τις μελλοντικες ενεργειες των επιμερους (η ακομη και ολων) των παικτων της οικονομιας), με τους πολιτικους περαν του οτι μονο κακο μπορουν να κανουν, και να πληρωνουν τα σπασμενα, ειναι αμελητεες ποσοτητες...Το να ασχολειται κανεις με τις κινησεις των καθε ειδους επι μερους παικτων στο οικονομικο πεδιο (κυβερνησεις, τραπεζες, επιχειρησεις κλπ) ειναι χαμενος κοπος οσον αφορα συμπερασματα για την πορεια της οικονομιας. Ουτε η διαφθορα, η φοροδιαφυγη, η λαμογια, το ΔΝΤ, η τροικα, τα μνημονια, η Γερμανια, και ολα οσα αλλα φαιδρα προτεινονται για να εξηγησουν την κριση της Ελλαδας εχουν καμια ουσιωδη σημασια. Αν ειχαν, ας μας εξηγησει καποιος τους ακολουθους πινακες οπου τοσο διαφορετικεςχωρες μεταξυ τους εχουν τα ιδια η παρομοια αποτελεσματα .

    Πτωση χρηματηστηριων (κατα προσεγγιση)

    2000-2003 2008-2009

    Βραζιλια ----- -60%
    Γαλια -60% -60%
    Γερμανια -70% -45%
    Ελλαδα -77% -65%
    ΗΠΑ (SPX) -50% -55%
    Ινδια ------ -60%
    Ισπανια -65% -65%
    Ιταλια -60% -65%
    Κινα ------ -65%
    Μεγ Βρετανια -50% -60%
    Πορτογαλια ------ -65%
    Ρωσια ------ -80%

    Πρωτες Υλες ------ -50%
    Πετρελαιο ------ -70%
    Βαλτικος δεικτης ------ -95%

    Εκεινο που μετραει ειναι το εκκρεμες (αισιοδοξια-απαισιοδοξια) της ψυχολογιας των κοινωνιων στο συνολο τους. Τα χρηματηστηρια ειναι ο καλυτερος εκφραστης της.

  • Ανώνυμος 35530

    16 Οκτ 2015


    http://prnt.sc/8rtpz4
    http://prnt.sc/8rtpwk

    Το παρασιτικό οικονομικό μοντέλο που εφαρμόζει η ρωμιοσύνη δημιούργησε το τέρας του συνταξιοδοτικού με τις πελατειακές/χαριστικές συντάξεις που αποτελούν το βαρίδι της οικονομίας. Εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι που αγόραζαν με μερικές δραχμές τσουβάλια τα ένσημα τις δεκαετίες 80 και 90, βρέθηκαν τη δεκαετία 2000-2009 με εφάπαξ των 100.000 ευρώ και συντάξεις των 2, 3 και 4.000 ευρώ. Αν εξυγιανθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και αν γίνει επιτέλους αναδρομικός έλεγχος όλων των ασφαλιστικών εισφορών προκειμένου να εξορθολογιστούν οι συντάξεις, το θρασύδειλο προτεκτοράτο θα εξοικονομήσει έναν πακτωλό χρημάτων. Αυτή τη στιγμή εν μέσω κρίσης πληρώνει 2,5 δις ευρώ τον μήνα για συντάξεις, εκ των οποίων το 1 δις είναι άμεση ενίσχυση από το κράτος και τα υπόλοιπα από τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, από φόρους και δάνεια. Δηλαδή οι νέοι και οι επόμενες γενιές πληρώνουν το πάρτι των παλιών και όλοι εν Ελλάδι το θεωρούν αυτό απόλυτα φυσιολογικό και αυτονόητο. Ελλαδιστάν και λογική - καμία σχέση μεταξύ τους...

    "Ο κ. Κατρούγκαλος είπε, ότι το ασφαλιστικό σύστημα της χώρας είναι κατακερματισμένο και υπόκειτο για πολλά χρόνια σε πελατειακές πρακτικές, ενώ επιδεινώθηκε από την κρίση, την απώλεια άνω του 1/4 της εργατικής δύναμης, καθώς και την «καταλήστευση» των αποθεματικών των ταμείων από το PSI."
    http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500033015