ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ
ΑΓΩΝΑΣ

Από το μύθο
στην ...ιστορία

Γιάννης Λάζαρης,
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014


Μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, ο λεγό-
μενος «Μακεδονικός Αγώνας» ελάχιστα είχε
απασχολήσει την ιστοριογραφία. Υπήρχαν μό-
νο κάποιες ιστορίες στα μυθιστορήματα της
Πηνελόπης Δέλτα. Εκτιμώντας όμως, μετά το
1946-49, ότι το θέμα προσφερόταν για προ-
παγανδιστική αξιοποίηση και στο πλαίσιο του
ψυχροπολεμικού κλίματος της εποχής, ο Μα-
κεδονικός Αγώνας εντάχθηκε στην επίσημη
ιστορία. Έτσι, σήμερα θεωρείται από το κατε-
στημένο ως ένας ηρωικός αγώνας, ένας
απελευθερωτικός πόλεμος των πληθυσμών
της Μακεδονίας, που μιλούσαν ρωμέικα (ελλη-
νικά), κατά το διάστημα 1904-08, κάτι σα δεύ-
τερο «μικρό ʼ21».
  
Εξετάζοντας όμως σε βάθος τα ιστορικά στοιχεία και τα κείμενα των ίδιων των αποκαλούμενων μακεδονομάχων, προκύπτει, ότι η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ο δήθεν ηρωικός αυτός αγώνας είναι ένας μύθος, που υπάρχει μόνο στη φαντασία ορισμένων ρωμιών ιστορικών. Εκείνο, που στην πραγματικότητα συνέβη, μόνο αισθήματα ντροπής και θλίψης μπορεί να μας γεμίσει.
     
Οι μακεδονομάχοι δεν είχαν σκοπό την απελευθέρωση των ρωμιών της Μακεδονίας από τους οθωμανούς (τα σύνορα του κράτους τότε έφταναν ως τη Θεσσαλία), ούτε απέβλεπαν στην κατοχή συγκεκριμένων εδαφών, αλλά στην επαναφορά των μακεδονικών πληθυσμών στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης δεδομένου, ότι οι βούλγαροι είχαν αποσχισθεί ιδρύοντας δική τους Εκκλησία, την Εξαρχία, στην οποία είχαν υπαχθεί τότε πολλοί μακεδόνες.

Στην οθωμανική Μακεδονία, αντί Ελλάδα και Βουλγαρία να πολεμούν τον υποτιθέμενο κοινό εχθρό, τους τούρκους, χρηματοδοτούσαν συμμορίες, που ανταγωνίζονταν στο ποιoς θα τρομοκρατούσε περισσότερα χωριά, ώστε να δηλώσουν υποταγή είτε στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, είτε στη Βουλγαρική Εξαρχία.
     
Ο Παύλος Μελάς περιγράφει χαρακτηριστικά: «Τότε, αποτεινόμενος προς όλους, απήτησα όπως εντός δέκα ημερών επιτροπή από αυτούς τους δυο και τρεις άλλους μεταβή εις την Μητρόπολιν, δηλώση υποταγήν εις τον μητροπολίτην, ζητήση την επάνοδον του ιερέως και την ανοικοδόμησιν του καέντος ελληνικού σχολείου. Μου το υπεσχέθησαν, τους έβαλα και ωρκίσθηκαν εις την εικόνα, που έλαβα πρό τινος, ότι θα είναι πιστοί εις την Ορθοδοξίαν και ότι θα αποκρούουν τους βουλγάρους και τας προτάσεις των. Εγώ δε τους υπεσχέθην, ότι θα περιπολώ εδώ δια να τους προστατεύω. Aλλʼ αν κανείς παραβή τον όρκον, τον οποίον εκουσίως έδωκε, τότε πλέον δεν θα υπάρξη οίκτος διʼ αυτό». (Ναταλίας Μελά: «Παύλος Μελάς», έκδ. «Σύλλογος προς διάδοσιν Ελληνικών Γραμμάτων», «Δωδώνη», Αθήνα—Γιάννινα, 1992, σελ. 386).
     
Το εθνικιστικό παρακράτος στην αρχή, αλλά και το ίδιο το  κράτος στη συνέχεια, συμμάχησαν άτυπα με τις οθωμανικές αρχές. Λεφτά και όπλα διατέθηκαν άφθονα για τη συγκρότηση και αποστολή σε μακεδονικά εδάφη ―όχι τακτικού στρατού, αλλά― μισθοφορικών ομάδων, των οποίων ο αριθμός έφτασε συνολικά τους 2.000 περίπου άνδρες.

Υπό την ηγεσία ρωμιών ληστών, εξαγορασμένων βούλγαρων ληστών ή/και υπαξιωματικών/αξιωματικών δεν πολέμησαν σε μάχες ούτε με βούλγαρους (εκτός από μικροσυμπλοκές δεν καταγράφηκε ούτε μια μάχη με τη συμβατική της έννοια), ούτε με τούρκους, με τους οποίους εξάλλου συνεργάζονταν. Έσπερναν τη φρίκη και το θάνατο στήνοντας ενέδρες, κόβοντας κεφάλια και δολοφονώντας μαφιόζικα εν ψυχρώ.
     
Έμπαιναν στα εξαρχικά χωριά και τρομοκρατούσαν τους κατοίκους σφάζοντας και πλιατσικολογώντας, ώστε να τους υποχρεώσουν να επανέλθουν υπό το Πατριαρχείο, ανταγωνιζόμενοι παρόμοιες ενέργειες, που γίνονταν κι από τη βουλγαρική πλευρά στα πατριαρχικά χωριά (οι οποίες είναι λίγο―πολύ γνωστές, καθότι έχουν ήδη κατά κόρον παρουσιασθεί από ρωμιούς ιστοριογράφους). Οι πράξεις τρομοκρατίας και αντεκδίκησης ήταν καθημερινό φαινόμενο.
 
 



«Τους είπα,
ότι ως βάσιν του πολέμου,
τον οποίον ανελάβομεν,
θα έχωμεν την θρησκείαν,
διότι εναντίον αυτής
προ πάντων επιτίθενται
οι βούλγαροι.
Ένεκα τούτου, ηξίωσα
να τηρούν ευλαβώς
τα παραγγέλματα
της θρησκείας μας».
Παύλος Μελάς.

(Ναταλίας Μελά:
«Παύλος Μελάς», έκδ. «Σύλλογος
προς διάδοσιν Ελληνικών Γραμμάτων»,
«Δωδώνη», Αθήνα—Γιάννινα,
1992, σελ. 370).


 
  

Στις σελίδες του βιβλίου ‒με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνημονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των  μακεδονομάχων‒ παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακεδονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το δοκούν μέχρι και σήμερα.

Στην ουσία, πρόκειται για ένα πέρασμα από τον μύθο στην ...ιστορία.





Διαβάστε σχετικά
στο Αφιέρωμα της «Ελεύθερης Έρευνας»

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ:
ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΘΟ... ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ
:


ΑΗ κατάσταση στη Μακεδονία τέλη 19ου─αρχές 20ού αιώνα
Εθνότητες, γλώσσες, παιδεία, ανταγωνισμοί μεταξύ των Εκκλησιών


ΒΜεγαλοϊδεατισμοί
Εθνική Εταιρεία
ατυχής πόλεμος 1897, Μακεδονικό Κομιτάτο

ΓΣυνεργασίες
Εκκλησίας─τούρκων, μακεδονομάχων─τούρκων


ΔΟι «αγαθουργοί κακούργοι»
Μαφία έμμισθων ληστών τρομοκρατεί τα μακεδονικά χωριά


ΕΑποκεφαλισμοί, μαφιόζικες δολοφονίες, μακελειά
Η πραγματική δράση των μακεδονομάχων.


ΣτΑπό τον Βασ. Βουλγαροκτόνο, στο μητροπολίτη─κυνηγό κεφαλών
Βίος και πολιτεία των Γερμανού Καραβαγγέλη, Ίωνα Δραγούμη


ΖΠαύλος Μελάς
Ένας «ήρωας», που δεν πολέμησε ποτέ!


ΗΑποτέλεσμα Μακεδονικού Αγώνα: Απολύτως κανένα!
Αποτίμηση της τετραετούς τρομοκρατίας,
του πλιάτσικου και του λουτρού αθώου αίματος




ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


16 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 40429

    24 Δεκ 2016

    οποιος διαφωνει και καλα κανει ειναι καλο να αντιπαρατιθεται με επιχειρηματα και οχι υβρεις διοτι ετσι πριμοδοτει αθελα του το κυριο αρθρο1

  • Ανώνυμος 38916

    3 Ιουλ 2016

    Ανώνυμος 36480 Η γλώσσα των Μακεδόνων αρχικά δεν γνωρίζουμε ποια ήτανε, πρέπει να ήτανε συγγενική με αυτή των Ιλλυρίων, οι Μακεδόνες ήτανε Θρακο-Ιλλυρικό φύλλο που εξελληνίστικε και δέχθηκε την Ελληνική γλώσσα ως κοινή απο τον Αλέξκανδρο τον πρώτο τον Φιλέλληνα, όπως σήμερα ένας Ρωμιός Αμερικάνος πολίτης δέχετε την Αγγλική. Στην πορεία βέβαια γίνανε πολλές επιδρομές και η Σλάβικη διαδέχθηκε την Ελληνική, χωρίς να σημαίνει πως οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν Σλάβικα. Φυσικά όμως φυλετικά ξεχώριζαν απο τους Έλληνες οι οποίοι για πολλά χρόνια δεν τους δεχόντουσαν ως Έλληνες μέχρι που αναγκάστηκαν απο την κατάκτηση τους απο τον Φίλιππο τον δεύτερο.

  • Ανώνυμος 37891

    21 Μαρ 2016

    Απαντιση στων Κηριο με τα Αρρχ.37851 απλως
    Γεια την παρανωια, δεν ηπαρχει θεραπεια >
    Γραφεται σοβαρα γηρω στο θεμα κανεται κριτικη η σχολειο με ιστορηκα στηχεια.

    χερετισματα απο την ΚΟΥΡΤΣΟΥΒΑ

  • Ανώνυμος 37851

    15 Μαρ 2016

    Η Μακεδονια ειναι Ελληνικη-στα αρχιδια μας και μας δεν ειμαστε απο κει.Η μακεδονια ειναι Ελληνικη τα τελευταια 110 χρονια

  • Ανώνυμος 37369

    13 Φεβ 2016

    Πολυ ενδιαφερον το αρθρο σας και αλλα πολλα που διαβασα. τα εχω ξαναδιαβασει σε αλλες πηγες ουδετερες και ειμαι της αυτης αποψεως περι Μακεδονιας, καλως η κακως, αν και ποντιος στην καταγωγη.

  • Ανώνυμος 36480

    12 Ιαν 2016

    Οπιος νομιζη οτι εινε Ελλινας δικαοματου .Εγω παραμεινω ΠακΜακεδονας χωρις διακρισις .και η μητρικημου γλωσα εινε Σλαβικη και σεβομαι τους Προγονους μου η Ελληνικη μου επεβληθη .Με το ξυλο τα Ποντιακα δεν μπορεσαν να μας τα διδαξουν διοτη η Δασκαλη απο την παλια Ελλαδα δεν γνωριζαν τα ΛΑΣΙΚΑ.διοτη αφτη δεν ειναι Ελληνες αλλα Χρισιανη Τουρκη Βλεπε εκδιλωσσης ηθη και εθημα.Το νεο Ελληνικο κρατος τους τιμησε με την ελληνικη Ιθαγενια Και πολλα λαμογια απο την φυλη μου λογω συνφεροντων Ελληνοπειηθηκαν και εινε θεος φυλαξη .Απλως η Ονωμασια ΜΑΚΕΔΟΝΟΜΑΧΗ.εινε Ενγληματικη απλως σημαινη μαχη εναντιον των Μακεδονων καιρως ειναι τω Ελληνικω κρατος και η ορθοδοξως ημων Εκλησια να ζητησι συγνωμη για τα Ενγληματα που εκανε στυς Μακεδονεσ και σε αλλες φυλλες στην Επεικρατια τις,.Με σεβασμω σττον αρχαιω πολητησμω

    . Ρακητα 813

  • Ανώνυμος 35167

    4 Αυγ 2015

    Έλληνες λόγιοι για τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες
    Αδαμάντιος Κοραής (1819):
    "Το έθνος είναι πτώμα σπαραττόμενον από κόρακας (...) Όλην του την αρετή του αφαίρεσεν η δουλεία. Ιδού η ζωγραφία μας, αφ' ότου μας επάτησεν ο Φίλιππος εώς εις το έτος 1453. Αλλάξαμε δεσπότας διαφόρους, άλαλοι και ανόητοι"
    [Αδ. Κοραή, "Στοχασμοί Κρίτωνος", σ. 5 - βλ. και "Έρανος εις Αδαμάντιον Κοραή", 1965, σελ. 147]

    Αδαμάντιος Κοράης (1824):
    "Οι Μακεδόνες (...) επροχωρούσαν καθημέραν εις την κατάλυσιν της ελευθερίας [της Ελλάδος] (...) και δουλωμένοι [οι Έλληνες] εις τους Μακεδόνας (...) Μετά την Μακεδονικήν δεσποτείαν έπεσαν υπό κάτω εις των Ρωμαίων την εξουσίαν και τέλος στους Τούρκους"
    [Αδ. Κοραή, "Εφημερίς του Κάτω Κόσμου" - βλ. Δημ. Γκίνη, "Τα ανώνυμα έργα του Κοραή", 1948, σ. 54-55]

    Παναγιώτης Κοδρικάς(1794):
    "Η δυστυχής Ελλάς (...) άρχισε ολίγον κατ΄ ολίγον να χάνει μαζί με την ένδοξόν της ελευθερίαν (...) και την παλαιά εκείνην της γλώσσης ευγένεια. Αι αλλεπάλληλοι έφοδοι όπου κατά καιρούς εδοκίμασεν από διάφορα έθνη, πότε Μακεδόνων, πότε Ρωμαίων και ενίοτε Γότθων..."
    [στον πρόλογο της μτφ. του Fontenelle "Περί πληθύος κόσμων" - βλ. Γ. Λαδά & Αθ. Χατζηδήμου, "Ελληνική βιβλιογραφία των ετών 1791-1795", 1971, σ. 316]

    Αθανάσιος Χριστόπουλος (1808):
    "Ο Φίλιππος και ο υιός του Αλέξανδρος (...) εκαταδάμασαν επι τέλους όλην την Ελλάδα και την υπέταξαν εις το Μακεδονικόν κράτος".
    ["Πολιτικά Σοφίσματα", Επετηρίς Μεσαιωνικού Αρχείου, τομ.10 (1960), σ. 59]

    Μιχαήλ Περδικάρης (1811):
    " Το Γένος των Ελλήνων, ω φίλτατε αναγνώστα (...) αφού κατ' αρχάς αυτό επολιτεύθη διʼ αιώνων κάθ' εαυτό αυτοδέσποτον και αυτεξούσιον, υπετάγη, πρώτον μεν εις το Μέγαν Αλέξανδρον, ύστερον δε εις Ρωμαίους".
    ["Ρήγας ή κατά ψευδοφιλελλήνων", Επετηρίς Μεσαιωνικού Αρχείου, τομ.11 (1961), σ. 23 & 33-34]

    Γρηγόριος Σαράφης (1818):
    "Οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι, επειδή εσκανδαλίσθησαν μεταξύ των, διήρεσαν την Ελλάδα εις δύο μέρη και αφού 27 ολόκληρους χρόνους επολέμησαν μεταξύ των νικώντες και νικώμενοι, τοσούτον αδυνάτησαν ώστε κατεδουλώθησαν πρώτον μεν υπό των Μακεδόνων, έπειτα δε επί των Ρωμαίων (...) καταστασθέντες δούλοι"
    [Γρ. Σαράφη, "Λόγοι Εκκλησιαστικοί", Κυδωνίες 1909, σ. 98]

    εκδότης του περιοδ. "Μέλισσα" (1819):
    "Τι συνέβη μετά ταύτα; [ενν. τη διχόνοια των Ελλήνων] Οι Μακεδόνες κατεδούλωσαν την πατρίδα του Μιλτιάδου. Τι έπειτα; Οι Ρωμαίοι την κατεσπάραξαν. Τι τελευταίον; Αλλ' η χειρ μου τρέμει και ο κάλαμος πίπτει..."
    [Μέλισσα, τευχ. 1, Ιούλιος 1819, σ. 100]

    Ανώνυμος (1823):
    "Το Γένος μας αφού εξέπεσε (...) υπεδουλώθη εις τον ζυγόν των Μακεδόνων, Ρωμαίων, και εν εσχάτοις εις τον παρόντα βαρύν ζυγόν"
    [Ι.Οικονόμος, "Επιστολαί διαφόρων", 1964, σ. 421 & 445]

    Αλέξανδρος Σούτσος (1836):
    "(...) τας προγονικάς εκείνας διχονοίας, αίτινες καταστήσασαι αυτήν [την Ελλάδα] έρμαιον της Μακεδονίας και Ρώμης, κατέλυσαν την ανεξαρτησίαν της"
    [Αλ. Σούτσος, "Ελληνική Πλάστιγξ", 1836, σ. 18]

    Κωνσταντίνος Σχινάς, πρύτανης του Πανεπιστημίου του Όθωνος (1837):
    "Η Ελλάς (...) υποκύψασα έπειτα, με οικτράν μόνην αυτονομίας σκιάν, εις των Μακεδόνων την κυριαρχίαν..."
    [λόγος εκφωνηθείς κατά τα εγκαίνια του Πανεπιστημίου στις 3/5/1837 - βλ. Κ. Δημαρά, "Εν Αθήναις τη 3 Μαΐου 1837", 1987, σ. 31κε. & 136κε.]

    Γεώργιος Κοζάκης-Τυπάλδος (1839):
    "Η δε Ελλάς στερηθείσα άπαξ της ελευθερίας της, έγινε πρώτον μεν επαρχία Μακεδονική, ύστερον δε Ρωμαϊκή, Γραικορωμαϊκή..."
    [Γ. Κοζάκης-Τυπάλδος, "Φιλοσοφικόν δοκίμιον περί της προόδου και της πτώσεως της παλαιάς Ελλάδος", 1839, σ. 495-496]

    Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός, πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1841):
    "Ο Φίλιππος έπραξεν άλλον της νίκης εκείνης [της Χαιρωνείας] ολεθριότερον, εγέννησε τον Αλέξανδρον"
    [Σύνοψις των Πρακτικών της Αρχαιολογικής Εταιρείας των Αθηνών, 1846, σ. 102]

    Νικόλαος Σαρίπολος (1848):
    "(...) πέπλος μέλας δουλείας επισκιάζει την Ελλάδα, εποχή μακράς καταστροφής, εποχή άγονος. Τους Μακεδόνας διαδέχονται οι Ρωμαίοι, τους Ρωμαίους οι βάρβαροι του Βορρά, τούτους δε οι αιμοχαρείς της Κασπίας περίοικοι."
    [Νικ. Σαρίπολος, "Λόγος εκφωνηθείς την 21 Οκτωβρίου 1848 κατά την έναρξιν της διδασκαλίας των αρχαίων Ελληνικών πολιτευμάτων", 1848, σ 24]

    Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (1849):
    "Η Μακεδονική εποχή δύναται ευλόγως να διακριθή από της Ελληνικής, διότι το Μακεδονικόν έθνος εξεπλήρωσεν, εν τη Γενική Ιστορία, εντολήν άλλην παρά το Ελληνικόν".
    Παρακάτω, αναφερόμενος στη μάχη της Χαιρώνειας, γράφει ότι συγκρούσθηκαν οι Έλληνες με τους Μακεδόνες.
    [ Κων. Παπαρρηγόπουλος, "Εγχειρίδιον της Γενικής Ιστορίας", 1849, σ. 191-193 & 235-236]

    * διευκρίνηση για τον Παπαρρηγόπουλο: 4 χρόνια μετά (1853) στην πρώτη, μονότομη, έκδοση της "Ιστορίας του Ελληνικού Έθνους", άλλαξε στάση και πολέμησε αυτή την θέση, κάνοντας λόγο για ελληνικότητα του αρχαίου Μακεδονικού κράτους και για "Μακεδονικό Ελληνισμό":
    "Οι Μακεδόνες, αν και μη αναφερόμενοι εις τους αρχαιοτάτους χρόνους της Ελληνικής ιστορίας, ήσαν όμως 'Έλληνες"
    Στη μάχη της Χαιρώνειας αντίπαλοι ήταν ο Φίλιππος και οι Αθηναίοι με τους Θηβαίους (όχι πλέον οι "Μακεδόνες" με τους "Έλληνες").
    [Κων. Παπαρρηγόπουλος, Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Η πρώτη μορφή:1853, επιμ. Κ.Θ. Δημαράς, 1970, σ. 75-76]

  • Ανώνυμος 35122

    27 Ιουλ 2015

    Δυστυχώς υπάρχουν και μαρτυρίες πως Έλληνες μπουκάρανε στα σπίτια Μακεδόνων και βιάζανε γυναίκες, το έχω ακούσει με τα αυτιά μου απο Μακεδόνα να εξιστορεί τον βιασμό μιας θείας του, όπως επίσης το ξύλο που τρώγανε παιδιά για να μην ομιλούν την μητρική τους γλώσσα, αλλά την καθαρόαιμη Ελληνική της Πελοπονήσσου. Πάντως στα σχολεία της Μακεδονίας μαθαίνουν στα παιδιά Ποντιακά και Καλαματιανό και όχι τοπικούς χωρούς, δείγμα αντιμακεδονισμού και μάλιστα τις περισσότερες φορές που συναντά κανείς μίσος απέναντυ στους Μακεδόνες είναι απο κάποιους που αγωνίζονται με φανατισμό υπέρ της Ελληνικότητος της Μακεδονίας, αποτέλεσμα να επιβεβαιώνουν τους Σκοπιανούς που κάνουν λόγο για αντιμακεδονισμό στην Ελλάδα!

  • Ανώνυμος 34259

    14 Μαΐ 2015

    Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.

  • Ανώνυμος 32095

    24 Ιαν 2015

    Λυπάμαι ιδιαίτερα που χάνετε τον χρόνο σας για να χαλκεύετε την ελληνική ιστορία. Έχασα πραγματικά τον πολύτιμο χρόνο μου διαβάζοντας το ως άνω βιβλίο για τον Μακεδονικό Αγώνα και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι είστε πράκτορες αποδόμησης της ελληνικής ιστορίας.

  • Ανώνυμος 31654

    13 Ιαν 2015

    OPIOS PISTEWI STON THE DEN TOU XPEIASETE I THRISKIA
    I MONOTHEISIKES THRISKIES INE TO APOTELESMA TIS MISANTHROPIAS I MASTIGA TOU HKOSTOU AIONA

  • Peacemaker

    14 Δεκ 2014

    Καλησπέρα... καλοπροαίρετοι.

    Όταν ήμουν μικρός είχα πάει αρκετές φορές στην εκκλησία, αλλά όταν μεγάλωσα το έκοψα. Θα πήγαινα πολύ ευχαρίστως, αν η εκκλησία δικαιολογούσε τον σκοπό της ύπαρξής της, αν εκπλήρωνε δηλαδή την υπονοούμενη υπόσχεσή της προς τον κόσμο, η οποία δεν είναι άλλη από την παροχή υπηρεσιών μαγείας. (Αφού περί μάγων της φυλής πρόκειται.) Αλλά φευ!, ποτέ δεν το κάνει. Κάθε Κυριακή οι μάγοι φοράνε τις μαγικές τους φορεσιές, ανάβουν τις μαγικές τους φλόγες, κραδαίνουν τα μαγικά τους σύνεργα, ψέλνουν τα μαγικά τους ξόρκια, αλλά ποτέ κανείς δεν είδε ούτε έναν λαγό να βγαίνει από καπέλο.
    Διαγόρας ο Μήλιος

  • Ανώνυμος 30129

    15 Νοε 2014

    Γνωστὰ εἶναι αὐτά. Τὸ ἑλληνοχριστιανικὸ δόγμα ταυτίζει τὸ Πατριαρχεῖο μὲ τὸν Ἑλληνισμό,
    Τὸ θέμα εἶναι ὅτι τὸ Βυζάντιο ὄχι μόνο ἐκχριστιάνισε, ἀλλὰ καὶ ἐκσλάβισε τοὺς ὑπηκόους τῶν μέχρι τότε τουρκοφώνων παγανιστῶν Βουλγάρων. Ἡ ἐπίσημη ἑλληνικὴ σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν Παγανισμὸ τοῦ Βουλγαρικοῦ Βασιλείου, ἦταν θανάσιμη ἀπειλὴ γιὰ τὸν Χριστιανισμό τῆς Ἀνατολῆς. Ἡ ἀναβίωσις τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἔπρεπε νὰ παταχθῇ καὶ μὲ ἐκσλαβισμό. Ὁ Μπόρις Α' ἔσφαξε ὄχι μόνον τὸν υἱό του, ἀλλὰ καὶ ὄλη τὴν βουλγαρική, φιλελληνικὴ καὶ παγανιστικὴ ἀριστοκρατία, γιὰ νὰ ἐπιτευχθῇ ὁ ἐκχριστιανισμὸς καὶ ἐκσλαβισμὸς τῆς ἐπικρατείας του.

  • Ανώνυμος 30120

    13 Νοε 2014

    Καλησπερα 30111 αδερφέ μου,

    ο σοφός ακούει, ο ανίδεος μιλάει.



    Με αγάπη ο 30108

  • Ανώνυμος 30111

    13 Νοε 2014


    Καλησπέρα 30108 αδερφέ μου. Λες πολλές μαλ..κίες αλλά καλοπροαίρετα. Τις διάβασα με έκπληξη. Όλα ξεκινάνε από τη σχέση που έχεις με το πουλί σου που απ' ότι φαίνεται δεν πρέπει να είναι και πολύ καλές. Σου συνιστώ να βρεις τρόπο να γαμ....σεις γιατί σε λίγο θα κάψεις ότι έχει απομείνει από τα εγκεφαλικά σου κύτταρα. Και επιτέλους πάψε να ακούς Τέρυ Χρυσό.
    http://www.youtube.com/watch?v=YjMxQh8cgOw

    Αυτά (και άλλα) με αγάπη

  • Ανώνυμος 30108

    13 Νοε 2014

    Καλησπέρα αδερφέ μου,
    διάβασα με ενδιαφέρον το άρθρο σου, αλλά και μεγάλη έκπληξη!!! Καλοπροαίρετα θα πω ότι βρίσκεσαι σε σύνχηση και ότι αυτά που γράφεις δεν τα γράφεις με δόλο ενισχύοντας τις ανθελληνικές τάσεις και την καταπάτηση της ελληνικής ιστορίας. Όλα ξεκινάνε από την πίστη στο Θεό!!! Όλοι οι αγώνες του ελληνικού έθνους γίναν για την ελευθερία με απώτερο σκοπό την ελεύθερη λατρεία του Κυριού μας, γι αυτό ήταν και γιγαντιαία ιστορικά επιτεύγματα. Το 1821 ο Κωλοκοτρόνης πρώτα προσευχόταν και μετά πολεμούσε. Ο Κωλοκοτρόνης είπε <<Ο Θεός έχει υπογράψει την ελευθερία της Ελλάδας και την υπογραφή του δεν την παίρνει πίσω>>. Οι ελληνικές στολές είχαν το Σταυρό πάνω τους σύμβολο δύναμης του Κυρίου μας. Στο άρθρο σου γράφεις για ληστές και ένα σωρό πράματα που δεν στέκουν!!!Ο παύλος μελάς ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού όχι ληστής!!! Ο παυλος μελάς είχε το Σταυρό πάνω του φαίνεται στη φωτογραφία που έβαλες σημάδι πίστης το λέω εγώ, εσύ πως το λες; Αν είσαι όντως σε σύνχηση προσευχήσου να βρείς το δρόμο σου. Αν τα γράφεις με δόλο διάβασε τις προφητείες για το τι θα επακολουθήσει, τα γεγόνοτα θα σε διαψεύσουν και τότε ο Θεός να σε λυπηθεί.



    Αυτά με αγάπη