Some “shaky” thoughts
after Kefalonia earthquakes

The recent earthquake in the greek island of Kefalonia, somehow convinced me that I need to re-evaluate my knowledge concerning human nature. At times, I consider what I know quite sufficient and “I rest my case” believing falsely that I know enough to interpret the world as well as humanity as an entity.

It seems that we are very weak and fragile as creatures, completely defenseless against the laws of the universe and the natural phenomena. Too bad we forget all about it when we materially prosper and acquire authority. So, it wouldnʼt be a bad idea to return to our timeless questions that we have been asking ourselves for thousands of years: Who are we? Where do we come from? What are we made of? How do we differ from all the rest of the living creatures?

Most people knowing their inability to sufficiently answer the aforementioned questions, resort to the good old religious myths of creation and receive answers that (superfluously) satisfy them or at least they think they do.

Unfortunately, there isnʼt any clear answer to those questions because we are still not able to travel back in time and observe the reformation of our cosmos. I purposely do not use the noun “creation” because the universe wasnʼt created. It has always been around one way or another. It just changes forms and shapes as it evolves but nobody created it out of nothing.

“This world, the same for all,
neither any of the gods
nor any man has made,
but it always was, and is, and shall be,
an ever living fire,
kindled in due measure,
and in due measure extinguished”.

(535 - c. 475 BC)


This is somewhat difficult to understand because as humans we have the luxury of knowing that our lifespan is limited and that one day our life will end. So, by accepting that there is an end, we logically conclude that there was a beginning as well. Perhaps, this is true concerning our appearance on this planet. Only through the pill of religion can we get some answers but again those answers do not stand a ghost of a chance to be proven correct if they are treated and examined scientifically. Such pills are very dangerous, however, because they amputate our reasoning and our quest for knowledge. No god made the cosmos and since we are part of the cosmos, no god made us!

So, what are we left with? Nothing, really. We havenʼt progressed that much to be able to trace the very beginning of our past.

However, there is a positive side to all this. Instead of worshipping gods, goddesses, spirits, ghosts, superpowers, messiahs and saints, we can philosophize. Philosophy canʼt provide us with solid answers either but it does help us significantly to attempt to rediscover our true disposition. Furthermore, by philosophizing, we may be able to realize that no specific purpose is necessary for something to be born or be evolved. In other words, if we want to maintain our sanity, it would be useful to conclude that the statement “everything that happens, happens for a purpose” is false.

The true essence of philosophy is to free us from misconceptions, stereotypes, fears and dependence on falsehood. That is indeed very important and we can be very proud of the fact that philosophy is indeed a human creation!

Another great advantage of philosophy is that it can take many different directions that may never converge to a specific point of reference. It all depends on how we see the world around us. This is what I would call freedom. Freedom to interpret the world through the uncountable variations of human reasoning.

Speaking of freedom, we should realize that we are talking about a purely unattainable condition because the notion of freedom is directly connected to the notion of evolution and since evolution has no end, it can be correctly assumed that freedom has no end either.

Letʼs see where we have gotten so far: We are living organisms with limited knowledge and abilities, we donʼt know how we were made and how we got here but we do know that our lifespan is very limited which makes our living somewhat tragic simply because it isnʼt easy to accept that we will not be around forever. We are products of evolution with limited freedom since the notion freedom expands beyond our limited horizons and can never be achieved during oneʼs lifetime.

We are defenseless against nature and no matter how much we move ahead and advance our civilization, we can never reverse the process of evolution or abolish the laws of the universe.

Nevertheless, we are capable of philosophizing and interpret the world as we please. We would surely have achieved a lot if we manage to enjoy our natural tendency to philosophize without the bondage of religion.

We are also animals. Letʼs face it. We act like ones on numerous occasions. We need our “pack leaders” just like the wolves and we need the protection of the “clan” as long as we live. Our “clan” is what we have been taught to believe in since our childhood years. It is what we use as our “identity” to differentiate ourselves from the rest. That's
where the notions of “ethnicity”, “nationality”, “cultural heritage”, “tradition” and ethnic mythology come to play. Unfortunately, all those notions do not indicate any progress regarding our human disposition.

It seems that we are unable to individually cultivate ourselves. We need to belong somewhere and to occupy a specific part of land that we think it is ours and nobody elseʼs.

When we talk of brotherhood and peace on earth, we actually pretend. We donʼt really
want that to happen because we are all supporters of “addition (+) and not subtraction (-) because to us “more” is better than “less”. We spend our lives acquiring things we donʼt really need… until…

…an earthquake comes along and makes everything vanish! Yeap, everything vanishes into thin air because human ethics and desires are completely indifferent to the laws of nature.

Luckily, we have a very short memory! Once the earthquake is gone, we return to our business as usual.

“Whilst human kind
Throughout the lands lay miserably crushed
Before all eyes beneath Religion- who
Would show her head along the region skies,
Glowering on mortals with her hideous face-
A Greek it was who first opposing dared
Raise mortal eyes that terror to withstand,
Whom nor the fame of Gods nor lightning's stroke
Nor threatening thunder of the ominous sky
Abashed; but rather chafed to angry zest
His dauntless heart to be the first to rend
The crossbars at the gates of Nature old”.
Lucretius apotheosized Epicurus,
(De Rerum Natura; I, 62-71)

          Epicurus (341 - 270 BC)

Going back to the recent earthquake of Kefalonia, I must admit that I now understand Epicurus a little better. He once said: “I never desired to please the rabble. What pleased them, I did not learn; and what I knew was far removed from their understanding”.

Amazing, isnʼt it!

Enough for re-evaluating my knowledge concerning human nature!

For the time being, I rest my case and resort to my usual blues guitar strumming (until I hear the next life-threatening earthquake or natural disaster knocking on my door!)

Dimitris Epikouris



  • Ανώνυμος 29344

    14 Ιουλ 2014

    Λίγο αργότερα ο Max Born έριξε την ιδέα ότι η κυματοσυνάρτηση είναι κύμα πιθανοτήτων και μετά ο Niels Bohr διετύπωσε την ερμηνεία της σχολής της Κοπενχάγης με επίκεντρο την αρχή της συμπληρωματικότητας. Ο Einstein που είχε στο μεταξύ ταχθεί με την πλευρά του Schrdinger δεν δέχτηκε την ερμηνεία του Bohr, όπως φυσικά και ο ίδιος ο Schrdinger. Προκειμένου να δείξει ότι η νέα ερμηνεία είναι λανθασμένη διετύπωσε το νοητικό πείραμα με τη γάτα του Schrdinger και ο Einstein το παράδοξο EPR (αμφότερα κατέληξαν να ισχυροποιήσουν και να επεκτείνουν την ερμηνεία που πολεμούσαν).Κυματοσυνάρτηση

    I am no friend of probability theory, I have hated it from the first moment when our dear friend Max Born gave it birth. For it could be seen how easy and simple it made everything, in principle, everything ironed and the true problems concealed. Everybody must jump on the bandwagon [Ausweg]. And actually not a year passed before it became an official credo, and it still is.

    Bohr's standpoint, that a space-time description is impossible, I reject a limine. Physics does not consist only of atomic research, science does not consist only of physics, and life does not consist only of science. The aim of atomic research is to fit our empirical knowledge concerning it into our other thinking. All of this other thinking, so far as it concerns the outer world, is active in space and time. If it cannot be fitted into space and time, then it fails in its whole aim and one does not know what purpose it really serves.

    "I insist upon the view that 'all is waves'."

    "A careful analysis of the process of observation in atomic physics has shown that the subatomic particles have no meaning as isolated entities, but can only be understood as inteconnections between the preparation of an experiment and the subsequent measurement"

    Επίσης ήταν ένας από τους πρώτους δυτικούς που προώθησε τον βεδικό ινδουισμό και τον βουδισμό.


  • Ανώνυμος 29343

    14 Ιουλ 2014

    Μετά το ενδιαφέρον σχόλιο με τη ρήση του Schrdinger, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όσον αφορά την πολύπλευρη αυτή προσωπικότητα. Είναι γνωστό ότι είχε μελετήσει τους προσωκρατικούς και έχει γράψει και σχετικό βιβλίο. Για την ακρίβεια έχει πει:

    "The difference between the two men, Democritus and Epicurus, was that Democritus was still modestly aware that he knew nothing, while Epicurus was very sure that he knew very little short of everything." -- Erwin Schrdinger, physicist, Nature and the Greeks, 1954

    "... after Democritus the colours of physics were flown by philosophers who had no real interest in science ...." -- Erwin Schrdinger, physicist, Nature and the Greeks, 1954


    Παρόλα αυτά ο Schrdinger δεν δεχόταν την σωματιδιακή, ασυνεχή ερμηνεία στην κβαντομηχανική και για αυτό εξάλλου ανέπτυξε την κυματοσυνάρτηση ψ στα πλαίσια της λεγόμενης "κυματικής μηχανικής" χρησιμοποιώντας διαφορικές εξισώσεις, σε αντίθεση με την άλλη "σχολή" του Heisenberg και άλλων που ανέπτυξαν την "μηχανική μητρών" χρησιμοποιώντας γραμμική άλγεβρα (αμφότεροι βραβεύτηκαν με νόμπελ). Το αρχικό του σκεφτικό ήταν ότι τα νέφη ηλεκτρονίων που κινούνται γύρω από τους πυρήνες των ατόμων αποτελούν αυτό που στην κλασσική φυσική καλείται στάσιμο κύμα.

  • Ανώνυμος 29341

    13 Ιουλ 2014

    «Η διαφορα μεταξυ Δημοκριτου και Επικουρου ηταν πως ο μεν ειχε συνειδηση της αγνοιας του ο δε ηταν πεπεισμενος λιγο-πολυ πως γνωριζε τα παντα.»

    Erwin Schrödinger

  • Ανώνυμος 29339

    13 Ιουλ 2014

    Επίσης στο απόσπασμα που παρέθεσα ανακατεύεται η σοφία με την επιστημοσύνη. Δεν είναι όμως το ίδιο πράγμα, εχουν αρκετή διαφορά αυτά τα δύο. Ο επιστήμονας θέτει στόχους και έχει σκοπό. Ο ρόλος του είναι η δημιουργία μοντέλων ερμηνείας, επαλήθευσης και πρόβλεψης της πραγματικότητας (μέρος αυτής για την ακρίβεια). Για να το πούμε απλά ο επιστήμονας μοντελοποιεί την πραγματικότητα, προσπαθεί να την κλείσει μέσα σε ένα διανοητικό πλαίσιο που έχει αναπτύξει με το μυαλό του. Ο σοφός δεν έχει καμία σχέση με μοντελοποιήσεις, αν έχει τότε δεν είναι σοφός. Ο πραγματικός σοφός είναι κάτι σπάνιο και δεν προσκολλάται σε στόχους και επιθυμίες, δουλεύει με τις επιθυμίες του κόσμου. Αυτός είναι ο ρόλος του σοφού, εάν τον επιτελλεί, τότε είναι σοφός.

    Ο Λουκρήτιος έχει σαφή σκοπό:
    "Διακηρυγμένος στόχος του Ρωμαίου Λουκρήτιου ήταν να απαλλάξει το νου των ανθρώπων από τις προκατάληψεις, τις δεισιδαιμονίες και τον φόβο του θανάτου."
    (επίσης από τον σύνδεσμο που παρέθεσα)

    Ο Δημόκριτος επίσης ήταν πιο πολύ επιστήμονας παρά σοφός (με βάση τον ορισμό που έδωσα), ίσως από τους πρώτους μεγάλους δυτικούς επιστήμονες. Σκοπός του ήταν να κάνει τους ανθρώπους πιο υπεύθυνους για τις πράξεις τους, αφαιρώντας τον έλεγχο της ανθρώπινης μοίρας από αυθαίρετους θεούς. Στην προσπάθειά του αυτή ανέπτυξε την ατομική θεωρία, η οποία ουσιαστικά αποτελεί απόπειρα μοντελοποίησης της πραγματικότητας. Λόγω της φύσης της θεωρίας του δεν αποκλείω να είχε ασχοληθεί εκτενώς με μηχανικές κατασκευές. Είναι γνωστό πάντος ότι ήταν πρώτης τάξεως μαθηματικός.

    Η εμμονή των αρχαίων ελλήνων με την μοντελοποίηση της πραγματικότητας μάλλον ξεκινάει νωρίς, διότι φαίνεται να γίνεται απόπειρα μοντελοποίησης ακόμα και μέσα στα ορφικά κείμενα. Γιατί η επιστημοσύνη, τουλάχιστον όπως την αντιμβάνεται και την ανέπτυξε ο λεγόμενος δυτικός πολιτισμός βρήκε πρόσφορο έδαφος στην αρχαία Ελλάδα; Η απάντηση σίγουρα έχει να κάνει με τις κοινωνικές συνθήκες και τους κοινωνικούς ανταγωνισμούς εκείνης της χρονικής περιόδου.


  • Ανώνυμος 29338

    13 Ιουλ 2014

    Στο κείμενο αναφέρεται ότι ο Λουκρήτιος ανάμεσα στα άλλα γράφει για τον Επίκουρο:
    "A Greek it was who first opposing dared, Raise mortal eyes that terror to withstand"

    Όπως επίσης στον παρακάτω σύνδεσμο αναφέρεται:
    "Ο Επίκουρος για τον Λουκρήτιο ήταν θεός αφού ήταν εκείνος που πρώτος βρήκε το νόημα της ζωής, ό,τι σήμερα ονομάζουμε σοφία, εκείνος που με την επιστημοσύνη του άρπαξε τη ζωή μέσα απ τις τόσες ανεμοζάλες κι από βαθιά σκοτάδια, και την απίθωσε σε τέτοιο γαλήνιο λιμάνι και σε τόσο καθάριο φως."ο-τίτος-λουκρήτιος-και-ο-σοφός-άνθρωπο/

    Ο Λουκρήτιος μέσα στην χαρά και στην ικανοποίησή του γίνεται υπερβολικός. Θα τολμούσα να πω ότι μοιάζει με κάποιον καρπαζοεισπράκτορα μικροαστό που τον έχουν πρήξει τον άνθρωπο με θεούς και δαίμονες, πεπρωμένο, θεία δίκη και τα συναφή.
    Κάποια στιγμή εγκλωβισμένος μέσα στις κοινωνικές συμβάσεις και στο κοινωνικό μικροπεριβάλλον στο οποίο ζει, όπου όλοι αναπαράγουν τα ίδια φοβικά σύνδρομα, τολμάει να αποτινάξει τον πνευματικό ζυγό που του έχει επιβληθεί από τον κοινωνικό περίγυρο από γεννησιμιού.

    Όμως ικανοποιημένος από το κατόρθωμά του υπερβάλλει όταν ισχυρίζεται ότι ο Επίκουρος ήταν ο πρώτος που βρήκε το νόημα της ζωής ή ότι πρώτος αντιστάθηκε στον φόβο της θρησκέιας. Διότι αν ήταν πρώτος που βρήκε το νόημα της ζωής, τότε όλοι οι άνθρωποι που έζησαν πριν από αυτόν θα πρέπει να θεωρηθούν αποτυχημένοι, σαν να μην υπήρξε τίποτε το αξιομνημόνευτο πιο πριν, σαν ο χρόνος να ξεκινούσε από τον Επίκουρο. Είναι λοιπόν προφανές ότι ο Λουκρήτιος απλά είναι υπερβολικός, μάλλον από υπερβάλλοντα ζήλο.

    Εδώ ακόμα και οι πρωτόγονοι άνθρωποι που η κατεστημένοη άποψη τους θέλει να ήταν ανιμιστές, ουσιαστικά ήσαν σχεδόν άθεοι για τα σημερινά δεδομένα. Η έννοια της θεότητας όπως την αντιλαμβανόμαστε σήμερα ή στην αρχαιότητα, μάλλον καμία σχέση δεν είχε με τις δικές τους αντιλήψεις. Άρα άλλη μια ένδειξη περί υπερβολής του Λουκρήτιου.