ΙΔΡΥΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ

Ζώντας
μια μη ζωή


Σάββατα ελεύθερα δέν θυμάμαι να είχα ποτέ στη ζωή μου. Πάντοτε τα δούλευα. Κάποια χρόνια, έτσι ήταν και οι Κυριακές μου, ένας ατέρμονας κύκλος συνεχούς εργασίας με ελάχιστες απολαβές.

Δώρο Χριστουγέννων και Πεσάχ, επίδομα αδείας, τέκνων, σημαίας, εντοπιότητας κ.λπ. ποτέ μου δέν πήρα.

Το κράτος ποτέ δέν μου χαρίστηκε, ποτέ δέν με βοήθησε, ποτέ δέν μου συμπαραστάθηκε.

Κάθομαι με το ζόρι δυο βδομάδες κάθε καλοκαίρι, που σβήνουν πριν καλά καλά ανάψουν. Το μαγικό κερί τής μή ζωής.

Ίσως, φίλε αναγνώστη, αναρωτιέσαι τί είναι αυτή η «μή ζωή». Είναι μια περίεργη κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Ζεις, περπατάς, τρως, κοιμάσαι, αλλά μόνο για να δουλεύεις. Δουλειά δουλείας χωρίς αργίες, μπόνους και άδειες. Αν δέν δουλέψεις δέν θα πεθάνεις, αλλά θα βασανιστείς τόσο πολύ, που όντως θα εύχεσαι να είχες πεθάνει.

Το μυαλό απαιτητικό. Κάνει σκέψεις και ταξιδεύει, αποζητά να ξεκουραστεί, ερωτοτροπεί με τοπία μαγικά, γαλανές θάλασσες, αύρα καλοκαιριάτικη και φως απ' τη Σελήνη, που το στέλνει κουβαρντάδικα χωρίς κομπασμούς πάνω στα φορέματα των γαλανών νερών τού Αιγαίου.

Στην αρχή, ο πόνος είναι τόσο μεγάλος, που κουβαλά μαζί του κάθε λογής βλαστήμια. Ξεπετσιασμένα όνειρα, που γίνονται εφιάλτες και κρατάνε το Μορφέα μακριά. Νύχτες ξαγρύπνιας γεμάτες νούμερα και υπολογισμούς. Οι λογαριασμοί πρέπει να πληρωθούν, το φαγητό πρέπει να βρεθεί πάνω στο τραπέζι, τα ρούχα και τα παιχνίδια των παιδιών πρέπει να εξασφαλιστούν. Νούμερα και υπολογισμοί. Αυτή είναι η μή ζωή. Κάτι σαν τον μή πόλεμο, που ναι μεν δέν ρίχνεις τού στρατιώτη απ' την αντίπαλη πλευρά, αλλά τον καρφώνεις στα μάτια χαϊδεύοντας κάθε τόσο τη σκανδάλη με τα δάχτυλά σου.

Έρχονται κάποιες ελεύθερες Κυριακές, που πριν έρθουν τις προσδοκάς λιχούδικα, αλλά όταν ξημερώσουν σου φαίνονται τζούφιες και θες γρήγορα να φύγουν, για να πας ξανά στη δουλειά. Ιδρυματοποίηση. Και ποιο να είναι άραγε το «Ίδρυμα;» Είναι αυτό, που η εφορία ονομάζει «χώρο εργασίας», αλλά εγώ εσώκλειστος το λέω Ίδρυμα, ενώ πάντα μένω με την απορία για το πώς είναι η ζωή έξω από αυτό.

Συνήθεια στην κλεισούρα, αγκαλιά με τη ρουτίνα, να χορεύεις το ταγκό ενός θανάτου αργού. Τη μουσική αυτού τού χορού μόνο εγώ την ακούω. Μόνο εγώ και οι υπόλοιποι ιδρυματοποιημένοι. Καναρίνια, που ερωτεύτηκαν το κλουβί τους, ψάρια που αγάπησαν το ξενέρισμα απ' το κοπάδι και βρέθηκαν με το τσαμπουκαλεμένο κυρτό αγκίστρι στο λαιμό. Κάτι σαν τους «βαρβάρους» τού ποιητή, που απ' τη μια ξορκίζεις τον ερχομό τους κι από την άλλη νιώθεις απελπισία, όταν φεύγουν.
 
Ιδρυματοποίηση λοιπόν: Ανικανότητα να χαρείς έστω και λίγες ώρες ξεγνοιασιάς. Ζωή μονότονη σαν τις στάλες μιας χαλασμένης βρύσης, που σκάνε πάνω σ' ένα σάπιο μεταλλικό κουβά. Μυαλό αιχμάλωτο από τις έγνοιες και το άγχος και ένα στόμα να σουλατσέρνει μια φράση με νόημα βαθύ: «Θα καταφέρω να πληρώσω το ΤΕΒΕ μου αυτό το μήνα;»
 
Ποιος ήτανε ο εφευρέτης τής «μή ζωής»; Γνωρίζει κανένας σας; Θα ήθελα να τον δω από κοντά και να τον συγχαρώ. Πρέπει να 'ναι μεγάλος επιστήμονας. Μεταξύ των ζωντανών και των νεκρών έβαλε τους νεκροζώντανους, όλους εμάς τους ιδρυματοποιημένους, που ζούμε στη διάσταση τής «μή ζωής».
 
Βαρέθηκα. Βάρυνα απ' τα χρόνια κι απ' τη κακοκεφιά. Βαριά τα σύννεφά της. Μεγάλη και η κοροϊδία της. Κοιτάς ψηλά και τα βλέπεις μαζεμένα τα ρημάδια τα σύννεφα. Θαρρείς, πως θα βρέξει και επιτέλους ή θα ζήσεις ή θα πεθάνεις! Η μαύρο ή άσπρο ή φουρτούνα ή γαλήνη ή πόλεμος ή ειρήνη ή αέρηδες σαματατζήδες ή άπνοια. Όχι γκρι, όχι κυματάκια  στη θάλασσα, όχι μή πόλεμος, όχι βοριαδάκι.
 
Αυτό το ενδιάμεσο με σκοτώνει. Με κάνει να συνειδητοποιώ πόσο ιδρυματοποιημένος είμαι.
 
Βαρέθηκα...
Κουράστηκα...
 
Πάω πάλι για δουλειά...
Καλές ανάσες...


ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


4 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 35310

    26 Αυγ 2015

    πολυ σωστος .Αλλοτριωμενος.....

  • Ανώνυμος 35308

    26 Αυγ 2015

    Δεν εισαι ιδρυματοποιημενος κ. Επικουρη. Αλλοτριομενος εισαι.
    Dolce far niente.

  • Ανώνυμος 32862

    15 Μαρ 2015

    τέλειο!

  • Bielidopoulos

    25 Ιουν 2013

    Προτεινόμενα μετρα: 1) Εθνική ανάταση και υπερηφάνεια με πλύσιμο στο χέρι και σιδέρωμα ελληνικής σημαίας, κατά προτίμηση με το σταυρό. 2) Αρχαιοπρέπεια και ελληνοπρέπεια με φουστανέλα, καρυοφύλλι, αθηναϊκή περικεφαλαία, σπαρτιάτικη ασπίδα και σανδάλια. 3) Ενθάρρυνση πρωτοβουλίας μέσω εθελοντικού σκουπίσματος του Ηρωδείου και σφουγγαρίσματος του μουσείου της Ακρόπολης.