ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ
ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Οι έλληνες τοποθετούσαν στους βωμούς τα πρώτα τρόφιμα, που αποκτούσαν. Ήταν «αι απαρχαί» από το κυνήγι, την αλιεία και τη γεωργία. Οι αγρότες μετέφεραν στα ιερά το πρώτο στάρι, που αποκτούσαν, το πρώτο αραποσίτι, τα πρώτα σύκα, τις πρώτες ελιές, τα πρώτα σταφύλια, το πρώτο κρασί, το πρώτο γάλα. Στο ιερό τής Δήμητρας, γράφει ο Παυσανίας, μπροστά στα πόδια τού αγάλματος, τοποθετούσαν τους πρώτους καρπούς τού φθινοπώρου. Εκεί διατηρούσαν τη φρεσκάδα τους όλη τη χρονιά! (Ελλάδος Περιήγησις, Θ΄19,5).

Οι λατρευτικές θυσίες στις μυθικές θεότητες δεν γίνονταν μόνο με διάφορα ζώα. Θανατώνονταν και άνθρωποι στους βωμούς των θεοτήτων. Αρχαϊκές ανθρωποθυσίες γίνονταν μπροστά στο άγαλμα τής Αρτέμιδας. Στην Αθήνα
θυσιάζονταν άνθρωποι στη θέση Αλάς τής Αττικής, στην Ταυροπόλα Αρτέμιδα. Χαρασσόταν με μαχαίρι ο λαιμός ενός ανδρός. Γράφει ο Ευριπίδης: «Όταν γιορτάζουν -την Ταυροπόλα Αρτέμιδα- ο ιερέας με ένα σπαθί αγγίζει το λαιμό ανδρός και αναβρύζει αίμα». (Ιφιγένεια εν Ταύροις, στ. 1456-1461).

Στη Σπάρτη, στο βωμό τής Ορθίας Αρτέμιδος, μαστιγώνονταν έφηβοι με συνέπεια φρικαλέα αιματοχυσία. Γράφει ο Παυσανίας: «Η Ορθία τής Σπάρτης είναι το ξόανο τής χώρας των βαρβάρων... Τούς ήρθε ύστερα ένας χρησμός
να βρέχουν τον βωμό με ανθρώπινο αίμα κι άρχισαν να θυσιάζουν κάποιον με κλήρο, ώσπου ο Λυκούργος, το αντικατέστησε με μαστιγώσεις των εφήβων μέχρι θανάτου και γέμιζε μ' αυτές ο βωμός με ανθρώπινο αίμα
». (Ελλάδος Περιήγησις, Γ΄16, 9-10). Στη μυθολογία αναφέρεται, ότι πριν από τις μάχες γίνονταν θυσίες παρθένων, συνήθως με τη θέλησή τους.
 
 
 
 
 
Εξιδανικευμένη παρουσιάζεται η εικόνα τής αρχαίας Ελλάδας σήμερα.
Κι όμως, οι αρχαίοι έλληνες έκαναν ανθρωποθυσίες
ακόμα και κατά τον ε΄αιώνα!
Πριν από τη ναυμαχία τής Σαλαμίνας, ο Θεμιστοκλής θυσίασε τρεις πέρσες αιχμαλώτους στον θεό Διόνυσο. (Πλούταρχος, Θεμιστοκλής, 13).

 
 
 

Συχνά, προς τιμή τού νεκρού, που είχε ενταφιαστεί, έσκαβαν ένα λάκκο -«βόθρον»- και έρριχναν πολύ αίμα, για να φθάσει στους νεκρούς - «αιμακουρία». Ο Οδυσσέας, ύστερα από οδηγίες τής μάγισσας Κίρκης, έσκαψε «βόθρον» τετράγωνο «στην άκρη τού κόσμου» κι έσφαξε κριάρι και μαύρο πρόβατο, για να ρεύσει το αίμα στο λάκκο καί να συγκεντρωθούν οι ψυχές να το πιουν! (Όμηρος, Οδύσσεια, κ΄στ. 518-519).

Για ανθρωποθυσία διάλεγαν έναν άνδρα και τον έδερναν με κλαδιά συκιάς και  σκυλοκρέμυδα, κυρίως στα γεννητικά όργανα. Τελικά, τον έκαιγαν και σκόρπιζαν τη στάχτη του στη θάλασσα. Στα Άβδηρα αγόραζαν ένα δούλο, τον περιέφεραν γύρω από τα τείχη τής πόλης και τον θανάτωναν με λιθοβολισμό. (Καλλίμαχος, VIII, 2). Στην Αθήνα, κατά τη γιορτή των Θαργηλίων, επιλέγονταν δυο άνδρες και τους καταδίωκαν φονεύοντάς τους με πέτρες. Τους αποκαλούσαν «καθάρσια».
 
 
  
 
Η θυσία τής Πολυξένης.
(Αττικός μελανόμορφος αμφορέας, περί το 550 π.Χ., Βρετανικό Μουσείο).

 
 
 

Στο Α΄ μέρος τής Εκάβης (1-657) ο Ευριπίδης δραματοποιεί τη θυσία τής Πολυξένης στον τάφο τού Αχιλλέα. Ο νεκρός ήρωας σταμάτησε στη Θρακική Χερσόνησο το γυρισμό των αχαιών κι απαίτησε να τιμήσουν το μνήμα του με τη θυσία τής Πολυξένης, τής κόρης τού Πρίαμου και τής Εκάβης.

Στις τραγωδίες τού Ευριπίδη αναφέρονται πάμπολλες τελετές ανθρωποθυσιών στις θεότητες. Η κόρη τού Αγαμέμνονα, Ιφιγένεια, οδηγείται για θυσία στο βωμό τής Αρτέμιδας, (Ιφιγένεια εν Αυλίδι, στ. 533, 1200). Θυσιάζεται και η γυναίκα Μακάρα στην Περσεφόνη ύστερα από «θεϊκό χρησμό» (Ηρακλείδες, στ. 408, 583). Θυσιάζεται κι ο Μενοικέας, γιός τού Κρέοντα (Φοίνισσες, στ. 913). Στη Μουνυχία θυσίαζαν παρθένες (Αριστοφάνης, Λυσιστράτη, στ. 645).

Ο Ηρόδοτος καταγράφει δεκαπέντε ανθρωποθυσίες σε διάφορες χώρες - Περσία, Αίγυπτος, Σκυθία, Θράκη, Ταυρίδα, ακόμη και στη Θεσσαλία. Τις ξένες θυσίες με σφαγή ανθρώπων μιμήθηκαν οι έλληνες. Οι ανθρωποθυσίες στις άλλες χώρες γίνονταν με εντολή των βασιλέων. Κατά τον Πορφύριο, σε πολλές περιπτώσεις, δεν θανάτωναν τα θύματα, αλλά τα καταβρόχθιζαν ζωντανά (Περί αποχής των εμψύψων, Β΄8,3). Υπάρχουν αγγεία, όπου εξεικονίζονται θράκες, που καταβροχθίζουν παιδιά. Στην Κολχίδα θυσίαζαν στην Άρτεμι όλους τους ξένους. Ο Αιγύπτιος μονάρχης, Βούσιρις, οδηγούσε στο θυσιαστήριο όλους τους ξένους επισκέπτες. Ο βασιλιάς τής Λιβύης, Ανταίος, έχτισε με τα κρανία των θυσιαζόμενων ναό προς τιμή τού Ποσειδώνα! (Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 27,3). Ο κύπριος Φράσιος, θυσίαζε στο Δία τους ξένους, που επισκέπτονταν τη Σαλαμίνα.

Ο Παυσανίας αναφέρεται στις ανθρωποθυσίες κατά τις εορτές Λύκαια τής Αρκαδίας. Ο Λυκάων, γιός τού Πελασγού, έφερε στο βωμό τού Λυκαίου Διός ένα βρέφος και το θυσίασε, για να βρέξει το βωμό με αίμα. Κατά την ανθρωποθυσία ο Λυκάων μεταμορφώθηκε σε λύκο (Ελλάδος Περιήγησις, Η΄2,3). Το παράδοξο είναι, ότι ο Παυσανίας αποδέχεται τη μεταμόρφωση τού Λυκάονος σε λύκο! Προσωπικά δέχομαι, γράφει, ως αληθινή αυτή την παράδοση (Η΄2,4).

Κατά τον Πλούταρχο οι ανθρωποθυσίες αποτελούν πολιτική των αρχόντων, «καθύοντες ανθρώπους» εξασφαλίζουν την προστασία των θεών! Οι ανθρωποθυσίες στον Λύκαιο Δία συνεχίζονταν και κατά την εποχή τού Παυσανία, που τις αποκαλεί «ιεροπραξίες»! Αποφεύγει όμως, περιγραφή τής ανθρωποσφαγής (Η΄38,7). Σε άλλο σημείο αναφέρει, ότι στην Ελίκη, στο ιερό τού Ποσειδώνα, οι αχαιοί απέσπασαν άνδρες, που είχαν καταφύγει εκεί και τους θυσίασαν (Ζ΄24,6). Οι ανθρωποθυσίες εξεικονίζονται σε αγγεία και σε ανάγλυφα μαρμάρινα. Και περιγράφονται λεπτομερώς στίς τραγωδίες τής κλασικής εποχής.

Οι ανθρωποθυσίες στους θεούς συνεχίζονταν στην Ελλάδα και στον ε' αι. π.Χ. με τη μορφή τού «φαρμακού», που συντηρούσε η κοινότητα, για να τον θυσιάσει χωρίς καμμιά εγκληματική προϋπόθεση. Θυσιάζονταν επίσης,  αιχμάλωτοι πολέμου, σκλάβοι, παιδιά, έφηβοι, άνθρωποι τού περιθωρίου κ.ά.. Ο «φαρμακός», που προοριζόταν για θυσία, ήταν συγχρόνως πρόσωπο καταφρόνησης και λατρείας!

Οι ελληνικές θεότητες συνοδεύονταν πάντοτε από βία, αγριότητα και φρικαλεότητες.
Στην αρχαία Ελλάδα το θύμα, που προοριζόταν για ανθρωποθυσία ονομαζόταν «κάθαρμα», επειδή η θυσία αντιμετωπιζόταν ως «αποξήρανση», ως «ευνοϊκή έξοδος», δηλαδή «κάθαρσις»!
 
 
 

   



Κατά την κηδεία τού Πάτροκλου ο Αχιλλέας έσφαξε πάνω στον τάφο του δώδεκα τρώες αιχμαλώτους. (Όμηρος, Ιλιάδα, Ψ΄175-176).

Η εικόνα τής θυσίας προέρχεται από ετρουσκική τοιχογραφία.
   
  
 
Για την Aρτέμιδα θυσίαζαν έναν έφηβο κι αν δεν τον εξασφάλιζαν έσφαζαν μια γίδα. Στη Σαλαμίνα τής Κύπρου γίνονταν ανθρωποθυσίες. Αργότερα, θα αντικατασταθούν με σφαγή ταύρων. Στη Λακωνία, η Ελένη, κόρη τού  Τυνδάρου, απέφυγε την ανθρωποθυσία, όταν ένας αητός άρπαξε το μαχαίρι από τα χέρια τού εκτελεστή! Οι μύθοι καταλήγουν συχνά σε ακρότητες και φαντασιώσεις. Στη Μουνυχία ο Έμβαρος είχε δεχθεί να θυσιάσει την κόρη του. Αλλά φρόντισε να ντύσει μια κατσίκα με φορέματα τής θυγατέρας του. Και η θεά... δέχθηκε τη θυσία τού ζώου!...

Συχνά, οι ανθρωποθυσίες συνδυάζονταν με την ωμοφαγία, τον φρικώδη καννιβαλισμό. Ο Τάνταλος, γιός τού Διός, καλεί σε γεύμα τούς θεούς και τούς προσφέρει το σώμα τού γιού του Πέλοπα, τεμαχισμένο καί μαγειρεμένο. Ύστερα από εντολή τού Δία επαναφέρεται στη ζωή ο Πέλοπας και τα τεμάχια, που είχαν καταβροχθισθεί, αντικαθίστανται από ελεφαντοστούν! Η ωμοφαγία ζώων καί ανθρώπων αποτελούσε μια εκδήλωση «πραγματικής επικοινωνίας με
τις θεότητες
».


Ο Μενέλαος, κατά το ταξίδι του στην Αίγυπτο, για να παραλάβει την Ελένη, αντιμετώπιζε κατά την επιστροφή δυσκολίες, επειδή ξεσπούσαν ανεμοθύελλες. Άρπαξε δυο παιδιά ιθαγενών και τα θυσίασε, για να κατευνασθούν οι άνεμοι. Κι επειδή ξεσηκώθηκαν οι αιγύπτιοι, κατέφυγε με τα πλοία στη Λιβύη.

Ο Θεόφραστος υποστηρίζει, ότι επειδή παλαιότερα η αγροτική παραγωγή ήταν ανεπαρκής, οι άνθρωποι «αλληλοτρώγονταν». Θυσίαζαν στους θεούς ανθρώπους. Από τότε συνεχίζονταν οι ανθρωποθυσίες στα Λύκαια τής Αρκαδίας και στην Καρχηδόνα προς τιμήν τού Κρόνου. Στις τελετές αυτές συμμετείχαν όλοι οι κάτοικοι. Τη σφαγή ακολουθούσε η καταβρόχθιση των σωμάτων (Πορφύριος, De abstinentia, B΄27,1-6). Και o Αθήναιος αναφέρεται στον καννιβαλισμό, στη θυσία τού θύματος και τη χρησιμοποίηση του ως τροφή μετά το «ψήσιμο». (Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, XIV, 660f-661a).

Οι ανθρωποθυσίες είχαν τόσο γενικευθεί στην αρχαία Ελλάδα, ώστε είχαν εξελιχθεί σε νόμιμο φαινόμενο και από τα θύματα, που δέχονταν να θυσιαστούν στους θεούς αποδεχόμενοι την ατιμωρησία των σφαγιαστών. «Εγώ δίνω την ψυχή μου εκουσίως χωρίς κανείς να με αναγκάσει... Δεν σε παρακινώ ούτε σε αποτρέπω, παιδί μου, να πεθάνεις. Τα αδέλφια σου τα ωφελείς αν πεθάνεις» (Ευριπίδης, Ηρακλείδαι, στ. 550-551, 556-557).

Ο Αριστοφάνης αφηγείται στα έργα του τις ανθρωποθυσίες και τους καννιβαλισμούς. Στους «Iππής» ο Δήμος εμφανίζεται ως ανθρωποφάγος. Φονεύει τους πολιτικούς και τους καταβροχθίζει.

Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πορφύριος (γ΄ αι. μ.Χ.) αναφέρεται σε μια ανθρωποθυσία στη Ρόδο: «Ένας κατάδικος έμεινε στη φυλακή ως τη γιορτή τού Κρόνου. Την ήμερα τής γιορτής τον οδήγησαν μπροστά στο ναό τής Αρτέμιδας κι αφού τού έδωσαν να πιει κρασί τον αποκεφάλισαν» (Περί αποχής των εμψύχων, Β΄54,2).

Σημείωση:
Το παραπάνω κείμενο αποτελείται
από αποσπάσματα
από το βιβλίο τού Κ. Σιμόπουλου:
Μυθοπλαστία όλες οι θρησκείες τής οικουμένης,
έκδ. «Στάχυ», 2003,
κεφ. «Ανθρωποθυσίες στη λατρεία
των θρησκειών», σελ. 122-128.
Ο τίτλος, οι φωτογραφίες και οι υπότιτλοι
έγιναν με μέριμνα τής «Ελεύθερης Έρευνας».

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


19 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 43742

    25 Αυγ 2017

    Προσωπικές απόψεις , ελλειμματική έρευνα και αλλοίωση στοιχείων κατά το δοκουν , έχουν ως αποτέλεσμα αυτόν τον αχταρμά .

  • Ανώνυμος 42128

    9 Απρ 2017

    Ανώνυμος 39538 Αλλο Πελασγοί, άλλο Θράκες και άλλο Ελληνες και φυλετικά και γλωσσικά και πολιτιστικά, απλά οι Ελληνες (οι αρχαίοι με τους οποίους δνε εχετε καμια σχέση φυλετικά οι νέοι) κατέκτησαν τους Πελασγούς και τους αφομοίωσαν. Με το "Ιόνιους/Αιγαιους" τί εννοείς:

  • Ανώνυμος 39538

    12 Αυγ 2016

    Τις ανθρωποθυσίες Ελλήνων τις έκαναν πάντα εισβολείς βάρβαροι, που ύπουλα οι όμοιοί τους τους αποκαλούν κι αυτούς "Έλληνες" για να προκαλούν σύγχυση, συκοφαντώντας τους φιλειρηνικούς ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ Πελασγούς/Θράκες/Ιόνιους/Αιγαίους/Ετεοκρήτες Έλληνες, και υφαρπάζοντας τη διασωστική τους παράδοση. Τότε γνωστοί ανθρωποθυσιαστές ήταν οι μεσανατολίτες, μέρος των οποίων (Τάνταλος, Μινώταυρος) εισέβαλε στην Ελλάδα  παίρνοντας τοπικά ονόματα, και ένα άλλο έφτασε στην Ευρώπη...

  • Ανώνυμος 38912

    3 Ιουλ 2016

    Ανώνυμος 38908 Αυτό να το πείς στους νεο-ρωμιούς καλοβολεμένους συμπατριώτεςς σου που κλαψουρίζουν για τους "βάρβαρους" λαούς της ανατολής. Αν και ισχύει το μπατσα μπαζι και τα όσα είπε ο Ηρόδοτος για την παιδεραστία των αρχαίων Ελλήνων, με τους οποίους δεν έχετε καμια σχέση φυλετικά, ευτυχώς να λές, αν και δεν θα το πείς!

  • Ανώνυμος 38908

    1 Ιουλ 2016

    Πιθανότατα το Βacha Βazi να μην υφίσταται. Κάτι ψεκασμένα ιστολόγια το αναπαράγουν.

  • Ανώνυμος 38390

    27 Απρ 2016

    Πάρτε το χαμπάρι, η αρχαία Ελλάδα δεν ήτανε το "φως του κόσμου", απλά η Μασώνοι θελήσανε την κάνουν επίκεντρο του κόσμου, όλα όσα είχανε οι αρχαίοι Έλληνες τα πήρανε απο την ανατολή, δώσανε φυσικά και κάτι λίγα όπως λέει ο Ηρόδοτος πως μάθανε στους Πέρσες πως να πηγαίνουν με αγοράκια, έθιμο που το συνεχείζουν μέχρι σήμερα οι Πέρσες δυστυχώς και λέγετε μπατσα μπαζι και οι Ρωμιοί το παρουσιάζουν σαν "μουσουλμανικό" για να τονώσουν την ΡωμιοΧριστιανοσύνη τους. Μην ξεχνάμε και την θέση της γυναίκας που ήτανε περιορισμένη όπως σήμερα στην ανατολή με μπούρκα και τα άπειρα μισογυνικά αποφθέγματα των Ελλήνων φιλοσόφων που οι σημερινοί Ρωμιοί κρύβουν με μανία.

  • Ανώνυμος 35046

    13 Ιουλ 2015

    Πολύ ωραία η έρευνα. Φυσικά υπάρχουν πολλά περισσότερα χωρία από αρχαία συγγράμματα που αναφέρουν ανθρωποθυσίες, πέραν από αυτά που αναφέρει η έρευνα. Αυτή ήταν η συνήθης πρακτική των ελλήνων ειδωλολατρών.

  • Ανώνυμος 34496

    3 Ιουν 2015

    Σιμοπουλος κι αυτός στήν χορεία των χριστιανών συκοφαντων του Ελληνισμού, εκτελέσεις καταδίκων η εκετλέσεις εχθρων σε πολεμική περίοδο της περιγράφει ως ανθρωποθυσίες, αυτά τηδαδή που έκαννα οι Αβρααμικές θρησκείες και ειδικά ο χριστιανισμός μέχρι το μεσαίωνα, μ ετις πυρές

  • Ανώνυμος 30002

    2 Νοε 2014

    http://www.reddit.com/r/AskHistorians/comments/1rmhhv/did_the_ancient_greeks_ever_practice_human/ http://bmcr.brynmawr.edu/1992/03.01.25.html

  • Ανώνυμος 29935

    24 Οκτ 2014

    Διαγράφηκε υβριστικό σχόλιο.

  • Ανώνυμος 29632

    7 Σεπ 2014

    @29629... τωρα βρίσκεται στην αγκαλιά του Μαρξ, του Λένιν και του Στάλιν... Στα τελευταία του το έπαιζε και χριστιανός, αλλα δεν τον ήθελε η εκκλησια γιατι αδελφιζε απο την εποχή της Μακρόνησου.. Γλύτωσε απο τα "βασανιστήρια" των συγκρατουμένων του, δηλ. μεγάλη, τεράστια....

  • Ανώνυμος 29629

    7 Σεπ 2014

    Διαγράφηκε υβριστικό σχόλιο.

  • Ανώνυμος 29621

    7 Σεπ 2014

    Καλα, υπαρχουν ανθρωποι που παιρνουν στα σοβαρα τον Σιμοπουλο; Στην Ιλιαδα πραγματι γραφει περι ανθρωποθυσιας κατα την καυση του Πατροκλου, η οποια ομως καυση δεν γινεται διοτι ο Απολλωνας (φιλοτρωος για οσους δεν θυμουνται) στελνει συννεφο βαθυ γαλαζιο που εμποδιζει την ξηρανση του δερματος του Πατροκλου (στ. 188-192) και αναγκαζεται ο Αχχιλεας να κανει νεες αναιμακτες θυσιες στους ανεμους (στ. 193-211) για να μπορεσει να τον καψει. Οι υπολοιποι θεοι ησαν απασχολημενοι με την θυσια που εκαναν οι Αιθιοπες και δεν γνωριζαν τι γινεται στην Τροια (σχετικη παντοδυναμια, σχετικη παντογνωσια αλλα σιγουρα ανθρωπομορφισμος των θεων) ανθροπωμορφισμος. Ο μυθος του Λυκαωνα που αναφερει ο Παυσανιας ειναι σωστος μονο που σκοπιμα δεν δινει ερμηνεια ο Σιμοπουλος' η ανθρωποθυσια μας κανει αγρια ζωα, λυκους αρα ειναι taboo.Ο Τανταλος ειναι φρυγας, αρα βαρβαρος και τελικως τιμωρειται με το γνωστο μαρτυριο-προειδοποιηση ο δε Πελοπας ανασταινεται με την βοηθεια των θεων. Αν καποιος παιρνει τον Αριστοφανη τοις μετρητοις κατι δεν παει καλα, και εμεις λεμε τους εφοριακους «ανθρωποφαγους» δεν σημαινει ομως πως ειναι κανιβαλοι. Στα Θαργηλια δεν επελεγαν ως «καθαρματα» η «φαρμακους» ελευθερους πολιτες, συνηθως ηταν κακοποιοι καταδικασμενοι σε θανατο η δουλοι. Στην Ταυροπολα Αρτεμιδα δεν θανατωνεται κανεις, η εντολη της θεας ειναι συγκεκριμενη. Στα παλια τα χρονια δεν επικυρωνοταν μια φιλια με ταυτοχρονο αυτοτραυματισμο της παλαμης (η του πηχη) και μετα επαφη των πληγων ωστε συμβολικα να ενωθουν τα δυο αιματα σε ενα; Εδω δεν εχουμε επικρατηση αρχαιων δοξασιων μεσω μιας θυσιαστικης τελετης; Μιλαμε και εδω για ανθρωποθυσια;

  • Ανώνυμος 29570

    27 Αυγ 2014

    Γουρούνια

  • Ανώνυμος 29566

    26 Αυγ 2014

    Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.

  • Ανώνυμος 29555

    25 Αυγ 2014

    Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.

  • Ανώνυμος 29435

    7 Αυγ 2014

    Αυτά να τα βλέπουν κάποιοι Δωδεκαθεϊστές και να μην εθελοτυφλούν. Ο Ελληνισμός έχει πεθάνει ήδη από τις αρχές του Μεσαίωνα, μόνο η Ρωμιοσύνη υπάρχει και θα πεθάνει όντας ο κόσμος λείψει! Εγώ είμαι Ρωμιός και Πατριώτης και πρέπει και οι σημερινοί Ρωμιοί να μάθουν ότι δεν είναι απόγονοι των αρχαίων κατοίκων αυτού του τόπου που ονομάζονταν Έλληνες. Αγαπητοί ιδιοκτήτες αυτού του Ιστολογίου, λέτε την Αλήθεια και τα πράγματα έτσι όπως είναι, αλλά το μόνο που με πειράζει σε σας και συγγνώμη που σας το λέω, είναι ότι τα βάζετε αδίκως με τη Ρωμιοσύνη και την Ορθοδοξία μας. Λέγομαι Ανδρέας, κατάγομαι από την Θεσσαλονίκη και είμαι 22 ετών. Εγώ τελείωσα στον Ευκλείδη Ηλεκτρονικός Επικοινωνιών και το χόμπι μου από τα 14 έτη είναι η Ιστορία. Σε Εκκλησία έχω να πατήσω το πόδι μου πριν κλείσω τα 12 - το λέω αυτό για να μην πείτε ότι είμαι κανένας θρήσκος η θρησκόληπτος. Αγαπητοί κύριοι, εμείς οι Ρωμιοί/ες, δεν θέλουμε η χώρα μας να γίνει σαν τα Δυτικά και Βόρεια Ευρωπαϊκά κράτη που νομίζω ότι εσείς υποστηρίζετε και μπορεί να κάνω λάθος σ'αυτό και θα ήθελα αν θέλετε φυσικά να μου απαντήσετε. Η χώρα μας αγαπητοί κύριοι, που θα έπρεπε κανονικά να ονομάζεται Ρωμανία και όχι με το αρχαίο όνομα Ελλάδα, ήταν μια χώρα σοβαρών, καλών και έντιμων Ανθρώπων μέχρι πριν μερικές δεκαετίες. Δε νομίζετε ότι χαλάσαμε και εξευρωπαϊστήκαμε από το 1981 και μετά που ανέλαβε την εξουσία του κράτους μας το Πασόκ με τον δήθεν "προοδευτικό" αργηγό τους Ανδρέα Παπανδρέου και Σία; Από τότε και μετά άρχισε να χαλάει η κοινωνία και η Νεολαία με την δήθεν πάλι "προοδευτικότητα" που ευαγγελίζονταν. Τότε βγήκε και ο "μακαρίτης" ο Δαυλός που έλεγε τα Ανιστόρητα και ψευδή "επιχειρήματα" κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας και όλου του Χριστιανισμού... και μετά συνέχισε το Ιχώρ, το Διιπετές και τα άλλα αρχαιολατρικά περιοδικά που νομίζοντας και φαντάζοντας θα έριχαν τη Ρωμιοσύνη... απλώς χτυπούσαν το κεφάλι τους επάνω σε ατσάλινη κολώνα, φτύναν τον ουρανό και τα σάλια πέφταν επάνω τους, κλωτσούσαν μεγάλη κοτρώνα και πονούσε το πόδι τους... και εν τέλει ότι "επιχειρήματα" είχαν γυρνούσαν μπούμερανγκ εναντίον τους. Και όσοι φυσικά τους ακολουθούν είναι πορωμένοι, Γραφικοί και πνευματικά ανάπηροι! Ο Ρωμέϊκος λαός πρέπει να καταλάβει ότι δεν έχει καμία σχέση και καταγωγή από τους Έλληνες που εξολοθρεύτηκαν από τους Σλαύους γύρω στο 600 μ.Χ. και να νιώθει μόνο περηφάνια που κατάγεται από τους "Βυζαντινούς" (Ρωμαίους) πρόγονους του! Είμαστε Ρωμιοί και δεν έχουμε κανέναν Έλληνα πρόγονο κανένας και καμία όπου πιστεύει.

  • Ανώνυμος 29236

    10 Ιουν 2014

    Ελένη, δε συμφωνώ μαζί σου. Πολύ ενδιαφέρον σύγγραμμα για την ερμηνεία των αρχείων ελληνικών μύθων είναι οι Ελληνικοί Μύθοι του Ρόμπερτ Γρέιβς. Εκεί είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητη η ύπαρξη ανθρωποθυσιών. Επί παραδείγματι τον μύθο του Μινώταυρου τον τεκμηριώνει από ανθρωποθυσίες που εκτελούσαν ιερείς με προσωπείο ταύρου. Επ' αυτού μάλιστα, στο περιοδικό Αρχαιολογία είχα διαβάσει για μια σκηνή ανθρωποθυσίας που είχε ανακαλυφθεί με ανασκαφές στην Κρήτη.

  • Elenh

    8 Ιαν 2013

    Δεν νομίζω ότι ευσταθεί ο ισχυρισμός ότι οι ανθρωποθυσίες είχαν γενικευτεί στην αρχαία Ελλάδα, από όσα τουλάχιστον αναφέρονται στο άρθρο.