Ελεύθερη Έρευνα – www.freeinquiry.gr – Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ

Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ

Σαρκοφάγος 2.500 χρόνων
από την Κάτω Ιταλία αποκαλύπτει

 

    Πριν από 2.500 χιλιάδες χρόνια ο αθλητισμός ήταν σκληρός. Λίγοι αθλητές επιζούσαν στα αρχαιοελληνικά στάδια και μόνο ένας επέζησε των καταστροφικών συνεπειών τού χρόνου χαρίζοντάς μας μιά μοναδική εικόνα ενός θαυμαστού κόσμου. Για πρώτη φορά αναπλάθουμε την ζωή αυτού τού αθλητή και τον κόσμο, στον οποίο πάλεψε γιά τη δόξα· τους Ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.










Η σαρκοφάγος
με τον αθλητή τού Τάραντα.


     Πριν από 50 χρόνια έγινε μιά θαυμαστή ανακάλυψη στον Τάραντα, στη Νότιο Ιταλία. Σε έναν αρχαίο τάφο οι αρχαιολόγοι βρήκαν μιά υπέροχη σαρκοφάγο. Τέσσερις διακοσμημένοι αμφορείς σε κάθε γωνία αποκάλυψαν, ότι ο ιδιοκτήτης τους είχε μιά εμμονή: τον αθλητισμό. Στη σαρκοφάγο βρισκόταν ένας άριστα διατηρημένος σκελετός και ένας αλαβάστρινος αρύβαλλος, που χρησιμοποιούσαν οι αθλητές. Ο σκελετός δεν ήταν μόνο ένα λείψανο από το μακρυνό παρελθόν· ήταν ο μόνος επιζών τών σταδίων τών Ολυμπιακών της αρχαιότητας.

 

     «Όταν έμαθα γιά αυτή την ανακάλυψη έμεινα άναυδος. Ήταν τα οστά κάποιου, που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς!» (Στέφεν Μίλερ, καθηγητής πανεπιστημίου Μπέρκλεϋ). Ο αθλητής του Τάραντα μας συνδέει με ένα χαμένο κόσμο. Εκατοντάδες χρόνια π.Χ. χιλιάδες άνθρωποι πήγαιναν να δουν τους διάσημους αθλητές, σε μία εποχή, που ο αθλητισμός ήταν μία εμμονή. «Ο επιτυχημένος αθλητής είχε τόση δόξα και με σύγχρονους όρους τον θεωρούσαν “σταρ”.» (Δρ Παλάσκα, αρχαιολόγος).

     

     Επιγραφές μάς μιλούν γιά αθλητές, όπως ο Λεωνίδας ο Ρόδιος, που νίκησε στο στίβο σε τέσσερις συνεχόμενες Ολυμπιάδες, για τρομερούς παλαιστές, όπως ο Σώστρατος ο Σικυώνιος γνωστός και ως Ακροχερσίτης, επειδή συνήθιζε να σπάει τα δάκτυλα τών αντιπάλων του και για θρύλους, όπως ο Γλαύκος της Καρύστου, γιός αγρότη, που έσκαβε τη γη με τα χέρια, πριν αφοσιωθεί στην πάλη με καταστρεπτικές συνέπειες. «Είναι ένας σκληρός, αδίστακτος κόσμος. Είναι άνθρωποι, τους οποίους δεν θέλεις να έχεις εχθρούς.» (Δρ Παλάσκα).

 

     Τα ονόματα αυτών των θρύλων και άλλων είναι η ηχώ μιάς θαυμαστής εποχής επικών ηρώων. Όμως, σήμερα αυτός ο κόσμος, παραμένει ένα μυστήριο. Εκτός από τα ονόματα των πρωταθλητών της αρχαιότητας, διασώθηκαν λίγα πράγματα από τον κόσμο, στον οποίον ζούσαν. Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε ελάχιστα πράγματα για τα αθλήματα ή πώς θα μπορούσαν να συγκριθούν με τους σύγχρονους αθλητές. Όμως, ο αθλητής του Τάραντα, άλλαξε τα πάντα. Ο τάφος του κρύβει μυστικά ηλικίας 2.500 ετών. Τα οστά του μαρτυρούν, πώς ήταν μιά ζωή αφοσιωμένη στην άθληση.

 

 

Οι επαγγελματίες αθλητές της αρχαιότητας

 

     Ο δρ. Γκάσπαρε Μπατζιέρι (Υπουργείο Πολιτισμού, Ρώμη) είναι ειδικός στην εξέταση αρχαίων οστών. Όταν είδε τον αθλητή του Τάραντα, δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην πρόκληση ν΄ αποκαλύψει τα μυστικά του σκελετού. Παρατήρησε, ότι αυτός ο άνδρας πρόσεχε πολύ τον εαυτό του: «Είναι ένας σκελετός ηλικίας 2.500 χιλιάδων ετών, ο οποίος διατηρήθηκε άριστα. Η θαυμάσια δομή των οστών υποδηλώνει άριστη υγεία. Πρέπει να πρόσεχε τον εαυτό του με έναν έμμονο, φανατικό τρόπο.»










Ο δρ. Μπατζιέρι

εξετάζει τα οστά τού αρχαίου αθλητή.


     Η άριστη υγεία τού αθλητή φαίνεται στα δόντια του. Ήταν τέλεια. Στην αρχαιότητα οι περισσότεροι έτρωγαν δημητρικά και λαχανικά, που κατέστρεφαν τα δόντια. Όμως ο αθλητής μας ήταν διαφορετικός. Αναγνωρίζοντας τα άλατα, που βρίσκονται στα οστά του, μπόρεσαν να ανακαλύψουν τι είδους τροφές κατανάλωνε. Ασυνήθιστα επίπεδα αρσενικού και στροντίου μάς αποκάλυψαν, ότι τρεφόταν με θαλασσινά και κρέας. Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες, ιδανικές για τους αθλητές.

     

     Ο δρ. Μπατζιέρι ανακάλυψε τα ίχνη μιάς επανάστασης στον αθλητισμό το 500 π.Χ. Την εμφάνιση επαγγελματιών αθλητών, οι οποίοι περιβάλλονταν από ειδικούς. «Γιά να γίνεις αθλητής πρέπει να είσαι ευκατάστατος. Τα έξοδα ήταν πολλά. Να έχεις προπονητή, ειδική διατροφή, χρόνο για προπόνηση. Δεν μπορούσες να δουλεύεις στα χωράφια ταυτόχρονα. Έπρεπε να αφοσιώνεσαι εξ ολοκλήρου στην προπόνηση.» (Δρ. Παλάσκα). Αποδείχθηκε επιστημονικά, ότι ο αθλητής τού Τάραντα ανήκε σε μία νέα γενιά πρωταθλητών, που αφοσιώνονταν εξ ολοκλήρου στην προπόνηση και τους αγώνες.

 

 

Αναπαράσταση τού αρχαίου πρωταθλητή

     Εκτός από άριστα διατηρημένος, ο σκελετός ήταν ολόκληρος. Τα οστά μπορούν να αποκαλύψουν κάτι, που οι αρχαιολόγοι ήθελαν ανέκαθεν να μάθουν. Το παρουσιαστικό τού αρχαίου αθλητή. Χρησιμοποιώντας αντίγραφα των οστών τού αθλητή ειδικοί στην ιατρική απεικόνιση τον αναπαρέστησαν. Με φωτογραφίες έφιαξαν ένα πρότυπο, στο οποίο έβαλαν μύες και το κάθε οστό αποκάλυψε τα χαρακτηριστικά του αθλητή.








Ο δρ. Πέιν με τη συνεργάτιδά του
εξετάζει τα οστά τού αρχαίου αθλητή,
ώστε να προβεί στην αναπαράσταση
τού σώματός του.


    «Είναι σαν να γυρνάμε πίσω τον χρόνο και να τον βλέπουμε. Οι ιστοί πέθαναν, αλλά ο σκελετός του είναι ανέπαφος. Έχουμε τον αυχένα, το θώρακα και το βραχίονά του. Δυνατές κινήσεις, που βοηθούν να κινείς το χέρι, να σηκώνεις, να το γυρνάς. Έχουμε πολλά στην διάθεσή μας, για να τα μελετήσουμε σωστά και να μάθουμε πώς ήταν και να τον αναπλάσουμε. Στο κάτω μέρος του σώματος έχει αυτό το μεγάλο κνημιαίο οστό. Είναι πολύ πλατύ και έχει και μεγάλο βάθος. Μπορώ να πω με βεβαιότητα, ότι είχε μεγάλους μύες στα πόδια. Οι μύες της γάμπας του πρέπει να ήταν πολύ μεγάλοι.» (Ματ Πέϊν, πανεπιστήμιο Λαφμπόροου.)


    


Οι έρευνες του Γκ. Μπατζιέρι και της ομάδας αναπαράστασης αποκάλυπταν σταδιακά τον αθλητή τού Τάραντα. Το πρόσωπο ενός άνδρα άρχισε να παίρνει μορφή. Ένας αρχαίος αθλητής με ύψος περίπου 1,65 μέτρα και με βάρος πάνω από 83 κιλά. Είχε φαρδείς ώμους, δυνατά χέρια, γερή πλάτη και στιβαρά πόδια και την κλασική ομορφιά
.


 

Νικητής στα Παναθήναια

     Για να ανακαλύψουν τη ζωή αυτού τού αθλητή οι αρχαιολόγοι άφησαν τα οστά και γύρισαν προς τον τάφο του. Η μεγαλοπρέπεια τού τάφου δείχνει, ότι ήταν πρωταθλητής και οι υπέροχοι αμφορείς στις γωνίες αποκάλυψαν τον λόγο. Οι αναπαραστάσεις απαντώνται σε έναν τύπο αμφορέων. Ήταν επινίκιοι αμφορείς, τα χρυσά μετάλλια τής εποχής. Αλλά δεν ήταν τα βραβεία των Ολυμπιακών. Τα κέρδισε σε μία άλλη αρχαιοελληνική γιορτή. Στα Παναθήναια. Οι καλύτεροι αθλητές ταξίδευαν από όλη τη Μεσόγειο, για να πάνε στο κέντρο του αρχαιοελληνικού αθλητισμού, την Αθήνα. Την πατρίδα των πλουσιότερων αγώνων του αρχαίου κόσμου. Τα Παναθήναια προσέλκυαν επαγγελματίες αθλητές, που ταξίδευαν από πόλη σε πόλη. Η ζωή τους ήταν μιά συνεχής αθλητική περιοδεία. Για τους πρωταθλητές η Αθήνα ήταν τόπος αποθέωσης. Για τους υπόλοιπους ήταν ο προθάλαμος για την Ολυμπία, όπου θα διέπρεπαν, θα κέρδιζαν την προσοχή κι ίσως πλούτιζαν.



 


«Το εκπλητικό σχετικά με τα Παναθήναια είναι το βραβείο. Πρόκειται γιά βραβείο μεγάλης αξίας. Οι νικητές βραβεύονταν με αμφορείς των Παναθηναίων. Ήταν μεγάλοι αμφορείς με πανέμορφες αναπαραστάσεις.» (Δρ. Παλάσκα)

 

     «Οι αμφορείς περιείχαν λάδι. Οι νικητές έπαιρναν 40 έως 60 αμφορείς και κάθε αμφορέας περιείχε περίπου 43 λίτρα.» (Δρ. Μίλερ). «Ο αθλητής που νικούσε στον αγώνα δρόμου έπαιρνε πάνω από 100 αμφορείς, δηλαδή εκατοντάδες λίτρα λάδι, το οποίο σήμερα αντιστοιχεί σε 50.000 λίρες.» (Δρ. Σπίβεϊ, πανεπιστήμιο Κέμπριτζ).

 

 

Οι αμφορείς αποκαλύπτουν

     Οι αμφορείς δεν ήταν μόνο σύμβολα πλούτου και τρόπαια. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν, ότι οι όμορφες αναπαραστάσεις τους απεικονίζουν τούς αγώνες, στους οποίους απονεμήθηκαν. Αν έχουν δίκιο, οι αμφορείς θα μας αποκαλύψουν το παρελθόν τού αθλητή. Μπορούν να μας δείξουν σε ποιά αγωνίσματα πήρε μέρος. Ένας αμφορέας αναπαριστούσε όχι ένα αγώνισμα, αλλά δύο. Αναπαριστούσε έναν αθλητή του άλματος εις μήκος, που κρατούσε βαρίδια και έναν δισκοβόλο. Οι αρχαιολόγοι κατάλαβαν από τις αναπαραστάσεις, ότι ο αμφορέας ήταν βραβείο τού διασημότερου αγωνίσματος της αρχαιότητας, τού πεντάθλου. Την μονοήμερη δοκιμασία δύναμης και ταχύτητας σε πέντε αγωνίσματα.

 

   

     Τα αρχαιολογικά ευρήματα ταίριαξαν με τα ιατροδικαστικά. Ο αθλητής τού Τάραντα αιτιολόγησε την πλούσια ταφή του. Ήταν από τους καλύτερους αθλητές, ένας πρωταθλητής. Θα συναγωνίστηκε ενάντια στους καλύτερους αθλητές στα μεγαλύτερα στάδια του αρχαιοελληνικού κόσμου. Κι αν νίκησε στα Παναθήναια, θα πήρε μέρος στους σπουδαιότερους αγώνες όλων: στους αρχαίους Ολυμπιακούς.

 

     Κάθε τετραετία για πάνω από μία χιλιετία δεκάδες χιλιάδες ελλήνων ταξίδευαν από όλη την Μεσόγειο, για να πάνε στην Ολυμπία. Ακόμη κι οι πρωταθλητές μάχονταν για μία θέση μεταξύ διπλωματών, φιλοσόφων και θεατών, που έρχονταν στην Ολυμπία. Για τους αθλητές ήταν στιγμή περισυλλογής και προετοιμασίας. Πολλοί ήταν εκείνοι, που ζητούσαν την βοήθεια των θεών. Γονατίζοντας μπροστά από το ιερό της Ολυμπίας ο αθλητής τού Τάραντα ίσως προσέφερε πολύτιμο λάδι, για να κερδίσει την εύνοια ενός θεού. Απέμενε μόνο μία νύχτα πριν την μεγαλύτερη δοκιμασία, που θα του έδινε την ευκαιρία να κερδίσει την αιώνια δόξα και να γίνει θρύλος.

 

     «Φανταστείτε, ότι σήμερα είναι το πένταθλο κι ότι είμαστε θεατές. Αυτό είναι το κέντρο των αγώνων, όπου αγωνίζονταν όλοι οι αθλητές. Οι αθλητές είχαν πολλή αγωνία, διότι έπρεπε να έλθουν εδώ και να αντιμετωπίσουν δεκάδες χιλιάδες θεατές, οι οποίοι κάθονταν στους πρόποδες του Κρονίου λόφου.» (Δρ. Παλάσκα). Κριτές ήταν οι ιερείς, οι οποίοι κάθονταν σε ειδική εξέδρα, ενώ ο ήλιος έκαιγε το ανυπόμονο πλήθος. «Μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Έπρεπε να έχουν μία ειδική εξέδρα για τους κριτές, διότι ήταν εξ  άλλου και πολύ σημαντικά πρόσωπα. Δύο κριτές αναλάμβαναν την διεξαγωγή των αγώνων.»



Δισκοβολία

     Όπως σήμερα, πριν κληθούν να διαγωνιστούν οι αθλητές τού πεντάθλου, προετοιμάζονταν σωματικά και ψυχικά. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή σειρά των αγωνισμάτων του πεντάθλου, αλλά το πιθανότερο είναι να άρχιζαν με μία τελετή. Γνωρίζουμε, ότι οι αθλητές λάμβαναν δίσκους από μπρούντζο. Οι Έλληνες τελειοποίησαν τη δισκοβολία μέσα στους αιώνες.

 

     Μπορεί η σύγχρονη επιστήμη να αποκαλύψει πώς τα πήγε ο αθλητής τού Τάραντα ενάντια των καλυτέρων αρχαίων αθλητών; Ο ειδικός Γκ. Μπατζιέρι αναζήτησε στοιχεία στον σκελετό: «Βλέπουμε μία ανωμαλία στη δεξιά ωμοπλάτη. Έτσι αντιδρά το οστό στις συνεχείς κυκλικές κινήσεις του χεριού. Στον βραχίονα ο δελτοειδής μύς ήταν άριστα συνδεδεμένος. Ήταν πάρα πολύ δυνατός. Το πιο ενδιαφέρον, το οποίο επιβεβαιώνει, ότι ήταν δισκοβόλος είναι, ότι ο δεξιός πήχυς είναι μεγαλύτερος από τον αριστερό.» Τα οστά έδειξαν, ότι ο αθλητής είχε σωματότυπο δισκοβόλου. Η μυική του ανάπτυξη και τα οστά στο δεξί του ώμο αποδεικνύουν, ότι ήταν άριστος σε αυτό το άθλημα.

 


ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ Α΄ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΣΤΟ Β΄ ΜΕΡΟΣ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ.

ΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΑΣ


1 ΣΧΟΛΙΑ

  • Ανώνυμος 29707

    21 Σεπ 2014

    ~
    "Στην αρχαιότητα οι περισσότεροι έτρωγαν δημητρικά και λαχανικά"
    Σοβαρά; Μα εδώ ο ψευδοεπιστήμονας (http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3451) ήθελε σώνει και καλά να τους βγάλει μανιώδεις κρεατοφάγους. Λες και υπήρχε τόσο κρέας διαθέσιμο και προσβάσιμο την εποχή εκείνη. Ακόμα και να ήθελαν δεν θα μπορούσαν. Η αρχαιοκαβλίαση κάνει κακό στην κρίση. ;)

    Και όσον αφορά την πρωτεινική δίαιτα των αθλητών να μην ξεχνάμε τα παρακάτω:

    "Το σημαντικότερο ερώτημα είναι πόσο έζησε ο αθλητής μας; Σε ποιά ηλικία πέθανε; Ο κρανιακός θόλος, τα δόντια και η οστεοποίηση των οστών μάς δείχνουν, ότι η ηλικία του κυμαίνεται από 27 έως 35 χρόνια». Αυτό ήταν το πεπρωμένο του αθλητή του Τάραντα. Μία σύντομη ζωή πρωταθλητή και ένας πρόωρος θάνατος, που ίσως προκλήθηκε από μία σύντομη ασθένεια."
    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1096

    "« Από τα μύρια δεινά στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από το γένος των αθλητών. Δεν γνωρίζουν, ούτε μπορούν να ζουν σωστά..."
    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1063

    "«...Κανένα κακό δεν είναι χειρότερο από το γένος των αθλητών. Πρώτα - πρώτα δεν μαθαίνουν να ζουν σωστά. Μπορεί ένας δούλος της πολυφαγίας να εξασφαλίσει ευδαίμονα βίο;»"
    http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=649

    I.Bielidopoulos