www.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίαςwww.freeinquiry.grΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: Για την Εκκοσμίκευση, τον Ανθρωπισμό, τις Επιστήμες, την αποβυζαντινοποίηση - απομεσαιωνοποίηση της Ελληνικής κοινωνίας
Η θρησκευτική πίστη δεν αποτελεί προϋπόθεση για την υγιή ευημερία των κοινωνιών
Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της. Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία -του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας- είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθε- νειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνι- ών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκα- λύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...
Ένα κείμενο πενταπόσταγμα των ελεύθερων διανοούμενων της Αμερικής, δηλαδή της άλλης όψης της σκοτεινής εξουσίας των Η.Π.Α., ελεύθερων συνειδήσεων, οι οποίες αγωνίζονταν και αγωνίζονται να αποτρέψουν την αποκτήνωση, εξαγρίωση και εξαχρείωση του ανθρωπίνου είδους, η οποία δυστυχώς βαίνει αυξανόμενη...
Η θρησκευτική πίστη, που σημαίνει ισχυρή πεποίθηση σε κάτι παρά την απουσία απόδειξης, αποτελεί προδοσία της ανθρώπινης ευφυίας, υπονομεύει την επιστημονική γνώση και την καλλιέργεια ήθους.
Oι έλλογοι άνθρωποι δεν μπορούν να σέβονται την θρησκεία –αν ενδιαφε- ρόμαστε να υπερισχύσει η εντιμότητα της υποκρισίας– και το να δείχνουμε ψευτο- σεβασμό στις θρησκείες δεν θα ήταν μόνο ανέντιμο, αλλά θα επέτρεπε τον θρίαμβο των προλήψεων και των προκαταλήψεων του Μεσαίωνα και την παράλληλη άρση των κοινωνικών και ατομικών ελευθεριών, που με τόσο κόπο και πόνο κατέκτησαν οι άνθρωποι τους τελευταίους αιώνες.
Αντί να είμαστε πρόθυμοι να περιορίσουμε την ελευθερία του λόγου χάριν του υποκριτικού σεβασμού προς τη θρησκεία, θα έπρεπε να περιορίσουμε τον σεβασμό προς την θρησκεία χάριν του ελεύθερου λόγου. Αυτό επιτάσσει η αναζήτηση της αλήθειας και της ελευθερίας...
ΑΘΕΪΑ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΠΟΣΙΩΠΗΜΕΝΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ TOY EΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠNEYMATΟΣ
Η αμφισβήτηση της θρησκείας και η συνακόλουθη έλλειψη πίστης στην ύπαρξη οποιωνδήποτε «ανωτέρων» οντοτήτων, ή «άλλων κόσμων» μεταφυσικής υφής, αποτελεί αποκλειστικά Ελληνική πνευμα- τική και ψυχική κατάκτηση. Από την ανάδυση της επιστημονικής σκέψης στις ελληνικές πόλεις της Ιωνίας, μέχρι τον Σοφιστικό Διαφωτισμό (όπου ολοκλη- ρώθηκε ο πρώτος και σημαντικότερος κύκλος του Ελληνικού επιστημονικού στοχασμού), η σημασία και η αξιοπιστία της θρησκείας για την ανθρώπινη αναζήτηση και εξέλιξη ακολούθησαν μια σαφώς φθίνουσα πορεία.
Έπρεπε να περάσουν πάνω από δύο χιλιετίες και να φτάσουμε στον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, για να ξαναβρεί η Σκέψη το χαμένο νήμα, που θα τη συνέδεε με τους πρωτοπόρους του ανθρωπίνου είδους, που απελευθερώθηκαν από τη θρησκεία...
K. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ Ο "ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ" ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ TOY "EΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ"
Στη σύγχρονη χριστιανική Ελλάδα το έργο του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» αποτελεί τον θεμέλιο λίθο και το «ευαγγέλιο» της επίσημης κρατικής ιδεολογίας του Ελληνοχριστιανισμού. Ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος παρουσιάζει κάποιες περιόδους της Ελληνικής Ιστορίας σχετικά αμερόληπτα. Όμως, όταν φθάνει στην χριστιανική Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτο- κρατορία, την αποκαλούμενη ψευδώς «Βυζαντινή» (όρος που συντηρείται μέχρι και σήμερα), την παρουσιάζει ως Ελληνική με τον όρο «Μεσαιωνικός Ελληνισμός», που διακόπηκε δήθεν λόγω της Οθωμανικής κυριαρχίας το 1453, και κατέληξε στην δημιουργία του νεοελληνικού κράτους του 1821. Σε άλλα σημεία του έργου του ο Παπαρρηγόπουλος αυτοαναιρείται: «εκάλουν εαυτούς Ρωμαίους».
Η εποχή κατά την οποία ολοκλήρωσε την ιστορία του, το 1870, ήταν λίγο μετά τον διωγμό του Όθωνα απ’ τους πολιτικοθρησκευτικούς ταγούς της Ορθο- δοξίας και την επαναφορά του Χριστια- νισμού σε πλήρη ισχύ. Η εποχή αυτή χαρακτηριζόταν από τυφλή θεοκρατία και οπισθοδρόμηση, όπου οι διωγμοί, οι αφορισμοί και τα συγχωροχάρτια έδιναν και έπαιρναν. Ήταν τότε που η Εκκλησία με εργαλείο την ιστορία του Παπαρρη- γόπουλου θεμελίωσε την εθνική μας παραφροσύνη με το υβριδικό ιδεολόγημα του Ελληνοχριστιανισμού, που διατηρείται σε απόλυτη ισχύ έως σήμερα στην Παιδεία, τη Διανόηση και την Πολιτική της Ρωμιοσύνης...
Η πολιτισμική στειρότητα της τυφλής λατρείας και μίμησης του παρελθόντος
Το κείμενο αυτό, το οποίο είναι από διάλεξη του Κ. Καστοριάδη, “φωτογραφίζει” εκτός από την δουλική αρχαιολατρεία, τον βυζαντινοθρεμμένο εθνικό κομπλεξισμό, την καθαρευουσιάνικη γλωσσική “καθα- ρότητα” και -χωρίς να το έχει επιδιώξει- κάποιες άλλες φαιδρές καταστάσεις της σημερινής Ελλάδας (π.χ. χλαμυδοφορίες κ.λπ.) εντάσσοντας στα σωστά ιστορικά τους πλαίσια τις σημερινές γραφικότητες και αντιλήψεις, που ταλανίζουν την νεοελληνική κοινωνία...
Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΚΑΙ Ο ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΥΤΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ
Οι Έλληνες δεν μάχονταν για «ιδέες», «ιδανικά» και άλλες ιδεολογικοποιημένες (αυτ)απάτες, αλλά για απόλυτα καθο- ρισμένες και χειροπιαστές σημασίες, όπως η πόλη - πατρίδα. Η τελευταία σε πλήρη αντίθεση με τον σημερινό συσκοτισμό της (βλ. «έθνος - κράτος») δεν ήταν μια ιδεολογική αφαίρεση. Ήταν πρωταρχικά μια αυτοκυβερνώμενη ανθρώπινη κοινότητα, η οποία αυτοπροσδιοριζόταν βιολογικά (κοινός γεννήτορας και πρόγονοι), χρονικά (κοινή ιστορική διαδρομή), συνειδησιακά (κοινά έθιμα, θεσμοί, σημασίες κ.λπ.) και, μόνο δευτερευόντως, γεωγραφικά...
Νεορωμιοί-Νεοέλληνες: Περίγελως του πολιτισμένου κόσμου
Φανταστείτε ένα τριτοκοσμικό εξαθλιωμένο υπάνθρωπο του κόσμου μας, τελευταίο σε όλες τις στατιστικές (παχυσαρκία, ατυχήματα, ναρκωτικά, φτώχεια, υπογεννητικότητα, εκτρώσεις, καισαρικές τομές, πολυφαρμακία, αυτοκινητιστικά δυστυχήματα, αρρώστειες, ναρκωτικά, ανάπτυξη, πολιτισμό, παιδεία, αθλητισμό, επιχειρηματικότητα, καθαριό- τητα, οικολογία, διαφθορά, επιδειξιομανία, τζόγο, εθνική οικονομία, κακοποιήσεις της φύσης και των ζώων) και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους σας. Φυσικά αρκετοί θα ισχυρίζονταν, ότι αυτός ο απολίτιστος ουραγός όλων και υπάνθρωπος θα έπρεπε να κατάγεται κάπου απ’ τις τριτοκοσμικές χώρες του κόσμου μας, ή να είναι κάποιος αμόρφωτος αφροαμερικανός, κάποιος άγριος μαύρος της Αφρικής, ή κάποιος ιθαγενής λατινομιγάς, ή ακόμα και μογγόλος ασιάτης…
Κυρίες και κύριοι… σας παρουσιάζουμε τον πρώτο, τον κορυφαίο, τον άφθαστο, τον ασυναγώνιστο, τον ανεπανάληπτο, τον ανυπέρβλητο, τον number one υπάνθρωπο του πλανήτη μας: Τον homo-decadencius, τον Νεορωμιό, ή κοινώς Νεοέλληνα. Ας δούμε γιατί…
Μέχρι τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια ο λεγόμενος «Μακεδονικός Αγώνας» ελάχιστα είχε απασχολήσει την Ελληνική ιστοριογραφία. Γενιές Ελλήνων μάθαιναν κάποιες ιστορίες μόνο από τα μυθιστορήματα της Πηνελόπης Δέλτα. Εκτιμώντας όμως, μετά το 1946-49, ότι το θέμα προσφερόταν για προπαγανδιστική αξιοποίηση και στο πλαίσιο του ψυχροπολεμικού κλίματος της εποχής, ο Μακεδονικός Αγώνας εντάχθηκε στην επίσημη εθνική Ιστορία. Έτσι σήμερα θεωρείται από το νεοελληνικό κατεστημένο ως ένας ηρωικός αγώνας, ένας απελευθερωτικός πόλεμος των Ελληνικών πληθυσμών της Μακεδονίας κατά το διάστημα 1904-08, κάτι σαν δεύτερο «μικρό ΄21».
Εξετάζοντας όμως σε βάθος τα ιστορικά στοιχεία και τα κείμενα των ίδιων των μακεδονομάχων προκύπτει, ότι η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Ο δήθεν ηρωικός αυτός αγώνας υπάρχει μόνο στα βιβλία ορισμένων νεοελλήνων ιστορικών. Εκείνο, που στην πραγμα- τικότητα συνέβη μόνο αισθήματα ντροπής και θλίψης μπορεί να μας γεμίσει. Στις σελίδες που ακολουθούν με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνημονεύματα και ημερολόγια των Ελλήνων μακεδο- νομάχων παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακεδονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το δοκούν μέχρι και σήμερα.
Στην ουσία πρόκειται για ένα πέρασμα από το μύθο... στην Ιστορία...
Ούτε από χρεωκοπίες καταλαβαίνουν οι Ρωμιοί, ούτε από τίποτε. Eίναι μακράν τελευταίοι σε όλα στον πολιτισμένο κόσμο, αλλά πρωτοπόροι με διαφορά στη θεοκρατία. Λατρεύουν και φιλούν τεμάχια πτωμάτων, τα οποία επί πλέον βγάζουν με τιμές βόλτες στους δρόμους και... άγιος ο θεός. Οι ίδιοι όμως, βαυκαλίζονται, ότι είναι απόγονοι εκείνων, που θεμελίωσαν τη φιλοσοφία, τις επιστήμες και τον ορθολογισμό.
Σε χθεσινή του συνέντευξη στην ιστοσελίδα τής καθολικής εκκλησίας τής Πορτογαλίας ο πρώην προπονητής τού Π.Α.Ο.Κ., Φερνάντο Σάντος αναφέρθηκε στη συνήθειά του να κάνει κάθε βράδυ την προσευχή του, ενώ επιλέχθηκε να μιλήσει, επειδή ξεχωρίζει ως ένα ιδιαίτερα θρησκευόμενο άτομο. Ο θεός αποτελεί για εκείνον πηγή δύναμης. Αυτό ήταν κάτι, που -όπως δήλωσε- το γνώριζαν πολύ καλά οι άνθρωποι τού Π.Α.Ο.Κ. κι ιδιαίτερα ο επίσης θρήσκος πρόεδρός του, Θοδωρής Ζαγοράκης, με τον οποίο συνεργάστηκαν για τρία χρόνια.
Στην ποδοσφαιρική ομάδα τού Π.Α.Ο.Κ. το σταυροκόπημα πέφτει βροχή...
Εξ άλλου τα χρώματά του ταιριάζουν απόλυτα με τα μαύρα ράσα της Ορθοδοξίας.
Κάθε Κυριακή, που ο ΠΑΟΚ είχε εντός έδρας αγώνα, ο πρώην τεχνικός τού Π.Α.Ο.Κ. πήγαινε στην καθολική εκκλησία τής Θεσσαλονίκης, που βρίσκεται στην οδό Φράγκων, ενώ το ίδιο συνηθίζει να κάνει και στην πατρίδα του. Συχνά πηγαίνει για προσκύνημα στην πόλη Φατίμα. Εκεί πήγε και τους ανθρώπους τού Π.Α.Ο.Κ., τους οποίους φιλοξένησε στο σπίτι του τις ημέρες που πραγματοποιήθηκε ένα παιχνίδι προς τιμήν παληού ποδοσφαιριστή τής ομάδας.
Άγιος Άνθιμος
και... χριστιανοποίηση
τού ποδοσφαίρου.
Εκεί, στον ΠΑΟΚ, τής ευσεβούς και βυζαντινοκρατούμενης Θεσσαλονίκης, το κύριο κριτήριο για να προσληφθεί κάποιος ως προπονητής φαίνεται πως είναι ο δείκτης θρησκευτικότητάς του κι όπως ήταν (παρα)φυσικό, μετά τον Αναστασιάδη και τις επισκέψεις στο Άγιο Όρος, ακολούθησε ο θρησκόληπτος Φερνάντο Σάντος με τις προσευχές στον Πάπα.
Τον παπα-Χρήστο, όπως ζήτησε ο ίδιος να τον αποκαλούν, τον λατρεύει τόσο η κερκίδα, όσο και οι παίκτες τού Π.Α.Ο.Κ.. Διατηρεί άριστες σχέσεις με τον Θοδωρή Ζαγοράκη. Εκτός από τον πρώην αρχηγό τής εθνικής, έχει εξομολογήσει τους περισσότερους παίκτες τού δικεφάλου τού βορρά, αλλά και μεγάλη μερίδα οπαδών τής θύρας 4. Δεδομένου, ότι «ο Διάβολος κάνει πομπή στα στάδια», σύμφωνα με τον άγιο Ιωάννη το Χρυσόστομο, ένας άλλος άγιος, ο Θεσσαλονίκης Άνθιμος, καθαίρεσε τον παπα-Χρήστο.
Έτσι γιά την επόμενη αγωνιστική περίοδο στο πρόγραμμα τού νέου προπονητή του Π.Α.Ο.Κ., Μάριο Μπερέτα, θα συμπεριλαμβάνονται:
- Πρωινή προσευχή με ανάγνωση περικοπών τής Βίβλου στην είσοδο τού προπονητικού κέντρου.
- Υποχρεωτική κατάποση αγιασμού μαζί με τον πρωινό καφέ και βρώση αγιασμένου βασιλικού στο δεκατιανό.
- Συχνές εξομολογήσεις στον Άγιο Θεσσαλονίκης Άνθιμο, γονυκλισίες και χειροφιλήματα.
- Όλες οι προβλεπόμενες νηστείες Τετάρτες, Παρασκευές, Σάββατα, τεσσαρακοστές κ.λπ. σύμφωνα με το ορθόδοξο εορτολόγιο.
- Υποχρεωτικές επισκέψεις τον δεκαπενταύγουστο στην Παναγιά τής Τήνου και στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
- Εκκλησιασμό κάθε Κυριακή μαζί με τους παίκτες πριν από τον αγώνα και ευλογία τού συστήματος, που θα ακολουθεί η ομάδα.
Αγιασμός στο γήπεδο για να εξαγνισθούν οι μικροί διάβολοι τού Π.Α.Ο.Κ. από το σατανά.
Εμείς στην «Ελεύθερη Έρευνα» προτείνουμε στους ευσεβείς διοικούντες τής ομάδας να αλλάξουν τα αρχικά τού ονόματος Π.Α.Ο.Κ. σε Χ.Α.Ο.Κ. (=Χριστιανικός Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών).
«Η αλήθεια είναι, ότι εμείς δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τον κόσμο να προσεύχεται, γιατί στην Αργεντινή το θρησκευτικό αίσθημα είναι πολύ πιό... λάιτ! Ασφαλώς ο καθένας έχει το δικό του λατρευτικό τρόπο, αλλά εδώ δεν υπάρχει τόση ορθοδοξία και φονταμενταλισμός.» Έτσι σχολίασαν Αργεντινοί δημοσιογράφοι (βλ. παρακάτω βίντεο - sportena.com) την εικόνα της Ελλάδας στην πρώτη της προπόνηση στη Νότιο Αφρική, πριν ακόμη οι παίκτες να ακουμπήσουν την μπάλα!
Ο πατριάρχης Σέργιος πάσης Αφρικής και «καλής ελπίδας», όπως αυτοαποκαλείται, έκανε αγιασμό και δεήθηκε την εθνική Τουρκο-ρωμιοσύνης, για να έχει καλή ελπίδα στο Μουντιάλ. Και επειδή η ελπίδα των Ρωμιών πεθαίνει τελευταία, αφού πρώτα πεθαίνουν οι ίδιοι, η εθνική πήγε κατά θεού...
Κατά την διάρκεια του αγιασμού βρέθηκαν τρεις ποδοσφαιριστές μας ντοπαρισμένοι με αγιασμό, δύο ματιασμένοι, άλλοι δύο είχαν τον σατανά μέσα τους και ένας ακόμη είχε αμαρτήσει βαριά, αφού δεν νήστευε. Με την κατάληλη δέηση και εξορκισμό τα δαιμόνια τράπηκαν σε φυγή, οι αμαρτίες συγχωρέθηκαν και τα μάγια λύθηκαν. Ο Τζόρβας σταυροκοπιόταν με τον γνωστό παραδοσιακό τρόπο τύπου Τήνου εξορκίζοντας τα γκολπόστ, ο Σαλπιγγίδης παρακαλούσε τα χερουβείμ και οι λοιποί αθλητές τού Χριστού μας δεόντουσαν νύχτα μέρα για τον επιούσιο των νικών... Αφού τους εξόρκισε όλους, ο πατριάρχης ξεμάτιασε και την μπάλα από το κακό μάτι...
Ο πατριάρχης Σέργιος ράντισε τους παίκτες μας με την αγιαστούρα, ξεμάτιασε και τον Ότο Ρεχάγκελ και στη συνέχεια ανέλυσε στους παίκτες τα αίτια, που οδήγησαν στο Σχίσμα των Εκκλησιών, αλλά και τον τρόπο που πρέπει να αγωνιστούν. Στη συνέχεια ράντισε τις σωβρακοφανέλες, τα παπούτσια και τις κάλτσες των παικτών μας και τους άλειψε τα πόδια με μύρο. Κατά τη διάρκεια της προπόνησης που ακολούθησε, ο Γιούρκας Σεϊταρίδης ήρθε στα χέρια με τον Κώστα Χαλκιά, επειδή ο Χαλκιάς υποστήριξε, πως το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και από τον Υιό. Οι δυο παίκτες αντάλλαξαν βαριές κουβέντες και αναγκάστηκε ο μητροπολίτης να τους ξαναραντίσει -με βασιλικό αυτή τη φορά-, για να βγει από μέσα τους ο Σατανάς (pitsirikos.net.)
Κωνσταντίνος Παραβάτης
19.6.2010
O ΓΙΑΧΒΕ
ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ
ΚΑΙ ΤΟΝ... ΓΙΟ ΤΟΥ !
Οργή θεού, βλακεία λαού...
Θα πέσει φωτιά να μας κάψει...
Στις φλόγες παραδόθηκε γιγάντιο άγαλμα τού Ιησού (ύψους 19 μέτρων και πλάτους 12) από πλαστικό αφρό και φάιρμπεγκλας και έγινε στάχτη μέσα σε λίγες ώρες στο Σινσινάτι τού Οχάιο μετά από χτύπημα κεραυνού. Κάηκε επίσης και η εκκλησία, που το φιλοξενούσε!
Και το έχει πει ο Γιαχβέ, ότι μέσα απ΄ την οργή του και την ζηλοφθονία του, θα έριχνε πυρ εξ΄ ουρανού να μας κάψει, όπως έκανε παλαιότερα με τα Σοδομα και τα Γόμορα. (Βλ. Η αυθεντική προσωπογραφία τού Γιαχβέ μέσα από την Αγία Γραφή.) Το ότι όμως, θα έφθανε να πυρπολήσει το άγαλμα τού ίδιου του γιού και τον οίκο του, την εκκλησία, δεν το περιμέναμε.
«Ότι πυρ εκκέκαυται εκ του θυμού μου, καυθήσεται έως Άδου κάτω, καταφάγεται γην και τα γεννήματα αυτής, φλέξει θεμέλια ορέων.» («Δευτερονόμιον», λβ΄ 22.) «Διότι Κύριος ο Θεός σου είναι πυρ καταναλίσκον, Θεός ζηλωτής.» («Δευτερονόμιον», δ΄ 24.) (Βλ. Το πύρ. Από την ελληνική κοσμολογία, στην πυρομανία των χριστιανών).
Στη φωτογραφία το καιόμενο άγαλμα τού Ιησού.
Η αξία του εκτιμάται, ότι ήταν 300.000 δολάρια και οι κληρικοί -κόντρα στη θέληση τού θεού τους- δήλωσαν ακάθεκτοι, ότι θα το ξαναφτιάξουν εκ νέου και μάλιστα «πυρίμαχο». Πυρίμαχος Ιησούς δηλαδή...
Εμείς στην «Ελεύθερη Έρευνα» τους προτείνουμε να το ξαναφτιάξουν ανοξείδωτο να μη σκουριάζει απ΄ τη βροχή και από αντικολλητικό υλικό τεφάλ, ώστε στον επόμενο κεραυνό που θα πέσει πάνω του, να ψήσουν και κάνα νηστίσιμο κοψίδι...
- Πάτερ, ρίψον κεραυνόν επί τής κεφαλής μου... για να γουστάρω άμα λάχει να ΄ούμε...
Στη φωτογραφία το άγαλμα τού Ιησού μπροστά από την εκκλησία στο Σινσινάτι, πριν επισύρει την οργή τού πατέρα του.
Αν και η φωτιά εξαπλώθηκε στην εκκλησία προκαλώντας ζημιά ύψους 700.000 δολαρίων (σύνολο 1 εκατομμύριο δολάρια μαζί με το άγαλμα!), το ποίμνιον τής περιοχής αναμένεται να αποκαταστήσει τάχιστα την οικονομική αυτή καταστροφή και μάλιστα εις διπλούν απ΄ την τσέπη του, όπως δηλαδή πάντοτε κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις.
Ελέησον Γιαχβέ μας τα φάιρμπεγκλας, τα πλαστικά, τ΄ αγάλματα τού γιου σου και τις εκκλησίες τού κόσμου τούτου...
***
Προσοχή προσοχή: Επειδή μέσα απ΄ τα πολλά άρθρα μας και τις έρευνές μας έχουμε γνωρίσει καλά το ποιόν του θεού Γιαχβέ (βλ. Η ιεροποίηση τού εμπρησμού στο χριστιανισμό) είμαστε αναγκασμένοι να πληφορήσουμε το ποίμνιον απανταχού επί γης, ότι οι σκανδαλισμένοι πιστοί, δηλαδή τα πρόβατα, που χάσκουν γύρω μας, θα πρέπει να μην αμαρτάνουν συχνά, διότι, όπως είδαμε και παραπάνω, θα πέσει φωτιά να τους κάψει...
Κωνσταντίνος Παραβάτης
17.6.2010
ΘΕΟΣ
ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ
H εινονιζόμενη υπερμεγέθης πινακίδα βρίσκεται σε πεζοδρόμιο τής εισόδου των Νέων Μουδανιών Χαλκιδικής. Πρόκειται για την πρώτη πόλη στο πρώτο πόδι τής Χαλκιδικής, δηλαδή για την πρώτη εικόνα, που αντικρίζει ο επισκέπτης στη σύγχρονη Χαλκιδική...
Ο ΕΡΡΙΚΟΣ,
Ο ΠΑΠΑΣ
ΚΑΙ Η...
ΚΑΚΟΜΟΥΤΣΟΥΝΗ
Η πρώτος γάμος τού Ερρίκου Η΄ τής Αγγλίας
σε περιγραφή... Νίκου Τσιφόρου
Κείνη την εποχή, που πέθαινε πιά ο Μεσαίωνας κι άρχιζε η Αναγέννηση, έξω από λίγους συγγραφείς και λίγους ποιητές «ελεύθερους», όλοι οι άλλοι γράφανε και ήτανε προσηλωμένοι στο «θρησκευτικό θέμα». Κι αυτό, γιατί το παπαδαριό, που δεν έκανε και καμμιάν άλλη δουλειά, κράταγε τις βιβλιοθήκες, τα βιβλία, τα πάντα κι έδινε τροφή στον κόσμο, όπως την ήθελε και όπως το συνέφερε τούτο το ίδιο το παπαδαριό.
Όλοι αυτοί οι ιερωμένοι, καθολικοί και φανατικοί, παίρνανε γραμμή κι ακολουθούσανε τις εντολές και την πολιτική τής Ρώμης και τού Πάπα. Συνέχεια πηγαινοερχόντουσαν άνθρωποι τού Αγίου Πατρός, φέρνανε διαταγές και οδηγίες και αλωνίζανε κατά βούληση και κατά το συμφέρον τους.
Ο τόπος ήτανε πλούσιος και, φυσικά, όσο καλύτερα τους κράταγε ο Πάπας στα χέρια του, τόσο καλύτερα μάσαγε αυτός και η κλίκα του. Έτσι, λοιπόν, είχανε τα πράγματα, κι αν τολμούσε κανείς να μιλήσει, είχανε βρεί το φάρμακο. Τον λέγανε «αιρετικό», τον περνάγανε από δίκη, τον καίγανε, κι άμα γινότανε σπληνάντερο, ησυχάζανε κι αυτοί, ησυχάζανε κι οι άλλοι, που θέλανε να τα πούνε κι αυτοί, και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Αθλητής ήτανε ο Ερρίκος κι όλα όσα είχε διαβάσει ήτανε κάτι θρησκευτικά βιβλία. Δεκαοχτώ χρονών παιδαρέλι ήτανε, όταν ανέβηκε στο θρόνο. Από μυαλό όχι και πολύ, παρόλο που αγαπούσε τα γράμματα κι έγραφε και ποιήματα. Έπαιζε, λέει, και λαγούτο. Στα σπορ, όμως, δεν του ΄βγαινε κανείς. Καβαλάρης, τοξότης, τενίστας, απ΄ όλα. Ακόμα και παλαιστής. Τόσο καλός, λέει, ήτανε στην ιππασία, που σε μια μέρα μονάχα κατάφερε να σκάσει οχτώ άλογα...
Τον καμαρώνανε, λοιπόν, οι υπήκοοί του.
- Ρε, τι λεβένταρο έχουμε μεις...
O Eρρίκος
* * *
Πέρασε καμπόσος καιρός και ο βασιλιάς σκέφτηκε να παντρευτεί. Είχε ένα αδερφό, τον Αρθούρο, κι ο αδερφός του ο Αρθούρος πέθανε κι άφησε χήρα τη γυναίκα του, την Αικατερίνη τής Αραγόνας, που ήτανε κόρη τού βασιλιά της Ισπανίας. Του είπανε, λοιπόν, οι σύμβουλοι.
- Δεν την παίρνετε τη χηρούλα;
- Τού αδερφού μου;
- Να ΄μαστε πάλι με το βασιλιά της Ισπανίας το ένα μας.
- Ναι, ρε παιδιά, αλλά είναι κακομούτσουνη.
- Τι σημασία έχει;
- Δε μ΄ αρέσει ντιπ.
- Τι θα πει αυτό;
- Βεβαία. Εσείς τι, ανάγκη έχετε; Εγώ θα βρω τον μπελά μου μαζί της. Εσείς θα κοροϊδεύετε.
Επειδή, όμως, κι ήτανε στη μέση «πολιτική σκοπιμότης» που λένε, το αποφάσισε. Μόλις τ΄ αποφάσισε ο βασιλιάς, μπήκανε στη μέση οι καθολικοί παπάδες.
- Δεν επιτρέπεται.
- Γιατί;
- Τ΄ απαγορεύει ο Πάπας. Δεν επιτρέπει να παντρευτείτε την κουνιάδα σας.
- Και τι τον νοιάζει τον Πάπα;
- Έτσι είναι. Τα πάντα ο Πάπας.
Ο Ο Πάπας
Ελαφρώς βλαστήμησε ο Ερρίκος κι έστειλε έναν δικό του στη Ρώμη.
- Μας δίνετε την άδεια;
Ο Πάπας, που έβλεπε να βράζει όλη η Αγγλία εναντίον του, σου λέει: «Τι να κάνω τώρα; Να πάω κόντρα;» Και έκανε ένα κόλπο μυστήριο και πονηρό. Τότε, Οι παρθένες αφήνανε τα μαλλιά τους πλεξούδες και οι παντρεμένες τα δένανε κότσο. Βρήκανε, λοιπόν, καμπόσους ψευδομάρτυρες, τους πλήρωσε ο ίδιος ο Πάπας, και είπανε όλοι:
- Η Αικατερίνη και που παντρεύτηκε είχε τα μαλλιά της πλεξούδες σαν παρθένα.
- Λοιπόν; Ρώταγε δήθεν κατάπληκτος ο Πάπας, που μόνος του την είχε στήσει τη μηχανή.
- Ο άντρας της ήτανε άρρωστος.
- Δηλαδή;
- Αυτό θα πει ότι, επειδή ήτανε άρρωστος, δεν την άγγιξε, γι΄ αυτό είχε πλεξούδες. Καταλάβατε, άγιε Πάτερ;
- Τι λες, βρε παιδί μου; Έκανε ο ματσαράγκας ο Πάπας. Αμ΄ βέβαια. Φως φανάρι. Δηλαδή, γάμος δεν είχε γίνει... Έτσι, τις κουμπάρες παίζανε τα παιδιά.
- Μάλιστα, Πάπα μας...
- Τότε να την πάρει ο αδερφός τού πεθαμένου.
- Σοφός είσαστε, άγιε Πάτερ μας.,
- Αμ, τι τα φοράμε τόσα μέταλλα απάνω μας;
Και δώσανε την άδεια και την πήρε ο ερίφης ο Ερρίκος. Αλλά παιδαρέλι ήτανε, δε σκοτιζότανε και πολύ να διοικήσει. Είχε έναν υπουργό, που τον λέγανε Γουόσλεϋ, κι αυτός κανόνιζε τα πάντα. Μάλιστα, ρωτήσανε και τον Πάπα:
- Να τον κάνουμε καγκελάριο;
- Και δεν τον κάνετε; Τι με νοιάζει μένα;
Ο Γουόσλεϋ ήτανε εγωιστής, κακομαθη- μένος, γιος χασάπη, Το ΄χε καβαλήσει το καλάμι, που τον κάνανε καγκελάριο. Κι επειδή ο καγκελάριος, ο πρωθυπουργός να πούμε, έπρεπε να ΄ναι και επίσκοπος, έγινε με τον Πάπα επίσκοπος, αλλά ζούσε βασιλικά.
Η Η κακομούτσουνη
* * *
O Γουόσλεϋ είχε τετρακόσους υπηρέτες, δεκάξι παπάδες, έφτιασε δική του εκκλησία, που αργότερα την είπανε, και τη λένε ακόμα, Κριστ Τσερτς, έβαλε χέρι στα μοναστήρια, τους έπαιρνε τον πλούτο κι έκανε ό,τι ήθελε. Όταν έγινε πια πανίσχυρος, τα ΄βαλε και με τον ίδιο τον Πάπα και δεν άκουγε τίποτα. Όταν ο Πάπας τα ΄μαθε, αντί να θυμώσει επειδή και δεν τον συνέφερε, έκανε κάτι έξυπνο, τον ανακήρυξε υπερασπιστή τής πίστεως...
Νίκος Τσιφόρος
[ Απόσπασμα από το βιβλίο:
«Ιστορία τής Αγγλίας».]
10.6.2010
ΕΛΕΦΑΝΤΟΛΑΤΡΕΙΕΣ
ΚΑΙ
ΠΤΩΜΑΤΟΛΑΤΡΕΙΕΣ
Ινδουϊστές κατά τη διάρκεια θρησκευτικών εκδηλώσεων μεταφέρουν με γερανό άγαλμα τής -με κεφάλι ελέφαντα- θεάς Γκανές, προκειμένου να το ρίξουν στον ποταμό και να λάβουν την εύνοιά της.
Καλύτερα πάντως από τούς εδώ ρασοφόρους, που βγάζουν στη γύρα κρανία, κόκαλα, σαγόνια, χέρια, πόδια και άλλα τεμάχια πτωμάτων, τα οποία επί πλέον φιλάνε οι πιστοί (μπλιαααάχ...).
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ
ΙΗΣΟΥΣ
Μήπως ο Ιησούς πέθανε τελικά από ηλεκτροπληξία; Μία πρόταση απ΄ το υπό κατασκευήν Υπουργείο Θρησκείας (αναμένεται κι αυτό σύντομα) για το πώς θα φτιάχνονται στη Ρωμιοσύνη στο εγγύς μέλλον οι ηλεκτρικές κολώνες...