Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.



ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΧΩΡΑΤΑ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ

Κέντρο Ανατολικών Γλωσσών και Πολιτισμού,
έκδ. «Τα Νέα», Αθήνα, 2013


Έγραψε στις 03.02.2014 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Ο Ναστραντίν ή Νασρεντίν Χότζας (Νάσρ-ετ-ντιν) είναι ο κεντρικός ήρωας συλλογής τουρκικών μύθων, παροιμιών και αστείων ανεκδότων. Είναι τύπος θυμόσοφου ανατολίτη, οπλισμένου με εγκαρτέρηση για τις αντιξοότητες της ζωής, πάντοτε ετοιμόλογου με ιδιότυπο τύπο ελευθεριότητας.

Η λέξη χότζας προέρχεται από την περσική λέξη χαβάτζα = κύριος, εμπορευόμενος. Στα τούρκικα έχει την έννοια του ιεροδάσκαλου.

Για το πρόσωπο του Χότζα δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες ούτε είναι απόλυτα εξακριβωμένο αν πράγματι υπήρξε...

 




ΠΩΣ ΠΑΡΑΚΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ
ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΕΣ

Niall Ferguson,
έκδ. «Παπαδόπουλος», Αθήνα, 2013


Έγραψε στις 22.01.2014 ο/η: Λούπου Μαρία

Πριν από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα, το καλο-
καίρι του 1989, ο Φράνσις Φουκουγιάμα μπορούσε
να προβλέπει ανερυθρίαστα «μια ακλόνητη νίκη
του οικονομικού και πολιτικού φιλελευθερισμού,
[...] το θρίαμβο της Δύσης» και να διακηρύττει,
ότι «ο τελικός προορισμός της ιδεολογικής εξέλιξης»
της ανθρωπότητας ήταν «η καθολική επικράτηση
της δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας ως τελικής
μορφής της ανθρώπινης διακυβέρνησης».

Πόσο διαφορετικός φαίνεται σήμερα ο κόσμος μας.
Η έννοια του «οικονομικού φιλελευθερισμού» έχει
αμαυρωθεί, ενώ οι υπέρμαχοι του «κρατικού καπιτα-
λισμού» στην Κίνα και αλλού χλευάζουν απροκάλυ-
πτα τη δυτική δημοκρατία. Η Δύση βρίσκεται σε στα-
σιμότητα, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τα οικονομικά...


 




ΟΙ ΚΑΤΑΒΟΛΕΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ,
ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Ντάρον Ατζέμογλου, Τζέιμς Ρόμπινσον,
έκδ. «Λιβάνη», 2013


Έγραψε στις 13.01.2014 ο/η: Λούπου Μαρία

Για ποιους λόγους μερικά έθνη είναι πλούσια και κάποια είναι φτωχά; Για ποιους λόγους η ευημερία και η ένδεια, η υγεία και οι ασθένειες, η σίτιση και οι σιτοδείες χωρίζουν τα έθνη; Ευθύνεται η κουλτούρα, το κλίμα, η γεωγραφία; Ή, μήπως, η άγνοια για το ποιες είναι οι σωστές πολιτικές;

Η απάντηση είναι «όχι». Κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν είναι καθοριστικός ή μοιραίος. Διαφορετικά, πώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός, ότι η Μποτσουάνα είναι μια από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες χώρες στον κόσμο, ενώ άλλα αφρικανικά έθνη, όπως η Ζιμπάμπουε, το Κονγκό και η Σιέρα Λεόνε, είναι βυθισμένα στη φτώχεια και τη βία;

Οι συγγραφείς υποστηρίζουν, ότι οι πολιτικοί και οικονομικοί θεσμοί αποτελούν τη βάση για την οικονομική επιτυχία ή αποτυχία. Βασιζόμενοι σε δεκαπέντε χρόνια πρωτότυπων ερευνών παραθέτουν εντυπωσιακά ιστορικά τεκμήρια από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, τις πόλεις-κράτη των Μάγια, τη μεσαιωνική Βενετία, τη Σοβιετική Ένωση, τη Λατινική Αμερική, την Αγγλία, την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αφρική, προκειμένου να θεμελιώσουν μια νέα θεωρία πολιτικής οικονομίας...


 




Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ
Λιού Νταλίν, έκδ. «Μεταίχμιο»


Έγραψε στις 12.11.2013 ο/η:

«...Η σύζυγος δεν έχει την ίδια αξία
με την παλλακίδα

και η παλλακίδα δεν έχει πάλι την ίδια αξία
με την υπηρέτρια.

Ούτε η υπηρέτρια με την πόρνη
ή η πόρνη με τις παράνομες σχέσεις,

αλλά και οι παράνομες σχέσεις, που συνάπτουμε,
διαφέρουν από εκείνες,
που δεν μπορούμε να συνάψουμε».

Απόσπασμα από τα Νέα της χιονοθύελλας
(δυναστεία των Μινγκ)


Η έλευση των Μαντσού, κατά τον 17ο αιώνα, σκέπασε με ένα πυκνό πέπλο τις σεξουαλικές πρακτικές των κινέζων, καθώς επέβαλε αυστηρή λογοκρισία όχι μόνο σε πολυάριθμα σεξουαλικά εγχειρίδια, σε ερωτικά λευκώματα και άσεμνα μυθιστορήματα, που είχε παραγάγει η αρχαία Κίνα σε διάστημα περίπου δύο χιλιετιών, αλλά και στις σεξουαλικές συνήθειες, που δέσποζαν μέχρι τότε στην αυτοκρατορία.

Έφταναν λίγοι αιώνες μαντζουριανής κυριαρχίας, για να ενσταλάξουν μια σεμνοτυφία ή, μάλλον, έναν πουριτανισμό στη συμπεριφορά των κινέζων. Σε αυτά συνέβαλε και η επιρροή του κομφουκιανισμού, ο οποίος, κατά τους αιώνες, που προηγήθηκαν της εισβολής των Μαντσού, περίπου δηλαδή από τις αρχές της δυναστείας των Σονγκ, είχε επιβάλει μια ηθική αυστηρότητα, την οποία απλώς ενδυνάμωσε η μαντζουριανή εξουσία της δυναστείας των Τσινγκ...


 




ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Bryan Ward-Perkins,
έκδ. «Θύραθεν», Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης


Έγραψε στις 21.10.2013 ο/η: Αργύρης Νίκος

Μια σοβαρή διαμάχη διχάζει την κοινότητα των ιστορικών επιστημόνων εδώ και μερικές δεκαετίες. ΠαρΆ όλο, που στρέφεται γύρω από γεγονότα, που συνέβησαν στο μακρινό παρελθόν, είναι φανερό, ότι η διαμάχη αφορά το σήμερα, τις προκλήσεις, που αντιμετωπίζει ο δυτικός κόσμος, τις σημερινές αξίες του και, κυρίως, τη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Για την ώρα, φαίνεται να επικρατούν οι λεγόμενοι «Αναθεωρητές»: εμφορούμενοι από «πολυ-πολιτισμικές» αντιλήψεις, και στο πνεύμα ενός μεταμοντέρνου σχετικισμού, υποστηρίζουν, ότι η κατάλυση της αυτοκρατορίας δεν σήμανε την καταστροφή του πολιτισμού, αλλά την μετεξέλιξη και την περίπου ανώδυνη μεταβασή του σε ένα νέο στάδιο με την καθιέρωση νέων αξιών, που δεν έχουν πολλά να ζηλέψουν από τις ελληνορωμαϊκές, και με νέους τρόπους ζωής εξίσου αξιοσέβαστους. H άποψη περί ανώτερων και κατώτερων πολιτισμών απηχεί γι' αυτούς αποικιοκρατικά και ιμπεριαλιστικά ιδεολογήματα ευρωπαϊκής προέλευσης.

Για τους ιστορικούς της «παραδοσιακής» σχολής, που επιμένουν, ότι μετά την πτώση της Ρώμης ο πολιτισμένος κόσμος βυθίστηκε στο μεσαιωνικό σκοτάδι, τέτοιες απόψεις δεν είναι απλώς εσφαλμένες, αλλά και ανερμάτιστες και επικίνδυνες...


 




ΟΜΙΛΙΕΣ
ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΥ

Οshο, έκδ. «Pέμπελ»


Έγραψε στις 16.10.2013 ο/η:

Ο Ηράκλειτος είναι πραγματικά ένα σπάνιο λουλούδιασμα, μια από τις διεισδυτικότερες ψυχές, μια από εκείνες τις ψυχές, που μοιάζουν με το Έβερεστ, την πιο ψηλή κορυφή των Ιμαλαΐων. Προσπάθησε να τον εννοήσεις, γιατί είναι δύσκολος. ΓιΆ αυτό τον ονομάζουν Σκοτεινό. Δεν είναι σκοτεινός. Η κατανόησή του είναι δύσκολη. Για να τον κατανοήσεις χρειάζεται διαφορετικό είδος ύπαρξης. Αυτό είναι το πρόβλημα. ΓιΆ αυτό εύκολα τον χαρακτηρίζουν σκοτεινό και τον ξεχνούν.

Για να καταλάβεις τον Αριστοτέλη δεν χρειάζεσαι καμία αλλαγή στο είναι σου, χρειάζεσαι απλώς πληροφόρηση. Το σχολείο μπορεί να σου προσφέρει πληροφορίες για τη λογική, για τη φιλοσοφία. Μπορείς να συλλέξεις γνώσεις και μΆ αυτές να κατανοήσεις τον Αριστοτέλη.

Για να τον καταλάβεις δεν χρειάζεται νΆ αλλάξεις. Χρειάζεται να προσθέσεις απλώς μερικές γνώσεις παραπάνω. Η ύπαρξή σου μένει ίδια. Εσύ μένεις εσύ. Δεν χρειάζεσαι διαφορετικό επίπεδο συνειδητότητας. Δεν είναι αναγκαίο! Ο Αριστοτέλης είναι κρυστάλλινος. Για να τον καταλάβεις αρκεί μια μικρή προσπάθεια. Καθένας, που διαθέτει κοινό νου, μπορεί να τον καταλάβει. Αλλά η κατανόηση του Ηράκλειτου είναι δύσκολη, γιατί οι γνώσεις, που μαζεύεις, δεν βοηθούν και πολύ. Ο καλλιεργημένος νους δεν βοηθά σΆ αυτή την περίπτωση. Θα χρειαστείς διαφορετική ποιότητα ύπαρξης κι αυτό είναι δύσκολο. Θα χρειαστεί να αλλάξεις. ΓιΆ αυτό τον ονομάζουν σκοτεινό. Αλλά δεν είναι!...


 




Συλλογικό, έκδ. «Πατάκης»

Έγραψε στις 08.10.2013 ο/η: Αργύρης Νίκος

Η έμφαση στις λαϊκές παραδόσεις και στη δήθεν αγνότητα του απλού λαού (που, θεωρείται επί πλέον, ότι διασώζει τη μνήμη του κλασικού παρελθόντος με τη γλώσσα του, τους χορούς, τα τραγούδια κ.λπ.), ανάγεται στον 19ο αιώνα, αλλά έλαβε μεγαλύτερη ώθηση από το μεταξικό καθεστώς και παραμένει ισχυρή μέχρι σήμερα, που η εθνικοθρησκευτική παιδαγωγία προστατεύεται από το ίδιο το Σύνταγμα (άρθρο 16, παρ. 2).

Όσο για τις λέξεις, τις εκφράσεις, τις δημώδεις παραδόσεις, τους θρύλους κ.λπ., υποδεικνύεται, ότι στη σχολική παιδεία πρέπει να συμπεριλαμβάνονται επιλεγμένοι προσεκτικά μόνον εκείνοι, που έχουν ομοιότητες με αρχαίους μύθους, ενώ παράλληλα πρέπει να τονίζονται «αρχαίες και βυζαντινές επιβιώσεις» και να μην αναφέρονται καθόλου εκείνοι, που προδίδουν το σλαβο-αρβανιτο-βλαχο-οθωμανικό κ.λπ. παρελθόν μας.

Στο πέρασμα των χρόνων έχουν αναπτυχθεί πολλοί συστατικοί μύθοι γύρω από την νεοελληνική γλώσσα, οι οποίοι, όταν δεν αποτελούν συγκροτημένη ιδεολογία, οφείλουν την ευρεία διαδοσή τους στο βαθύ συναισθηματικό δεσμό του ρωμιού με τη γλώσσα του, το κατΆ εξοχήν αγαθό, που είναι άρρηκτα δεμένο με το εθνικό φαντασιακό του, την ταυτότητά του δηλαδή, άρα και με την ίδια του την ύπαρξη...


 




Jοe Βennett,
έκδ. «Ωκεανίδα», Αθήνα, 2010


Έγραψε στις 25.09.2013 ο/η: Φυλακτού Ευγενία

Ο Tζόε Mπένετ αγόρασε μια πεντάδα σώβρακα «made in China» στο σουπερμάρκετ της γειτονιάς του, στη Νέα Ζηλανδία, προς 8,59 δολάρια (περίπου 5 ευρώ). Με τόσο χαμηλή τιμή, πόσο έπρεπε να είναι το κόστος τους, ώστε να μπορούν ν' αφήνουν κέρδος; αναρωτήθηκε. Πώς είχαν φτάσει αυτά τα σώβρακα από τον τόπο παραγωγής τους στη Δύση; Πού και πώς είχαν κατασκευαστεί;

Ο Tζόε ξεκίνησε μια οδύσσεια, για να ανιχνεύσει την πηγή τους. Στη διαδρομή ανακάλυψε πώς δουλεύει το παγκόσμιο εμπόριο και την ιστορία, που κρύβεται πίσω από την οικονομική αναγέννηση της Κίνας, μια αναγέννηση, που οδήγησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα την Κίνα στο επίπεδο της παγκόσμιας οικονομικής υπερδύναμης.

Καταπιάστηκε εξ ίσου με τα τσοπ-στικς, τα ξύλακια του φαγητού, όπως και με τις δικές του προκαταλήψεις και παρατήρησε κατάπληκτος τις τεράστιες αντιθέσεις σε μια από τις αρχαιοτέρες, αλλά και τις ταχύτερα μεταβαλλόμενες κοινωνίες...


 




Dr. Giovanni Pastore

Έγραψε στις 24.05.2013 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστήμη, τεχνολογία, ιστορία,
λογοτεχνία και αρχαιολογία,
βεβαιότητες και υποθέσεις
για τον αρχαιότερο και τελειότερο
αστρονομικό υπολογιστή.

 
Η αποκατάσταση τού οδοντωτού τροχού, που βρέθηκε στην Ολβία τής Σαρδηνίας το 2006 και χρονολογήθηκε από τα μέσα τού 2ου έως το τέλος τού 3ου αιώνα π.Χ., επιφύλασσε μια πολύ σημαντική έκπληξη: Τα δόντια τού γραναζιού είχαν μια ειδική καμπύλωση εξαιρετικά όμοια με το τέλειο μαθηματικό προφίλ, που διαθέτουν τα σύγχρονα γρανάζια. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Μισό γρανάζι ξαναγράφει την Ιστορία τής Επιστήμης).

Επί πλέον, η ασυνήθιστη σύσταση τού κράματος χαλκού, που είναι κατασκευασμένο το γρανάζι, ήταν εντελώς αναπάντεχη. Όπως αποδεικνύεται, το γρανάζι είναι πολύ προηγμένο τεχνολογικά, παρά το γεγονός, ότι κατασκευάστηκε πριν από όλους τους άλλους γνωστούς έως σήμερα μηχανισμούς.

Λαμβάνοντας υπΆ όψη την απόλυτη συσχέτιση μεταξύ των επιστημονικών αποδείξεων και των ιστορικών, λογοτεχνικών και αρχαιολογικών μελετών, δέν φαίνεται παρακινδυνευμένο για τον ιταλό μηχανολόγο μηχανικό
dr. Giovanni Pastore, να συμπεράνει, ότι το θραύσμα από την Ολβία ήταν αναπόσπαστο μέρος τού Πλανητάριου τού Αρχιμήδη...


 




Niall Ferguson,
έκδ. «Παπαδόπουλος», Αθήνα, 2012


Έγραψε στις 22.05.2013 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Αν ήσασταν σε θέση να κάνετε τον περίπλου της Γης τον 15ο αιώνα, εκείνο, που θα σας έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση, θα ήταν οι εκπληκτικοί πολιτισμοί της Ανατολής. Στο Πεκίνο χτιζόταν η Απαγορευμένη Πόλη, στην Εγγύς Ανατολή οι οθωμανοί έσφιγγαν τον κλοιό γύρω από την Κωνσταντινούπολη.

Η Ευρώπη, αντίθετα, θα σας φαινόταν ένας ελεεινός βαλτότοπος, όπου κυνηγούσαν μάγισσες, κυριαρχούσε ο θεσμός της Ιεράς Εξέτασης και μαστίζονταν από επιδημίες, κακές συνθήκες υγιεινής και ακατάπαυστες πολεμικές συρράξεις. Η δε βόρειος Αμερική ήταν ένας αναρχούμενος αγριότοπος σε σύγκριση με τα βασίλεια των Αζτέκων και των Ίνκας.

Η ιδέα, ότι η Δύση θα μπορούσε να κυριαρχήσει επί του υπόλοιπου κόσμου για το μεγαλύτερο μέρος των επόμενων πέντε αιώνων θα σας φαινόταν απόλυτη φαντασιοπληξία. Και όμως συνέβη.

Τι είχε ο πολιτισμός της δυτικής Ευρώπης, που του επέτρεψε να αποκτήσει προβάδισμα απέναντι στις φαινομενικά ανώτερες αυτοκρατορίες της Ανατολής;...


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...