Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
Ο ΣΟΛΩΜΟΣ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ


O Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα
πολεμικά γεγονότα του ’21 αν και τότε ήταν νεός
23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο
ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα
και μετά τη δημιουργία του κράτους. Αν και είχε
μεγάλη περιουσία δεν διέθεσε τίποτε για τις ανάγκες
των επιχειρήσεων του ’21...

64 σελίδες, έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα».



Ο δημιουργός της ιστοσελίδας ''Γέροντας Παστίτσιος''
μιλάει στην ''Ελεύθερη Έρευνα''
για το νέο τραγέλαφο-διεθνές ρεζιλίκι της Ρωμιοσύνης
και καταθέτει τη δική του άποψη για τη σημερινή κατάσταση


Έγραψε στις 01.10.2012 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Παγκόσμια είναι η κατακραυγή. Ξέφυγε από τα σύνορα τής βυζαντινορθόδοξης χώρας μας κι άρχισε ήδη να παίρνει τεράστιες διαστάσεις το νέο φιάσκο με τη σύλληψη τού νέου, που υπέπεσε στο φοβερό αδίκημα για τη Ρωμιοσύνη, να τολμήσει να σατιρίσει κάποιο καλόγερο.
 

 
Με μια απλή περιήγηση στο διαδίκτυο μπορείτε να δείτε πλήθος ιστοσελίδων, blogs ανώνυμων κ.λπ., αλλά και γνωστών κι επωνύμων ανθρώπων διεθνώς, όπως π.χ. τον καθηγητή Richard Dawkins, να συμπαρίστανται στην περιπέτεια τού 27χρονου θύματος τής αρρωστημένης μεσαιωνικής νοοτροπίας, που ταλανίζει τα μυαλά των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου. Την υπόθεση παρακολουθεί ήδη και η Ύπατη Αρμοστεία τού Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου.
 
Για όλα αυτά και για το πώς βλέπει την σημερινή κατάσταση από τη δική του οπτική σκοπιά, μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο ίδιος ο δημιουργός τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος», Φίλιππος Λοΐζος, ο οποίος επιπλέον μάς αποκάλυψε αρκετές άγνωστες σκοτεινές πτυχές τής κωμικοτραγικής αυτής υπόθεσης...


 




Ο αμερικανός κιθαρίστας Otis Grand
μας μιλάει για το παρόν και το μέλλον
της μουσικής της ψυχής του


Έγραψε στις 11.06.2012 ο/η:

Το blues βρίσκει την πηγή του στην πραγματική ζωή. Όταν ακούμε ένα τραγούδι blues, ακούμε τη ζωή κάποιου ανθρώπου. Το blues ήταν από τα πρώτα είδη μουσικής, που έκαναν κάτι τέτοιο. Αυτό, ξεκίνησε από τις φυτείες τού αμερικάνικου νότου, από τους δούλους. Για παράδειγμα, όταν κάποιος τραγουδούσε κάτι σαν αυτό: «ξύπνησα σήμερα το πρωί και η καλή μου είχε
φύγει...», σήμαινε, ότι αυτό διαδραματιζόταν σε χωράφια με βαμβάκι ή σε μια φυτεία, κάπου. Το πρωί, η γυναίκα ή ο άντρας είχε φύγει λόγω της φτώχειας και των δύσκολων συνθηκών. Δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για να αλλάξουν τις συνθήκες ζωής τους. Έπρεπε πάντα να παλεύουν.

Αυτοί, που τόλμησαν να αναζητήσουν την περιπέτεια, σπάνια βρήκαν στις μεγάλες πόλεις τού βορρά, αυτό, που έλπιζαν να βρουν. Διαμορφώθηκαν ολόκληρα γκέτο για μαύρους, όπως στο Σικάγο, με τη γειτονιά South Side. Εκεί, υπήρχαν δύσκολες συνθήκες ζωής μέσα σε ανθυγιεινά κτίρια, όπου η φτώχεια, πολύ γρήγορα, γέννησε βία και ανασφάλεια. Παρ΄όλα αυτά, για να κρύψουν την αποτυχία τους σ΄αυτούς, που είχαν μείνει πίσω, στο νότο, ο καθένας τους διατήρησε αυτό το μύθο, τού «Sweet home Chicago».

Στις δεκαετίες τού΄30 και τού΄40 όμως, η μουσική τους, το blues, άρχισε να κατακτά το βορρά, οπότε πέρασε στο ρεπερτόριο τής big band jazz. Η εισαγωγή τού ηλεκτρικού ενισχυτή και η χρήση τής τονικότητας τής jazz, άλλαξαν ριζικά τη μορφή τού «ηλεκτρικού», πλέον, blues. Στις πόλεις τού βορρά, μπλουζίστες και σόλο κιθαρίστες, έπαιξαν ηλεκτρικά και έκαναν δημοφιλή τα blues τού Δέλτα τού Μισσισσιππή χρησιμοποιώντας όργανα, όπως το μπάσο, τα ντραμς, το πιάνο και περιστασιακά τη φυσαρμόνικα. To blues επηρέασε σε σημαντικό βαθμό τη λαϊκή αμερικανική και δυτικοευρωπαϊκή μουσική, όπως το rhythm & blues, το rock & roll, το rock, τη hip hop και την pop μουσική. Η παράδοση συνεχίζεται και σήμερα αν και οι πρωτοπόροι αυτού τού είδους δεν ζουν πια, ενώ το blues έχει γίνει επίσης μια μπίζνες, από την οποία επωφελείται σπάνια η κοινότητα των μαύρων, όπου και γεννήθηκε αυτή η μουσική.

Για το σήμερα και το αύριο τού blues, μάς μιλάει ένας σύγχρονος bluesman, ο κιθαρίστας και παραγωγός Otis Grand...



 




Μιλούν στην «Ελεύθερη Έρευνα»
δυο γυναίκες, που έσπασαν το «άβατο»
της μουσουλμανικής κοινωνίας της Δ. Θράκης


Έγραψε στις 02.04.2012 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

- Η θρησκεία είναι το εργαλείο, το μέσον, που χρησιμοποιείται για τη χειραγώγηση τού κόσμου, ειδικότερα τού υποανάπτυκτου και φτωχού κόσμου τής Θράκης.

- Οι μουσουλμάνοι τής δυτικής Θράκης είναι άνθρωποι, οι οποίοι
εξ αιτίας τού φόβου και τής θρησκοληψίας τους, είναι εσωστρεφείς και οπισθοδρομικοί σε πολλούς τομείς. Ωστόσο, είναι άνθρωποι απλοί, πολύ φιλόξενοι και μελαγχολικοί, ιδιαίτερα δεμένοι με τη γή τους.

- Πρόκειται για μία κοινωνία συντηρητική, αυστηρά θρησκευτική, όπου τηρεί και τάσσεται στις παραδόσεις και στα έθιμα τού Ισλάμ. Εν μέρει στη πλειοψηφία κινείται και ζει αυτοεξόριστη από το δυτικό τρόπο σκέψης και ζωής χωρίς αυτό να σημαίνει, πως δεν υπάρχει και μία σημαντική μερίδα μουσουλμάνων, που αντιστέκεται και αντιδρά.
  
Αυτά, μεταξύ άλλων, μάς είπαν οι κυρίες Έλενα Μοσχίδη και Πέπη Λουλακάκη, σε συνέντευξη, που παραχώρησαν στην «Ελεύθερη Έρευνα». Πρόκειται για δυο γυναίκες, που κατάφεραν να σπάσουν το «άβατο» τής μουσουλμανικής κοινωνίας και να ζήσουν με τους ανθρώπους αυτούς για δύο χρόνια καταγράφοντας την καθημερινή ζωή τους και μιλώντας μαζί τους τόσο για τα μεταξύ τους προβλήματα όσο και για τα πράγματα, που τους χωρίζουν από το επίσημο κράτος...

 




Εθνικές φαντασιώσεις
σε αυγά στρουθοκαμήλου

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο Κώστας Μίχος, δημιουργός της συλλογής έργων
με τίτλο: «Στουθοκαμηλισμός στην Ιστορία των Βαλκανίων»


Έγραψε στις 05.03.2012 ο/η: Λάζαρης Γιάννης
  • Έχουν χιούμορ κριτικό, αλλά δίκαια μοιρασμένο, ώστε να σχολιάζει εύστοχα, τις φαντασιώσεις, που τρέφουν την εθνική συνείδηση κάθε βαλκάνιου λαού.
  • Ένα παιχνίδι, στο οποίο ο εθνικός ήρωας εικονίζεται με τα εθνικά σύμβολα κάθε χώρας χωρίς να τα προσβάλει, αλλά ταυτόχρονα σχετικοποιώντας τα και αποκαλύπτοντας το ψεύδος, που συχνά κρύβουν.
  • Το αυγό στρουθοκαμήλου μετατρέπεται σε κρυψώνα εθνικής ταυτότητας. Και αυτό το γεγονός συντάσσει μιας πρώτης τάξεως ανακοίνωση σε ένα διαβαλκανικό συνέδριο με θέμα τις «εθνικές φαντασιώσεις − εθνικές ιδεολογίες» των λαών τής βαλκανικής χερσονήσου.
Με αφορμή την έκθεση ζωγραφικής, που είχε τίτλο: «Στρουθοκαμηλισμός στην Ιστορία των Βαλκανίων», ο δημιουργός, Κώστας Μίχος, μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα»...


 




Μια μεσαιωνικού τύπου επίθεση
από την απόδημη Ρωμιοσύνη
σε επιστήμονα γερμανικού πανεπιστημίου

Ο δρ. Εμμ. Σαρίδης περιγράφει
στην «Ελεύθερη Έρευνα» τη δυσάρεστη εμπειρία του


Έγραψε στις 28.11.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Ενώ η επιστημονική κοινότητα τής Γερμανίας είχε χαρακτηρίσει τη διδακτορική διατριβή τού κ. Εμμ. Σαρίδη σα μια σημαντική συνεισφορά στο θέμα τής δημιουργίας των εθνών, η απόδημη Ρωμιοσύνη, τον κατηγόρησε ως ανθέλληνα, κατάσκοπο των σκοπιανών, των βούλγαρων, των τούρκων, τον συκοφάντησε παντού κι ουσιαστικά τον εξέβαλε από τις συνάξεις της. Αυτό βέβαια, ήταν το λιγότερο. Στη συνέχεια, εξαγριωμένοι ρωμιοί βρήκαν τα δέκα αντίτυπα τού διδακτορικού, που ο δρ. Σαρίδης είχε παραδώσει στη βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου, τα μουντζούρωσαν, τα γέμισαν υβριστικές φράσεις, τα έσκισαν και στο τέλος τα εξαφάνισαν όλα!

Ο λόγος; Στη διδακτορική του διατριβή, ο δρ. Σαρίδης ασχολείτο με τις διαδικασίες σχηματισμού τού ελληνικού έθνους και διαπίστωνε, ότι η σύσταση τού ελληνικού κράτους λίγη σχέση έχει με αυτά, που μας μαθαίνουν στο σχολείο για τους αρχαίους έλληνες κι εμάς σαν τους δήθεν απογόνους τους. Η Ελλάδα, σύμφωνα με τη διδακτορική, είναι ένα έθνος, όπως αυτά, που δημιουργήθηκαν, αφού οι κεντρικές δυνάμεις, ιδιαίτερα η Αγγλία, διαπίστωσαν, ότι η έννοια τής αποικίας είχε πλέον περάσει και την αντικατέστησαν με την έννοια τού έθνους, που οι πάντα πρόθυμοι επιστήμονες, «ανακάλυψαν», ότι έχει τις ρίζες του σε κάποια αρχαιότητα.

Αλλά ας αφήσουμε τον ίδιο τον δρ. Σαρίδη να μας μιλήσει για την απίστευτη αυτή μεσαιωνικού τύπου επίθεση, που τού επιφύλαξε η απόδημη Ρωμιοσύνη τής Γερμανίας...


 




Μια εικοσαετία μετά το θάνατο του Φιλίππου Β΄
χρονολογείται τελικά ο τάφος της Βεργίνας.

Μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ο καθηγητής κλασικής αρχαιολογίας του Α.Π.Θ.,
δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης,
μαθητής και στενός συνεργάτης του Μ. Ανδρόνικου.


Έγραψε στις 10.10.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Ο «ασύλητος τάφος ΙΙ της Μ. Τούμπας της Βεργίνας», όπως επιστημονικά ονομάζεται, ο γνωστός ως «τάφος του Φιλίππου», δεν περιείχε καμιά απόδειξη, ότι ανήκει στον Φίλιππο Β΄. Αποδόθηκε από τον ανασκαφέα του, Μανώλη Ανδρόνικο, στο βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Β’, βάσει σειράς επιχειρημάτων στηριγμένων σε ενδείξεις, που προέκυπταν από το σύνολο του ευρήματος.

Σήμερα, με τη φυσική πρόοδο της επιστήμης και με το πλήθος των ευρημάτων από τη Μακεδονία να αυξάνει τις γνώσεις μας διαρκώς, η επιστημονική κοινότητα στην συντριπτική πλειονότητά της έχει απορρίψει το συσχετισμό του τάφου με τον Φίλιππο Β΄
και ο καθηγητής του Α.Π.Θ., δρ. Παναγιώτης Φάκλαρης, ο οποίος υπήρξε μαθητής και στενός συνεργάτης του καθηγητή Ανδρόνικου και ανασκαφέας ο ίδιος της Βεργίνας, μελετώντας το περιεχόμενο του τάφου καταλήγει σε έναν επιφανή αξιωματούχο του μακεδονικού στρατού της εποχής του Μ. Αλεξάνδρου, του οποίου το όνομα θα παραμείνει άγνωστο...

 




Μιλάει
στην «Ελεύθερη Έρευνα»
ένας 82χρονος βλάχος
από την ορεινή Πίνδο


Έγραψε στις 23.05.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

• Για το ότι σήμερα οι βλάχοι έχουν ελληνική συνείδηση (την ψευδαίσθηση δηλαδή, ότι είναι απόγονοι δήθεν των αρχαίων ελλήνων) δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Έγιναν όμως, χωρίς να έχουν κάποια άμεση φυλετική σχέση με τούς αρχαίους έλληνες.

• Δεν μπορεί κάποιος να ισχυριστεί, ότι οι βλάχοι είμαστε έλληνες, ενώ μιλάμε λατινικά.

• Την ελληνική γλώσσα μας την επέβαλε δια της βίας ο νεοελληνικός εθνικισμός. Στο χωριό μου, όταν ήμουν μικρός, είχε στείλει ένα δάσκαλο ο Μεταξάς, που μας κτυπούσε, όποτε μας ξέφευγε και μιλούσαμε στη μητρική μας γλώσσα, τα βλάχικα.

• Αναγνωρίζω όμως, το ότι το νεοελληνικό κράτος με έκανε έλληνα, παρά του ότι δεν είμαι, και νοιώθω την Ελλάδα ως θετή μου πατρίδα.

Αυτά διευκρίνισε −μεταξύ πολλών άλλων ιστορικών, λαογραφικών κ.ά. στοιχείων− στην «Ελεύθερη Έρευνα» σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε μαζί του, ένα βλάχος, ο κ. Γιώργος Μαυρομμάτης (82 ετών σήμερα), ο οποίος κατάγεται από την Τζούρτζια, ένα βλαχοχώρι τής ορεινής Πίνδου...


 




Συζητώντας με έναν
άθεο αμερικανό συγγραφέα


Έγραψε στις 30.03.2011 ο/η: Φυλακτού Ευγενία

Ο Dr. Eric Maisel είναι συγγραφέας περισσοτέρων από τριάντα εργασιών φαντασίας και μη. Οι πραγματείες του περιλαμβάνουν τους τίτλους: Coaching the Artist Within, Fearless Creating, The Van Gogh Blues, The Creativity Book, Performance Anxiety, Ten Zen Seconds, A Writer’s San Francisco και το A Writer’s Paris. Αρθρογράφος του περιοδικού Art Calendar, ο Dr. Maisel παρουσιάζει συχνά τις απόψεις του σε σεμινάρια στην Αμερική κι αλλού.

Το νέο του βιβλίο κυκλοφόρησε με τίτλο:
Τhe Atheist Way: Living Well Without God.
  
Το βιβλίο σας είναι σαν βοήθημα των άθεων, άνευ διδασκάλου.
 
– Σωστά. Πολλά καλά βιβλία, που κάνουν κριτική στη θρησκεία έχουν εκδοθεί τα τελευταία χρόνια. Εγώ θα ήθελα περισσότερο να απευθυνθώ στα εκατομμύρια των άθεων, που δεν τους είναι πάντα εύκολο να ζούν ως άθεοι. Άρα ναι, είναι στ΄ αλήθεια ένα βοήθημα για άθεους. Προσπάθησα επίσης, να βοηθήσω τούς θρησκευόμενους να μετακινηθούν προς την κατεύθυνση της αθεΐας...


 




Η σκηνοθέτις Σοφία Παπαχρήστου
μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»


Έγραψε στις 23.02.2011 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Θα δούμε κάποτε ηλεκτρικό ρεύμα να παράγεται από το μαγνητικό πεδίο τής Γής;  Πιθανό, σύμφωνα με την «Μπιλόμπα». Υπάρχουν επιστήμονες που διατείνονται, ότι όπου νά ΄ναι καταφτάνει. Οι περακασσιώτες πάντως, μαζί με τον Πέτερ, ένα μηχανικό μιας πολυεθνικής, διεκδικούν την παγκόσμια πρώτη.


Η σκηνοθέτις Σοφία Παπαχρήστου  μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα» για τη νέα της ταινία, μια επίκαιρη προφητική κωμωδία...  



 




Αυτοί, που ενώ είχαν αγωνιστεί
ν΄αλλάξουν το Σύστημα,
τελικά, κατάντησαν να το υπηρετούν...

Τριάντα χρόνια μετά τον «Άνθρωπο με το γαρύφαλλο»,
ο Νίκος Τζίμας μιλάει στην «Ελεύθερη Έρευνα»
με την ευκαιρία της νέας του ταινίας


Έγραψε στις 18.01.2011 ο/η: Φυλακτού Ευγενία
 
Η γενιά τού Πολυτεχνείου, χωρίς να το καταλάβει, ενώ αγωνίστηκε να αλλάξει τον κόσμο και το Σύστημα, τελικά το υπηρέτησε, όπως ο ήρωας τής ταινίας, ο οποίος πήρε τα αγαθά του, αλλά έχασε τη ζωή του και, όπως λέει με ειλικρίνεια στο τέλος: «Τα παιδιά να μην το κάνουν αυτό. Να μην περιφρονήσουν τον άνθρωπο, τις αξίες μας και τη φύση», γιατί αυτή η γενιά, αν πάει όπως πάει, η ζωή πάει στο τέλος. Είμαστε στην άκρη τού γκρεμού.

«Το πέταγμα τού κύκνου», όπως εξηγεί ο σκηνοθέτης της, ακολουθεί τούς νόμους τού Αριστοτέλη περί τραγωδίας. Αρχή, μέση, τέλος. Αντίθεση, σύγκρουση, ποιοτική μεταβολή, λύτρωση. Οι καταστάσεις φτάνουν στα άκρα και οι ήρωες γίνονται τραγικά σύμβολα τής εποχής τους. Η σύγκρουση δεν γίνεται μεταξύ καλών και κακών, αλλά μεταξύ τού ήρωά μας και τού Συστήματος. Ο ήρωάς μας προκάλεσε τη μοίρα του με τα λάθη του και την αλαζονεία του.

Ο Νίκος Τζίμας, μετά τις ταινίες «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», «Ο Αστραπόγιαννος» κ.ά., επιστρέφει με «Το πέταγμα τού κύκνου», μια διεθνή συμπαραγωγή γεμάτη δράση και μ΄ ένα εντυπωσιακό καστ ηθοποιών. Η «Ελεύθερη Έρευνα» παρακολούθησε σε ειδική προβολή την ταινία, που θα αρχίσει να προβάλλεται από την προσεχή Πέμπτη 20 Ιανουαρίου σε 70 αθηναϊκούς κινηματογράφους. Είχαμε έτσι την ευκαιρία να μιλήσουμε με το σκηνοθέτη και να ακούσουμε τις απόψεις του για προβλήματα τής σύγχρονης πραγματικότητας, τα οποία παρουσιάζει στην ταινία του και καταγράφονται στη συνέντευξη που ακολουθεί...



 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...