Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

ΘΕΟΤΙΚΟ
ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ
ΤΙΤΛΟΥΣ


Ευσεβείς αλλαγές τίτλων ταινιών
όταν προβάλλονται στην Ελλάδα


Έγραψε στις 06.06.2017 ο/η: Φυλακτού Ευγενία

Επιστροφή



Σκέφτηκα να πάω σινεμά. Τα καλά νέα είναι ότι ναι, υπάρχει ευρωπαϊκός κινηματογράφος. Έχουσα πήξει από τις αμερικάνικες ταινίες που βρίσκουν τον serial killer μετά τον πέμπτο  φόνο ή που νικάνε σε ανώνυμη χώρα της Λατινικής Αμερικής τον τάδε δικτάτορα.

Ω, χαρά! Βρήκα κωμωδία. Γαλλική.

Θα πάω να την δω, αλλά πριν ακόμη ξεκινήσω άρχισαν τα προβλήματα. Γαλλικός τίτλος: «Μes tresors». Δεν χρειάζεται να ξέρεις γαλλικά για να καταλάβεις τον τίτλο, αρκεί να έχεις αγοράσει εκείνο το ωραίο άρωμα «Tresor», να το έχεις γκουγκλάρει και να δεις ότι αυτή η λέξη σημαίνει «θησαυρός». Η ταινία μιλά για κάποιον που σκηνοθετεί για λίγο το θάνατό του, για να μάθουν οι δύο ετεροθαλείς κόρες του, «οι θησαυροί» του, την ύπαρξη η μία της άλλης, και να τον βοηθήσουν σε... η συνέχεια επί της οθόνης.

Έψαξα πού το παίζουν, αλλά με μεγάλη δυσκολία το βρήκα. Γιατί με μεγάλη δυσκολία; Διότι ο εγχώριος τίτλος δεν έχει καμία μα καμία σχέση με τον πρωτότυπο. Η ταινία εδώ παίζεται με τον τίτλο: «Για όνομα του θεού!».

Ρε παιδιά, ποιος ανόητος σκέφτεται και αλλάζει κατά το δοκούν τους τίτλους των ταινιών; Και κυρίως, γιατί; Ποια η χρησιμότητα αλλαγής τίτλου; Αν βλέπαμε τον πρωτότυπο τίτλο «Οι θησαυροί μου» δεν θα μας άρεσε, ενώ αν βλέπαμε τίτλο με θεό, θα τρέχαμε να κόψουμε εισιτήριο για προσευχή;  

Ποιοι είσθε εσείς που αλλάζετε τίτλους επιτέλους; Σταματήστε το.

Δεν έχει καμία μα καμία χρησιμότητα, και δεν χρειάζεται να βρίσκεται το θεοτικό παντού μέσα στη ζωή μας. Δεν μας φτάνουν οι εκκλησίες που υπάρχουν ανά εκατόν πενήντα μέτρα και ακούμε τις καμπάνες που έχει η κάθε μία από αυτές να βαράνε κάθε ώρα, συναντάμε το θεοτικό και στον κινηματογράφο.

Κάνετε λάθος αν νομίζετε πώς όλοι είμαστε με μια Σύνοψη κάτω από την μασχάλη.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...

"Ρε παιδιά, ποιος ανόητος σκέφτεται και αλλάζει κατά το δοκούν τους τίτλους των ταινιών;"

Προφανώς είναι κάποιος ρωμιός που σκέφτεται εμπορικά. Ο τίτλος της ταινίας σίγουρα δεν είναι τυχαίος και σίγουρα έχει να κάνει με το καταναλωτικό κοινό και τις απαιτήσεις και αντιλήψεις του. Εξηγούμαι: μιλάμε για ταινίες εισαγωγής. Κάποιοι τις εισάγουν και τις εμπορεύονται/διανέμουν. Για να πουλήσει το προιόν του ο καλός έμπορας το προσαρμόζει στις ανάγκες της αγοράς και τις αντιλήψεις των καταναλωτών. Δεν δημιουργεί ο έμπορας τις ανάγκες, πλην εξαιρέσεων που αφορούν συνήθως μεγάλους παίκτες με μεγάλα κεφάλαια. Ο έμπορας γεμίζει την αποθήκη του και κατόπιν κοιτάζει να την αδειάσει. Να διώξει δηλαδή το προιόν. Έτσι λοιπόν ο έμπορας της ταινίας θεώρησε ότι το προιόν του θα πουλήσει περισσότερο με τον κατάλληλο για το καταναλωτικό κοινό της ρωμιοσύνης τίτλο. Δεν είναι ο έμπορας υπεύθυνος για την θρησκοληψία της ρωμιοσύνης. Αλλά γνωρίζει ότι η θρησκεία πουλάει εν Ελλάδι. Αυτό είναι όλο βρε αδελφή, μην μπερδεύεσαι, δεν κυκλοφορεί κανένας με τη Σύνοψη στη μασχάλη. Γουστάρουν θρησκεία τα γερόντια και αυτοί είναι ο στόχος του, διότι αυτοί πληρώνουν τα εισιτήρια μια και οι περισσότεροι νέοι δεν έχουν φράγκα και άρα δεν αποφασίζουν αυτοί. Και είναι γνωστό τί υπαρξιακά προβλήματα και μακάμβριες σκέψεις κάνει ο ρωμιός όταν γερνάει..

05.06.2017, 23:30:59





Ανώνυμος 43103 έγραψε...
Δεν θα πω κάτι καινούργιο. Είμαστε θεοκρατική χώρα. Αυτό το ξέρουν όλοι, ακόμα και οι πιστοί. Μόνο που αυτοί χαίρωνται, γι' αυτήν την κατάντια μας.
Αυτό το "θεοτικό", κυριαρχεί σ' όλους τους τομείς, τα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα. Οποιος αποφασίσει να μετρήσει τα εκκλησάκια στους δρόμους της χώρας, δεν θα τελειώσει ποτέ. Γεγονότα, που η ερμενεία τους βρίσκεται σε ιστορικές, κοινωνικές και "λογικές" αιτίες, αποδίδονται σε επέμβαση εξωκοσμικών δυνάμεων. Αναρίθμητοι δρόμοι με ονόματα αγίων. Καταστροφές που οφείλονται σε φυσικές αιτίες η σε παρεμβάσεις της Ρωμιοσύνης, περιγράφονται με όρους προερχόμενους από την Αγία Γραφή κλπ (αρμαγεδδόνας, κατακλυσμός, βιλική καταστροφή κλπ).
Αυτή η απίστευτα συνεχής χρήση του Θεού η ότι έχει να κάνει με την Ορθόδοξη πίστη, φαινομενικά δείχνει την ευσέβεια των πιστών προς την θρησκεία τους και τον Θεό τους, αλλά στην πραγματικότητα αποδεικνύει αναμφισβήτητα το αντίθετο: Την ασέβεια τους προς τον θεό τους, το κακό γούστο απέναντι του και το ανυπόφορα χαμηλό πνευματικό επίπεδο τους, απέναντι σε θέματα που άπτονται στο θείο, την μεταφυσική και τον πολιτισμό.
Μάλλον, το αντιλαμβάνονται υποσυνείδητα και επιχειρούν να το κρύψουν πίσω από την υπερβολική επίκληση του Θεού. Εξυπακούεται ότι συνυπάρχει η απόπειρα να γίνεται μία συνεχής απίκληση του "φόβου του Κυρίου", για να υπενθυμίζεται στο κοπάδι, ότι η θέση του είναι στο μαντρί..
Οσο μεγαλύτερη είναι η χρήση της υπερβολής, τόσο μεγαλύτερη είναι η αδυναμία να αποδειχθεί η αλήθεια αυτού, που υποστιρίζει η υπερβολή.
Γιάννης
06.06.2017, 00:28:27





Ανώνυμος 43104 έγραψε...
Εκτος απ'τους θεοτικους τιτλους γενικα η "ευρηματικοτητα" των ρωμιων στην αλλοπροσαλλη μεταφραση/μεταφορα στα ρωμεικα απο αλλες γλωσσες ξεπερναει και τα ιδια τα σεναρια πολλες φορες!Ρωμιοσυνη:εγγυημενη πηγη γελιου και οργης ισοποσα!
06.06.2017, 01:04:42





Ανώνυμος 43105 έγραψε...
Όταν δείτε πως είναι ο αγγλικός τίτλος της θα καταλάβετε ότι είστε ηλίθιοι κ. Φυλακτού και λοιποί σχολιαστές :)
06.06.2017, 01:50:24





Bielidopoulos έγραψε...

"Ρωμιοσυνη:εγγυημενη πηγη γελιου και οργης ισοποσα!"
Σωστόοος!
Εδώ οι ακαδημαικοί της ρωμιοσύνης είχαν αποδόσει τον Κέπλερ ως Κεπλέρος! Ευτυχώς δεν επικράτησε ο εξελληνισμένος τύπος... Επικράτησε όμως το Νεύτωνας ως εξελληνισμένος τύπος του Νιούτον! Πάρε τ' αυγό και κούρευτο.

@43105
"Family Heist" είναι ο αγγλικός τίτλος αστέρι μου.
http://www.imdb.com/title/tt5286268/releaseinfo

06.06.2017, 13:12:25





Ανώνυμος 43107 έγραψε...
Μπράβο το μωρό μου. Ουδεμία σχέση με τον γαλλικό. Αλλού για αλλού και εκείνοι. Πάμε κουιζάκι καμάρια μου:
Βρείτε τους ελληνικούς τίτλους των παρακάτω ταινιών:
A bridge too far
The life of Brian
The Blues brothers
Being there
Airplane!
Vertigo
The Shawshank Redemption
The bucket list
A few good men
Il Bisbetico Domato
The natural
06.06.2017, 13:25:36





Ανώνυμος 43112 έγραψε...
Κάτσε να βάλω άλλο κουιζάκι γιατί το προηγούμενο σας δυσκόλεψε (γκούχου-γκούχου) καμάρια μου.
Βρείτε τους ελληνικούς τίτλους των παρακάτω ταινιών:
The Full Monty
This Boy's Life
A Time to Kill
Dead Man Walking
Carlito's Way
Good Will Hunting
Shine
Rush Hour
Glengarry Glen Ross
What Dreams May Come
Fucking Amal
07.06.2017, 00:31:44





Ανώνυμος 43114 έγραψε...
Επισης Man behind the sun και The beyond.Rum "pride"!!
07.06.2017, 02:29:29





Ανώνυμος 43116 έγραψε...
@ Παραπάνω: Νομίζω είσαι εκτός θέματος. Το άρθρο δεν μιλάει για αλλαγές τίτλων όταν παίζονται στην Ελλάδα, αλλά ειδικά για τις ταλιμπανίστικες αλλαγές, λόγω της ταλιμπανίστικης νοοτροπίας του λαού.
Ο ατσίδας με τα μπλε
07.06.2017, 08:37:04





Ανώνυμος 43117 έγραψε...
Η Φυλακτού γράφει ολόκληρη έκθεση ιδεών, κάποιοι σχολιαστές επίσης. Πιάνονται από την αποτυχημένη μετάφραση του τίτλου μίας ταινίας για να στηρίξουν το ιδεοληπτικό τους παραλήρημα. Τι δεν καταλαβαίνεις 43116; Δεν καταλαβαίνεις πως είναι ανόητοι ή πως είναι ηλίθιοι;
07.06.2017, 09:55:07





Ανώνυμος 43118 έγραψε...
@ Αποπάνω.
Όχι, δεν καταλαβαίνω αυτό που λες. Αντίθετα, καταλαβαίνω ότι εσύ έχεις χριστιανικές ιδεοληψίες, κάηκες και γράφεις άλλα αντί άλλων. Άντε πήγαινε στο site της Αποστολικής Διακονίας να βρεις το δίκιο σου.
Κύριος Τσανς (είμαι εκεί)
07.06.2017, 12:16:10





Ανώνυμος 43119 έγραψε...
'ΘΕΟΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΤΙΤΛΟΥΣ
Ευσεβείς αλλαγές τίτλων ταινιών όταν προβάλλονται στην Ελλάδα'
Και ενώ περιμένουμε λίστα από ταινίες που να υποστηρίζουν τον τιτλικό ισχυρισμό, όλη η «έκθεση» εξαντλείται σε μία, επαναλαμβάνω ΜΙΑ, ταινία. Και ενώ παρέθεσε μία ταινία εγώ παρέθεσα 22: «θεοτικότης» αγνοείται. Δεν περιμένω να βρω κανένα δίκιο: ως γνήσιοι απόγονοι της ρωμιοσύνης μου το χαρίζετε απλόχερα 43118.
07.06.2017, 12:24:12





Ανώνυμος 43120 έγραψε...
ρεεε βοθροσακουλες και το οτι δεν πιστευετε ''πιστι ισσις ειναι''
ντυσαμε τις σακουλες μας με ηληθια πανωφορια μηπως και φυλακτουμε απο τις ευγενεις αγενειες του περιβαλοντος. τα λεγομενα πλακα να σπαμε για της ελπιδας τα κατορθωματα. ακου θεοκρατιες... εχεις και τον ΣΑΨΑΛΗ μπιντε να διαλαλει την σαρδαναπαλη λογιδριακη φαντασιοπληκτη φυκιολαγνεια του.

07.06.2017, 12:28:37





Bielidopoulos έγραψε...

@43105, 43107 , 43112, 43114, 43117, 43119
Κλασσικός ημιμαθής ρωμιός. Αυτά που αμολάς είναι φιλολογικά επιχειρήματα χωρίς αξία και ισχύ. Ακόμα και ένα εκατομμύρια τίτλους να παραθέσεις δεν αλλάζει η ουσία: το άρθρο αναφέρεται σε θρησκοληπτικές αποδόσεις τίτλους ξένων ταινιών. Και υπάρχουν πολλά παραδείγματα. Ψάξε και θα βρεις. Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι τα επιχειρήματα δεν ζυγίζονται με το σακούλι, αλλά με την ισχύ τους. Που σημαίνει ότι δεν έχουν όλα τα επιχειρήματα την ίδια ισχύ. Δεν μπορείς δηλαδή να κάνεις σύγκριση απλά μετρώντας τον αριθμό επιχειρημάτων/παραδειγμάτων της κάθε πλευράς, αυτό το συνηθίζουν οι φιλόλογοι. Σου λείπει η αισθητική αντίληψη επίσης, χωρίς αισθητική είσαι κάφρος. Μου θυμίζεις την περίπτωση Μ. Δημόπουλος που παρέθετε κατεβατά ολόκληρα από μελέτες νομίζοντας ότι απέδειξε κάτι. Δεν πάει έτσι. Δεν λειτουργεί φιλολογικά με το ζύγι η επιστήμη, ούτε η λογική. Αν γουστάρεις. Αν δεν γουστάρεις απευθύνσου σε κάνα έμπειρο ψυχίατρο.

07.06.2017, 15:43:53





Bielidopoulos έγραψε...

κάφρος < ιταλική cafro < αγγλική kaffir / kaffer < αραβική (kaffr: άπιστος) < (kafara: απιστώ) < ρίζα (k-f-r)
;)

07.06.2017, 15:57:07





Ανώνυμος 43127 έγραψε...
Ούτε και εσύ Bielidopoulos τόλμησες να μας πεις έναν ακόμα «θεοτικό» τίτλο αν και ισχυρίζεσαι πως υπάρχουν πολλά παραδείγματα. Διότι για κάθε τίτλο θα σου παραθέτω 30 ταινίες που αποδεικνύουν το αντίθετο. Και φυσικά, για τον προκατειλημμένο, οτι και να του πεις δεν θα καταλάβει τίποτα. Θα το παίξει «ισχύς επιχειρημάτων», «αισθητική αντίληψη» και άλλα κουραφέξαλα. Unus testis, summus testis.
Έπαιξε και έχασε η ανόητη Φυλακτού και τα κοροϊδάκια της. Της δόθηκε μια ευκαιρία και δεν κατάφερε να αποδείξει τίποτα πέραν της ιδεοληψίας της.
07.06.2017, 16:11:04





Ανώνυμος 43129 έγραψε...
@ Από πάνω:
Ρε φίλε, ή πλάκα μας κάνει ή είσαι τελείως γκάου.
Πάρε ένα μικρό δείγμα θεών, παραδείσων, αμαρτιών και κολάσεων από πρόσφατες ταλιμπανίστικες αλλαγές τίτλων στη Ρωμιοσύνη:

QUO VADO?
ΠΟΥ ΠΑΩ ΘΕΕ ΜΟΥ;
http://www.athinorama.gr/cinema/movie/pou_pao_thee_mou-10053037.html

WHAT DREAMS MAY COME
ΘΑ ΣΕ ΒΡΩ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ
http://www.athinorama.gr/cinema/movie/tha_se_bro_ston_paradeiso-1005865.html

DEAD END
ΣΤΡΟΦΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ
https://www.horrormovies.gr/reviews/dead-end-2003/

THE CANYONS
ΑΜΑΡΤΙΑ
http://www.videorama.gr/eshop_product.aspx?ID=52468&format=1

Κι αυτό από λίγο ψάξιμο. Αν δεν κάνεις πλάκα είσαι τελείως ανόητος.
Και χριστιανός και καμμένος. Πάνε στον πνευματικό σου ρε νούμερο και ξεφορτώσου μας.

Ένας Καραγκιόζης μα τι Καραγκιόζης
07.06.2017, 18:57:17





Ανώνυμος 43130 έγραψε...
Το What Dreams May Come είναι δική μου αναφορά, όπου πράγματι, ο ήρωας του έργου πεθαίνει και πάει στον παράδεισο. Έτσι, ενώ η μετάφραση του τίτλου είναι λάθος, η αναφορά στον παράδεισο έχει μία σχετικότητα. Η χρήση της «κόλασης» ή της «αμαρτίας» δεν έχει πάντα χριστιανικό-θεολογικό νόημα εκτός και αν είσαι χριστιανόπληκτος ρωμιός. Από το «Quo vadis domine?» παρέφρασαν τον τίτλο της ταινίας τους και οι έλληνες μεταφραστές προσέθεσαν τον θεό που δεν υπάρχει στον τίτλο.
Συμπέρασμα: από τις 4 ταινίες που παρέθεσες η 1 ήταν σχετική με την αρθρογράφο, καραγκιοζάκο.
07.06.2017, 19:15:37





Bielidopoulos έγραψε...

@43127
Αφού σου απάντησα γιατί επιμένεις να αμολάς πάλι τα ίδια. Ψάξε μόνος σου και θα βρεις και άλλα παραδείγματα. Και δεύτερον και ένα εκατομμύριο τίτλους και να παραθέσεις δεν αλλάζει κάτι. Είναι ψυχιατρικό το πρόβλημα αγαπητέ. Αμπελοφιλολογικόν. Μπα δεν σκαμπάζει..

07.06.2017, 19:34:54





Ανώνυμος 43132 έγραψε...
Πορδίτσες όπως πάντα.
07.06.2017, 19:40:30





Ανώνυμος 43134 έγραψε...
@ Λαλάκας.
Έγραψες: "Η χρήση της «κόλασης» ή της «αμαρτίας» δεν έχει πάντα χριστιανικό-θεολογικό νόημα εκτός και αν είσαι χριστιανόπληκτος ρωμιός".
Κατ' αρχήν η χρήση τέτοιων λέξεων/εννοιών δεν έχει νόημα από κάποιον που δεν είναι χριστιανός. Επομένως έχει πάντα χριστιανικό/θεολογικό υπόβαθρο όταν χρησιμοποιείται. Τι έννοια έχει κάποιος να επιπκαλείται τον Παράδεισο ή την Κόλαση αν δεν πιστεύει στην μετά θάνατον ζωή; Αλλά ακόμα κι αν δεν έχει χριστιανικό-θεολογικό νόημα, όπως λανθασμένα ισχυρίζεσαι, αμέσως μετά λες "εκτός κι αν είσαι χριστιανόπληκτος ρωμιός".
Μα αυτό σου λέω κι εγώ, αυτό λέει και το άρθρο. Επειδή είναι χριστιανοταλιμπάν όλοι στη Ρωμιοσύνη, αλλάζουν τους τίτλους και βάζουν θεοτικούς.
Είπες ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι τίτλοι πλην της μιας ταινίας του άρθρου. Σου παρέθεσα μερικές από ένα γρήγορο ψάξιμο. Δεν στις έβαλα όλες. Σιγά μην κάτσω να κάνω τέτοια δουλειά, επειδή εσύ είσαι τούβλο. Αν ψάξεις ταινίες με αλλαγμένους τίτλους εκτός από θεούς, κολάσεις κλπ, αλλά και με αγγέλους, διαβόλους και τέτοια, θα βρεις ακόμα περισσότερες.
Δεν σου ξανααπαντώ ό,τι και να γράψεις. Πολύ ασχολήθηκα, είσαι βλάκας και χάνω το χρόνο μου μαζί σου. Έχω κι άλλα πιο σπουδαία πράγματα να κάνω από το να ασχολούμαι με τις λαλακίες σου.
Επιτέλους λίγη σοβαρότητα Σέρλοκ Χολμς
07.06.2017, 20:14:06





Bielidopoulos έγραψε...

@43132
Εννοείς φαπίτσες.
Και φάααπ!

07.06.2017, 20:37:15





Ανώνυμος 43136 έγραψε...
Εντάξει, επείσθην....
LoL
07.06.2017, 21:38:25





Ανώνυμος 43137 έγραψε...

Χέστηκε η γελάδα στ΄αλώνι πείσθηκες δεν πείσθηκες.

07.06.2017, 22:37:33





Ανώνυμος 43138 έγραψε...
Επείσθην για την ανοησία σας χεσμένε.
LoL
07.06.2017, 23:04:43





Ανώνυμος 43139 έγραψε...

Στο καλό και καλοχώνευτες οι φαπούλες.

07.06.2017, 23:45:21





Ανώνυμος 43140 έγραψε...
Get out of the closet
08.06.2017, 00:06:48





Ανώνυμος 43145 έγραψε...
ενας ξυπνητσης ασιατης κανονισε να μετατραπει ο τιτλος σε προταση απο την παλαια διαθηκη.
08.06.2017, 12:32:32





Ανώνυμος 43153 έγραψε...
κάφρος < ιταλική cafro < αγγλική kaffir / kaffer < αραβική (kaffr: άπιστος) < (kafara: απιστώ) < ρίζα (k-f-r)
φτουσου ΕΤΥΜΟΛΟΓΕ. και γ13μω την ετυτημη αιτιολογια σου. γουρουνομουγκανιζεις οταν εκφραζεσαι;;;
ο ντουβαρης εκανε και τα λατινο συμφωνα ''ριζες''. καλα δεν παιζεται η μωροδιακη ευφανταστη νοημοσυνη σου μπιντε μας . αει μαζωξε και αλλα κοπρο λυμματα μονο για αυτα εισαι ''ΑΞΙΟΣ''. τα λειμματα σε κοσρευουν, φαντασου να ειναι λοιμματα......
08.06.2017, 13:13:34





Ανώνυμος 43159 έγραψε...

Μη μιλάς αγράμματε δημοσιοκοπρίταρε.

08.06.2017, 14:46:13





Ανώνυμος 43160 έγραψε...



Τι ζούμε θεέ μου
08.06.2017, 14:53:03






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

6+4=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...