Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
Ο ΣΟΛΩΜΟΣ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ


O Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα
πολεμικά γεγονότα του ’21 αν και τότε ήταν νεός
23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο
ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα
και μετά τη δημιουργία του κράτους. Αν και είχε
μεγάλη περιουσία δεν διέθεσε τίποτε για τις ανάγκες
των επιχειρήσεων του ’21...

64 σελίδες, έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα».

ΡΩΜΙΟΣΥΝΑΡΑΣ


Αρχαιολατρία, βυζαντινολατρία,
ευσέβεια και μεγαλοϊδεατισμός
στο έργο του Κωστή Παλαμά


Έγραψε στις 10.02.2017 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Επιστροφή



Στα πάρκα της χώρας είναι στημένες προτομές κι αγάλματα ποιητών, ιστορικών, λογίων κ.λπ. πνευματικών ταγών της Ρωμιοσύνης, τα ονόματα των οποίων έχουν επιπλέον δοθεί τιμητικά σε δρόμους και πλατείες όλης της επικράτειας. Αποσπάσματα από τα έργα τους διδάσκονται σωρηδόν στα σχολεία, ενώ κατά τις εθνικές γιορτές, τις διαλέξεις, τις ημερίδες κ.λπ. που διοργανώνονται, οι ομιλητές συναγωνίζονται για το ποιος θα διατυπώσει τους πιο διθυραμβικούς επαίνους για εκείνους.

Γιατί όμως γίνεται αυτό; Γιατί όλος αυτός ο πολυδιαφημισμένος πνευματικός κόσμος ─αμφίβολης επιστημονικής / καλλιτεχνικής αξίας εξ άλλου στην πλειοψηφία τους─ χαίρουν εκτίμησης από σύσσωμη τη Ρωμιοσύνη;

Η απάντηση είναι απλή: Όλων αυτών το έργο ήταν όπως ακριβώς πρόσταζε το εθνικό φαντασιακό, εκθείαζε δηλαδή όλους τους εθνικοθρησκευτικούς μύθους και τα ψέματα, πάνω στα οποία στήθηκε το σύγχρονο κράτος.

Και γι’ αυτό ανταμείφθηκαν ανάλογα. Αρκετοί από αυτούς ήταν βολεμένοι σε υψηλόβαθμες δημόσιες θέσεις. Κι από την ασφάλεια του μισθού από το Δημόσιο, την ώρα που ο λαός περνούσε πείνες και δυστυχίες, μπορούσαν καλύτερα να γράφουν τα πατριωτικά διηγήματα, τα ηθοπλαστικά ποιήματα, τις ιστορίες τους κ.λπ., όπως και εγκώμια διαφημίζοντας ο ένας τον άλλον.

Μια χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση αποτελεί και ο Κωστής Παλαμάς. Έγραψε για την αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο, το χριστιανισμό, τη Μεγάλη Ιδέα κ.λπ. ιδεοληψίες της Ρωμιοσύνης. Παράτησε τις σπουδές του, διορίστηκε όμως γραμματέας στο πανεπιστήμιο με υπογραφή του τότε Υπουργού Παιδείας Α. Παναγιωτόπουλου, με εισήγηση του οποίου εκδόθηκε και το σχετικό Βασιλικό Διάταγμα. Είχε πλέον σίγουρη την οικονομική και χρονική άνεση να εξασκήσει την ποιητική τέχνη.

Λόγω της ποιητικής του υπερπαραγωγής στην υπηρεσία των εθνικοθρησκευτικών μύθων κατέλαβε πρωτεύουσα θέση στη νεορωμέικη ποίηση και χαρακτηρίστηκε ως ο Ρίλκε (λυρικός ποιητής και πεζογράφος του 20ού αιώνα) της Ελλάδας. Σήμερα, τον διδάσκονται στα σχολεία κι έτσι τον γνωρίζουν άπαντες οι σύγχρονοι ρωμιοί. Από μια απλή περιήγηση στο διαδίκτυο μπορεί ο καθένας να αντιληφθεί, ότι ο Παλαμάς χαίρει εκτίμησης από όλους: εθνικιστές, αρχαιολάτρες, χριστιανούς, ακόμα κι από αριστερούς.

Αν με την ίδια ποιητική τέχνη όμως, δεν είχε γράψει υπέρ της Αρχαιότητας, του Βυζαντίου, της θρησκείας, της Μεγάλης Ιδέας, αλλά ακριβώς τα αντίθετα, ασφαλώς και δεν θα του είχε προσφέρει κανένας δημόσια θέση, θα τον είχαν εξοβελίσει στο «πυρ το εξώτερον», όπως τόσους άλλους, δεν θα είχε προβληθεί το έργο του, δεν θα διδασκόταν στα σχολεία, δεν θα υπήρχαν προτομές του και σήμερα δεν θα τον ήξερε κανείς.


 

 
Εικόνα από την άκρατη παλαμολατρία του διαδικτύου.
Ο ποιητής εκθειάζεται σε πλήθος χριστιανικών κι εθνικιστικών ιστοσελίδων.

 




Ευσεβείς πρόγονοι

Ο Παλαμάς γεννήθηκε στην Πάτρα το 1859 από γονείς που κατάγονταν από το Μεσολόγγι. Η οικογένεια του πατέρα του ήταν οικογένεια λογίων με αξιόλογη πνευματική / θρησκευτική δραστηριότητα. Ανάμεσα στους Παλαμάδες υπήρξαν πολλοί ιερωμένοι.

Ο προπάππος του ποιητή, Παναγιώτης Παλαμάς (παραλλαγή του επωνύμου Παλαμάρης), διατέλεσε μαθητής του Ευγ. Βούλγαρη στην Αθωνική Ακαδημία κι είχε μαθητή τον Κοσμά τον Αιτωλό. Ίδρυσε στο Μεσολόγγι την «Παλαμαία Ακαδημία». Ο παππούς του, Ιωάννης, δίδαξε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη. Ο αδελφός του παππού του, Γρηγόριος Παν. Παλαμάς, ήταν θεολόγος και ιεροδιάκονος. Ο θείος του, Ανδρέας Παλαμάς, υπήρξε πρωτοψάλτης και υμνογράφος. Ο Ιωάννης Δ. Παλαμάς, ξάδελφος του ποιητή, ήταν δάσκαλος και σχολάρχης στο Μεσολόγγι και ασχολήθηκε με θεολογικές μελέτες. Ο Στέφανος Δ. Παλαμάς, κι αυτός ξάδελφος του ποιητή, έγινε καλόγερος. Ένας θείος του, ο Πανάρετος Παλαμάς υπήρξε ασκητής στην «Αγιά Λεούσα» της Κλεισούρας του Ζυγού. Ασκητής ήταν κι ο Μιχαήλ Ευσταθίου Παλαμάς (αδελφός του Ανδρέα).

Όταν ο ποιητής ήταν έξι ετών έχασε και τους δύο γονείς του σε διάστημα σαράντα ημερών. Στενοί συγγενείς ανέλαβαν τότε τα τρία παιδιά της οικογένειας. Τον Κωστή ανέλαβε ο θείος του, Δημήτριος Παλαμάς, θεολόγος, ψάλτης και υμνογράφος, που κατοικούσε στο Μεσολόγγι.

Μεγαλώνοντας, γράφτηκε στη Νομική Σχολή, αλλά δεν την τελείωσε, γιατί σύντομα εγκατέλειψε τις σπουδές του. Ήθελε να γράφει ποιήματα. Ήταν το 1897, όταν  διορίστηκε γραμματέας του πανεπιστημίου της Αθήνας, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1929.


 

 



Αμαρτωλός καλογέρευε
Ο Θεός να σ’ έχει κάτου από την σκέπη του
κι εσύ να ευλογής έναν αμαρτωλό.

Κ. Παλαμά: «Γράμματα στη Ραχήλ»,
γράμμα της 11/7/1927.


Αυτή η οικογενειακή χριστιανική παράδοση και ατμόσφαιρα θα κάνει τον ποιητή να γράψει στα «Χρόνια μου και τα Χαρτιά μου»: «Καλογερικό το φυσικό μου; η ανατροφή μου; Ποιος ξέρει!», και να χαράξει (το 1895, στα τριανταέξι του χρόνια) τους ακόλουθους στίχους του στο έκτο ποίημα των «Πατρίδων» στην «Ασάλευτη ζωή», που δείχνουν την καλογερική κλίση του:

Αμαρτωλός καλογερεύω στ' Αγιονόρος,
με καίει ο Σατανάς κ' η Κόλαση με τρώει,
σε βαθύ πλάνο ρέμα πνίγομαι οδοιπόρος,
είν' η ψυχή μου χαλασμός και μοιρολόι.

...Γάμου φορούνε φόρεμα, κ' εγώ; «Κύριε, γίνου
Σωτήρ μου!» Και θολώνω με τα δάκρυά μου
το θείο Βρέφος, ζωγραφιά του Πανσελήνου.



Ο ποιητής
με τα λειτουργικά άμφια

Τα χέρια μου είναι για να υψώνω
την προσευχή στον ουρανό.

Κ. Παλαμά: «Τα χέρια μου»
από την «Πολιτεία και μοναξιά».


Η φράση ο «ποιητής με τα λειτουργικά άμφια» είναι του ίδιου του Παλαμά, ο οποίος «ιερούργησε» μέσα στη χριστιανική παράδοση.

Στον «Κύκλο των Τετραστίχων» θα μας δώσει αυτούς εδώ τους τόσο χαρακτηριστικούς και κατανυχτικούς στίχους του, που δείχνουν τη βαθιά χριστιανική του πίστη:

Μήτ' ο οιστρήλατος του Αισχύλου με δονεί παλμός
των θεών ούτε και η γαλήνη που την έκλεψε ο Φειδίας,
όσο εσύ με συνεπαίρνεις ο λειτουργικός ψαλμός:
Άνω σχώμεν τας καρδίας!


Κι ακόμα στους «Βωμούς» του, συναντάμε τους ακόλουθους στίχους του στο ποίημα του «Το Αεροπλάνο», που εκφράζουν την ίδια αυτή κατανυχτική διάθεση:

Ω θολωμένε από βιβλία που γράφονται του κάκου!
Κάθε φορά το σήμαντρο του εσπερινού ή του όρθρου
που προσκαλεί στην εκκλησιά και που το μονοπάτι
στρώνει προς της παράκλησης το μυστικό παλάτι,
κάθε φορά το σήμαντρο του εσπερινού ή του όρθρου
που σπρώχνει μια φτωχή ψυχή να κάμη το σταυρό της
το κίνημα το αθέλητο κι απ' την καρδιά βγαλμένο,
πιο πολύ αξίζει, πιο σοφό το σταυροκόπημά της
κι απ' όλους των πολύξερων τους νόμους και τους δρόμους.



Πάθος για τη Βίβλο

Η επαφή του Κωστή Παλαμά με την Αγία Γραφή δεν ήταν καθόλου περιστασιακή. Δεν τη λογάριαζε σαν ένα κοινό βιβλίο μέσα στα άλλα. Η Αγία Γραφή υπήρξε το ξεχωριστό βιβλίο, που τον έθρεψε πνευματικά. Το ξεχώρισε ανάμεσα από τα βιβλία που τον απασχόλησαν και το διάβαζε συνεχώς ως βιβλίο υψηλού φρονηματισμού και φωτισμένης και διαποτισμένης με το λόγο του Θεού παιδείας.

Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη άσκησαν μεγάλη επιρροή στο έργο του. Ο Παλαμάς εμπνεύστηκε πολλαπλά από την Αγία Γραφή. Με πολλές ευκαιρίες θα την ξεχωρίσει και θα την «ψάλλει δεόντως». Από τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, το βιβλίο από το οποίο περισσότερο ερανίζεται ο Παλαμάς είναι οι «Ψαλμοί».

Εκτός από τα κείμενα της Βίβλου, ο Παλαμάς είχε πνευματική συναναστροφή με τα λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας, το «Τριώδιο», το «Πεντηκοστάριο», την «Παρακλητική», τα «Μηναία», το «Ευχολόγιον» κ.λπ..

Όχι μόνο από διαβάσματα κατά την ώριμη ηλικία του, αλλά κάπως βαθύτερα είχε χαραχθεί στην ψυχή του από τα παιδικά του χρόνια ο παλμός των εκκλησιαστικών ύμνων. Μας το εξομολογείται ο ίδιος στην «Ποιητική
» του, στο κεφάλαιο «Ο λυρισμός των όλων»: «Στην εκκλησία πήγαινα για ν' ακολουθήσω τη λαμπρότητα της ιεροτελεστίας... Στον εσπερινό τακτικός, παιδάκι, και στη λειτουργία της Κυριακής». Αυτή η ενάργεια των πρώτων εντυπώσεων έχει τη συνέχειά της: έγινε βασικό κίνητρο στην ειδική μελέτη του στην περιοχή της Υμνογραφίας και μεταφέρθηκε στο ποιητικό του έργο ως καρπός βιώματος.

Οι εκκλησιαστικοί ύμνοι, τα κοντάκια, οι οίκοι, τα τροπάρια, τα εφύμνια, οι κανόνες κ.λπ. τον συγκίνησαν ιδιαίτερα. Πηγή ακένωτη απέβη για τον Παλαμά μια τέτοια γνωριμία με την εκκλησιαστική ποίηση. Δονήθηκε από τους εκκλησιαστικούς ύμνους και θέλησε τη δόνηση αυτή να τη μεταγγίσει στους αναγνώστες των στίχων του, να τους κάνει κοινωνούς της Υμνογραφίας.

Σταχυολογούμε ενδεικτικά:

Αγία,
Αγία Πίστη των πατέρων μου έλα
και γιόμισέ μου την καρδιά
και γλυκολάλαε μέσα μου και γέλα
σαν τα πασίχαρα παιδιά.

Και ξέπλυνέ μου μέσα σε Ιορδάνη
τα κρίματα και μια φορά
κάμε και προς εμένανε ό,τι κάνει
η μυστική περιστερά!
 
Και νεύρωσέ μου την ψυχή και μάθε
κι εμέ να θέλω, να μπορώ,
και διώξε απ' τη δική μου γνώμη κάθε
δείλιασμα ανάμελο κρυερό.
 
Κάθε σοφία και γνώση αυτού του κόσμου
που φέρνει ζάλη περισσή
αντί να ρίχνη λάδι αγνό στο φως μου,
κάμε η ψυχή μου να μισή.
 
Της απιστίας ω! βγάλε μου την κάμπη
της υποψίας και τα καρφιά
κι εμπρός μου πολυκέφαλη ας μη λάμπει
μία κι η Αλήθεια κι η Ομορφιά.


                      Κ. Παλαμά: «Ο ποιητής»

Στο εύγλωττο αυτό ποίημα για την ψυχοσύνθεση του Παλαμά βρίσκουμε απήχηση των λόγων του Εκκλησιαστή, που δεν είναι άλλος από τον Σολομώντα, το γιο του Δαβίδ: «Και έδωκα καρδίαν μου του γνώναι σοφίαν και γνώσιν. Και καρδία μου είδε πολλά, σοφίαν και γνώσιν, παραβολάς και επιστήμην έγνων εγώ, ότι και γε τούτο εστί προαίρεσις πνεύματος. Ότι εν πλήθει σοφίας πλήθος γνώσεως, και ο προστιθείς γνώσιν προσθήσει άλγημα». (Εκκλ. Α. 16-18).

Ιδιαίτερα θα πρέπει να υπογραμμίσει κανείς τους στίχους για τη «σοφία και γνώση αυτού του κόσμου» που, αντί να γαληνεύει την ψυχή του και να τον ξεκουράζει, απεναντίας φέρνει μες στο μυαλό του μια «ζάλη περισσή».


 

 
Ο Παλαμάς ύμνησε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας,
που στρέφονται κατά των αρχαίων ποιητών και φιλοσόφων.

 


Στη «Φλογέρα του βασιλιά» ο ποιητής δίνει στίχους του, που αποτελούν απόδοση της Ακολουθίας του «Ακάθιστου Ύμνου».

Στον 4ο Λόγο αυτής της ποιητικής συλλογής εισάγεται η Παναγία και μεταφέρεται το κοντάκιο της Ακολουθίας του «Ακάθιστου» που αρχίζει:

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια.


στο στίχο:

Ω στατηλάτισσα Κυρά, σ’ εσέ τα νικητήρια.
                                     4ος Λόγος, Φ.Β
.


Κι αλλού ο Παλαμάς μεταφέρει τον ίδιο στίχο:

Υπέρμαχη Στρατήγισσα, σ’ εσέ τα νικητήρια.
                                     9ος Λόγος, Φ.Β.

Ο τελευταίος στίχος του ίδιου κοντακίου:

Χαίρε νύμφη ανύμφευτε,

μεταφέρεται:

Χαίρε απάντρευτη νύφη.
          4ος Λόγος, Φ.Β.


Οι στίχοι:

Σκέπη το κόσμου πιο πλατειά απ' τον κόσμο, στο σκοτάδι,
πύρινε στύλε οδηγητή, και της ψυχής λιμάνι,
και ποταμέ που μας κυλάς το μέλι και το γάλα,

                                                          9ος Λόγος, Φ.Β.

συνοψίζουν τους στίχους του «Ακάθιστου»:

Χαίρε, σκέπη του κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαίρε, πύρινε στύλε οδηγών τους εν σκότει.
Χαίρε, ότι λιμάνα των ψυχών ετοιμάζεις.
Χαίρε, ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν.
Χαίρε, εξ ης ρέει μέλι και γάλα.


Ο στίχος:

Όπου έσταξες το γιάτρεψες το φλόγισμα του ειδώλου,
                                                    9ος Λόγος, Φ.Β.


είναι από τον κανόνα του «Ακάθιστου», 2ο τροπάριο της ωδής στ’:

Εκ σου η δρόσος απέσταξε, φλογμόν πολυθεΐας η λύσασα.

Οι παρακάτω στίχοι:

Παρακαλώ σε, ο πόνος μου βαθύς, δεν υποφέρω
τη σαϊτιά του Σατανά, δε με σκεπάζει σκέπη,
από παντού με πολεμάν, καταφυγή του κόσμου.
                                          11ος Λόγος, Φ.Β.

είναι παρμένοι από εκκλησιαστικό τροπάριο:

Θλίψις γαρ έχει με, φέρειν ου δύναμαι των δαιμόνων τα
τοξεύματα, σκέπην ου κέκτημαι, πάντοθεν πολεμούμενος
και παραμυθίαν ουκ έχων πλην σου.
                                     Τροπάρ. Μικρ. Παρακλ. Καν.



Αρχαιολατρία

Η αρχαιολαγνεία είναι ένα μεγάλο πρόβλημα, που ταλανίζει τα μυαλά και τις ζωές των ρωμιών: «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, εσείς ήσασταν ακόμα στα δέντρα», δηλαδή με άλλα λόγια: «μην κοιτάτε που είμαι ουραγός σήμερα, εγώ είχα πολύ σπουδαίους προγόνους...». Κι όσο πιο πολύ σπουδαίους φτιάχνει ο ρωμιός (αρβανίτης, βλάχος κ.λπ.) στη φαντασία του τους φαντασιακούς προγόνους (αρχαίους έλληνες), τόσο πιο πολύ σπουδαίος αισθάνεται ο ίδιος. Μιας και δεν έχει τίποτε το θετικό να επιδείξει σήμερα κι είναι τελευταίος σε όλα, με μανταμ-σουσούδικη μαεστρία επιδεικνύει φαντασιακά επιτεύγματα φαντασιακών προγόνων. Γι’ αυτό κι ο διαχρονικά αγαπημένος ήρωας της Ρωμιοσύνης είναι ο Καραγκιόζης.

Έτσι και ο Παλαμάς. Πίστευε ότι η ελληνική αρχαιότητα θα έπρεπε να γίνει σύμβολο ζωής, δράσης και ανωτερότητας και προς αυτήν στρεφόταν με τα ποιήματά του. Ο ίδιος είχε γράψει: «Και την μεγάλην χάριν η νεωτέρα ποίησις χρεωστεί εις το ότι συχνά λούεται μέσα εις τα θαυματοποιά νερά της ελληνικής αρχαιότητος».

Στο αρχαιοπρεπές ποιήμα του «Ύμνος εις την Αθηνάν» (1888) ζητά να έλθει στην Ελλάδα το αρχαίο πνεύμα ως πνεύμα κάθαρσης και απολύτρωσης. Το 1892 κυκλοφόρησε η ποιητική του συλλογή «Τα μάτια της ψυχής μου», στην οποία εκδηλώνει τη γοητεία που ασκούσε στο μυαλό του ο αρχαίος ελληνικός κόσμος.

 

 
Ανόητοι στίχοι του Κωστή Παλαμά για τα Χριστούγεννα
από το Αναγνωστικό της ΣΤ΄ Δημοτικού (1952).
Το πώς θα γιορτάσει τα Χριστούγεννα το ετερόκλητο πλήθος
των επήλυδων στον ελλαδικό χώρο διδάσκεται στα σχολεία
κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής, παρεχόμενης από το κράτος παιδείας.
(Διαβάστε: Silent night - Stille nacht - Άγια νύχτα).
 


Βυζαντιολαγνεία

Παρ’ όλο ότι η αρχαία Ελλάδα κυριαρχεί μέσα στον Παλαμά ως αιώνια αξία, εν τούτοις ο ποιητής δείχνει ενδιαφέρον και για όλα τα άλλα στάδια του ρωμέικου φαντασιακού κι εμπνέεται ακόμη και από το περιφρονούμενο κατά την εποχή του Βυζάντιο.

Στον Παλαμά τo Βυζάντιο, κι επομένως και τα εκκλησιαστικά κείμενα, τα οποία είναι η καθαυτό ποιητική έκφραση του Βυζαντίου, που υπήρξε πολιτεία θεοκρατική, πέρασε με συνέπεια στοχασμού και έμπνευσης. «Όπως και αν σταθούμε, και με την αρχαιολατρία και με τη συμπάθεια μιας ζωντανής ζωής τριγύρω μας, είμαστε και κληρονόμοι των βυζαντινών». («Η βυζαντινή κληρονομιά στη νεοελληνική μας ποίηση», μελέτημα δημοσιευμένο στα 1930).


 

 


Πολλοί αναρωτιούνται γιατί ο Διον. Σολωμός, τον οποίο εξ άλλου θαύμαζε ο Παλαμάς, δεν είχε γράψει τίποτε για το Βυζάντιο, σε αντίθεση με τον Παλαμά. Μα, όταν ζούσε ο Σολωμός (1798−1857) δεν είχε ακόμα ενσωματωθεί στο εθνικό φαντασιακό το Βυζάντιο. Αυτό έγινε μετά τα μέσα του 19ου αιώνα.

Πρώτος σθεναρός υπέρμαχος της αδιάσπαστης χωροχρονικής εθνικής συνοχής, ο οποίος «πειράθηκε να εύρη την ενότητα του βυζαντιακού κράτους, να εισδύσει εις το πνεύμα του, να αναδείξη δι΄ ιστορικής και φιλοσοφικής ανασκαφής τον έλληνα υπό τον ρωμαίον», ήταν ο βυζαντινολόγος Σπυρίδων Ζαμπέλιος στο έργο του «Βυζαντιναί μελέται» (1857).

Τη σκυτάλη, αμέσως μετά, ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, ο οποίος στην «Ιστορία του ελληνικού έθνους» (ο πρώτος τόμος της εκδόθηκε το 1860 και ο τελευταίος το 1877), καταδίκαζε την περιφρόνηση του νεότερου κόσμου προς το Βυζάντιο και με γλαφυρότητα κι ενθουσιασμό αναδείκνυε τη βαθειά του πίστη στην ελληνική φυλή. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Zorba the Christian).
 

 

 



Περήφανος ρωμιός
Η Ελλάδα μια, ακομάτιαστη και αμέτρητη Μητέρα,
μια των Ελλήνων η ψυχή!
Τύραννος όταν ή όλεθρος καίει στου πιστού το σπίτι
τα’ άγια κονίσματα, του καίει τον ιερό ναό,
του μένει η πίστη σαν εικόνα εντός του αχειροποίητη
στον ένα αόρατο Θεό.

Κ. Παλαμά: «Το τραγούδι των προσφύγων».


Το 1901 κυκλοφόρησε το έργο «Ιστορία της Ρωμιοσύνης» του Αργύρη Εφταλιώτη. Ήταν εποχή, που τα ονόματα ρωμιός και Ρωμιοσύνη συγκινούσαν περισσότερο από σήμερα τους ρωμιούς. Τα ονόματα έλληνας και ελληνισμός, εισαχθέντα συνταγματικά κατά το 1822, δεν είχαν ακόμη επικρατήσει στη συνείδηση και τη χρήση του λαού.

Παρ’ όλα αυτά ο Γεώργιος Σωτηριάδης έγραψε μια κριτικήν κατά της «Ιστορίας της Ρωμιοσύνης» του Εφταλιώτη, όπου ισχυριζόταν ότι η χρήση των ονομάτων ρωμιός και Ρωμιοσύνη αντί των έλληνας κι ελληνισμός δείχνει έλλειψη φιλοπατρίας κι ότι η λέξη ρωμιός θα πρέπει να αποφεύγεται, γιατί έχει καταφρονεμένη σημασία «ανθρώπου ευτελούς και χυδαίου».

Ο περήφανος ρωμιός Κωστής Παλαμάς έγινε έξω φρενών. Με την πέννα του γεμάτη εκδίκηση και ειρωνεία απάντησε στους χλευασμούς του Σωτηριάδη κατά της Ρωμιοσύνης με το έργο του «Ρωμιός και Ρωμιοσύνη». («Άπαντα», τόμ. ΣΤ, σελ. 273-281):

«Τα δύο τούτα λόγια», γράφει ο Παλαμάς αναφερόμενος στους όρους ρωμιός και Ρωμιοσύνη, «επειδή δε μας έρχουνται, ίσα ολόισα, από την εποχή του Περικλή, παραμερίστηκαν αγάλια, αγάλια, από την επίσημη γλώσσα, καθώς κι όλα τα λόγια τα δυσκολομέτρητα της ζωής και της αλήθειας.

»Έλληνες, για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου, πραγματικά, ρωμιοί.

»Το όνομα (ρωμιός) κάθε άλλο είναι παρά ντροπή. Αν δεν το περιζώνει αγριλιάς στεφάνι από την Ολυμπία, το ανυψώνει στέμμα ακάνθινο μαρτυρικό και θυμάρι μοσκοβολά και μπαρούτη.

»Δείχνει ίσα ίσα τη ζωή και την πραγματικότητα της λέξης το ότι αυτή μας ήρθε πρόχειρα στην ειλικρινή μας και στην πιο φωτεινή μας ψυχική κατάσταση ─στη συνείδηση του ξεπεσμού μας─ για να διαλαλήσουμε τον ξεπεσμόν αυτό, πιο πολύ από το γιορτιάτικο και από το δυσκίνητο τ' όνομα έλλην, ακόμη και από το όνομα έλληνας, που είναι κάπως πιο δυσκολορρίζωτο από το ρωμιός, και κρατούσε ως τα χτές ακόμη την αρχαία ειδωλολατρική σημασία» (σελ. 277).


 

 
Ποιητές της γενιάς του 1880: Ο Κ. Παλαμάς εν μέσω μιας παρέας
άλλων επίσης προβεβλημένων ρωμιοσυναράδων
(Α. Προβελέγγιο, Γ. Δροσίνη, Ι. Πολέμη κ.ά.).
(Γ. Ροϊλός, «Οι ποιητές», Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός», 1919).

 


Διαμαρτυρόμενος κατά της διαστροφής της ιστορίας της Ρωμιοσύνης από τους νεορωμιούς ο Κωστής Παλαμάς υποστήριξε όχι μόνον το δικαίωμα, αλλά και το καθήκον του Εφταλιώτη να χρησιμοποιεί το ρωμιός και Ρωμιοσύνη, αντί του έλληνας και ελληνισμός, αφού αυτά είναι τα πραγματικά μας ονόματα κατά τον μεσαίωνα και την οθωμανική περίοδο.

«Κ' έτσι, σε νέο μαρτύρεμα, ο ρωμιός φορτώθηκε στη ράχη του τις ξένες αμαρτίες των συνταγματικών ελλήνων. Κ' έτσι έγινε ο εξευτελισμένος ρωμιός των φωνακλάδων των καφενείων, ο φασουλής ρωμιός των σατυρογράφων, ο ασυνείδητος ρωμιός μέσα στο ψευτοβασίλειο που ρωμαίικο το λένε» (σελ. 277).

Ο Παλαμάς γνώριζε καλά ότι το τραγούδι του π. Θύμιου Βλαχάβα, «Ρωμιός εγώ γεννήθηκα, ρωμιός θε να πεθάνω», με το οποίο άρχισε το εν λόγω έργο του (σελ. 273), είναι ακαταμάχητη δύναμη όχι μόνον κατά των τούρκων, αλλά και κατά των νεορωμιών που ─ κατά τη γνώμη του─ προσπαθούσαν κι αυτοί να αφανίσουν τη Ρωμιοσύνη με πιο ύπουλο τρόπο, παρασκηνιακά, μέσω της παιδείας.

Μεγαλωμένος στο Μεσολόγγι κι ως εκ τούτου έχοντας τα ίδια αισθήματα με τον παπά Βλαχάβα και γνωρίζοντας ότι ο ρωμέικος λαός θα διατηρεί πάντοτε τα αισθήματα αυτά, ο Κωστής Παλαμάς πρόβλεψε τον τελικό θρίαμβο της Ρωμιοσύνης, όπως φαίνεται σαφώς στα λόγια με τα οποία τελειώνει το έργο του: «Όμως κάποιο αγνότερο και πιο βαθύ αίσθημα γλωσσικό δεν μπορεί παρά να βρει ακόμη στη λέξη Ρωμιοσύνη κάτι τι ποιητικά και μουσικά χρωματισμένο, κάτι τι φτερωτό, λεβέντικο για μας και ανάλαφρο, που νομίζω πως δεν τόχει ο ελληνισμός, με όλη τη βαριά του ασάλευτη μεγαλοπρέπεια» (σελ. 279).


 

 
Φανατικός μεγαλοϊδεατιστής.
Πίστεψε στη Μεγάλη Ιδέα με θρησκευτική ευλάβεια,
όπως ο ίδιος αναφέρει.

 



Η φλογέρα του βασιλιά

Με αυτό το πατριωτικό και πατριδολατρικό ποίημα ο Παλαμάς υπήρξε ο οραματιστής και εμπνευστής της εδαφικής επέκτασης της Ελλάδας με τους βαλκανικούς πολέμους και καλλιέργησε όσο κανείς άλλος τη Μεγάλη Ιδέα.  

Η «Φλογέρα του βασιλιά» διαδραματίζεται στο Βυζάντιο. Συμβολίζει για τον ποιητή τη σύνθεση και τη δήθεν διαχρονική ενότητα όλης της ιστορίας του Ελληνισμού-Ρωμιοσύνης, αρχαίας, βυζαντινής και σύγχρονης. Ήρωας του ποιήματος είναι ο Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, ο οποίος πάντα θα παραστέκει με το σπαθί και με το νου, με την ανδρεία και τη φρόνηση, με τα πολεμικά κατορθώματα και το δημιουργικό πνεύμα τη νέα Ελλάδα, που όχι μόνο θα επιβιώσει, αλλά και θα θριαμβεύσει και θα μεγαλουργήσει. Η έμπνευση της «Φλογέρας του Βασιλιά» είναι αποτέλεσμα και του ανανεωμένου τότε ενδιαφέροντος για τη βυζαντινή αυτοκρατορία, και το Μακεδονικού Αγώνα.

Ο Βουλγαροκτόνος απαντά στον άγγελο-σκιάχτρο, τον οποίο οραματίστηκε ακουμπισμένος στο παράθυρο του παλατιού του. Και η απάντησή του είναι η αποθέωση της Ρωμιοσύνης, της Μεγάλης Ιδέας, η προφητεία της μελλοντικής ρωμέικης δόξας.

Ο Παλαμάς στη «Φλογέρα του βασιλιά» δεν μας δίνει τόσο τον ίδιο τον Βουλγαροκτόνο ως πρόσωπο του ποιήματος ζωντανό, απτό και ανάγλυφο, με σάρκα και οστά, να κινείται, να δρα και να πραγματοποιεί τα πολεμικά του κατορθώματα, όσο την ιδέα του Βουλγαροκτόνου ως εθνικού ήρωα, το σύμβολο του ηρωικού βασιλιά, που παραστέκει πάντα τη Ρωμιοσύνη. Ο Βουλγαροκτόνος παρουσιάζεται στο ποίημα μόνο για να προκυνήσει και να δεηθεί στην Παναγιά την Αθηνιώτισσα ─τη χριστιανική εκκλησία που είχαν μετατρέψει το μεσαίωνα τον Παρθενώνα─ για να εξομολογηθεί και για να εκφράσει το όραμά του για τη Ρωμιοσύνη και την πίστη του σε αυτήν, που είναι συνάμα όραμα και πίστη του ίδιου του ποιητή. Ο Παλαμάς υμνεί τόσο τις νίκες του Βουλγαροκτόνου, όσο και την Παναγία ως σύμβολο της μεσαιωνικής Ρωμιοσύνης.

Ο Κωστής Παλαμάς ενώνει, ζευγαρώνει και αδελφώνει τον αρχαίο ελληνικό κόσμο με το βυζαντινό και το χριστιανικό, καθώς και με τον κόσμο του νεορωμέικου προτεκτοράτου, που δημιουργήθηκε μετά το 1821.


 

 
Τον Παλαμά εκθειάζουν και οι αριστερορωμιοί.
Γράφει ο Ν. Ζαχαριάδης το 1937 στο εικονιζόμενο βιβλίο:
«Ο Παλαμάς, ο ακούραστος καταλύτης και γκρεμιστής των αντιδραστικών
συμβόλων, ο ανώτερος οραματιστής του καλύτερου μέλλοντος για το λαό
και για ολόκληρη την ανθρωπότητα, ο Παλαμάς αυτός θα παραμείνει
αναφαίρετο χτήμα του εργαζόμενου έθνους. Σ’ αυτό ανήκει
κι αυτό ξέρει να ανταμείβει τους φίλους του» (σελ. 67).

 

 

Αντιφάσεις και χάσματα

Ο Παλαμάς δεν είναι συνεπής πάντοτε σε ορισμένες αρχές. Τις ιδέες του μπορούν να διεκδικήσουν οι οπαδοί και αντίπαλων ακόμη ιδεολογιών. Είναι ο ποιητής των εμπνέυσεων, που του φέρνουν οι διάφοροι στοχασμοί κατά την ημέρα που γράφει.

Το 1907 εκδίδει τον «Δωδεκάλογο του Γύφτου», τον οποίο είχε αρχίσει να γράφει από το 1899. Το έργο αυτό, επειδή έχει αρκετά χάσματα, έκανε διάφορους κριτικούς του να επινοήσουν διάφορες ερμηνείες του νοήματος, οι οποίες είναι αντιφατικές μεταξύ τους.

Σε αυτό που είναι πάντως σταθερός ο Παλαμάς σε όλο του το έργο είναι η προσήλωση στους εθνικοθρησκευτικούς μύθους και τις αυταπάτες της Ρωμιοσύνης.






Βιβλιογραφία

Ε.Ν. Μόσχου: «Η μεταφυσική αγωνία στον Παλαμά», έκδ. «Δημ. Ν. Παπαδήμας», Αθήνα, 1993.

Απ. Σαχίνη: «Ένας επικός ύμνος του ελληνισμού. Η φλογέρα του βασιλιά του Παλαμά», έκδ. «Ίδρυμα Κωστή Παλαμά», Αθήνα, 1993.

Ν. Ζαχαριάδη: «Ο αληθινός Παλαμάς», έκδ. «Τα νέα βιβλία». Αθήνα, 1945.

Άγγ. Σικελιανού: «Κωστής Παλαμάς», έκδ. «Άλφα», Αθήνα, 1943.

Κ.Θ. Δημαρά: «Κωστής Παλαμάς. Η πορεία του προς την τέχνη», έκδ. «Ίκαρος».

Ν.Ε. Μηλιώρη: «Ο Παλαμάς και οι πρόσφυγες», ομιλία, Αθήνα, 1950.

Anthony Hirst: «God and the poetic ego. The appropriation of biblical and liturgical language in the poetry of Palamas, Sikelianos and Elytis», έκδ. «Peter Lang», Bern, 2004.

Ελ. Φιλοκύπρου: «Παλαμάς, Καρυωτάκης, Σεφέρης, Ελύτης. Η διαρκής ανεπάρκεια της ποίησης», έκδ. «Μεσόγειος», Αθήνα, 2006.

Θ. Ξύδη: «Ο Παλαμάς και τα εκκλησιαστικά κείμενα», Αθήνα, 1950.

Ι. Ρωμανίδου: «Κωστής Παλαμάς και Ρωμιοσύνη», έκδ. «Ρωμιοσύνη», Αθήνα, 1976.



Διαβάστε επίσης
στην «Ελεύθερη Έρευνα»
και για άλλους ποιητές της Ρωμιοσύνης:

Για τον Διον. Σολωμό:
Ο Σολωμός χωρίς παρωπίδες

Για τον Κων. Καβάφη:
«Στον ένδοξό μας βυζαντινισμό»

Για τον Οδ. Ελύτη:
Ο Θεός, η γυναίκα του, ο ποιητής και ο πρωτομάστορας

Για τον Γιαν. Ρίτσο:
Η αθεράπευτη νεκροφιλία του ριζοσπαστικού πατριωτισμού
Η γοητεία του χώματος

Για τον Ν. Γκάτσο:
Επιβάλλεται να είσαι γυμνός





 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 40953 έγραψε...

Πάω στοίχημα Λάζαρη, Φυλακτού και λοιπή κομπανία της ΕΕ πως αν κάποιο κράτος επιτίθετο εναντίον της Ελλάδας θα ήσασταν οι πρώτοι πρόσφυγες. Και πως αν κάποιος σας βίαζε ή σας έκοβε τα χέρια και τα πόδια δεν θα σας ενοχλούσε καθόλου που το παιδί σας δεν θα σκέπτονταν καν να τιμωρηθεί ο ένοχος, αφού και οι γονεϊκές σχέσεις είναι φαντασιακές αποτέλεσμα εκπαίδευσης στην προγονολατρεία και το αίμα και το σπέρμα δεν αξίζουν εκδίκησης.
09.02.2017, 23:33:19





Ανώνυμος 40954 έγραψε...
Ανθέλληνας
Καλό το άρθρο αλλά ελλειπές
1ον ως πρός την μεγάλη ακρισία του Παλαμά, τον ποιητή της πλάκας
2ον Στην κοινωνική του ζωή στα 60+ να τα φτιάξεις με 20ετή και να παρατήσεις την γυναίκα ίσως εντάσεται στο χριστιανικό πνεύμα του.
3ον Ο Παλαμάς ήταν σημαντικός έχαιρε τιμής και ο Χίτλρ του έστειλε σταφάνι ααπευθείας από την Γερμανία αυτό ίσως εντάσσεται στο αρχαιοελληνικό πνεύμα.
4ον Δεν αναλύεται σωστά η αναρρίχηση του Παλαμά ως οπαδού του Σενεγαλέζου Τράγου.
10.02.2017, 00:10:21





Ανώνυμος 40955 έγραψε...
Αλήθει τι σκοπό εξυπηρετεί το αρθρο σου? η γενικά ο σκοπός των ανθελικων κρεσέντων σου. ?
10.02.2017, 10:12:23





Bielidopoulos έγραψε...

Παλαμάς ένας ρωμιός ποιητής που έγραφε ποιήματα, προιόν και "θύμα" των ιδανικών και αξιών της εποχής του.

"Στο ποιητικό του έργο, που ξεπερνά τις είκοσι συλλογές, κυριαρχεί η Ελλάδα ως ιδανικό και αντικείμενο αγάπης, η πορεία του ελληνικού έθνους μέσα στους αιώνες, η προσπάθεια δημιουργικής αφομοίωσης του αρχαιοελληνικού πνεύματος και της λαϊκής παράδοσης και το πνεύμα της οικουμενικότητας του ελληνικού πολιτισμού."
"Στις 27 Δεκεμβρίου του 1887 παντρεύτηκε τη Μαρία Βάλβη, γόνο πολιτικής οικογένειας του Μεσολογγίου, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, τον Λέανδρο (1891-1958), τη Ναυσικά και τον Άλκη. Στις 15 Οκτωβρίου 1897, ο Παλαμάς διορίστηκε γραμματέας του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε ένδειξη τιμής για το ποιητικό του έργο. Γι’ αυτό και οι εφημερίδες του καιρού (Εστία, Άστυ, Ακρόπολις), επαίνεσαν ζωηρότατα την απόφαση του τότε Υπουργού Παιδείας, Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, βρίσκοντας την ευκαιρία να εγκωμιάσουν τον ποιητή."
https://www.sansimera.gr/biographies/769

10.02.2017, 11:17:04





Bielidopoulos έγραψε...

Έλληνες για να ρίχνουμε στάχτη στα μάτια του κόσμου, πραγματικά: ρωμιοί.
Σωστός ο ποιητής.
;)

10.02.2017, 11:34:52





Ανώνυμος 40958 έγραψε...
Αφαιρέθηκε υβριστικό σχόλιο.
10.02.2017, 14:17:22





Ανώνυμος 40959 έγραψε...
Φίλε 40958,
Είμαι ένας από αυτούς που διαβάζουν την ιστοσελίδα. Νόμιζα πως είναι απόδειξη, ότι είμαι έξυπνος. Ηρθες εσύ και μου έδειξες, ότι στην πραγματικότητα, είμαι βλαμμένος..
Τι επιχειρήματα! Σκουλήκι, γλίτσα, βρομόστομα, βόθρος, φθόνος (σύνταξη που τσεπώνεις..), εμετός, βλαμμένους, αντικατασκοπευτικές ικανότητες ( ποιοι σε χρηματοδοτούν..), σκατά που πλημμυρίζει η ψυχή σου, Εθνικό και Ελληνικό (αυτό σημαίνει ότι είσαι Ελληναράς, άρα ότι λες είναι αλήθεια και όχι σαν τον ψευδόμενο αρθρογράφο).. Εχω μία αφελή ερώτηση,-καθ' ότι είμαι βλαμμένος. Τι σε κάνει να πιστεύεις, ότι το σπέρμα, εκχέεται από τον κ@λο;.. Ανυπομονώ, να ακούσω τα ακαταμάχητα επιχειρήματα σου, διότι έτσι Ελληναράς που είσαι όχι μόνο γνωρίζεις θαυμάσια την ελληνική γλώσσα, που ανήκει στο Εθνικό και Ελληνικό, αλλά δεν διστάζεις να χρησιμοποιείς λέξεις της, που την αναδεικνύουν, αλλά και πείθουν ότι κατέχεις την ευγένεια, την αναλυτική ικανότητα, τον σεβασμό στην ελεύθερη έκφραση της γνώμης, ακαταμάχητα επιχειρήματα κλπ. Κάτι που θα ζήλευε ο Πλάτων, ο Σωκράτης, ο Ηράκλειτος και άλλοι.. πρόγονοι σου.
Γιάννης
10.02.2017, 17:14:36





Bielidopoulos έγραψε...

https://www.youtube.com/watch?v=9XK50GaB3pc
->3:04

10.02.2017, 18:55:05





Ανώνυμος 40961 έγραψε...
40959 ή "εβραϊστή" και "ελληνορωμαϊστή"...... γιάννη
όντως είσαι βλαμμένος, μην εκπλήσεσαι.... αν μάλιστα η μόνη απορία σου είναι από που εκχέεται το σπέρμα, αμφισβητώντας την συνάφεια αυτών των δυο (κ@λου & σπέρματος) ως μη κατανοώντας τα αίτια της δημιουργίας σου...
Σε αφήνω στην απορία σου και ευγενικά όσο μπορώ για το είδος σου ζητώ να αφήσεις ήσυχους τους προγόνους μου και να μην ασχολείσαι νύχτα μέρα καθυβρίζοντας τους με χειρότερους οχετούς από τις μη ευγενείς εκφράσεις μου.....
Μην αναμένεις ανταλλαγή επιχειρημάτων στις παπάρες που αραδιάζεις....άλλωστε αυτό θές για να αποκτήσεις οντότητα σοβαρού συνομιλητή στις γελοίες μαλακοθεωρείες σου
Λοιπόν καθίκι άσε τον Αλέξανδρο τον Πλάτωνα τον Σωκράτη τον Παλαμά και τόσους άλλους,αφού μάλιστα δεν τους θεωρείς προγόνους σου....ψάξε την δική σου σπορά από ποιόν γυφτομαχαλά βαστάει....γιατί εκτός από αυτούς που αναφέρεις υπάρχουν και Καραϊσκάκηδες που θα στα έκοβαν και θα στα τάιζαν, γνωρίζεις ποια.....!!....αλβανοτουρκομογγόλε...
Το από που αλλού τα παίρνεις όντως μια χαρά "συνομωσία" μοιάζει...
Επίσης να γυρίσεις την ΣΥΝΤΑΞΗ που τρώς από αυτό το "ρωμιοκράτος"...και στα τσακίδια αμα δεν γουστάρεις εδώ....
10.02.2017, 18:16:56





Ανώνυμος 40962 έγραψε...
@40961
Φίλε είσαι ποιητής! Τρομερή ευφράδεια, ευφυία που φαίνεται στη γραφή σου, επιχειρήματα και φιλική διάθεση πάνω από όλα!
Με έχεις συναρπάσει!
Να σου πω όμως κάτι. Ο πόλεμος με τη βλακεία τελείωσε. Χάσαμε.
Ως νικητής, δείξε μια μεγαθυμία και άσε μας στο πόνο μας.
Αν θες, κάνε παρέα στο Bielidopoulos που νοιώθει και λίγο μόνη τώρα που πλησιάζει και του Αγίου Βαλεντίνου. Ξέρω πως έχετε τις διαφορές σας αλλά ρε παιδί μου δεν μπορεί να είναι όλα μαύρα-άσπρα σ' αυτή ζωή. Ας είναι και λίγο ροζ.

Γκουσγκούνης ο Β'

10.02.2017, 19:30:48





Ανώνυμος 40963 έγραψε...

https://www.youtube.com/watch?v=TUNt5Wv1F_Q

lol
Γαμώ την προπαγάνδα και όσα μάθαινα 60 χρόνια...

10.02.2017, 19:49:54





Ανώνυμος 40966 έγραψε...
και η Ταμπέλα ανθίζει την διαμαχη. Άιντε ψάξε για ανθρωπο. Όλοι σκατοτοτσογλανια του κερατα είμαστε με τα χαμώτυπα, χαμευνή λογύδρια.
11.02.2017, 05:06:35





Bielidopoulos έγραψε...

Διάπλασις των παίδων: Ρωσική εταιρεία που φτιάχνει τανκς γράφει παιδικό βιβλίο.
Σε ένα ελαφρώς (φαινομενικά) διαφορετικό πεδίο από εκείνο των συνηθισμένων δραστηριοτήτων της στρέφεται η ρωσική εταιρεία κατασκευής τεθωρακισμένων Uralvagonzavod: Ένα εικονογραφημένο βιβλίο παραμύθι που απευθύνεται σε μικρά παιδιά. Το βιβλίο, αναφέρει η εταιρεία στην σχετική ανακοίνωση, στοχεύει να «εμφυσήσει πατριωτισμό» στους νεαρούς αναγνώστες. Παράλληλα, ευπρόσδεκτο θα ήταν να αναπτυχθεί ενδιάφερον των μικρών στη μηχανολογία. Ο τίτλος του βιβλίου είναι «Περιπέτειες ενός μικρού τανκς» και η ιστορία ακολουθεί ένα μικρό παιχνίδι που κατά λάθος ξεμένει στο μουσείο της εταιρείας. Τα εκθέματα, τα υπόλοιπα τεθωρακισμένα, του αφηγούνται τις περιπέτειές τους στα πεδία διαφορετικών μαχών. «Το βιβλίο μιλά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας για φοβερά τεθωρακισμένα μαχών με προσιτό τρόπο» αναφέρει η εταιρεία. Το βιβλίο το έγραψε γνωστή συγγραφέας παιδικών βιβλίων, η Σβετλάνα Λαβρόβα.
http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1500127358

Και οι ρωμιοί έχουν τον Παλαμά, τον Σολωμό και τον Παπαδιαμάντη. Ντάξει.

11.02.2017, 17:42:33





Ανώνυμος 40970 έγραψε...
Ο αντίλογος μ’ ανάθρεψε, με πότισε το μίσος. Έγραψε ο Παλαμάς.

Αντίλογο εννοεί το αντίθετο προς τον λόγο, την λογική. Αυτό που εσείς εδώ κάνετε.
11.02.2017, 20:56:45





Bielidopoulos έγραψε...

Ξέχασα να προσθέσω τον καραγκιόζη.
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=4140
Και καλό διάβασμα.

12.02.2017, 10:39:53





Bielidopoulos έγραψε...

1:50
"Μόνιμο αίτημα από την Ευρώπη είναι να γίνουμε σύγχρονη ευρωπαική χώρα. Δεν υπάρχει εκβιασμός."
https://www.youtube.com/watch?v=StuHyyW_Eys

Θα γίνουν ευρωπαίοι οι ρωμιοί θέλουν δεν θέλουν, έστω και τρίτης κατηγορίας. Και να ξεχάσουν τα πολυτελή αυτοκίνητα, τις γιγαντοοθόνες, τις βλαχομπαρόκ βίλες μέσα στο δάσος, τα γιωτ, τα μπουζούκια και τα παχιά λόγια των Παλαμάδων και Παπαδιαμάντηδων. Καταλάβατε μαλλιαροί μου ελλαδίτες;

12.02.2017, 10:48:16





Ανώνυμος 40991 έγραψε...
και η Ταμπέλα ανθίζει την διαμαχη. Άιντε ψάξε για ανθρωπο. Όλοι σκατοτοτσογλανια του κερατα είμαστε με τα χαμώτυπα, χαμευνή λογύδρια.
Πόσο δίκιο ἐχει Μπινέ καμπινέ!!!!!!! αμάλιαρε πίθηκα.....
12.02.2017, 17:09:32





Ανώνυμος 40993 έγραψε...

Και η συνταξάρα των 2.000 και 3.000 ευρώ πέφτει αγόγγυστα προς την παλιά γενιά των σκληρά εργαζόμενων ρωμιών κοπριτών... Λένε ότι έχουν τα ένσημα. Ναι, αυτά που αγόρασαν δίνοντας πενταροδεκάρες την εποχή της δραχμής και τα εξαργύρωσαν στο βάρος τους σε ρουμπίνια ελέω ευρώ, πολιτικάντηδων και συνδικαλισταράδων.

12.02.2017, 17:20:25





Ανώνυμος 41024 έγραψε...
Συγγνωμη αγαπητοι σχολιαστες αλλα μονο απο τον τροπο που τσακωνεστε στις κρισεις δειχνει τι ελληναραδες ειστε!
15.02.2017, 23:43:11





Ανώνυμος 41025 έγραψε...
Δηλαδή Ευρωπαίε πούγινες μή Ελληναράς έκοψες τό ρημάδι ΕΓΩ σου και έγινες Άνθρωπος;;;; παύοντας τόν τσακωμό;;;;
Δηλαδή οι Λατίνοι σου με άλλο τρόπο τσακώνονται;;
Α ξέχασα ...αυτοί χωρίς κουβέντα σφάζουν μέ σομπλε και τόμσε βαμβάκι...
16.02.2017, 05:50:59





Ανώνυμος 41026 έγραψε...

Καλά, ας ρίξει το υπερτροφικό του εγώ ο ρωμιός και μετά θα πάμε και στους λατίνους.
;)

16.02.2017, 10:49:21





Ανώνυμος 41058 έγραψε...
Μεγάλε !! σου θίξαμε τους Αλάτινους σου.
Καθικάρες του κερατά ειναι και δαύτοι.
Άνθρωπο ρέεεεεε.... και οχι ζωα αναίσθητα που γίναμε.
18.02.2017, 05:47:38





Ανώνυμος 41059 έγραψε...

Σου ξαναλέω: ας ρίξει το υπερτροφικό του εγώ ο ρωμιός και μετά θα πάμε και στους λατίνους. Τί δεν καταλαβαίνεις; Αλβανός είσαι; Φάε μια κρεμούλα καλύτερα.

18.02.2017, 09:53:32





Ανώνυμος 41063 έγραψε...
ρεεεε ο λολ εισαι;;κολοκυθιές παιζεις;;
χάρισμα σου οι κλούβιου αυγού κρεμούλες σου που κάποιος έγραψε.
βρωμίζεις τόν τόπο. Τι δεν καταλαβαινεις;;;αφου παντα μαστούρης εισαι. ακου πρωτα αυτοι και ύστερα εμεις.
19.02.2017, 06:07:25





Ανώνυμος 41065 έγραψε...

Πίσω στην τρύπα σου αστέρι μου..

19.02.2017, 10:37:20





Ανώνυμος 41074 έγραψε...
Γιατί;; Εσύ σε άλλη τρυπα θα λειψανέψεις;;;;;; λολα!!!! σκέψου πριν γράψεις. Μπιντέδες μπινεδες ''ΚΑ'' σαν την φαρά σου ευτυχώς λίγοι ειναι.
20.02.2017, 06:56:47





Ανώνυμος 41075 έγραψε...

Πάρε τις ερωτήσεις σου και άντε πάγαινε βρε αμπελοφιλόσοφε.

20.02.2017, 10:25:58





Ανώνυμος 41087 έγραψε...
Ρέεεεε σοβάρεψε ο μπινε ''ΚΑ'' φιλόσοφος. ρέεεε καποιος εγραψε: απο μαυρη τρυπα ηρθαμε σε μαυρη τρυπα παμε. Εσυ αποτελεις εξαιρεση;;
21.02.2017, 06:47:19





Ανώνυμος 41089 έγραψε...

Πρέπει να απαγορευτεί στους ρωμιούς να αμολάνε ερωτήσεις λες και αμολάνε τις πορδές τους.

21.02.2017, 10:44:27





Ανώνυμος 41092 έγραψε...
ΡΕΕΕΕ ΕΜΑΘΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Ο 089 ΚΛΟΥΒΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΦΟΥΚΑΡΑ
21.02.2017, 11:07:21





Ανώνυμος 41110 έγραψε...

Μάθε εσύ ελληνικά.
lol

22.02.2017, 10:17:43





Ανώνυμος 41119 έγραψε...
Ωπαααα νά καί ο Λόλας μέ τόν λολά του. Παψε να νομίζεις οτι γνωριζεις την γλωσσα που γραφεις. Ρεεε.. δεν ειναι Λάτιν. θελει ανθρωπιά για να την καταλάβεις. οχι σφαγές τυπου σομπλε και τόμσεν.
που να καταλάβει ο χιλιόδουλος της δοξασιας ''ο θεὀς μου τό χυσάφι''.
23.02.2017, 05:55:49





Ανώνυμος 41122 έγραψε...

Μάθε ελληνικά πρώτα.

23.02.2017, 10:49:53





Ανώνυμος 41145 έγραψε...
απο λατινων μεταφρασεις ἤ απο λειψανα εκλεκτα Ορφεως.
24.02.2017, 17:09:38





Ανώνυμος 41148 έγραψε...

lol
Τη μία σύγχρονη Ελβετία, την άλλη αρχαία Ελλάδα. Βρε καρπαζοεισπράκτορας είσαι!

24.02.2017, 17:51:06





Ανώνυμος 41153 έγραψε...
ΒΡΕ ΜΑΣΤΟΥΡΗ ουτε τουτα τα απλα δεν καταλαβαινεις
λειψος λειψιας και λαβαρος λουβρου. Βρε χιλιαρικο τι;; σχεση χεστι εχει το πνευμα με την υλη;; .πολλασου πανταλονια να χαλασης για τουτης τησ γλωσσας τα ιερα λειψανα λογου της
ακου χιλιαρικο ελβετιας ταυτο με
πνευμα ελλης εδαες. φουκαρα αγραμματε που νομιζεις οτι γραφεις ελληνικα...
25.02.2017, 09:37:37





Ανώνυμος 41161 έγραψε...

Ποια λείψανα βρε τούβλο..

25.02.2017, 18:36:02





Ανώνυμος 41172 έγραψε...
κι ομως.... φιλαρα ελληνικων γραφια. δυστυχως για τους λουβρου και λειψιας κλεψιμεϊκα αρχαια κειμενα λατινων σου υπαρχουν ΚΑΙ αυτα. τσαγιοκλεφτη .... ερευνησε, ισως καποτε οταν μαθεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ να βρεις πως εφτασαν ως τις μερες μας γνησια πεντακαθαρα χωρις λατινω παραφρασεις βιασμου των επεμβασεις.
26.02.2017, 10:58:52





Ανώνυμος 41185 έγραψε...

Ποια κλεψιμέικα βρε φαντασιωμένε τενεκέ.

27.02.2017, 12:02:40





Ανώνυμος 41209 έγραψε...
ΜΑΘΕ πρωτα ελληνικα, κατοπιν απαντηση θα λαβεις που;; τα βρηκαν και ποσο αλλοιωσαν το νοημα τους.
φουκαρα Ρωμαῖος ἤ Ρωμιός;; Λατινόγλωσσος ἤ Ελληνόγλωσσος
28.02.2017, 08:43:56





Ανώνυμος 41258 έγραψε...

Πρόσθεσε και μια κρεμούλα και είσα κομπλέ.

01.03.2017, 09:53:16





Ανώνυμος 41309 έγραψε...
258 το προσφιλες σου ρουφηγμα. ΜΕΓΑΛΕ!!!!
02.03.2017, 11:18:38





Ανώνυμος 41315 έγραψε...

Είναι για όλους τους ρωμιούς που δεν τους καταπίνεται η πραγματικότητα και θέλουν να φαντασιώνονται. Χάιντε Χάιντι.

02.03.2017, 11:57:01





Ανώνυμος 41340 έγραψε...
Ρεεεεε ο ΡΩμαιος εμαθε την ρωμιωσυνη την Ερμηα σε εκφραση Ελλης. Φτούσου λατινε εγινες γαϊδαρος.
ακου Ευρωπαιος;;;σιγα ρεεεε μανγκι.
03.03.2017, 09:19:12





Ανώνυμος 41343 έγραψε...

Νομίζει ότι φυλάει Θερμοπύλες ο καραγκιοζάκος.

03.03.2017, 10:54:56





Ανώνυμος 41378 έγραψε...
ενω ο πιθηκάκος φυλαει ;;;τι;;;;
Ευρώ 20 τρις οφειλόμενα; και
Παιος να πηδαει τους λαους επειδη τους φυλασσει. τάδε εφη ;;;343;; ο αφα Νέρωτος .
04.03.2017, 18:16:27





Ανώνυμος 41890 έγραψε...
Ανώνυμος 40953 Σε περίοδο πολέμου οι "θερμόαιμοι πατριώτες" σαν εσένα ως συνήθως πάνε με τον εχθρό, βλέπε 1940 με τους γερμανοτσολιάδες, άλωση" Κωνσταντινουπόλεως που ο αυτοκράτωρας και οι λοιποι Βυζαντινοί βοηθούσαν τους Οθωμανους να καταλαμβάνουν τις αδούλωτες βυζαντινές περιοχές κτλ. Οσο για τα παιδιά, δεν έχεις το δικαίωμα να κρίνεις εσύ ο ρωμιός (που είσαστε οι ποιο αποτυχημένοι γονείς όχι μονο της ευρώπης αλλα του κοσμου όλου) το πως θα φερότανε ο Λάζαρης και η Φυλακτού σε μια δύσκολη στιγμή. Αλλά τόσο δειλός που είσαι, το μονο που μπορείς να κανεις είναι να καθεσε πίσω απο μια οθόνη ακι όταν δεν σου αρέσει κάτι, να "κρίνεις" (συκοφαντείς) τον αρθρογράφο.
28.03.2017, 08:50:57





Ανώνυμος 41954 έγραψε...
41 890 εγραψες : Οσο για τα παιδιά, δεν έχεις το δικαίωμα να κρίνεις εσύ ο ρωμιός (που είσαστε οι ποιο αποτυχημένοι γονείς όχι μονο της ευρώπης αλλα του κοσμου όλου.ΜΠΡΑΒΟ ΡΩΜΑΙΕ ΛΑΤΙΝ. ενω οι γερμανοι εεε.διδαξανε πολεμους. οι γαλλοι διδαξανε αποικιοκρατιες, οι αγγγλοι γινανε αφεντηδες οι ισπανοι λατινεψαν την αμερικη.
οσο για τα προσωπα λαθος μεγα. Ας ψαξει ο καθε εις την λοφοκαμπουρα των πραξεων του και αφου τις μαθει ας ξεκινηση με φειδω την κριτικη του. και σε ολα η αποκριση. ΑΙΔΩΣ ΚΑΙ ΝΕΜΕΣΗ.
30.03.2017, 09:48:44





Ανώνυμος 42605 έγραψε...
@41378
Βρε καμμένε ρωτάς και ξαναρωτάς.

08.05.2017, 10:38:34





Ανώνυμος 42612 έγραψε...
42605 ο ακαμένος απαντησε. και ᾿....τον διαλογο
08.05.2017, 17:21:22






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

8+7=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...