Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΝΕΟΦΕΡΜΕΝΟΙ
ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ


Η εξέλιξη του Σύμπαντος,
της ζωής στη Γη και του ανθρώπου
στην κλίμακα ενός κοσμικού ημερολογίου


Έγραψε στις 05.02.2017 ο/η: Λούπου Μαρία

Επιστροφή



Πως ελπίζουμε άραγε, ενώ σπανίως ζούμε πάνω από έναν αιώνα, ν’ αντιληφθούμε τον αχανή χρόνο της ιστορίας του Σύμπαντος;

Το σύμπαν είναι ηλικίας 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Για να φανταστούμε όλο το διαστημικό χρόνο ας τον συμπιέσουμε σε ένα και μόνο ημερολογιακό έτος.

Το κοσμικό ημερολόγιο ξεκινάει στις 1 Ιανουαρίου με τη γέννηση του Σύμπαντος. Περιέχει όλα όσα συνέβησαν από τότε μέχρι και σήμερα, δηλαδή μέχρι τα μεσάνυκτα της 31ης Δεκεμβρίου.

Σ'αυτή την κλίμακα κάθε μήνας αντιπροσωπεύει περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Κάθε μέρα αντιστοιχεί σε σχεδόν σαράντα εκατομμύρια χρόνια.

Ας πάμε όσο πιο πίσω μπορούμε, στην πρώτη στιγμή του Σύμπαντος. 1η Ιανουαρίου. Η λεγόμενη Μεγάλη Έκρηξη. Το πιο πρώιμο σημείο του χρόνου που μπορούμε να δούμε. Ο χώρος διογκώθηκε απότομα με έκρηξη, που οδήγησε σε διαστολή του Σύμπαντος γεννώντας κάθε μορφή ενέργειας και ύλης που γνωρίζουμε σήμερα.

Καθώς διαστελλόταν, το Σύμπαν ψυχόταν. Επικρατούσε σκοτάδι περίπου διακόσια εκατομμύρια χρόνια.

Λόγω της βαρύτητας μάζες αερίων έλκονταν μεταξύ τους και θερμαίνονταν, ώσπου τα πρώτα άστρα άρχισαν να φωτίζουν στις 10 Ιανουαρίου.

Στις 13 Ιανουαρίου, τα άστρα ενώθηκαν και σχημάτισαν τους πρώτους μικρούς γαλαξίες, οι οποίοι συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν ακόμη μεγαλύτερους, μεταξύ των οποίων και ο δικός μας, που σχηματίστηκε πριν από περίπου 11 δισεκατομμύρια χρόνια, στις 15 Μαρτίου του κοσμικού μας έτους.


Εκατοντάδες δισεκατομμύρια αστέρων, αλλά ο δικός μας Ήλιος δεν είχε ανατείλλει ακόμα. Ανέτειλε από τις στάχτες άλλων άστρων

Άστρα γεννιούνται και πεθαίνουν. Συμπυκνώνονται σαν δροσοσταλίδες από πελώρια νέφη αερίων και σκόνης. Θερμαίνονται τόσο πολύ, που οι πυρήνες των ατόμων τους συντήκονται βαθιά μέσα τους. Φτιάχνουν το οξυγόνο που αναπνέουμε, τον άνθρακα των μυών μας, το ασβέστιο των οστών, το σίδερο του αίματός μας. Όλα αυτά σχηματίστηκαν μέσα στις πύρηνες καρδιές άστρων, που χάθηκαν προ πολλού.

Όλοι μας είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των άστρων. Το υλικό αυτό ανακυκλώνεται κι εμπλουτίζεται ξανά και ξανά με τις διαδοχικές γενιές άστρων.

Πόσο θέλουμε ακόμα μέχρι να γεννηθεί ο Ήλιος μας; Πολύ καιρό. Θα αρχίσει να λάμπει σε έξι δισεκατομμύρια χρόνια. Ο Ήλιος γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου του κοσμικού μας έτους, πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια.

Όπως και οι υπόλοιποι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, έτσι και η Γη σχηματίστηκε από το δίσκο αερίων και σκόνης, που γύριζε γύρω από τον νεογέννητο Ήλιο. Οι επανειλημμένες συγκρούσεις δημιούργησαν μια σφαίρα από θραύσματα.

Εκείνη την περίοδο, πολύ μακρυά από τη Γη υπήρχε ένας αστεροειδής ανάμεσα σε πολλούς άλλους. Εμείς σήμερα υπάρχουμε, επειδή η βαρύτητα του διπλανού του τον έσπρωξε απαλά 2,5 εκατοστά αριστερά. Τι διαφορά κάνουν 2,5 εκατοστά στην κλίμακα του ηλιακού συστήματος; Περιμένετε και θα δείτε παρακάτω.

Η Γη δέχθηκε τρομερό σφυροκόπημα το πρώτο δισεκατομμύριο χρόνια. Θραύσματα που αιωρούνταν συγκρούστηκαν και συνενώθηκαν μέχρι που σαν χιονοστιβάδα σχημάτισαν το φεγγάρι μας. Η Σελήνη είναι ένα σουβενίρ της βίαιης εκείνης εποχής. Αν στεκόμασταν τότε στη Γη, η Σελήνη θα φαίνονταν εκατό φορές φωτεινότερη. Βρισκόταν δέκα φορές πιο κοντά μας παγιδευμένη σε βαρυτικό εναγκαλισμό.

Καθώς ψυχόταν η Γη, διαμορφώθηκαν οι θάλασσες. Οι παλίρροιες τότε ήταν χιλιάδες φορές ψηλότερες. Με το πέρασμα του χρόνου η παλιρροϊκή τριβή απώθησε τη Σελήνη.

Η ζωή ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου. Πριν από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια. Δεν ξέρουμε ακόμα πώς. Μπορεί και να ήρθε από άλλο μέρος του γαλαξία μας. Η προέλευση της ζωής είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της επιστήμης.

Η ζωή εξέλιξε όλες τις απίστευτα περίπλοκες βιοχημικές διεργασίες της. Στις 9 Νοεμβρίου η ζωή αναπνέει, κινείται, τρέφεται, ανταποκρίνεται στο περιβάλλον της. Οφείλουμε πολλά σ’ εκείναι τα πρωτοπόρα μικρόβια.


Είναι και κάτι άλλο: Εφηύραν επίσης το σεξ.



Η 17η Δεκεμβρίου ήταν σπουδαία μέρα. Η θαλάσσια ζωή πήρε τα πάνω της. Απέκτησε τεράστια ποικιλία μεγαλύτερων φυτών και ζώων. Το Tiktaalik roseae ήταν από τα πρώτα ζώα που βγήκαν στην ξηρά. Θα ένιωθε σαν να έφτασε σε  άλλον πλανήτη.

Δάση, δεινόσαυροι, πτηνά και έντομα, όλα τους εξελίχθηκαν την τελευταία εβδομάδα του Δεκεμβρίου. Το πρώτο λουλούδι άνθισε στις 28 Δεκεμβρίου.



Καθώς τα αρχαία δάση μεγάλωναν, πέθαιναν, βυθίζονταν στη γη και τα απομεινάρια τους μετατρέπονταν σε κάρβουνο. Τριακόσια εκατομμύρια χρόνια μετά, εμείς οι άνθρωποι καίμε αυτόν τον άνθρακα για να τροφοδοτήσουμε, αλλά και ν’ απειλήσουμε τον πολιτισμό μας.

Θυμάστε εκείνον τον αστεροείδη στο σχηματισμό του ηλιακού συστήματος; Εκείνον, που τον κούνησαν λίγο προς τα αριστερά; Η ώρα είναι 6:24 π.μ. κι έχουμε 30 Δεκεμβρίου στο κοσμικό μας ημερολόγιο. Ο αστεροειδής πέφτει στη Γη.

Για περισσότερα από εκατό εκατομμύρια χρόνια οι δεινόσαυροι ήταν οι άρχοντες του πλανήτη, ενώ οι πρόγονοί μας, κάτι μικρά θηλαστικά, έτρεχαν φοβισμένοι να κρυφτούν. Ο αστεροειδής τα άλλαξε όλα. Αν δεν είχε μετατοπισθεί δεν θα έβρισκε τη Γη. Μπορεί να υπήρχαν ακόμα δεινόσαυροι, ενώ εμείς όχι. Να ένα καλό παράδειγμα του απρόοπτου και της τυχαίας φάσης της ύπαρξης.

Το Σύμπαν είναι ήδη πάνω από 13,5 δισεκατομμύρια ετών. Εμείς είμαστε ακόμα άφαντοι. Στον αχανή ωκεανό του χρόνου του ημερολογίου μας, εμείς οι άνθρωποι, εξελιχθήκαμε την τελευταία ώρα της τελευταίας μέρας του κοσμικού μας έτους.

Η ώρα είναι 23:59:46. Όλη η ιστορία μας καταλαμβάνει μόλις τα τελευταία 14 δευτερόλεπτα. Όλοι όσοι έχετε ακουστά έζησαν κάπου μέσα σ’ αυτά. Τόσες βασιλείες και μάχες, μεταναστεύσεις κι εφευρέσεις, τόσοι πόλεμοι κι οι έρωτες, ό,τι περιέχει η ιστορία μας έγιναν τα τελευταία δευτερόλεπτα του κοσμικού ημερολογίου.

Αν θέλουμε να εξερευνήσουμε μια τόσο σύντομη στιγμή του κοσμικού χρόνου θα πρέπει να αλλάξουμε κλίμακα.

Στο Σύμπαν είμαστε νεοφερμένοι. Η ιστορία μας ξεκινάει μόλις την τελευταία βραδιά του κοσμικού έτους.

Η ώρα είναι 21:45. Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Πριν από 3,5 εκατομμύρια χρόνια σταθήκαμε όρθιοι και οι δρόμοι από τους προγόνους μας χώρισαν. Από τη στιγμή που σταθήκαμε στα δυο μας πόδια, τα μάτια μας δεν κοίταζαν πια κάτω. Μπορούσαμε πια να κοιτάξουμε ψηλά και ν΄αναρωτηθούμε.



Κατά το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής μας, ας πούμε 40.000 γενιές, περιπλανιόμασταν σε μικρές ομάδες κυνηγών και τροφοσυλλεκτών. Φτιάχναμε εργαλεία, δαμάζαμε τη φωτιά και δίναμε όνομα στο καθετί. Κι όλα αυτά μέσα στην τελευταία ώρα του κοσμικού ημερολογίου.

Για να μάθουμε τι συνέβη μετά πρέπει να αλλάξουμε κλίμακα. Να δούμε το τελευταίο λεπτό της τελευταίας νύχτας του κοσμικού έτους.



Η ώρα είναι 23:59. Είμαστε τόσο πρόσφατοι στο Σύμπαν, που ζωγραφίσαμε πρώτη φορά μόλις τα τελευταία 60 δευτερόλεπτα του κοσμικού έτους. Πριν από μόλις 30.000 χρόνια. Τότε εφηύραμε την αστρονομία. Είμαστε μάλιστα όλοι απόγονοι αστρονόμων. Για να επιβιώσουμε έπρεπε να διαβάζουμε τα άστρα, ώστε να προβλέπουμε τον ερχομό του χειμώνα και τις μεταναστεύσεις των άγριων κοπαδιών.

Και τότε, πριν από περίπου 10.000 χρόνια, ξεκίνησε μια επανάσταση στον τρόπο ζωής μας. Οι πρόγονοί μας έμαθαν να διαμορφώνουν το περιβάλλον τους, να εξημερώνουν άγρια ζώα και φυτά, να καλλιεργούν τη γη και να σχηματίζουν  καταυλισμούς. Κι αυτό άλλαξε τα πάντα.



Για πρώτη φορά στην ιστορία μας είχαμε περισσότερα από όσα μπορούσαμε να κουβαλήσουμε. Χρειαζόμασταν έναν τρόπο να τα παρακολουθούμε. Στα 14 δευτερόλεπτα πριν τα μεσάνυχτα, δηλαδή πριν από 6.000 χρόνια, επινοήσαμε τη γραφή. Αρχίσαμε να μην καταγράφουμε μόνο δεμάτια και σιτηρά. Με τη γραφή διασώσαμε τις σκέψεις μας και διαδόθηκαν στο χώρο και στο χρόνο.

Τα μικρά σημάδια στις πήλινες πινακίδες έγιναν μέσο υπέρβασης της θνητότητας. Η ανθρωπότητα συγκλονίστηκε.



Πριν από ούτε δύο δευτερόλεπτα τα δύο ημισφαίρια της Γης ανακάλυψαν το ένα το άλλο.

Και μόλις το τελευταίο δευτερόλεπτο του κοσμικού έτους αρχίσαμε μέσω της επιστήμης ν’ αποκαλύπτουμε τους νόμους της φύσης. Είναι τόσο ισχυρή η επιστήμη, που μόλις σε τέσσερις αιώνες μας οδήγησε από την πρώτη ματιά του Γαλιλαίου μέσω τηλεσκοπίου, στο αποτύπωμά μας στη Σελήνη.



Μας επέτρεψε να δούμε πέρα μακριά στο χώρο και στο χρόνο, ν’ ανακαλύψουμε πού βρισκόμαστε στο Σύμπαν.






Σημείωση:
Δείτε την επεισόδιο: «Standing up in the Milky Way»
από την τηλεοπτική σειρά, που παρουσιάζει
ο αστροφυσικός Νeil deGrasse Τysοn με τίτλο
«Cοsmοs: Α Spacetime Οdyssey»,
στο οποίο έχει βασιστεί το παραπάνω άρθρο.






 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες έως τώρα θεωρίες η ηλικία του σύμπαντος θεωρείται ότι είναι 13,8 δισεκατομμύρια έτη όπως αναφέρεται και στο άρθρο. Σχετικά με αυτό υπάρχει μία παρανόηση όσον αφορά την ακτίνα του, η οποία δεν είναι 13,8 δισεκατομμύρια έτη φωτός, όση δηλαδή η απόσταση που θα καλύπτε το φως σε 13,8 δις έτη, αλλά πολύ μεγαλύτερη. Η ακτίνα του παρατηρήσιμου σύμπαντος υπολογίζεται στα 46,5 δις έτη φωτός, δίνοντας μια διάμετρο της τάξης των 93 δις ετών φωτός για το παρατηρήσιμο σύμπαν (observable universe, μερικές φορές καλείται και visible universe, δηλαδή ορατό σύμπαν), πάντα σύμφωνα με ότι έως σήμερα είναι γνωστό (θεωρίες και παρατηρήσεις). Υπόψιν ότι αν στο μέλλον αλλάξουν οι θεωρίες (φυσικομαθηματικά μοντέλα), οι παρατηρήσεις θα ερμηνευθούν με διαφορετικό τρόπο. Ο λόγος που συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι διότι ο χώρος επεκτείνεται, ως εκ τούτου ότι βρίσκεται σε απόσταση μεγαλύτερη των 14,7 δις ετών φωτός (ακτίνα του Hubble) απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα μεγαλύτερη της ταχύτητας του φωτός, κάτι που επιτρέπει η γενική θεωρία της σχετικότητας και έχει να κάνει με την επέκταση του χωροχρόνου, ο οποίος μπορεί να επεκτείνεται με όση ταχύτητα θέλει εφόσον βαθύτερα από τον χωροχρόνο δεν υπάρχει κάτι άλλο για να αποτελεί μέσο σύγκρισης (πάντα σύμφωνα με τη γενική σχετικότητα). Τα παραπάνω σημαίνουν ότι το φως από ένα κομμάτι του σύμπαντος δεν πρόκειται να φτάσει ποτέ σε εμάς. Το φως που εκπέμπεται σήμερα από γαλαξίες σε απόσταση 16 δις έτη φωτός δεν πρόκειται να μας φτάσει ποτέ, αν και μπορούμε να δούμε το φως των γαλαξιών αυτών από το παρελθόν τους. Η δε μάζα του παρατηρήσιμου σύμπαντος υπολογίζεται στα 1,5x10^56 γραμμάρια.
https://en.wikipedia.org/wiki/Observable_universe#Misconceptions_on_its_size
https://en.wikipedia.org/wiki/Metric_expansion_of_space

05.02.2017, 13:08:08





Ανώνυμος 40913 έγραψε...

Endless forms most beautiful and most wonderful have been and are being evolved. (Nightwish).

We are a special speck of dust.

Τζίμης
05.02.2017, 18:28:56





Bielidopoulos έγραψε...

Άτιμε Τζίμη με εμπνέεις. Πάμε γρήγορα-γρήγορα σε αποσπάσματα:

The Tao doesn't take sides; it gives birth to both good and evil.
The Master doesn't take sides; she welcomes both saints and sinners.
The Tao is like a bellows: it is empty yet infinitely capable.
The more you use it, the more it produces;
the more you talk of it, the less you understand.

The supreme good is like water, which nourishes all things without trying to.
It is content with the low places that people disdain. Thus it is like the Tao.
In dwelling, live close to the ground.
In thinking, keep to the simple.
In conflict, be fair and generous.
In governing, don't try to control.
In work, do what you enjoy.
In family life, be completely present.
When you are content to be simply yourself and don't compare or compete,
everybody will respect you.

Fill your bowl to the brim and it will spill.
Keep sharpening your knife and it will blunt.
Chase after money and security and your heart will never unclench.
Care about people's approval and you will be their prisoner.
Do your work, then step back. The only path to serenity.

Throw away holiness and wisdom, and people will be a hundred times happier.
Throw away morality and justice, and people will do the right thing.
Throw away industry and profit, and there won't be any thieves.
If these three aren't enough, just stay at the center of the circle
and let all things take their course.

Do you want to improve the world? I don't think it can be done.
The world is sacred. It can't be improved.
If you tamper with it, you'll ruin it.
If you treat it like an object, you'll lose it.
There is a time for being ahead, a time for being behind;
a time for being in motion, a time for being at rest;
a time for being vigorous, a time for being exhausted;
a time for being safe, a time for being in danger.
The Master sees things as they are, without trying to control them.
She lets them go their own way, and resides at the center of the circle.

http://acc6.its.brooklyn.cuny.edu/~phalsall/texts/taote-v3.html#5

05.02.2017, 19:38:41





Ανώνυμος 40917 έγραψε...
Ο Σιμπλίκιος, νεοπλατωνικός φιλόσοφος του 6ου αιώνα μ.Χ. σ' ένα απόσπασμα του έργου του Φυσικά, αναφέρει: Ο Αναξίμανδρος, είπε ότι αρχή των όντων είναι το άπειρο.. από το οποίο έγιναν οι ουρανοί και οι κόσμοι που υπάρχουν.. Και από όπου προέρχεται η γένεση των όντων εκεί ακριβώς συντελείται και η διάλυση τους, σύμφωνα με την ανάγκη γιατί τιμωρούνται και επανορθώνουν αμοιβαία για την αδικία, σύμφωνα με την τάξη του χρόνου.
Αυτό το: "γιατί τιμωρούνται και επανορθώνουν αμοιβαία για την αδικία", ακούγεται παράξενα. Εχουν υπάρξει διάφορες ερμηνείες περί αυτού και μία ενδιαφέρουσα είναι και αυτή του Καστοριάδη.
Είναι μακροσκελής και μπορεί να την βρεί κάποιος στο google.
Διογένης ο Λαέρτιος: Αναξίμανδρος, αρχήν τε και στοιχείον είρηκε των όντων το άπειρον. Πρώτος τούτος κομίσας το όνομα της αρχής.
"Αποκλείεται ως πρώτη αρχή των όντων πάσα γνωστή ουσία, διότι εφ' όσων θα ήταν γνωστή, αυτομάτως παύει να είναι άπειρος" Αναξίμανδρος (Το άπειρο, μάλλον με την έννοια, απροσδιόριστο)
Ρητορική ερώτηση: Πριν υπάρξει ό άνθρωπος, υπήρχε ο χρόνος;
Γιάννης
05.02.2017, 23:09:13





Bielidopoulos έγραψε...

Η διαφορά στο tao te ching είναι ό,τι αναφέρει σχετικά με το πώς λειτουργεί η φύση συνήθως σπεύδει να το συνδέσει αμέσως με την ανθρώπινη ψυχολογία, κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Δεν το αφήνει δηλαδή ξερό και μετέωρο. Λέει για παράδειγμα: "The Tao doesn't take sides; it gives birth to both good and evil. The Master doesn't take sides; she welcomes both saints and sinners." Αυτό με κάνει να υποπτεύομαι ότι κάποιοι όχι μόνο αντέγραψαν, αλλά αμφιβάλλω αν καταλάβαιναν τί αντέγραφαν και έτσι τα πήραν κολοβωμένα και τα ενσωμάτωσαν στο δικό τους γραμμικό, μονοδιάστατο, πατριαρχικό, ιεραρχικό, συγκρουσιακό τρόπο αντίληψης, δηλαδή τον αρχαιοελληνικό τρόπο σκέψης, επηρεάζοντας ως ένα βαθμό και τον σύγχρονο δυτικό τρόπο σκέψης.
http://psonthomfanix.blogspot.gr/2014/05/blog-post_9.html
http://psonthomfanix.blogspot.gr/2015/03/36.html
http://psonthomfanix.blogspot.gr/2014/05/blog-post_14.html

Προς αποφυγή παρανοήσεων τί είναι τάο: το σύνολο των συμπαντικών αλλαγών που κατέχει ταυτόχρονα και ένα δημιουργικό-γενεσιουργικό χαρακτήρα (σκοτεινή μάνα). Αντί όμως η δημιουργία του τάο να είναι αποτέλεσμα μιας βούλησης, είναι στην ουσία της η φυσική, αυθόρμητη και δίχως σκοπό εκδήλωση-ανάπτυξη. Το σημαντικό τερο όμως είναι ότι το τάο δεν σχετίζεται με το "εν" των αρχαίων, αλλά είναι η συμπληρωματικότητα μεταξύ αυτού που υπάρχει και αυτού που δεν υπάρχει (στροφές 2, 14, 40). Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία.

06.02.2017, 10:11:33





Ανώνυμος 40920 έγραψε...
Γιάννη,
Ρώτα τον Μπιελιδόπουλο. Αυτός ξέρει σίγουρα από χρόνο γιατί τον ξοδεύει γράφοντας σχόλια (όχι άρθρα, δεν έχει τα μέζεα).

Φρίξος

ΥΓ: Μπιελιδόπουλος: Ο άνθρωπος που σταμάτησε το χρόνο (για να σχολιάζει αενάως).
06.02.2017, 11:41:28





Bielidopoulos έγραψε...

Είναι ρητορική η ερώτηση του Γιάννη. Δεν χρειάζεται απάντηση διότι ο άνθρωπος, μία ενσυνείδητη οντότητα, ορίζει τον χρόνο σε ένα "κενό", άρα άγραφο και απροσδιόριστο, σύμπαν. Αν δεν υπάρχει μία συνείδηση να κάνει κατηγοριοποιήσεις, να ξεχωρίζει και να διαχωρίζει, να ζυγίζει και να ορίζει, να κρίνει και να καταδικάζει, τότε όλα κυλούν ομαλά χωρίς την "υψηλή εποπτεία" μιας "ανώτερης" συνείδησης, κουλτούρας ή πολιτισμού. Εξάλλου ο χρόνος όπως και τόσα άλλα είναι εκδηλώσεις που αναδύονται από την αλληλεπίδραση μεταξύ των επιμέρους μορφών μέσα στο σύμπαν και όχι θεμελιώδεις έννοιες. ;)
Το tao te ching λέει: "Όπου δεν υπάρχει επιθυμία, όλα είναι ειρηνικά και ο κόσμος τακτοποιείται από μόνος του." Αυτό δεν είναι κάποια υψηλή ή κρυμμένη αλήθεια, αλλά η "πικρή" προσγειωμένη πραγματικότητα. Για αυτό και υπενθυμίζει να μένεις στο κέντρο του κύκλου, εννοώντας να αποφεύγεις τις ακρότητες (δεν υπάρχει ούτε κύκλος ούτε κέντρο), μια και σε ένα σύμπαν που μεταβάλλεται συνεχώς δεν υπάρχει κάποιο θεμέλιο για να κρατηθείς ή σύστημα που να λύνει όλα τα προβλήματα. Λέει δηλαδή να κρατάς μικρό καλάθι και να μην φανατίζεσαι, για να το πω σε απλά ρωμέικα. Όλα είναι παροδικά. Αυτό που σήμερα είναι καθολικά αποδεκτό ως ευλογία, αύριο μετατρέπεται σε κατάρα. Όσοι έχουν ιδέα από κοάν του ζεν θα κατάλαβαν ότι το tao te ching μοιάζει κάπως με κοάν. Το tao te ching είναι ένα κείμενο γεμάτο ανεκτικότητα και συγκατάβαση και υπάρχει λόγος για αυτό. Δεν το έγραψαν έτσι οι συντάκτες του επειδή ήταν φιλεύσπλαχνοι.

Και Draconian για τους τυχερούς που διαβάζουν τα σχόλια:
https://www.youtube.com/watch?v=7TqM3yPodeM
https://www.youtube.com/watch?v=6R7jSfLpk7Y

06.02.2017, 13:46:32





Bielidopoulos έγραψε...

Για όσους δεν κατάλαβαν έχει ξεκινήσει η δεύτερη σεζόν της sci-fi σειράς "The Expanse".
;)

07.02.2017, 21:16:53






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

7+4=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...