Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΥΠΟΘΕΣΗ
ΜΥΣΤΙΚΩΝ
ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ


Η δολοφονία
του ρώσου πρέσβη στην Τουρκία


Έγραψε στις 30.12.2016 ο/η: Μίχος Κώστας

Επιστροφή


Αν επιχειρούσαμε να προβούμε σε μία υπόθεση εργασίας σχετική με τη δολοφονία του ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα, Andrei Karlov, θα κινδυνεύαμε να χαρακτηριστούμε συνωμοσιολόγοι ή φαντασιόπληκτοι.

Παρά ταύτα, και ο πιο αφελής παρατηρητής διαπιστώνει ότι η υπόθεση βρωμάει πρακτοριλίκι από χιλιόμετρα κι εμείς δεν θα διστάσουμε να εκθέσουμε την άποψή μας, καθ’ όσον το βάρος της ροής των γεγονότων, μας βαραίνει περισσότερο από τη διακινδύνευση να φανούμε γραφικοί σε κάποιους.

Η μαφιόζικη δολοφονία του ρώσου πρέσβη πισώπλατα από ένα τούρκο αστυνομικό δεν φαίνεται να ήταν ένα τυχαίο γεγονός που προκάλεσε ένας φανατισμένος παράφρων.
   
Η Τουρκία, ισχυρό μέλος του ΝΑΤΟ, παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια να προωθεί μία ευρεία συνεργασία με τη Ρωσία και το Ιράν, γεγονός που φαίνεται να δυσαρεστεί την Ουάσιγκτον. Θεωρούμε ότι με τη μεθόδευση διαρροών ελεγχόμενων πληροφοριών, η κυβέρνηση της Ρωσίας ενδεχομένως να αντιλήφθηκε ότι ο ρώσος πρέσβης ήταν διπλός πράκτορας και «έδινε» τις πληροφορίες αυτές στους αμερικάνους. Ο Β. Πούτιν ενδέχεται να έδωσε στον Ερντογάν την εντολή για την εκτέλεση και προς τούτο ο τούρκος πρόεδρος επιστράτευσε έναν έμπειρο αστυνομικό των ειδικών δυναμεων (ώστε να μη «λαθέψει») και μάλιστα μέλος του κόμματός του, όπως επιβεβαιώνουν και φωτογραφίες που δημοσίευσε η Jerusalem Post.

Αμέσως μετά την εκτέλεση του ρώσου πρέσβη, τα ΜΜΕ μας έδειξαν μία πολύ επιτηδευμένη φωτογραφία του νεκρού τούρκου αστυνομικού. Κόκκινες κηλίδες αίματος σε ένα λευκό πουκάμισο, μία οπή σφαίρας στον τοίχο, το πιστόλι που κρατούσε ο θανών πριν ξεψυχήσει. Όλα τα στοιχεία δηλαδή, βρίσκονταν μέσα στο φωτογραφικό πλάνο για να μας πείσουν. Κατόπιν μαθαίνουμε ότι οι γονείς του αστυνομικού αυτού συνελήφθησαν και κρατούνται, ενώ την κηδεία ή τη μεταφορά της σωρού του ουδέποτε είδαμε. Επίσης, μας προξενεί εντύπωση η άμεση εκτέλεση του δράστη, διότι θα ήταν προς το συμφέρον των τουρκικών αρχών να συλληφθεί ζωντανός ή έστω τραυματίας, ώστε να ομολογήσει ποιοι τον έβαλαν να προβεί σε αυτή τη πράξη.

Πιθανολογούμε ότι ο τούρκος αστυνομικός δεν είναι νεκρός, αλλά ζωντανός. Εκτέλεσε την αποστολή του και φυγαδεύτηκε άμεσα μαζί με την οικογένειά του σε κάποιο άσχετο μέρος με καινούργια ταυτότητα.

H δολοφονία του ρώσου πρέσβη με τον γκαγκστερικό αυτό τρόπο δεν είναι κάτι καινούργιο στη ρώσικη παράδοση και ιστορία. Ο Στάλιν συνήθιζε να δολοφονεί όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους και να παρευρίσκεται δακρυρροώντας στις κηδείες τους. Η πρακτική αυτή μάλιστα βρήκε μιμητές σε στελέχη μαφιόζικων συμμοριών όλου του κόσμου.
 


Ο Στάλιν παρευρίσκεται ─δήθεν συντετριμμένος─
σε κηδεία πολιτικού του αντιπάλου,
που ο ίδιος είχε δολοφονήσει.


Ο Β. Πούτιν μπροστά στο φέρετρο
του ρώσου πρέσβη.
...Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται.



Την επόμενη μέρα μετά τη δολοφονία του πρέσβη, μάθαμε ότι έκλεισαν στην Τουρκία η αμερικάνικη πρεσβεία και όλα τα αμερικάνικα προξενεία μέχρι νεοτέρας.

Λίγες μέρες μετά, στις 25 Δεκεμβρίου, ένα ρώσικο αεροσκάφος που μετέφερε τη διάσημη στρατιωτική μπάντα και πολλούς άλλους ρώσους αξιωματούχους και υπαλλήλους κατέπεσε παρασέρνοντας στο θάνατο όλους τους επιβάτες του και στις 30 Δεκεμβρίου οι ΗΠΑ αποφασίζουν την απέλαση 35 ρώσων διπλωματών. Μήπως αυτά είναι τα αντίποινα; Ποτέ δεν θα μάθουμε την αλήθεια.
 
Άλλωστε, δουλειά των μυστικών υπηρεσιών είναι αυτή ακριβώς. Να δημιουργούν δηλαδή τις κατάλληλες συνθήκες, ώστε να είναι αδύνατη η διαρροή των αληθινών περιστατικών και οι ιστορικοί του μέλλοντος να μην μπορούν εύκολα να διαγνώσουν την αλήθεια.

Μάλλον στο πλαίσιο αυτής της πρακτικής στηρίζεται και η διαταγή του Προέδρου της Τουρκίας να απαγορεύσει στους τούρκους δημοσιογράφους οποιασδήποτε έρευνα που να αφορά στο συγκεκριμένο ζήτημα.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 40477 έγραψε...
ναι, συνωμοσιολογείτε και οδεύετε προς τη γραφικότητα
30.12.2016, 11:58:46





Ανώνυμος 40478 έγραψε...
Ότι ο δράστης είναι ζωντανός και φυγαδεύτηκε,με κάνει να μην πάρω στα σοβαρά το άρθρο.Κάποιες άλλες σκέψεις έχουν μιαν αληθοφάνεια.
30.12.2016, 12:07:04





Bielidopoulos έγραψε...

Μπλα, μπλα, μπλα, ασυναρτησίες. Διάβασε το παρακάτω link και μετά γράψε κύριε συντάκτα. Να σημειωθεί ότι δημοσιεύτηκε 18/12, πριν τη δολοφονία δηλαδή. (Κάνα βιβλίο για τον πανγερμανισμό και το "αβοήθητο" "προτεκτοράτο" της ρωμιοσύνης; Έτσι για να γελάσουμε.)
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26511&subid=2&pubid=114334722

Ακολουθεί απόσπασμα:
"Σήμερα, λοιπόν, ο Πούτιν μπορεί δικαίως να ισχυριστεί ότι είναι ο μεγάλος κερδισμένος -αν και για να φτάσει ως εδώ, χρειάστηκε να αποφύγει την παγίδα που επιχείρησε να του στήσει ο Ταγίπ Ερντογάν, με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού στα τέλη του 2015. Προτάσσοντας τον ρεαλισμό απέναντι στο θυμικό, ο έμπειρος πρόεδρος της Ρωσίας χειρίστηκε με μαεστρία τον «πολεμικό συναγερμό» που προκλήθηκε και τήρησε χαμηλούς τόνους, αποφεύγοντας την πιο ενεργή εμπλοκή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, παρά το ότι ο Τούρκος ομόλογός του το επεδίωξε πιεστικά. Σταδιακά δε, εκμεταλλευόμενος το ρήγμα στις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα, τον κώδικα επικοινωνίας ανάμεσα στον Τζον Κέρι και τον Σεργκέι Λαβρόφ, την «αλληλοκατανόηση» με το Ισραήλ, αλλά και τη συμφωνία στην οποία έφτασε με τη Δύση το Ιράν και του επιτρέπει να μπει ξανά στο παιχνίδι στην ευρύτερη περιοχή, οδήγησε τον Ερντογάν σε ένα καθεστώς διεθνούς απομόνωσης, όπου μόνη συμπαραστάτριά του είχε απομείνει η Άγκελα Μέρκελ -κι αυτή, βεβαίως, από ανάγκη, λόγω του προσφυγικού."

30.12.2016, 12:15:40





Ανώνυμος 40482 έγραψε...
Καλά τα λες
30.12.2016, 12:40:28





Ανώνυμος 40483 έγραψε...
Όπως πάντα σχεδόν οι σχολιαστές κάθε άρθρου βιάζονται στην κρίση τους. Πετάτε ότι σάς κατέβει, άσκεφτα.

Λες και εμείς που απλώς σχολιάζουμε ένα άρθρο, έχουμε μοατζανάκη μέσα στην intelligent service ή στην cia. Ηρεμία. Ένα άρθρο είναι με κάποιες σοβαρές κατά την άποψή μου, σκέψεις.

Γιατί συνωμοσιολογεί βρε παιδιά; Εδώ δεν ξέρουμε τι μάς γίνεται. Ασφαλώς και μπορεί τα πράγματα, όπως μπορεί κάλλιστα να μην είναι.

Δεν έχω άποψη για το θέμα διότι δεν γνωρίζω τίποτε επ αυτού.

Ο αρθρογράφος όμως έχει πένα, οπότε τα συγχαρητήριά μου είναι δεδομένα.

Γερακίνα.
30.12.2016, 14:56:19





Ανώνυμος 40484 έγραψε...

http://www.iskra.gr/προβοκάτσια-η-εκτέλεση-του-πρέσβη/
30.12.2016, 16:01:46





Ανώνυμος 40485 έγραψε...
Μυρίζει πρακτοριλίκι συμφωνώ.
Κάνουν κάτι τέτοια στην Τουρκία. Αν θυμάστε όσοι τούρκοι στρατιωτικοί είχαν εμπλακεί στα Ίμια σκοτώθηκαν σε δυστύχημα με ελικόπτερο αργότερα. Ποιος ξέρει τι γίνεται;
Εμείς μαθαίνουμε και πιστεύουμε μέσω των ΜΜΕ ό,τι εκείνοι θέλουν να μάθουμε και να πιστέψουμε.
30.12.2016, 17:32:26





Ανώνυμος 40491 έγραψε...
Σίγουρο είναι ότι ο Ρώσος πρέσβης είναι νεκρός. Επίσης, σίγουρο είναι ότι γνωρίζουμε ποιος είναι ο δολοφόνος του. Ο Πούτιν, είτε έχει ευθύνη για τον φόνο είτε όχι, γνωρίζουμε ότι είναι αδίστακτος και έχει κρυφές ή φανερές διασυνδέσεις, με εθνικιστικές και ναζιστικές οργανώσεις, στην Ρωσία και στην Ευρώπη. Όλα τ' άλλα είναι αμφισβητούμενες υποθέσεις και αποδέχονται περισσότερα από μίας ερμηνείας. Ποτέ δεν θα μάθουμε, την αλήθεια. Αλλά και τι μας νοιάζει ο σκοτεινός κόσμος τους; Το θέμα είναι, ότι όλα αυτά προκαλούν φόβο και ανασφάλεια στους ανθρώπους και εκμηδενίζουν την θέληση τους για αντίσταση και δράση.
Γιάννης
31.12.2016, 10:02:10






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

5+6=





Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...