Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».

Ο COSMOS
ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ




Έγραψε στις 01.06.2016 ο/η: Γαβριηλίδης Άκης

Επιστροφή


 


Ορθοπαιδικά ή ορθοπεδικά;
Η σχιζοφρένεια της ορθογραφίας σε δυο πινακίδες
του ίδιου καταστήματος.

Πώς είναι σωστό να γράφεται στα ελληνικά η λέξη ορθοπεδικός; Με ε, όπως εδώ, ή με αι;

Το ερώτημα αυτό είναι αδύνατο να απαντηθεί κατά τρόπο πλήρως ικανοποιητικό, χωρίς υπόλοιπα. Και αυτή η αδυνατότητα καταρρίπτει τον μύθο που έχει χτιστεί τα τελευταία χρόνια, και που φέτος κατέληξε να γίνει το σλόγκαν μιας νέας εθνικής (και διασπορικής) εορτής, ότι «όλος ο κόσμος μιλά ελληνικά».
 
Καθώς και μια σειρά άλλων μύθων, που πολύ συχνά συνοδεύουν και στηρίζουν τον πρώτο, όπως ότι οι μαθητές είναι χρήσιμο να διδάσκονται αρχαία, διότι με αυτό τον τρόπο εξοικειώνονται με την ετυμολογία των λέξεων, και «η ετυμολογία μπορεί να αποδειχθεί μια αποτελεσματική μέθοδος για καλύτερη γνώση τής γλώσσας μας» (Γ. Μπαμπινιώτης, tovima.gr).

Εν προκειμένω, τι γνώση μπορεί να μας προσκομίσει η ετυμολογία για το νόημα και την ορθο-γραφία της ορθο-πε[αι]δικής; Απολύτως καμία. Πράγμα που γίνεται φανερό από το ότι και οι δύο πλευρές της διαμάχης επικαλούνται την ετυμολογία, χωρίς όμως καμία να καταφέρνει να κάνει αποδεκτή από όλους την άποψή της (αρκεί απλώς να κοιτάξουμε τις επιγραφές των αντίστοιχων ιατρείων, κλινικών κ.λπ.).

Πράγματι, για το συγκεκριμένο ζήτημα έχει υπάρξει ευρύτατη δημόσια —και διαδικτυακή— ανταλλαγή μεταξύ λιγότερο ή περισσότερο αυτόκλητων αρμοδίων, χάρη στην οποία από νωρίς ήρθε στο φως, και είναι εις επίγνωση όλων, ότι ο όρος αυτός επινοήθηκε από έναν Γάλλο γιατρό το 17ο αιώνα. Παραδόξως, παρά την επίγνωση αυτή, όλοι συνεχίζουν να σκάβουν και να ξανασκάβουν το ίδιο εξαντλημένο έδαφος της «προέλευσης» της λέξης, μήπως βρουν τελικά το μαγικό κλειδί, που θα κλείσει το ζήτημα.

Δεν το βρίσκουν όμως, διότι ορθοπεδική δεν είναι ούτε η πρακτική των σωστών παιδιών, ούτε η πρακτική των σωστών ποδιών.

Τι είναι;

Είναι απλώς ένα γλωσσικό σημείο. Το οποίο, όπως όλα, είναι αυθαίρετο, σύμφωνα και με την ιδρυτική παραδοχή της σύγχρονης γλωσσολογίας. Όπως όλα, και ίσως ακόμα περισσότερο, καθόσον αποτελεί επιστημονικό νεολογισμό τον οποίο εισήγαγε με απόφασή του ένας άνθρωπος με γνωστό ονοματεπώνυμο κάποια γνωστή ημερομηνία.

Η αποδοχή της αυθαιρεσίας του γλωσσικού σημείου όμως δύσκολα συμβιβάζεται με θεωρίες περί ιεραρχίας των γλωσσών. Διότι είναι εξισωτική, και ως τέτοια δεν αφήνει έδαφος για ισχυρισμούς κατά τους οποίους μία γλώσσα είναι ανώτερη, τελειότερη, «νοηματική» και όχι συμβατική. Ούτε και για την μυστικιστική αυταπάτη περί πλήρους διαφάνειας και επ’ άπειρον εξηγησιμότητας κάθε λέξης με βάση την «προέλευση» και την «ετυμολογία» της.

Αλλά η γενεαλογία της δημιουργίας του επιστημονικού αυτού όρου σχετικοποιεί και υπονομεύει κάτι ακόμα: τη θεωρία ότι «όλες τις γλώσσες του κόσμου περιέχουν εκατοντάδες ελληνικούς επιστημονικούς όρους».

Η θεωρία αυτή βασίζεται σε ένα σόφισμα.

Οι εκατοντάδες αυτοί όροι που νοούνται εδώ, κατά τον ίδιο τρόπο όπως και η ορθοπε[αι]δική, δεν είναι όροι οι οποίοι υπήρχαν προηγουμένως στην ελληνική γλώσσα και μετά υιοθετήθηκαν από κάποια άλλη. Όροι όπως ελικόπτερο, μικρόβιο, τηλεσκόπιο, ή και επιστημολογία (η ειδικότητα του μαρξιστή υπουργού παιδείας, με την υπογραφή του οποίου καθιερώθηκαν τα γενέθλια του Σωκράτη ως μέρα ελληνοφωνίας), επινοήθηκαν από την Αναγέννηση και μετά από κάποιους λογίους, ατομικά, εν συνεχεία έγιναν αποδεκτές αρχικά από την επιστημονική και αργότερα από ευρύτερες γλωσσικές κοινότητες, καθιερώθηκαν, και η ελληνική ήταν αυτή που τις δανείστηκε αργότερα. Μερικές, μάλιστα, δεν τις δανείστηκε καν. Για παράδειγμα, η εφεύρεση των αδελφών Λυμιέρ αποκλήθηκε γενικά κινηματογράφος, αλλά σε μερικές γλώσσες χρησιμοποιήθηκε ο όρος βιοσκόπιο (π.χ. στα ολλανδικά bioskoop· νομίζω ότι ανάλογος όρος επικράτησε στα σερβοκροατικά). Μπορούμε άραγε να θεωρήσουμε «ελληνική» τη λέξη αυτή, την οποία κανείς στην Ελλάδα (ή στην Κύπρο) δεν καταλαβαίνει;
 
Αλλά οι λόγοι που καθιστούν καταχρηστικό το να χαρακτηρίσουμε τους όρους αυτούς «ελληνικούς» δεν είναι μόνο ιστορικοί / γενετικοί. Είναι και συγχρονικοί-σημασιολογικοί.

Το νόημα των περισσοτέρων στις ξένες αυτές γλώσσες δεν συμπίπτει με το αντίστοιχο στα ελληνικά. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα γι’ αυτό είναι, ακριβώς, η λέξη παράδειγμα. Η λέξη αυτή, μόλις στον 20ό αιώνα, εισήχθη ως τεχνικός όρος στον ίδιο αυτόν προαναφερθέντα θεωρητικό κλάδο της επιστημολογίας. Ωστόσο, στα ελληνικά η λέξη αυτή υπήρχε ήδη και χρησιμοποιούνταν με ένα απολύτως πεζό καθημερινό νόημα. Όποιος μεταφραστής έχει βρεθεί μπροστά σε μια φράση του τύπου this paradigm is an example of an irrationalist epistemology, γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτός ο «δανεισμός από την ελληνική» προκαλεί μάλλον σπαζοκεφαλιές, παρά αγαλλίαση και υπερηφάνεια.

Αυτό ισχύει όχι μόνο για τους νεολογισμούς, αλλά επίσης —αν όχι κυρίως— για τις λέξεις που ήδη υπήρχαν στα αρχαία ελληνικά και πέρασαν, συνήθως μέσω της λατινικής, στις ευρωπαϊκές και αργότερα και στις μη ευρωπαϊκές γλώσσες. Οι σημερινοί χρήστες της ελληνικής επαίρονται ότι αυτή η άντληση θεμάτων από ελληνικές λέξεις αποδεικνύει κάποιου είδους ανωτερότητα, εγγενή σοφία, τελειότητα της γλώσσας τους σε σχέση με τη γλώσσα που τα «δανείζεται».
 




Φαντασιώσεις της Ρωμιοσύνης.


Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική: η υιοθέτηση μίας λέξης ελληνικής προέλευσης δεν οφείλεται στον υποτιθέμενο «πλούτο των νοημάτων» που αυτή μπορεί να ανακαλεί, αλλά κατά μία έννοια ακριβώς στη φτώχεια των νοημάτων αυτών. Σε κάθε γλώσσα, μία καινούρια λέξη —είτε ήδη υπαρκτή σε άλλη γλώσσα, είτε κατασκευασμένη— έχει αξία και χρησιμότητα ευθέως ανάλογη της «παρθενικότητάς» της, στο βαθμό δηλαδή που δεν είναι φορτισμένη με προηγούμενα νοήματα και έτσι μπορεί να σηματοδοτήσει με ακρίβεια ένα καινούριο.
 
Ας πάρουμε π.χ. τον όρο φυσικός, ο οποίος παγίως καταλογογραφείται σε σχετικές απαριθμήσεις των «εκατοντάδων ελληνικών δανείων». Τόσο η λατινική, όσο και η γαλλική, η γερμανική, και οποιαδήποτε άλλη γλώσσα στον κόσμο, ασφαλώς διαθέτει κάποια λέξη που να δηλώνει τη φύση και να μπορεί να σχηματίσει ένα επίθετο. Αν όμως δανείζονται και την ελληνική, το κάνουν διότι με αυτήν μπορούν να εκφράσουν ένα άλλο νόημα που δεν συμπίπτει με την αντίστοιχη δική τους. Π.χ. ο αγγλικός όρος physical copy προφανώς δεν λέει το ίδιο με το natural copy, ούτε με το «φυσικό αντίγραφο». Η δε προτροπή της παλιάς ντίσκο επιτυχίας let’s get physical θα γινόταν ακατανόητη εάν αποδιδόταν «ας γίνουμε φυσικοί».

Οπότε, το εκ πρώτης όψεως εντυπωσιακό σλόγκαν «ο κόσμος μιλά ελληνικά» δεν έχει νόημα παρά μόνο εάν προσπεράσουμε και αγνοήσουμε το πιο ενδιαφέρον και γοητευτικό στοιχείο του γλωσσικού φαινομένου: τη διαφορά —τη διαφωρά, με τους όρους του Ντερριντά— που χωρίζει κάθε γλώσσα, και κάθε λέξη, από τον εαυτό της· που τις κάνει να μη συμπίπτουν ποτέ απολύτως με μία ορθολογική ουσία και να μην συνάγονται ποτέ από ένα σύνολο διαφανών, ερμηνεύσιμων και προβλέψιμων κανόνων. Κάθε γλώσσα έχει ένα κενό στο κέντρο της, και αυτό είναι που της επιτρέπει να υπάρχει και να είναι γλώσσα. Ο καθένας μας έχει μία γλώσσα, αλλά αυτή η γλώσσα δεν είναι δική του.

Άρα λοιπόν, όχι, ο cosmos δεν μιλάει ελληνικά. Για τον πρόσθετο λόγο ότι η λέξη cosmos, και αυτή, στις άλλες γλώσσες δεν έχει την ίδια έννοια με την ελληνική: δεν σημαίνει «κάποιοι άνθρωποι», ούτε καν «όλοι οι άνθρωποι»· σημαίνει το σύμπαν.

Εκτός βέβαια και αν οι εορτάζοντες την ελληνοφωνία αυτό ακριβώς θέλουν να διακηρύξουν μέσα στον ανορθολογισμό και τη μεγαλομανία τους: ότι η γλώσσα τους είναι η γλώσσα του σύμπαντος.





 
Σημείωση:

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο nomadicuniversality.wordpress.com
υπό τον τίτλο:
« Γλωσσικές ορθοπεδικές και εξαρθρώσεις
(ή γιατί ο κόσμος δεν μιλά ελληνικά)
».
Ο τίτλος, η εικονογράφηση και οι υπότιτλοι αυτής της δημοσίευσης
έγιναν με μέριμνα της «Ελεύθερης Έρευνας».








 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
~
Οικογενειοκρατία - γεροντοκρατία - αρχαιολαγνεία, οι τρεις πληγές της ρωμιοσύνης. Ό,τι η ρωμιοσύνη πιάνει στο στόμα και στα χέρια της το διαστρεβλώνει, δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς αφού πρόκειται για τον ορισμό του παραλογισμού, ένα απέραντο φρενοκομείο. Γιαυτό και ό,τι κακό και να της προσάψει κανείς δίκιο θα έχει!
Ο Γαβριηλίδης θα έπρεπε να προσθέσει και τις κατά τους καιρούς ατυχείς προσπάθειες νεοελλήνων ακαδημαικών να αποδώσουν ξένους επιστημονικούς όρους στα νεοελληνικά. Εκεί να δείτε γέλιο.

"Να ξέρει ο Ρωμιός, τί ακριβώς θέλει ο πρωθυπουργός και τί θέλει ο ίδιος από τον πρωθυπουργό του."
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=114024041
Ε, για να το λέει ο Κωνσταντίνος κάτι θα ξέρει..
lol

01.06.2016, 12:17:25





Ανώνυμος 38719 έγραψε...
Όσο ψεκάζεστε είστε καλά. Όταν σταματάτε έχετε σοβαρό πρόβλημα. Και ενώ έχουν την δυνατότητα να κατασκευάσουν νέους επιστημονικόυς όρους στην γλώσσα τους, επιλέγουν ελληνικής καταγωγής λεξιλόγιο. Το γεγονός αυτό καταρρίπτει τα επιχειρήματά σας αλλά ποιός νοιάζεται, μόνο πο ψεκασμένοι!
01.06.2016, 18:22:37





Ανώνυμος 38720 έγραψε...

Φάτε ελληνοκαβλίαση να ηρεμήσετε.
http://www.nostimonimar.gr/dimitris-liantinisfevgo-aftothelita-afanizome-orthios-stivaros-ke-perifanos/
01.06.2016, 19:54:17





Bielidopoulos έγραψε...
~
"Φίλης για «πριγκίπισσες-βασιλόπουλα»: Εγώ λέω την κόρη μου, φως μου"
Ελλαδιστάν τί φρούτα παράγεις. Πάρε τον ένα χτύπα τον άλλο. Αριστεροδιανόηση, οι γονείς να μην λένε τα παιδιά τους βασιλόπουλο και βασιλοπούλα, αλλά μπορούν να τα λένε "φως μου". Μα καλά αυτός ο Φίλης πόσα κιλά ******* είναι;

"Ο μυστικός δείπνος μεταφράστηκε ως «κρυφό Τσιμπούσι» και τότε κανείς δεν μπορούσε να συγκρατήσει τις αντιδράσεις."
http://www.mixanitouxronou.gr/i-metafrasi-tou-mistikou-dipnou-se-krifo-tsimpousi-pou-erixe-tin-kivernisi-theotoki-ke-prokalese-orgi-se-varos-tis-vasilissas-olgas/

Λέσβος: Πόλος έλξης για ερωτευμένους ο ναός του Αγίου Βαλεντίνου.
http://news.in.gr/features/article/?aid=1500080964

"Ένα μουσείο-κιβωτός, ένα έργο-σταθμός για τον πολιτισμό, που αναδύεται από τη γη και ατενίζει τον Ψηλορείτη, ανοίγει τις πύλες του στις 19 Ιουνίου. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, παρουσία προσωπικοτήτων από την πολιτική, επιστημονική, επιχειρηματική και καλλιτεχνική διεθνή σκηνή. Στους σχεδιασμένους προσεκτικά, ώς την τελευταία λεπτομέρεια, χώρους του μουσείου, οι επισκέπτες συναντούν ορισμένα από τα σημαντικότερα ευρήματα και τους θησαυρούς από την νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας και την πόλη της αρχαίας Ελεύθερνας."
http://news.in.gr/culture/article/?aid=1500081347

Όπισθεν ολοταχώς!

01.06.2016, 21:23:03





Bielidopoulos έγραψε...
~
Κυβέρνηση τσίρκο: Μπαλαούρας: Αν δεν ήμασταν κυβέρνηση, θα... διαδηλώναμε στον ΟΛΠ κατά της ιδιωτικοποίησης.
http://www.iefimerida.gr/news/275419/mpalaoyras-den-imastan-kyvernisi-tha-diadiloname-ston-olp-kata-tis-idiotikopoiisis
http://www.iefimerida.gr/news/275455/piso-se-ola-kanei-i-kyvernisi-gia-tin-cosco-kaname-gia-kalo-toys

http://www.in.gr/entertainment/theater/plays/article/?aid=1500087528
Πάρτε πολιτισμό βρε αχάριστοι άνθρωποι!

30.06.2016, 23:54:01





Ανώνυμος 38907 έγραψε...

Ουσιαστικό-επίθετο
Εβδομάδα-εβδομαδιαίος
Πόλεμος-πολεμικός
στα γαλλικά
Semaine-hebdomadaire
Guerre-polémique
lol
01.07.2016, 14:23:27





Bielidopoulos έγραψε...
~
http://www.ethnos.gr/koinonia/arthro/mellontologos_eksapatouse_tous_pelates_tis_me_texnikes_anatolis-64400805/
Ντάξει, πού το παράξενο;

https://www.youtube.com/watch?v=csG_xl9xsyQ
lol
(Ο Διογένης ντυμένος γάτα!)

02.07.2016, 21:09:06





Ανώνυμος 38917 έγραψε...
μας ζοιλαιβουν η κσενη γηα των μπωλητηζμο μας κε της παραληες μας και τα βουνα μας κε τα θαιλουν γηα δηκα τους.
03.07.2016, 04:06:34





Bielidopoulos έγραψε...
~
Τώρα οι ρωμιοί διαδίδουν ότι τους επιβουλεύονται τις τράπεζες.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=27359&subid=2&pubid=114050321
Οι αναγνώστες όμως δεν τσιμπάνε όπως φαίνεται από τα σχόλιά τους.
;)

Στο μεταξύ:
"«Παγκόσμια πρωταθλήτρια» σε κρατήσεις για φόρους και ασφαλιστικές εισφορές στους μισθούς, αναδεικνύεται η Ελλάδα σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ."
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=114051099
Ε ναι, πώς αλλιώς θα πληρωθούν τα τριχίλιαρα στους συνταξιούχους των ΔΕΚΟ και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων. Ελλάδιστάν - πρέπει να πας!

03.07.2016, 11:02:47





Ανώνυμος 39119 έγραψε...
ΘΛΙΒΕΡΑ ΗΛΙΘΙΟΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΑΒΡΙΛΟ ΣΟΥ ΜΠΙΝΤΕ
γαβριλοοοοο;;;; ΞΥΠΝΑ
ΟΡΘΟ ΣΕ ΤΙ;; σε πεδια ἤ παιδια
φουκαρα! ποτε δεν θα καταλαβεις γιατι τουτη η γλωσσα εχει το αριθμημα της γνωσης
βολεψου στο χιλιαρικο και χαμογελα αφου μπορεσες να φτιαξεις βουνα κοπριας να σημαδευουν την ζωης σου πορεια
25.07.2016, 18:25:17





Ανώνυμος 43467 έγραψε...

"ποτε δεν θα καταλαβεις γιατι τουτη η γλωσσα εχει το αριθμημα της γνωσης"
Μη μιλάς μακάκα ρωμιέ.

16.07.2017, 18:02:22






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

8+3=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ




Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...