Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
ΤΩΝ ΜΑΖΩΝ




Έγραψε στις 13.05.2016 ο/η: Le Bon Gustave

Επιστροφή



Με τη συνήθη έννοια, η λέξη μάζα συμβολίζει μια συγκέντρωση οποιωνδήποτε ατόμων, όποια κι αν είναι η εθνικότητά τους, το επάγγελμά τους ή το φύλο τους, όποιες και αν είναι επίσης οι συγκυρίες που τα ενώνουν.

Από τηv άποψη της ψυχολογίας, η έκφραση μάζα παίρνει μια εντελώς διαφορετική σημασία. Μέσα σε κάποιες δεδομένες συνθήκες, και μόνο μέσα σε αυτές τις συνθήκες, μια συσσώρευση ανθρώπων αποκτά καινούργιους χαρακτήρες, πολύ διαφορετικούς από αυτούς του κάθε ατόμου που τη συνθέτει.

Η συνειδητή προσωπικότητα εξαφανίζεται, τα αισθήματα και οι ιδέες όλων των μονάδων είναι προσανατολισμένα στην ίδια κατεύθυνσn. Διαμορφώνεται μια συλλογική ψυχή, προσωρινή αναμφίβολα, αλλά που εμφανίζει χαρακτήρες πολύ σαφείς.

Η συλλογικότητα γίνεται επομένως αυτό που, ελλείψει μιας καλύτερης έκφρασης, θα ονομάσω μια οργανωμένη μάζα, ή, αν προτιμάτε, μια μάζα ψυχολογική. Αποτελεί ένα ενιαίο ον και υπόκειται στο νόμο τnς διανοnτικής ενότnτας των μαζών.

Το γεγονός ότι πολλά άτομα βρίσκονται τυχαία δίπλα δίπλα δεν τους δίνει τους χαρακτήρες μιας οργανωμένης μάζας. Χίλια άτομα, συγκεντρωμένα κατά τύχη σε έναν δημόσιο χώρο, δίχως κανένα συγκεκριμένο σκοπό, με κανένα τρόπο δεν συνιστούν μια ψυχολογική μάζα. Για να έχουμε τους ιδιαίτερους χαρακτήρες της, χρειάζεται η επίδραση ορισμένων κινήτρων, των οποίων θα πρέπει να καθορίσουμε τη φύση.

Η εξαφάνιση της συνειδητής προσωπικότητας και ο προσανατολισμός των αισθημάτων και των σκέψεων στην ίδια κατεύθυνση, πρώτα χαρακτηριστικά της μάζας καθώς αρχίζει να οργανώνεται, δεν προϋποθέτουν πάντα την ταυτόχρονη ύπαρξη πολλών ατόμων σε έναν μοναδικό τόπο.
 







Gustave Le Bon
(1841-1931).

Γάλλος επιστήμονας και ερευνητής. Γιατρός, ψυχολόγος, κοινωνιολόγος, ιστορικός, αρχαιολόγος, εθνολόγος, γνωστός κυρίως, τουλάχιστον στην Ελλάδα, από το έργο του «Ψυχολογία των μαζών» (ή «Ψυχολογία του όχλου»).
Ταξίδεψε για είκοσι τουλάχιστον έτη (1860-1880) στην Ευρώπη, την Ασία και την Βόρεια Αφρική.
Τα πορίσματά του, σε καθέναν από τους πιο πάνω επιστημονικούς τομείς, με τους οποίους ασχολήθηκε, βασίζονται απόλυτα στις έρευνές του, στην επιστημονική απόδειξη και χαρακτηρίζονται από απόλυτη αντικειμενικότητα.


Μελέτησε κυρίως την συμπεριφορά της μάζας, και, με βάση την ψυχολογία της, ανέλυσε διάφορα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα. Τα συμπεράσματα των ερευνών του ήταν αντίθετα στις κρατούσες ─τότε και τώρα─ θεωρίες και δοξασίες περί ισότητας των ανθρώπων και των φυλών, ειρήνης, αδελφότητας. Κατέδειξε, όχι μόνο τον αντιεπιστημονικό χαρακτήρα των θεωριών αυτών, ως αντίθετων προς την πραγματικότητα, αλλά και τα ολέθρια αποτελέσματά τους, όταν επικρατούν.
Για τον Le Bon η μάζα στερείται ικανότητας λογικής σκέψης και κριτικής, εύκολα χειραγωγείται, παρασύρεται, παραπλανάται, υποχωρεί και ενδίδει. Αν στην μάζα δοθεί ηγετικός ρόλος και εξουσία, μπορεί να καταστρέψει τον πολιτισμό.
Παρ’ όλα αυτά και όπως αναφέρει στην «Ψυχολογία των μαζών»: «οι μάζες μπορούν κάποτε να γίνουν ηρωικές, όταν συνασπίζονται εν όψει ενός κοινού κινδύνου».
Οι παραπάνω πεποιθήσεις του ─ουσιαστικά τα συμπεράσματα των επιστημονικών ερευνών του─ η πίστη του στον ηγέτη, καθόλου δεν σήμαιναν περιφρόνηση της μάζας. Αντίθετα γι’ αυτόν, η μάζα, μέσω της ιεράρχησης, της πειθαρχίας και της ορθής καθοδήγησής της, μπορεί να απολαύσει τον πολιτισμό, να αποκτήσει δικαιώματα, να προστατευθεί από την αυθαιρεσία, όχι όμως να αναχθεί σε ηγετική δύναμη και σε καθοριστικό παράγοντα. (thulebooks.blogspot.gr)
 

Χιλιάδες απομονωμένων ατόμων μπορούν, σε μια δεδομένη στιγμή, κάτω από την επίδραση κάποιων βίαιων συγκινήσεων, ενός μεγάλου εθνικού γεγονότος, για παράδειγμα, να αποκτήσουν τους χαρακτήρες μιας ψυχολογικής μάζας. Κάποιος κίνδυνος που τους ενώνει, θα αρκέσει επομένως ώστε, η συμπεριφορά τους, να λάβει αμέσως τη μορφή που προσιδιάζει στις πράξεις των μαζών.

Σε κάποιες ιστορικές στιγμές, μισή ντουζίνα ανθρώπων μπορούν να αποτελέσουν μια ψυxoλoγική μάζα, τη στιγμή που εκατοντάδες τυχαία συγκεντρωμένων ατόμων δεν μπορούν να τη συστήσουν. Από την άλλη πλευρά, ένας ολόκληρος λαός, χωρίς να υφίσταται ορατή συσπείρωση, ενίοτε μετατρέπεται σε μάζα κάτω από τη σφοδρότητα της μιας ή της άλλης επίδρασης.






Η «Ψυχολογία των μαζών» του Gustave Le Bon,
ένα βιβλίο που εκδόθηκε το 1895 στη Γαλλία,
είναι ο γενέθλιος τόπος των «μαζών».
Πριν από το βιβλίο αυτό, αν εξαιρέσουμε
τις σύγχρονες σχεδόν αιχμές
του Friedrich Nietzsche, δεν υπήρχαν «μάζες».
Στην Ελλάδα το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει
από τις εκδόσεις «Ζήτρος»
και από την εφημερίδα «Το Βήμα».
Το κείμενο του άρθρου (εκτός από τους υπότιτλους
με τα μπλε γράμματα και τις φωτογραφίες,
που προστέθηκαν με μέριμνα
της «Ελεύθερης Έρευνας»),
αποτελείται από αποσπάσματα από το βιβλίο.

Αμέσως μόλις σχηματιστεί η ψυχολογική μάζα, αποκτά προσωρινούς, αλλά ορίσιμους γενικούς χαρακτήρες. Σε αυτούς τους γενικούς χαρακτήρες προστίθενται ιδιαίτεροι χαρακτήρες, που ποικίλλουν ανάλογα με τα στοιχεία από τα οποία συντίθεται η μάζα, και που μπορούν να προσδιορίσουν τη διανοητική της δομή.

Οι ψυχολογικές μάζες επιδέχονται λοιπόν μιας ταξινόμησης. Η μελέτη αυτής της ταξινόμησης θα μας δείξει ότι μια ετερογενής μάζα, συντεθειμένη από ανόμοια στοιχεία, εμφανίζει, μαζί με τις ομοιογενείς μάζες, τις συντεθειμένες από στοιχεία περισσότερο ή λιγότερο όμοια (αιρέσεις, κάστες, τάξεις), κοινούς χαρακτήρες και, δίπλα σε αυτούς τους κοινούς χαρακτήρες, ιδιαιτερότητες που επιτρέπουν να τις διακρίνουμε.

 

 
Όλα τα μαζικά κινήματα εκμηδενίζουν το άτομο,
για το οποίο η υπακοή ή η πίστη, θεωρούνται οι μεγαλύτερες αρετές.

Στις φωτογραφίες, αριστερά ένας αθωνίτης μοναχός
και δεξιά άνδρες αυτομαστιγούμενοι τη Μεγάλη Εβδομάδα.
Όλοι τους είναι βέβαια εκμηδενισμένοι από πριν ως προσωπικότητες
μέσα στο μαζικό θρησκευτικό πλαίσιο, που ανήκουν.
Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Η εκμηδένιση του ατόμου στο μαζικό κίνημα.
 

Ας εξετάσουμε τους χαρακτήρες, τους κοινούς σε όλες τις μάζες. Θα λειτουργήσουμε όπως ο νατουραλιστής, που αρχίζει καθορίζοντας τους γενικούς χαρακτήρες των ατόμων μιας οικογένειας, κατόπιν τους ιδιαίτερους χαρακτήρες που διαφοροποιούν τα γένη και τα είδη που περιλαμβάνει αυτή η οικογένεια.

Η ψυxή των μαζών δεν είναι εύκολο να περιγραφεί, καθώς η οργάνωσή της ποικίλλει όχι μόνο ανάλογα με τη φυλή και τη σύνθεση των συναθροίσεων, αλλά επίσης ανάλογα με τη φύση και τηv ένταση των κινήτρων που υφίστανται Η ίδια δυσκολία παρουσιάζεται άλλωστε για τηv ψυχολογική μελέτη μιας οποιασδήποτε ύπαρξης. Μέσα στα μυθιστορήματα, τα άτομα εκδηλώνονται με έναν σταθερό χαρακτήρα, όχι όμως μέσα στην πραγματική ζωή. Μόνο η ομοιομορφία του περιβάλλοντος δημιουργεί τη φαινομενική ομοιομορφία των χαρακτήρων. Όλοι οι διανοητικοί οργανισμοί περιλαμβάνουν ενδεχόμενα χαρακτήρων, που μπορούν να αποκαλυφθούν κάτω από την επίδραση μιας απότομης αλλαγής περιβάλλοντος.

Έτσι, ανάμεσα στα πιο σκληρά μέλη της Eθνoσυνέλευσnς βρίσκονταν αβλαβείς αστοί οι οποίοι, υπό τις συνήθεις συνθήκες, διατελούσαν ως φιλήσυxοι συμβολαιογράφοι ή ενάρετοι δικαστές. Όταν η καταιγίδα περνούσε, ξανάπαιρναν τον φυσιολογικό τους χαρακτήρα. Ο Nαπoλέων συνάντησε ανάμεσά τους, τους πιο ευπειθείς δούλους του.

 
 
Άνθρωποι, που στην καθημερινή
ζωή τους θα μπορούσαν να μιλή-
σουν ήσυχα για τις ποδοσφαιρι-
κές τους προτιμήσεις (π.χ. στο
γραφείο), όταν μαζοποιούνται
στο γήπεδο, παίρνουν δύναμη
από τη μάζα, απεμπολούν
την προσωπική τους κρίση
και προβαίνουν σε άφρονες
πράξεις.
Διαβάστε
στην «
Ελεύθερη Έρευνα»:

Το αριστερό φαντασιακό.
 
 
Μην μπορώντας να μελετήσουμε εδώ όλους τους σταθμούς της διαμόρφωσnς των μαζών, θα τις εξετάσουμε κυρίως στη φάση της πλήρους οργάνωσής τους. Θα δούμε έτσι αυτό που μπορούν να γίνουν, αλλά όχι αυτό που είναι πάντα. Μονάχα σε αυτή τηv προχωρημένη φάση της οργάνωσης, πάνω στο αμετάβλητο και δεσπόζον έδαφος της φυλής, προστίθενται κάποιοι καινούργιοι και ιδιαίτεροι χαρακτήρες, που παράγουν τον προσανατολισμό όλων των συναισθημάτων και των σκέψεων της ομάδας σε μία και τηv αυτή κατεύθυνση. Τότε και μόνο εκδηλώνεται αυτό που ονόμασα, ο «ψυχολογικός vόμος της διαvοnτικής ενότητας των μαζών». Πολλά ψυxoλoγικά στοιχεία των μαζών είναι κοινά με αυτά των μεμονωμένων ατόμων άλλα, αντιθέτως, δεν συναντώνται παρά μόνο στις ομάδες.
 
Το εκπληκτικότερο που παρουσιάζει μια ψυχο-
λογική μάζα είναι το εξής: Όποια και αν είναι
τα άτομα που τη συνθέτουν, όσο παρόμοια
ή ανόμοια κι αν είναι τα είδη της ζωής τους,
οι ασχολίες τους, ο χαρακτήρας τους ή οι ικα-
νότητές τους, και μόνο το γεγονός ότι έχουν
μετατραπεί σε μάζα, τα προικίζει με ένα είδoς
συλλογικής ψυχής. Αυτή η ψυχή τα κάνει
να αισθάνονται, να σκέπτονται και να πράτ-
τουν με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό
από αυτόν με τον οποίο αισθανόταν, σκε-
φτόταν και έπραττε καθένας από αυτούς ξε-
χωριστά.


Ορισμένες ιδέες, ορισμένα αισθήματα
δεν εμφανίζονται ή δεν μεταμορφώνονται
σε πράξεις παρά μόνο στα άτομα που συνι-
στούν μάζα. Η ψυχολογική μάζα είναι ένα
ον προσωρινό, συντεθειμένο από ετερογενή
στοιχεία, συνδεδεμένα για μια στιγμή, ακρι-
βώς όπως τα κύτταρα ενός ζωντανού σώμα-
τος σχηματίζουν με την ένωσή τους
ένα καινούργιο ον, το οποίο εκδηλώνει χα-
ρακτήρες εντελώς διαφορετικούς από αυτούς
που διαθέτει καθένα από αυτά τα κύτταρα.


Το μεμονωμένο
άτομο
έχει την ικανότητα
να ελέγχει
τις αντανακλαστικές
κινήσεις του,
ενώ η μάζα
στερείται αυτής
της ικανότητας



  
Σε αντίθεση με μια άποψη, που κανείς ξαφνιάζεται να τη συναντά κάτω από την πένα ενός φιλοσόφου τόσο διεισδυτικού όσο ο Herbert Spencer, μέσα στη συνάθροιση που συνιστά μια μάζα, δεν υπάρχει καθόλου άθροισμα και μέσος όρος στοιχείων, αλλά συνδυασμός και δημιουργία καινούργιων χαρακτήρων. Το ίδιο στη χημεία. Ορισμένα στοιχεία που είναι συμπαρόντα, οι βάσεις και τα οξέα για παράδειγμα, συνδυάζονται για να σχηματίσουν ένα καινούργιο σώμα, προικισμένο με ιδιότητες διαφορετικές από αυτές των σωμάτων, που χρησίμευσαν για να το συστήσουν.

Εύκολα διαπιστώνουμε πόσο το άτομο μέσα στη μάζα διαφέρει από το μεμονωμένο άτομο. Τις αιτίες όμως μιας τέτοιας διαφοράς είναι λιγότερο εύκολο να τις ανακαλύψουμε.

 


Τα κοπάδια των υπνωτισμένων, οι φρουροί του Συστήματος, κατά τη διάρκεια του ύπνου τους.
Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Η άσχημη αλήθεια και
Οι φρουροί του Συστήματος.
 

Για να καταφέρουμε να τις διαβλέψουμε, πρέπει να θυμηθούμε κατ' αρχάς αυτή την παρατήρηση της σύγχρονης ψυxoλoγίας: ότι δεν είναι μόνο στην οργανική ζωή, αλλά ακόμα και στη λειτουργία του νου, που τα ασυνείδητα φαινόμενα παίζουν έναν πρωταρχικό ρόλο. Η συνειδητή ζωή του πνεύματος δεν αντιπροσωπεύει παρά ένα πολύ μικρό μέρος δίπλα στην ασυνείδητη ζωή του. Ο πιο οξυδερκής αναλυτής, ο πιο διεισδυτικός παρατηρητής, δεν καταφέρνει να ανακαλύψει παρά έναν πολύ μικρό αριθμό των ασυνείδητων κινήτρων που την κατευθύνουν. Οι συνειδητές μας πράξεις απορρέουν από ένα ασυνείδητο υπόστρωμα, που διαμορφώνεται κυρίως από κληρονομικές επιδράσεις. Αυτό το υπόστρωμα περικλείει τα αναρίθμητα προγονικά κατάλοιπα, που συνιστούν την ψυχή της φυλής. Πίσω από τις αναγνωρισμένες αιτίες των πράξεών μας, βρίσκονται μυστικές αιτίες που τις αγνοούμε. Οι περισσότερες από τις καθημερινές μας πράξεις είναι το αποτέλεσμα κρυμμένων κινήτρων που μας διαφεύγουν.

Είναι, κυρίως, ως προς τα ασυνείδητα στοιχεία που συνθέτουν την ψυχή μιας φυλής, που μοιάζουν μεταξύ τους όλα τα άτομα αυτής της φυλής. Είναι ως προς τα συνειδητά στοιχεία, καρπούς της αγωγής αλλά κυρίως μιας ιδιαίτερης κληρονομικότητας, που διαφέρουν. Οι περισσότερο ανόμοιοι ως προς την πνευματικότητά τους άνθρωποι έχουν ένστικτα, πάθη, αισθήματα ενίοτε ταυτόσημα. Σε όλα όσα έχουν να κάνουν με το συναίσθημα: θρησκεία, πολιτική, ηθική, πάθη, αντιπάθειες κ.λπ., οι πιο έξοχοι άνθρωποι δεν υπερβαίνουν, παρά πολύ σπάνια, το επίπεδο των συνηθισμένων ατόμων.
 



Για το μεμονωμένο
άτομο
θα ήταν επικίνδυνο
να ικανοποιήσει
τα πρωτόγονα
ένστικτά του
της καταστροφικής
αγριότητας,
ενώ η απορρόφησή του
μέσα σε μια
ανεύθυνη μάζα,
όπου η ατιμωρησία
είναι εξασφαλισμένη,
του δίνει κάθε ελευθερία
να τα ακολουθήσει



Μεταξύ ενός διάσημου μαθηματικού
και του υποδηματοποιού του, μπορεί
να υπάρχει μια άβυσσος ως προς
την πνευματική συνάφεια, όμως
σε ό,τι αφορά στο χαρακτήρα
και στις πεποιθήσεις, η διαφορά
είναι συχνά μηδαμινή ή πολύ ισχνή.


Όμως, αυτές οι γενικές ιδιότητες
του χαρακτήρα, καθώς διέπονται
από το ασυνείδητο και τις διαθέτουν
σχεδόν στον ίδιο βαθμό τα περισσό-
τερα από τα κανονικά άτομα μιας
φυλής, είναι ακριβώς αυτές που,
μέσα στις μάζες, βρίσκονται συσ-
σωρευμένες. Μέσα στη συλλογική
ψυxή τα πνευματικά χαρίσματα
των ανθρώπων, και συνεπώς
η ατομικότητά τους, παραμερί-
ζονται. Το ετερογενές πνίγεται
μέσα στο ομογενές, και οι ασυνεί-
δητες ιδιότητες κυριαρχούν.
 
Αυτή η συσσώρευση των κοινότυπων ιδιοτήτων, μας εξηγεί γιατί οι μάζες δεν θα μπορούσαν να επιτελέσουν πράξεις που απαιτούν ένα υψηλό πνεύμα. Οι αποφάσεις γενικού ενδιαφέροντος, που λαμβάνονται από μια συνέλευσn επιφανών ανθρώπων, αλλά με διαφορετικές ειδικότητες, δεν είναι υπερβολικά ανώτερες από τις αποφάσεις που θα έπαιρνε ένα συνέδριο ηλιθίων. Μπορούν μονάχα να συγκεντρώσουν πράγματι αυτές τις μέτριες ιδιότητες που διαθέτει όλος ο κόσμος. Οι μάζες συσσωρεύoυν όχι το πνεύμα αλλά τη μετριότητα.

Δεν είναι όλος ο κόσμος, που έχει περισσότερο πνεύμα από το Βολταίρο. Ο Βολταίρος έχει σίγουρα περισσότερο πνεύμα από όλο τον κόσμο, αν το «όλος ο κόσμος» αφορά στις μάζες.

Όμως, αν τα άτομα μέσα στη μάζα περιορίζονταν να συγχωνεύουν τις συνηθισμένες τους ιδιότητες, θα υπήρχε απλώς μέσος όρος, και όχι, όπως το έχουμε πει, δημιουργία καινούργιων χαρακτήρων. Με ποιο τρόπο εγκαθίστανται αυτοί οι χαρακτήρες; Θα το εξετάσουμε τώρα.


 


Ο όχλος χαρίζει στο άτομο το αίσθημα μιας ακατανίκητης δύναμης.
Ο μετέχων σε όχλο αποκτά μια συλλογική ψυχή που υπόκειται στον νόμο της νοητικής ενότητας ενός δρώντος πλήθους. Η ανωνυμία μέσα στον όχλο και η διάχυση της ατομικής ευθύνης ελευθερώνουν ένστικτα που αν ήταν μόνο του το άτομο θα λογόκρινε. Χάνοντας την κρίση και τη βούλησή του περιέρχεται σε μια ειδική κατάσταση υποβολής, θυμίζοντας τη σαγήνη που ασκεί ο υπνωτιστής στον υπνωτισμένο.
Το άτομο μέσα στον όχλο μεταμορφώνεται σε ένα εύπιστο, ευμετάβλητο, παρορμητικό πλάσμα, ικανό για κάθε ακρότητα, έχοντας θυσιάσει τα όποια οφέλη του ορθού λόγου. Σε κλάσματα δευτερολέπτου η συμπάθεια γίνεται λατρεία και η αντιπάθεια μίσος. Ο όχλος επιτρέπει την είσοδο στη βαρβαρότητα (tovima.gr).
 


Διάφορες αιτίες καθορίζουν την εμφάνιση των χαρακτήρων που προσιδιάζουν στις μάζες. Η πρώτη είναι ότι το άτομο ως μάζα αποκτά, από μόνο το δεδομένο του πλήθους, ένα αίσθημα ισχύος ακαταμάχητο, που του επιτρέπει να ενδίδει σε ένστικτα τα οποία, μόνο του, θα είχε κατ’ ανάγκη χαλιναγωγήσει. Τόσο περισσότερο πρόθυμα θα ενδίδει σε αυτά που, καθώς η μάζα είναι ανώνυμη, και κατά συνέπεια ανεύθυνη, το αίσθημα της υπευθυνότητας, που συγκρατεί πάντα τα άτομα, θα εξαφανισθεί τελείως.

Μια δεύτερη αιτία, η διανoητική μεταδοτικότητα, υπεισέρχεται ομοίως για να καθορίσει μέσα στις μάζες την εκδήλωση ιδιαίτερων χαρακτήρων και, ταυτόχρονα, τον πρoσανατoλισμό τoυς. Η μεταδοτικότητα είναι ένα φαινόμενο που το διαπιστώνουμε εύκολα, αλλά δεν έχει ακόμα ερμηνευθεί, και το οποίο πρέπει να το συνδέσουμε με τα φαινόμενα της τάξης του υπνωτισμού. Μέσα σε μια μάζα, κάθε συναίσθημα, κάθε πράξη είναι μεταδοτική, και μεταδοτική σε τέτοιο βαθμό, που το άτομο θυσιάζει πολύ εύκολα το προσωπικό του συμφέρον στο συλλογικό συμφέρον. Εδώ υφίσταται μια δεξιότητα ενάντια στη φύση του, και για την οποία ο άνθρωπος δεν γίνεται καθόλου ικανός, παρά μόνο στο βαθμό που αποτελεί μέρος μιας μάζας.

Μια τρίτη αιτία, και εν πολλοίς η περισσότερο σημαντική, καθορίζει στα άτομα της μάζας ιδιαίτερους χαρακτήρες, ενίοτε πολύ αντίθετους με αυτoύς του μεμονωμένου ατόμου. Θα μιλήσω για τη ροπή στην υποβολή, της οποίας η μεταδοτικότητα, που αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν είναι άλλωστε παρά ένα αποτέλεσμα.


Οι μάζες αλλάζουν πολιτικές ή θρησκευτικές πεποιθήσεις συχνά και κατά βούληση.
Η Ιστορία στο σύνολό της, πολιτική, θρησκευτική, καλλιτεχνική, λογοτεχνική, μοιάζει πραγματικά να το αποδεικνύει.
Ας πάρουμε για παράδειγμα μια σύντομη περίοδο, από το 1790 ως το 1820 μόνο, δηλαδή τριάντα χρόνια, τη διάρκεια μιας γενιάς.
Βλέπουμε εκεί τις μάζες, κατ' αρχάς μοναρχικές, να γίνονται επαναστατικές, μετά ιμπεριαλιστικές, και μετά πάλι μοναρχικές.
Στη θρησκεία ελίσσονται στο ίδιο χρονικό διάστημα από τον καθολικισμό στον αθεϊσμό, μετά στον ντεϊσμό, και μετά επιστρέφουν στις μορφές τις περισσότερο υπερβολικές του καθολικισμού.
Και δεν είναι μόνο οι μάζες, αλλά επίσης αυτοί που τις οδηγούν, που υφίστανται παρόμοιες μεταμορφώσεις.
Βλέπουμε αυτά τα σπουδαία μέλη
της Εθνοσυνέλευσης, ορκισμένους
εχθρούς των βασιλιάδων, και που
δεν ήθελαν ούτε θεούς ούτε αφεντικά,
να γίνονται ταπεινοί δούλοι του Ναπολέοντα,
και μετά να φέρουν ευλαβώς λαμπάδες
στις λιτανείες υπό το Λουδοβίκο XVIII.

Για να καταλάβουμε αυτό το φαινόμενο, πρέπει να έχουμε κατά νου ορισμένες πρόσφατες ανακαλύψεις της ψυχολογίας. Σήμερα γνωρίζουμε ότι ένα άτομο μπορεί να βρεθεί σε μια κατάσταση τέτοια που, έχοντας χάσει τη συνειδητή προσωπικότητά του, υπακούει σε όλες τις υποβολές του πειραματιστή που τον έκανε να τη χάσει, και κάνει τα πράγματα, τα περισσότερο αντίθετα στο χαρακτήρα του και στις συνήθειές του. Έτσι, προσεκτικές παρατnρήσεις φαίνεται να αποδεικνύουν ότι το άτομο που, για κάποιον καιρό, βυθίστηκε στους κόλπους μιας δραστήριας μάζας, πέφτει μετά από ─ ως συνέπεια των nλεκτρικών εκκενώσεων που εκλύονται από αυτή ή για οποιαδήποτε άλλη αιτία, που ακόμα την αγνοούμε ─ σε μια ιδιαίτερη κατάσταση, που πλησιάζει πολύ την κατάσταση γητείας του υπνωτισμένου μέσα στα χέρια του υπνωτιστή του. Έχοντας παραλύσει η ζωή του εγκεφάλου στο υπνωτισμένο υποκείμενο, αυτό γίνεται ο σκλάβος όλων των ασυνείδητων ενεργειών του, που ο υπνωτιστής κατευθύνει κατά βούληση. Η συνειδητή προσωπικότητα εξαφανίζεται, η βούληση και η κρίση καταργούνται. Συναισθήματα και σκέψεις προσανατολίζονται τότε στην καθορισμένη από τον υπνωτιστή κατεύθυνση.
 
 











Τα κύρια χαρακτηριστικά,
που εκδηλώνουν οι εκλογικές μάζες,
είναι η ασθενής ικανότητα για συλλογισμό,
η απουσία κριτικού πνεύματος,
η οξυθυμία, η ευπιστία και η υπεραπλoύστευσn.

Η ψυχολογία των εκλογικών μαζών
είναι ταυτόσημη με αυτή των άλλων μαζών.
Ούτε καλύτερη ούτε χειρότερη.
 
Αυτή περίπου είναι η κατάσταση του ανθρώπου που αποτελεί μέρος μιας μάζας. Δεν έχει πια συνείδηση των πράξεών του. Σε αυτόν, όπως και στον υπνωτισμένο, ενώ ορισμένες ικανότητες είναι κατεστραμμένες, άλλες μπορούν να οδηγηθούν σε έναν μέγιστο βαθμό έντασης. Η επίδραση μιας υποβολής θα τον σπρώξει με μια ακατανίκητη ορμή στην επιτέλεση ορισμένων έργων. Ορμή περισσότερο ακατανίκητη ακόμα μέσα στις μάζες απ’ ό,τι στο υπνωτισμένο υποκείμενο, γιατί η υποβολή, όντας η ίδια για όλα τα άτομα, διογκώνεται καθώς γίνεται αμοιβαία. Οι μονάδες μιας μάζας, που θα διέθεταν μια προσωπικότητα αρκετά δυνατή για να αντισταθούν στην υποβολή, υπάρχουν σε μικρό αριθμό και τις παρασύρει το ρεύμα. Το πολύ-πολύ να μπορέσουν να επιχειρήσουν έναν αντιπερισπασμό με μια διαφορετική υποβολή. Ένας επιτυχnμένoς λόγος, μια εικόνα που ανακαλείται στη μνήμη εν καιρώ, έχουν ενίοτε αποτρέψει τις μάζες από τις πιo αιμοσταγείς πράξεις.

Άρα, αφανισμός της συνειδητής προσωπικότητας, επικράτηση της ασυνείδητης προσωπικότητας, προσανατολισμός, διαμέσου της υποβολής και της μεταδοτικότητας, των συναισθημάτων και των ιδεών στην ίδια κατεύθυνση, τάση να μεταμορφώσει αμέσως σε πράξη τις υποβεβλημένες ιδέες. Αυτoί είναι οι κύριοι χαρακτήρες του ατόμου μέσα στη μάζα. Δεν είναι πια ο εαυτός τoυ, αλλά ένα αυτόματo, που η βούλησή του έχει γίνει ανίκανη να το οδηγήσει.

 











Αν η μάζα είναι ικανή για φόνο,
για εμπρησμό και για όλα τα είδη
των εγκλημάτων, είναι, επίσης,
το ίδιο ικανή για πράξεις θυσίας
και αφιλοκέρδειας πολύ πιο υψηλές
από αυτές των οποίων είναι επι-
δεκτικό το μεμονωμένο άτομο.
Είναι κυρίως πάνω στο άτομο
μέσα στη μάζα που δρα κανείς,
όταν επικαλείται αισθήματα δόξας,
τιμής, θρησκείας και πατρίδας.

Από μόνο το γεγονός ότι αποτελεί μέρος μιας μάζας, ο άνθρωπος κατεβαίνει λοιπόν πολλούς βαθμούς στην κλίμακα του πολιτισμού. Μόνος του θα ήταν ίσως ένα καλλιεργnμένο άτομο, μέσα στη μάζα είναι ενστικτώδης, δηλαδή ένας βάρβαρος. Έχει τον παρορμητισμό, την ορμή, την αγριότητα καθώς και τους ενθουσιασμούς και τους ηρωισμούς των πρωτόγονων υπάρξεων. Πλησιάζει σε αυτές, ακόμα, με αυτήν του την ευκολία να εντυπωσιάζεται από τις λέξεις, τις εικόνες, και να οδηγείται σε πράξεις που βλάπτουν τα περισσότερο φανερά του συμφέροντα. Το άτομο μέσα στη μάζα είναι ένας κόκκος άμμου εν μέσω άλλων κόκκων άμμου, που ο άνεμος παίρνει και σηκώνει κατά βούληση.
  

 
 Η πρώτη από τις ιδιότητες, που πρέπει να έχει ένας υποψήφιος σε μια εκλογική μάζα είναι το κύρος. Το προσωπικό κύρος δεν μπορεί να αντικατασταθεί παρά από αυτό της ισχύος.
Το ταλέντο, η ίδια η ευφυία, δεν είναι στοιχεία επιτυχίας.
Αυτή η ανάγκη του υποψηφίου να περιβάλλεται με κύρος, να μπορεί επομένως να επιβληθεί δίχως αμφισβήτηση, είναι κεφαλαιώδης. Αν οι ψηφοφόροι, που αποτελούνται κυρίως από εργάτες και χωρικούς, επιλέγουν τόσο σπάνια έναν από τους δικούς τους για να τους αντιπροσωπεύσει, είναι γιατί οι προσωπικότητες που βγαίνουν από τις τάξεις τους δεν έχουν γι' αυτούς κανένα κύρος. Δεν διορίζουν ποτέ έναν όμοιό τους, παρά για λόγους δευτερεύοντες.
 

Και, έτσι, βλέπουμε ενόρκους να διατυπώνουν ετυμηγορίες που θα απέρριπτε κάθε ένορκος ατομικά, κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις να υιοθετούν νόμους και μέτρα, που θα αποδοκίμαζε καθένα ξεχωριστά από τα μέλη που τις συνθέτουν. Αν τους πάρουμε χωριστά, οι άνθρωποι της Eθνoσυνέλευσnς ήταν αστοί με ειρηνικές συνήθειες. Συγκεντρωμένοι σε μάζα δεν δίστασαν, υπό την επιρροή κάποιων υποκινητών, να στείλουν στη λαιμητόμο τους πιο ξεκάθαρα αθώους. Και, αντίθετα προς όλα τα συμφέροντά τους, παραιτήθηκαν από το απαραβίαστό τους και απoδεκατίστηκαν μεταξύ τους.

 








Από τη στιγμή
που ένας ορισμένος αριθμός ζωντανών υπάρξεων συγκεντρώνονται, είτε πρόκειται για μια αγέλη ζώων είτε για μια μάζα ανθρώπων, τοποθετούνται από ένστικτο κάτω από τηv εξουσία ενός αρχηγού, δηλαδή ενός καθοδηγητή.

Μέσα στις ανθρώπινες μάζες ο καθοδηγητής παίζει σημαντικό ρόλο. Η βούλησή του είναι ο πυρήνας, γύρω από τον οποίο διαμορφώνονται και συνταυτίζονται οι απόψεις. Η μάζα είναι μια αγέλη, που δεν θα μπορούσε να κάνει δίχως αφεντικό.
Οι καθοδηγητές δεν είναι, τις περισσότερες φορές, άνθρωποι της σκέψης, αλλά της δράσης. Είναι ελάχιστα οξυδερκείς και δεν θα μπορούσαν να είναι, καθώς η οξυδέρκεια οδηγεί γενικά στην αμφιβολία και στην αδράνεια.
 

Δεν είναι μόνο με τις πράξεις που το άτομο μέσα στη μάζα διαφέρει από το κανονικό εγώ του. Και πριν ακόμα χάσει κάθε ανεξαρτησία, οι ιδέες του και τα αισθήματά του έχουν μεταμορφωθεί, σε βαθμό που να μπορεί ο φιλάργυρος να μετατραπεί σε σπάταλο, ο σκεπτικιστής σε πιστό, ο τίμιος άνθρωπος σε εγκληματία, ο άνανδρος σε ήρωα. Η παραίτnσn από όλα τα προνόμιά τους, που ψηφίστηκε από τους ευγενείς σε μια στιγμή ενθουσιασμoύ στη διάρκεια της διάσnμης νύχτας της 4ης Aυγoύστoυ του 1789, βεβαίως ποτέ δεν έγινε αποδεκτή από κανένα από τα μέλη της παρμένα χωριστά.

Από τις προηγούμενες παρατηρήσεις συμπεραίνουμε ότι η μάζα είναι πάντα διανοητικά κατώτερη από τον μεμονωμένο άνθρωπο. Όμως, από την άποψη των αισθημάτων και των πράξεων που αυτά τα αισθήματα προκαλούν, αυτή μπορεί, ανάλογα με τις περιστάσεις, να είναι καλύτερη ή χειρότερη. Ολα εξαρτώνται από τον τρόπο, με τον οποίο κανείς την υποβάλλει.

 


Το απόκτημα
του κύρους δεν αρκεί για να εξασφαλίσει την επιτυχία στον υποψήφιο.
Ο ψηφοφόρος χαίρεται πολύ να βλέπει να κολακεύουν τις λαχτάρες του και τις κενοδοξίες του. Ο υποψήφιος πρέπει να τον φορτώσει με υπερβολικές κολακείες, να μη διστάσει να του δώσει τις πιο απίστευτες υποσχέσεις.

Το γραπτό πρόγραμμα του υποψηφίου δεν πρέπει να είναι πολύ κατηγορηματικό, γιατί οι αντίπαλοί του θα μπορούσαν να του το αντιτάξουν αργότερα. Όμως το προφορικό του πρόγραμμα θα μπορούσε να είναι υπερβολικά άμετρο. Μπορεί να υποσχεθεί άφοβα τις πιο σημαντικές μεταρρυθμίσεις. Για το παρόν αυτές οι υπερβολές έχουν πολύ καλά αποτελέσματα, και για το μέλλον δεν δεσμεύουν σε τίποτα. Ο ψηφοφόρος δεν ενδιαφέρεται καθόλου πράγματι, στη συνέχεια, να μάθει αν ο εκλεγμένος ακολούθησε τηv ομολογία πίστης που επευφημήθηκε, και εξαιτίας της οποίας, υποτίθεται, έλαβε χώρα η εκλογή.


Εδώ βρίσκεται αυτό που έχουν παραγνωρίσει οι συγγραφείς που δεν μελέτησαν τις μάζες, παρά από την άποψη της εγκληματικότητας. Εγκληματικές οι μάζες είναι συχνά. Σίγουρα, όμως, συχνά επίσης, είναι ηρωικές. Εύκολα τις πείθει κανείς να σκοτωθούν για το θρίαμβο μιας πίστης ή μιας ιδέας, τις ενθουσιάζει για τη δόξα και την τιμή, τις παρασύρει σχεδόν δίχως ψωμί και δίχως όπλα, όπως στις σταυροφορίες, για να ελευθερώσουν από τον άπιστο τον τάφο ενός θεού ή, όπως το '93, για να υπερασπίσουν το έδαφος της πατρίδας. Ηρωισμοί, προφανώς, λίγο ασυνείδητοι, όμως είναι με τέτοιους ηρωισμούς, που δημιουργείται η ιστορία. Αν δεν έπρεπε να καταχωρηθούν στο ενεργητικό των λαών, παρά οι μεγάλες πράξεις, οι ψυχρά λελογισμένες, τα χρονικά του κόσμου θα κατέγραφαν πολύ λίγες από αυτές.

 
Κάθε μέλος ενός κοινοβουλευτικού συμβουλίου έχει απόψεις σταθερές, άκαμπτες, που καμιά επιχειρηματολογία δεν θα μπορούσε να κλονίσει.
Το ταλέντο ενός Δημοσθένη δεν θα μπορούσε να αλλάξει τηv ψήφο ενός βουλευτή.
Στις απόψεις, που έχουν παγιωθεί εκ των προτέρων και έγιναν άκαμπτες από εκλογικές ανάγκες, εφαρμόζεται αναμφίβολα αυτή η σκέψη ενός γέρου άγγλου κοινοβουλευτικού:
«Εδώ και πενήντα χρόνια, που παρίσταμαι σε συνεδρίες στο Westminster, έχω ακούσει χιλιάδες λόγων. Λίγοι από αυτoύς άλλαξαν τη γνώμη μου, όμως ούτε ένας δεν άλλαξε τηv ψήφο μου».
 
 
Kαθώς πλανάται σταθερά ως προς τα όρια του ασυνειδήτου, και υπομένει όλες τις υποβολές, εμψυxωμένη από τηv ορμή των συναισθημάτων που προσιδιάζουν στις υπάρξεις που δεν μπορούν να επικαλεστούν τις δυνάμεις της λογικής, στερημένη από το κριτικό πνεύμα, η μάζα δεν μπορεί παρά να επιδεικνύει μια υπερβολική ευπιστία. Γι' αυτήν το απίθανο δεν υπάρχει, και αυτό πρέπει να το θυμόμαστε, για να καταλάβουμε τηv ευκολία, με με την oποία δημιουργούνται και διαδίδονται οι παραδόσεις και οι πιο παράξενες διηγήσεις.
 
 


Ένας καθοδηγητής σπάνια προηγείται
της κοινής γνώμης και περιορίζεται
τις περισσότερες φορές
να υιοθετεί τις πλάνες της.

Τα πρόσωπα που ήταν παρόντα στην πολιορκία του Παρισιού είδαν πολλά παραδείγματα αυτής της ευπιστίας των μαζών για πράγματα απολύτως απίθανα. Ένα κερί αναμμένο στον τελευταίο όροφο ενός σπιτιού το θεωρούσαν πάραυτα ως ένα σινιάλο που γινόταν για τους πολιορκητές. Δύο δευτερόλεπτα σκέψης θα τους είχαν αποδείξει, εντούτοις, ότι ήταν απολύτως αδύνατο σε αυτoύς να διακρίνουν από τηv πολύ μεγάλη απόσταση τη λάμψη αυτoύ του κεριού.

Η δημιουργία των παραδόσεων που κυκλοφορούν τόσo εύκολα ανάμεσα στις μάζες δεν είναι το αποτέλεσμα μόνο μιας πλήρους ευπιστίας, αλλά επίσης τεράστιων παραμορφώσεων, που υφίστανται τα γεγονότα στη φαντασία των συναθροισμένων ανθρώπων. Το πιο απλό γεγονός, όταν το βλέπει η μάζα, γίνεται μετά από λίγο ένα παραμορφωμένο γεγονός.


Η μάζα σκέφτεται με εικόνες, και η εικόνα που ανακαλείται, ανακαλεί η ίδια μια σειρά από άλλες δίχως κανένα λογικό δεσμό με τηv πρώτη.
 
Θα καταλάβουμε εύκολα αυτή τηv κατάσταση, αν σκεφτούμε τις παράδοξες ακολουθίες των ιδεών, στις οποίες μας οδηγεί ενίοτε η ανάκληση στη μνήμη κάποιου γεγονότος.
 
Ο λόγος αποδεικνύει την ασυναρτησία παρόμοιων εικόνων, όμως η μάζα δεν τη βλέπει. Και αυτό που η παραμορφωτική της φαντασία προσθέτει στο γεγονός, αυτή θα το μπερδέψει με τo τελευταίo. Ανίκανη να διαχωρίσει το υποκειμενικό από το αντικειμενικό, δέχεται ως πραγματικές τις εικόνες που ανακαλούνται στο πνεύμα της, και που, πολύ συχνά, δεν έχουν παρά μια μακρινή συγγένεια με το γεγονός που παρατnρεί.

Οι παραμορφώσεις που μια μάζα προκαλεί σε ένα οποιοδήποτε γεγονός, του οποίου είναι μάρτυρας, θα έπρεπε, καθώς φαίνεται, να είναι αναρίθμητες και με διάφορες μορφές, μιας που οι άνθρωποι που τη συνθέτουν έχουν πολύ διαφορετικούς χαρακτήρες. Όμως δεν έχουν έτσι τα πράγματα. Εξαιτίας της μεταδοτικότητας, οι παραμορφώσεις είναι της ίδιας φύσης και μορφής για όλα τα άτομα της ομάδας. Η πρώτη παραμόρφωση, που συλλαμβάνει ένας από αυτούς, αποτελεί τον πυρήνα της μεταδοτικής υποβολής.
 

 
Η θαυματουργή εμφάνιση
του Αγ. Γεωργίου
στη μάζα των σταυροφόρων
στην Ιερουσαλήμ.
 
 
Προτού ο Άγιος Γεώργιος εμφανιστεί πάνω στα τείχη της Ιερουσαλήμ σε όλους τους σταυροφόρους, δεν τον είδε βεβαίως, παρά ένας από τους παρισταμένους. Με τηv υποβολή και τη μεταδοτικόmτα το διάσημο θαύμα έγινε αμέσως αποδεκτό από όλους.

 



Τα μειονεκτήματα της καθολικής ψήφου είναι σαφώς πολύ ορατά για να παραγνωρίζονται. Δεν θα μπορούσε κάποιος να αμφισβητήσει ότι οι πολιτισμοί υπήρξαν το έργο μιας μικρής μειοψηφίας ανώτερων πνευμάτων, που συνιστούσαν την κορυφή μιας πυραμίδας, της οποίας τα επίπεδα, τα οποία πλαταίνουν όσο λιγοστεύει η πνευματική αξία, αντιπροσωπεύουν τα βαθιά στρώματα ενός έθνους.
Το μεγαλείο ενός πολιτισμού δεν μπορεί βεβαίως να εξαρτάται από την ψήφο στοιχείων κατώτερων, που αντιπροσωπεύουν απλώς την πλειοψηφία. Οι ψήφοι των μαζών είναι συχνά πολύ επικίνδυνες. Το δόγμα της καθολικής ψήφου διαθέτει σήμερα τη δύναμη που είχαν άλλοτε τα χριστιανικά δόγματα. Ρήτορες και συγγραφείς μιλούν γι' αυτό με ένα σεβασμό και με κολακείες, που δεν γνώρισε ο Λουδοβίκος XIV.
Ακόμα όμως, κι αν άνθρωποι παραφορτωμένοι με επιστήμη αποτελούσαν μόνοι τους το εκλογικό σώμα, οι ψήφοι τους δεν θα ήταν καλύτερες από τις σημερινές. Θα οδηγούνταν κuρίως από τα αισθήματά τους και το πνεύμα του κόμματος τους. Δεν θα είχαμε λιγότερο κανένα από τα σημερινά προβλήματα, και σίγουρα θα είχαμε περισσότερο τη βαριά τυραννία των καστών.
 
 
Τέτοιος είναι ο μηχανισμός αυτών των ομαδικών παραισθήσεων, των τόσο συχνών μέσα στην ιστορία, και οι οποίες μοιάζουν να έχουν όλους τους κλασικούς χαρακτήρες της γνησιότητας, αφού πρόκειται για φαινόμενα που τα μαρτύρησαν χιλιάδες ατόμων.

Η πνευματική υπεροχή των ατόμων από τα οποία αποτελείται η μάζα δεν αντιβαίνει σε αυτή τηv αρχή. Αυτή η υπεροχή είναι άνευ σημασίας.

Από τη στιγμή που βρίσκονται στη μάζα, ο αδαής και ο σοφός γίνονται το ίδιο ανίκανοι για παρατήρηση
.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Bielidopoulos έγραψε...
~
Ο γάλλος Le Bon Gustave έζησε την περίοδο 1841-1931, δηλαδή την εποχή της ανάπτυξης και ανόδου της εθνικής ιδεολογίας και των εθνικών απελευθερωτικών κινημάτων, αλλά και των θεωριών περί γενετικά ανώτερης φυλής. Η κατάληψη από τους γερμανούς της Αλσατίας-Λωραίνης μετά τον γαλλο-πρωσικό πόλεμο του 1871 πυροδότησε στο Παρίσι μια σειρά κινημάτων εθνικιστικών και ακροδεξιών που τον οδήγησαν στην θεωρία του περί όχλου. Ως εκ τούτου η θεωρία του είναι βαθιά επηρεασμένη από συγκεκριμένα γεγονότα και συγκεκριμένες συνθήκες της εποχής. Θεωρώ λοιπόν ότι ενώ το κείμενο ξεκινάει καλά, κατόπιν γενικεύει αυθαίρετα και υπερβάλλει, χωρίς όμως να σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξει ψυχολογία μάζας και "συλλογική ψυχή". Το ότι ο όχλος χαρίζει στο άτομο το αίσθημα μιας ακατανίκητης δύναμης είναι αδιαμφισβήτητο. Το παράδειγμα με τον Ναπολέοντα το θεωρώ ατυχές, διότι εφόσον ο Ναπολέοντας αντιπροσώπευε την εξουσία ήταν αναμενόμενο να περιστοιχίζεται από παρατρεχάμενους που ήθελαν να ανέβουν κοινωνικά.

13.05.2016, 13:37:41





Bielidopoulos έγραψε...
~
Θα δώσω μερικά παραδείγματα από το σήμερα. Γνωστός μου φανατικός αριστερός μου είχε πει ότι δεν έχει λείψει από καμία πορεία και διαδήλωση. Πάντα πρώτος μαζί με άλλους συναγωνιστές του. Μου είχε εκμυστηρευτεί ότι όλοι οι συναγωνιστές του ταυτόχρονα με τον "αγώνα" έκαναν και μια αίτηση σε δημόσια υπηρεσία ή έψηναν τον βο(υ)λευτή τους για κάνα βολεματάκι στα κρυφά. Ώσπου τελικά όλοι βολεύτηκαν και αυτός έμεινε μπουκάλα. Αργότερα έμαθα ότι και αυτός βολεύτηκε στα γραφεία του κόμματος! Άρα εδώ έχουμε μια καραμπινάτη περίπτωση ατομικού συμφέροντος και τίποτε περισσότερο. Τα περί οχλαγωγίας είναι στάχτη στα μάτια της κοινής γνώμης.
Θα θυμάστε τις ολονύχτιες διαμαρτυρίες απολυμένων συμβασιούχων και άλλων έξω από δημόσιες υπηρεσίες. Κατά τα μεσάνυχτα ερχόταν το βαν τιγκαρισμένο με ψητά κρέατα και σουβλάκια για να αντέξουν τον "αγώνα" οι αγωνιστές.
Έχω ρωτήσει ποδοσφαιρόφιλους γιατί πάνε κάθε Κυριακή στο γήπεδο. Η απάντηση ήταν ότι πάνε για να ξεδώσουν, ξεσπάσουν, βρίσουν τους αντιπάλους και αποβάλλουν το άγχος της εβδομάδας. Άρα πάνε προς ιδίον όφελος και συνειδητά. Τα περί ψυχολογίας του όχλου ισχύουν σε ειδικές περιπτώσεις, εμφανίζεται υπό ειδικές συνθήκες και προσωρινά.
Στο κείμενο αναφέρεται ότι στο κοινοβούλιο ό,τι και να πει κανείς στο τέλος οι βουλευτές ψηφίζουν αυτό που έχουν προαποφασίσει. Πού το παράξενο. Ο βουλευτής έχει ιδίον όφελος να ακολουθήσει την κομματική γραμμή. Επίσης κάθε βουλευτής εξυπηρετεί κάποια συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης. Αν ένας βουλευτής αντιπροσωπεύει π.χ. τους εφοπλιστές τότε ό,τι και να του πεις αυτός θα υποστηρίζει τα συμφέροντα των εφοπλιστών.
Τις προάλλες οι 153 ψήφισαν ψήφισαν το ασφαλιστικό-φορολογικό. Ήταν μάζα ή το έκαναν για να μην χάσουν τις 7.000 που τσεπώνουν κάθε μήνα;

13.05.2016, 13:41:02





Bielidopoulos έγραψε...
~
"Πίσω από τις αναγνωρισμένες αιτίες των πράξεών μας, βρίσκονται μυστικές αιτίες που τις αγνοούμε. Οι περισσότερες από τις καθημερινές μας πράξεις είναι το αποτέλεσμα κρυμμένων κινήτρων που μας διαφεύγουν. Είναι, κυρίως, ως προς τα ασυνείδητα στοιχεία που συνθέτουν την ψυχή μιας φυλής, που μοιάζουν μεταξύ τους όλα τα άτομα αυτής της φυλής. Είναι ως προς τα συνειδητά στοιχεία, καρπούς της αγωγής αλλά κυρίως μιας ιδιαίτερης κληρονομικότητας, που διαφέρουν. Οι περισσότερο ανόμοιοι ως προς την πνευματικότητά τους άνθρωποι έχουν ένστικτα, πάθη, αισθήματα ενίοτε ταυτόσημα. Σε όλα όσα έχουν να κάνουν με το συναίσθημα: θρησκεία, πολιτική, ηθική, πάθη, αντιπάθειες κ.λπ., οι πιο έξοχοι άνθρωποι δεν υπερβαίνουν, παρά πολύ σπάνια, το επίπεδο των συνηθισμένων ατόμων."

Αν εξαιρέσουμε την ατυχή αναφορά στη φυλή και στην κληρονομικότητα (λόγω προφανώς των γνώσεων της εποχής του), τα λέει σωστά. Θα το γράψω καλύτερα: Όλα τα άτομα μιας κοινωνίας επηρεάζονται και εμπνέονται από τα ταμπού, τις κοινωνικές συμβάσεις, την μόδα, τον ειρμό, τις αξίες που προάγει η κοινωνία της εποχής τους, τις συμπεριφορές που η εποχή επιβάλλει προκειμένου να αποκτήσουν (αν θέλουν) κοινωνική θέση και στάτους. Και εδώ φαίνεται πόσο σημαντικός είναι ο ψυχολογικός παράγοντας του ατόμου μιας κοινωνίας, ίσως σημαντικότερος από τον ορθολογισμό, την διανόηση, ακόμα και το προσωρινό συναίσθημα. Τη δεκαετία του 80 1-2 ζευγάρια παπούτσια θεωρούνταν αρκετά από όλους, ενώ την εποχή των παχιών αγελάδων κάτι τέτοιο δεν ήταν αποδεκτό από το άτομο, αλλά και από τον κοινωνικό του περίγυρο. Η αίσθηση της αυτάρκειας δηλαδή είναι κάτι σχετικό και ψυχολογικό. Εάν οι υπόλοιποι άνθρωποι θεωρούν κάτι ως επαρκές ή ανεπαρκές, τότε και το άτομο συνήθως αισθάνεται το ίδιο και το θεωρεί αυτονόητο. Που σημαίνει ότι έτσι όπως μαθαίνουμε και υιοθετούμε συμπεριφορές και αντιλήψεις, με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να ξεμάθουμε και να θέσουμε άλλες προτεραιότητες με το που αλλάξουν οι συνθήκες ή φτάσει ο κόμπος στο χτένι.

13.05.2016, 13:42:21





Bielidopoulos έγραψε...
~
"Ακόμα όμως, κι αν άνθρωποι παραφορτωμένοι με επιστήμη αποτελούσαν μόνοι τους το εκλογικό σώμα, οι ψήφοι τους δεν θα ήταν καλύτερες από τις σημερινές. Θα οδηγούνταν κuρίως από τα αισθήματά τους και το πνεύμα του κόμματος τους. Δεν θα είχαμε λιγότερο κανένα από τα σημερινά προβλήματα, και σίγουρα θα είχαμε περισσότερο τη βαριά τυραννία των καστών."

Ακριβώς, τα πτυχία και η μόρφωση δεν μπορούν να νικήσουν (όχι τουλάχιστον εύκολα) τις πεποιθήσεις. Και αυτό επιβεβαιώνει το αμέσως προηγούμενο περί ψυχολογίας που ανέφερα, όπως και το ότι η κοινωνία δεν είναι κάτι υπεράνω υποψίας και κριτικής, αλλά κάτι που συνεχώς γεννάει προβλήματα προς επίλυση.

13.05.2016, 13:44:58





Ανώνυμος 38546 έγραψε...
η πιο βρωμικη κριτικη είναι όταν με παραδειγμα προσπαθεις να στεριωσεις την λογικη σου. ξεχνάς ηθελημενα ότι υπαρχει και το αντι παράδειγμα όπου παυεις το παραδειγμα και φιλοσοφεις το προς κριτικη θεμα . εδώ εχουμε κυμαντικη εποχικη θεαση των ετων που εζησε ο εν λογω. αυτά ειδε αυτά εζησε αυτά περιγραφει βασει του μεγεθους των γνώσεων του αλλά και της αφομοιωσης των αιτιων των γεγονοτων .το να αντιγραψεις τα προτερα της κυμαντικης με την σημερινη κυμαντικη για μένα είναι μια αθλια μεθοδολογια.αλλο το ‘’ειδος’’ και άλλο το ‘’μεγεθος’’ της κυμαντικης. τώρα για να μαθεις τα περί μαζας προτερα να μαθεις τι νοηματιζει η ιδια η λεξη ‘’μαζα’’
μια σταγονα χρειαζεται για να εκραγει μια ‘’κρισιμη μαζα’’.
οσον αφορα δε την ψυχη προτερα καποιος εγραψε περί τριπλευρου χαως. αλλά υπαρχει και το δημωδες ‘’αβυσσος ἤ «χαως» η ψυχη του ανθρωπου’’.
ψυχη και μαζα όταν ενωθουν και δρομισουν κρισιμοτητα θεασης …..ΤΟΤΕ ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ μας δίδει την ΕΚΡΗΞΗ.
μη ξεχνάς ότι η ψυχη κατά τους αρχαιους είναι το χοροχωρο της αυλης πλευρας των χημικών στοιχειων με οργανο την καρδια μας
η δε λογικη είναι είναι το λειτουγημα του εγκεφαλου που αυγαζει την υλικη πλευρα των στοιχειων.
αυτά συνυπαρχουν και παραγουν την σφραγιδα της τυπωσης του ανθρωπου.
μπιλιντοπουλε
ξεφυγε από το ρατσοφερνο της ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΥΒΕΪΚ ανωτεροτητας σου. φρασε την γνώμη σου χωρίς υποδειξεις παραδειγματων . παντα μα παντα υπαρχουν και τα αντιθετα παραδειγματα και αρχιζει η νοθεια του ‘’πλεον’’ της πλειοψηφιας στρεβλωμα.
καποιος εγραψε περί ‘’ψευδεως λογου αλλά και περί αμφιλογιας’’ σημαδι του αναγκαιου εγώ μας την εριδικη ταση. όταν ψυχη και η λογικη ενωθουν και παραξουν ‘’κρισιμη μαζα’’ με πανοφορη την ψυχη να ντυνει την σάρκα τοτε……..βρες τον λογο που καποιος αρχαιος εγραψε περί παλλαντικης αθανασιας υλην αλλασσουσα εκρηξη του ανθρωπινου είδους.

14.05.2016, 07:50:24





Bielidopoulos έγραψε...
lol
Δάσκαλε σου προτείνω τον φορτιστή που αξιοποιεί τον αυνανισμό:
"Το Pornhub, μια από τις μεγαλύτερες υπηρεσίες πορνογραφικού βίντεο, αναπτύσσει έναν φορτιστή που μετατρέπει το αγαπημένο χόμπι των ανδρών, την ενδοπαλάμια πεϊκή παλινδρόμηση, σε ανανεώσιμη πηγή ενέργειας."
http://news.in.gr/perierga/article/?aid=1231389433

Και καλό βόλι, ε φόρτιση εννοούσα.
lol

14.05.2016, 10:47:56





Bielidopoulos έγραψε...
~
Αφιερωμένο στον δάσκαλο:
https://www.youtube.com/watch?v=jtsEsKgVFHc

14.05.2016, 14:24:08





Ανώνυμος 38549 έγραψε...
φοβερος.... αυτός ο μπιελιτελοςπάντων....ανακάλυψε και φορτιστή που αξιοποιεί την μαλακία....τρομερό...ανακάλυψε φορτιστή για την αεικίνητη τρόμπα!!!
14.05.2016, 15:58:47





Ανώνυμος 38554 έγραψε...
το ευτελες ειδος τυπου μπιλεντ μπινε.
τι περιμενεις απο του ΜΠΙΝΤΕ τις φρασεις;; απλα ΒΟΘΡΟΥ ΛΥΜΜΑΤΑ ακους.
η ζωη του το πεοπαιγνιο της υπαρξης του. ΘΑΥΜΑΣΤΕ προσωπικοτητα. δεν αντεχει σε συζητηση μιας και το γνωσιουργο του στο τσαι κλεψιμο δοκιμαζεται. ΕΡΕΥΝΑ;; τι φρουτο είναι αυτό;; αει φουκαρα παλι θυμιζεις την ρατσοφερνη κλεπταποδοχη του ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΥΒΕΊΚ ειδους σου.

15.05.2016, 07:48:49





Ανώνυμος 38555 έγραψε...
αληθεια το ΑΓΙΟ ζωντανοπτωμα του μπινε δεν θα το λατρέψετε;;
ΑΦΟΥ ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΥΒΕ ειναι οπως και και τα τζιχαντα χιμπραημ του. ρίξετε μια ματια στο ποσο ταπεινοφρων ητανε λεει οτι είναι
Ψευτάκος, χαμέρπης, ωχβρεαδελφέ, κομπορρήμων, αμετανόητος μπαστουνόβλαχος, κωλοΣΛΑΥΒΟΣ που πάντα βρίσκει τρόπο να ελιχθεί κλεβοντας αλλων ονοματα τυπου ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚ ."
Σκοπος ζωης του ο Θανατος των ΑΝΘΩΠΩΝ, από την μονη αμολυντη φυλη του: ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚ ΣΛΑΥΒΕΪΚ σε λατινικη γενεσημια του γραφη

15.05.2016, 08:05:04





Bielidopoulos έγραψε...
~
Εύθυμο διάλειμμα:

https://www.youtube.com/watch?v=lhxn9xSsiIM

"Στα σουβλάκια έχουν στραφεί οι Ελληνες όσον αφορά τη διατροφή αλλά και ως επένδυση. Η κρίση έχει επηρεάσει όλους τους καταναλωτές και την εστίαση, αλλά παρ' όλα αυτά οι Ελληνες προτιμούν να καταναλώνουν σουβλάκι σε σχέση με άλλα γρήγορα φαγητά, ενώ πολλοί επιχειρηματίες στρέφονται σε αυτόν τον κλάδο. Μάλιστα στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια η πρώτη κατηγορία επιχειρήσεων που ιδρύθηκαν είναι οι καφετέριες και ακολουθούν τα σουβλατζίδικα. Πάντως, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, δεν πρόκειται να επιβιώσουν όλα τα καινούργια ψητοπωλεία αφού έχει παρατηρηθεί υπερκορεσμός."
http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=798566

Ραγιάδες μου!

15.05.2016, 09:52:30





Ανώνυμος 38567 έγραψε...
Ραγιάδες μου! Bielidopoulos.
ΟΧΛΟΣ τυπωτη Bielidopoulos.
βαλε προθεση ''εν'' που δίδει ‘’ενοχλω’’. ειδες Bielidopoulos την γλωσσα που οι ραγιαδες χρησιμοποιουν;; δεν ειναι φουκαρα ρατσοφερνοι της ΜΑΤΣΕΝΤΟΝ ΣΛΑΥΒΕΊΚ κλεπτομανιακης υπαρξης σου

16.05.2016, 09:07:36





Bielidopoulos έγραψε...
~
Πιο πάνω έγραφα ότι οι συμπεριφορές και οι νοοτροπίες αλλάζουν και πράγματα που θεωρούνταν αυτονόητα γίνονται ανούσια.

"Ενεργειακό ορόσημο στην Πορτογαλία χάρη σε μεγάλες επενδύσεις στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας: επί τέσσερις συνεχόμενες ημέρες στις αρχές Μαΐου, η χώρα κάλυπτε τις ανάγκες της σε ηλεκτρικό ρεύμα αποκλειστικά από αιολικές, ηλιακές και υδροηλεκτρικές εγκαταστάσεις.
Η εξέλιξη στην Πορτογαλία «είναι σημαντική επιτυχία για μια ευρωπαϊκή χώρα, όμως αυτό που φαίνεται ασυνήθιστο σήμερα θα γίνει σύνηθες στην Ευρώπη σε μερικά χρόνια» σχολίασε στον Guardian ο Τζέιμς Γουάτσον, διευθύνοντας σύμβουλος της SolarPower Europe. «Η διαδικασία της ενεργειακής μετάβασης κερδίζει δυναμική και τα ρεκόρ θα συνεχίσουν να καταρρίπτονται σε όλη την Ευρώπη» προέβλεψε."
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1500078379

19.05.2016, 21:09:05





Ανώνυμος 39165 έγραψε...
ααα ρε ανθρωποι του πλανητου γη ακομα να ξεμπλέξετε το κουβαρι,αν δεν μπορειτε να το λυσετε κοφτε το με χατζαρα μηπως και το μυαλο σας δει τι παιζει στην πραγματικοτητα εδώ κατω στον πλανητη μπουρδελο του ηλιακου συστηματος...
28.07.2016, 15:30:51






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

5+5=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...