Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
Ο ΣΟΛΩΜΟΣ
ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ


O Διονύσιος Σολωμός δεν έλαβε μέρος στα
πολεμικά γεγονότα του ’21 αν και τότε ήταν νεός
23 ετών, υγιέστατος. Ποτέ του δεν κράτησε όπλο
ούτε καν πάτησε το πόδι του στην Ελλάδα, ακόμα
και μετά τη δημιουργία του κράτους. Αν και είχε
μεγάλη περιουσία δεν διέθεσε τίποτε για τις ανάγκες
των επιχειρήσεων του ’21...

64 σελίδες, έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα».

Η ΕΞΟΥΣΙΑ
ΕΛΚΕΙ
ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥΣ


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία


Έγραψε στις 27.11.2015 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Επιστροφή

 
«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει, αλλά το πιο σωστό είναι,
ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία»
David Brin (αμερικανός συγγραφέας)



Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια.

Συνήθως, όσοι επιθυμούν να ηγηθούν, στην ουσία θέλουν είτε να συγκαλύψουν προσωπικές τους αδυναμίες ή κόμπλεξ είτε να τιμωρήσουν κάποιους, που τους τα προκάλεσαν είτε για να «πετύχουν» σε κάτι, γιατί σε όλα τα άλλα, στη πραγματική ζωή δηλαδή, έχουν παταγωδώς αποτύχει.

 
Τι οδηγεί κάποιον
στο να γίνει πολιτικός
Τα κίνητρα, που οδηγούν κάποιον στο να ασχοληθεί με την πολιτική, κάθε άλλο παρά αθώα είναι. Η δίψα για κατάληψη της εξουσίας κρύβει πολλά πράγματα, που ουδεμία σχέση έχουν με κάποιο δήθεν αλτρουισμό ή με το αίσθημα δικαίου ή της κοινωνικής προσφοράς.

Για ποιους λόγους γίνεται κάποιος πολιτικός; Τι τον οδηγεί στο να ερωτευτεί την εξουσία; Ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα.



Οικογενειακό περιβάλλον
Αναμφίβολα, αν υπάρχει οικογενειακή παράδοση ανάμιξης στην πολιτική, οι γόνοι θα γαλουχηθούν με ιδέες σχετικές με το κυνήγι της εξουσίας. Η κατάληψη κυβερνητικού θώκου θα ενταχτεί στον τρόπο ανατροφής και διαπαιδαγώγησης των γόνων. Η «πελατειακή» βάση θα υπάρχει, οι διασυνδέσεις θα υπάρχουν, η εμπειρία θα υπάρχει και όλα τα υπόλοιπα που έπονται είναι απολύτως διαχειρίσιμα από τους «παλαιούς» της οικογένειας.

 
«Η εξουσία
έλκει τους
χειρότερους
και διαφθείρει
τους καλύτερους
»

Edward Abbey
(1927–1989,
αμερικανός
συγγραφέας, περιβαλλοντολόγος)
 

 

Κόμπλεξ κατωτερότητας

Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι, που φροντίζουν με κάθε τρόπο να δείξουν στον περίγυρό τους, πως είναι οι «καλύτεροι», οι «πιο δυνατοί», οι πιο «έξυπνοι», οι πιο «καταφερτζήδες». Κάνουν επίσης ό,τι περνάει από το χέρι τους να δείξουν σε όλους τους άλλους πόσο κατώτεροι είναι απέναντί τους.
 

 
«Η εξουσία
προσελκύει
διαταραγμένες
προσωπικότητες»

Frank Herbert,Jr.
(αμερικανός
συγγραφέας,
1920–1986)

 

Αυτό τους καθιστά πολύ αντιπαθητικούς σε σημείο, που να προσελκύουν τη χλεύη των υπολοίπων.

Στην πραγματικότητα όμως, αυτοί οι άνθρωποι διακατέχονται από ένα απύθμενο αίσθημα κατωτερότητας και μειονεξίας και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το κρατήσουν στο σκοτάδι. Η ενασχόλησή τους με την πολιτική συχνά υποκρύπτει μια αέναη προσπάθεια να πείσουν τους ίδιους τους εαυτούς τους, ότι κάτι αξίζουν.

Πιστεύουν, πως η εξουσία θα τους επιτρέψει να βιώσουν την επιτυχία και την αναγνώριση, που τόσο επιθυμούν.
 

Διάθεση για τιμωρία

Αυτό κάλλιστα θα μπορούσε να ενταχτεί στην παραπάνω ενότητα, αλλά κρίθηκε αναγκαίο να απομονωθεί, για να γίνουν κάποιες στοχευμένες επισημάνσεις. Ακούμε πολλές φορές πολύ κόσμο να κατηγορεί το «Σύστημα». Κανείς όμως, δεν μπαίνει στον κόπο να το περιγράψει επαρκώς.


Κάποιος, που γεννιέται σε ένα στερημένο περιβάλλον με γονείς βιοπαλαιστές και στερείται τη δυνατότητα να αποκτήσει τη μόρφωση που θα επιθυμούσε ή την εργασία που θα του άρεσε, γεμίζει μέσα του με μίσος. Αν κάποια στιγμή καταφέρει και πετύχει στη ζωή του με σκληρή δουλειά και αν διαθέτει τον ανάλογο νου, που θα του επιτρέψει μια διόλου ευκαταφρόνητη υλική ευημερία, τότε επιχειρεί να εκδικηθεί το «Σύστημα» τιμωρώντας όλους όσους του στέρησαν την ελευθερία του, τη ραστώνη του, τα παιδικά του όνειρα, τον ελεύθερο χρόνο του.

Δεν είναι τυχαίο, πως οι πιο σκληροί εργοδότες είναι αυτοί, που ξεκίνησαν από το μηδέν. Δεν είναι επίσης τυχαίο, πως οι μεγαλύτεροι καταπιεστές είναι πρώην καταπιεζόμενοι. Η πολιτική αποτελεί λοιπόν γι’ αυτούς τον προσφορότερο τρόπο για να διοχετεύσουν την εκδικητικότητά τους.

  

Τεμπελιά
και ροπή στο ψέμα

Δεν είναι λίγοι αυτοί, που δεν επιθυμούν να κοπιάσουν για να κερδίσουν τα προς το ζην. Αν κάποιοι από αυτούς τυγχάνει να είναι κάπως ευνοημένοι μέσα από μια μικρή κληρονομιά ή έναν καλό γάμο, δικαιολογούν την τεμπελιά τους με την ενασχόληση με την πολιτική.
 
Η ενασχόληση με την πολιτική τους δίνει ένα καλό άλλοθι για να λουφάρουν και να περνούν το χρόνο τους. Δεν πάνε όμως και πολύ μακριά, αλλά δεν τους πειράζει και ιδιαίτερα. Η κατάληψη της εξουσίας δεν αποτελεί γι’ αυτούς αυτοσκοπό. Η ενασχόληση με την πολιτική όμως, τους δίνει μια καλοστημένη δικαιολογία για να περνούν το χρόνο τους χωρίς κανείς να τους κατακρίνει.

Η ροπή στο ψέμα είναι επίσης ένα κίνητρο να ασχοληθεί κανείς με την πολιτική. Η ενασχόληση με την πολιτική είναι ένα σπορ χωρίς κανόνες και ηθικούς φραγμούς. Το να λέει κανείς ψέματα στην πολιτική όχι μόνο είναι θεμιτό, αλλά και καλοδεχούμενο όπλο των μονομάχων στην αρένα της εξουσίας.

Με δεδομένο, πως δεν υπάρχουν ηθικοί κανόνες πολιτικής αντιπαράθεσης, είναι απολύτως θεμιτό για τον κάθε ψεύτη και απατεωνίσκο να φιλοδοξεί να καταλάβει κάποιον πολιτικό θώκο.



Η πορεία
προς τη διεκδίκηση της εξουσίας

Ας εξετάσουμε την πολύ συγκεκριμένη πορεία, που πρέπει κάποιος να ακολουθήσει, για να χριστεί πολιτικός και διαχειριστής της εξουσίας.

 
«Μερικές
φορές
αναρωτιέμαι
αν τον κόσμο
κυβερνούν
κάποιοι
έξυπνοι,
που μας
δουλεύουν
ή κάποιοι
ηλίθιοι,
που μιλάνε
σοβαρά
»

Mark Twain (αμερικανός συγγραφέας, 1835–1910)
 

 

Εκπαίδευση

Το πτυχίο από κάποιο ΑΕΙ πρέπει να υπάρχει. Δεν θα έχει καμία ουσιαστική χρησιμότητα ούτε και θα χρησιμοποιηθούν οι γνώσεις που προέκυψαν από την απόκτησή του. Το πτυχίο προσδίδει κύρος στον κάθε πολιτευόμενο ιδιαίτερα αν προέρχεται από κάποιο δημοφιλές ίδρυμα.


Εκτός βέβαια από αυτό, απαραίτητη είναι και μια ξένη γλώσσα, κυρίως η αγγλική. Δεν νοείται πολιτικός σήμερα, που να μην την ομιλεί. Ακόμα και αυτοί, που μέχρι πρόσφατα λόγω ίσως ιδεολογίας δεν την ομιλούσαν, αναγκάσθηκαν έστω και με πασαλείμματα να αποκτήσουν μια μέτρια γνώση της γλώσσας.
 
 

 
 








Ποδόσφαιρο
.

Στήριγμα
για την εξουσία.
 
    
 

Η πορεία προς το πτυχίο όμως, δίνει και μία ακόμα διευκόλυνση σε όποιον ονειρεύεται την εξουσία. Όλα τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της Ρωμιοσύνης είναι πολιτικοποιημένα σε ύψιστο βαθμό. Από το πρώτο κιόλας έτος, ο φοιτητής πιέζεται έμμεσα ή άμεσα να γραφτεί σε κάποια πολιτική-φοιτητική οργάνωση. Μέσω αυτής μαθαίνει να αντιπαρατίθεται με τις υπόλοιπες οργανώσεις, ενώ παράλληλα μαθαίνει την τέχνη του πολιτικού εκβιασμού ασκώντας πιέσεις στη διοίκηση του ιδρύματος, αλλά και σε καθηγητές. Συμμετέχει στην εκλογή τους, τους εκβιάζει για καλύτερες βαθμολογίες, κάνει και κατάληψη στα γραφεία τους, ενίοτε μάλιστα τους «χτίζει» και μέσα σε αυτά.



 
«Οι
διεφθαρμένοι
πολιτικοί
είναι δυσφήμιση
για το
υπόλοιπο
δέκα τοις εκατό»


Henry Kissinger
(αμερικανός
πολιτικός)
 

Η εκκόλαψη όμως, ξεκινά από τα χρόνια του γυμνασίου και λυκείου με τη συμμετοχή στα συμβούλια των 15μελών. Εδώ βέβαια, οι στόχοι είναι πιο ευτελείς (ακύρωση κάποιου διαγωνίσματος, διεκδίκηση κάποιας ψυχαγωγικής δραστηριότητας ή εκδρομής), αλλά όπως και να το κάνουμε βάζουν το νερό στο αυλάκι.

Είναι επίσης άξιο μνημόνευσης πώς ο μαθητής εκπαιδεύεται στη λήψη «μίζας». Επιλέγοντας για παράδειγμα μια συγκεκριμένη εταιρεία ταξιδίων για μια διήμερη ή τριήμερη εκδρομή, μαθαίνει τη γλύκα του «λαδώματος ─από την εταιρεία για να την προτιμήσει─ σε μικρή ηλικία. 



Συνδικαλισμός

Ο συνδικαλισμός, αν και δεν είναι απαραίτητος, εντούτοις αποτελεί ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για κάθε υποψήφιο πολιτικό. Μέσα από τον συνδικαλισμό, μαθαίνει κανείς όχι μόνο πόσο να αυξάνει την ισχύ μιας συντεχνίας, αλλά και πώς να βάζει τρικλοποδιές σε ομοϊδεάτες συναδέλφους του για τη νομή της εξουσίας.
   
Μαθαίνει επίσης, την τέχνη του «πουλήματος». Με άλλα λόγια, μαθαίνει πώς να «πουλάει» και να εξαπατά συναδέλφους του και να κάνει υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, που αφορούν τον κλάδο του με αντάλλαγμα φυσικά, προσωπικά του οφέλη.

«Πουλάει» απεργίες και κινητοποιήσεις εύκολα αν το αντάλλαγμα είναι μια ένταξη σε κάποιο κόμμα ή κάποιος θώκος εξουσίας στην κρατική μηχανή.


Ένταξη
στον κομματικό μηχανισμό
Σε κάθε κομματικό μηχανισμό υπάρχουν οι ex officio βαρόνοι, που δεν καλοβλέπουν τους νεοεισερχόμενους. Εδώ θα πρέπει ο κάθε υποψήφιος πολιτικός να είναι ιδιαίτερα υπομονετικός, αλλά κυρίως προσεκτικός. Το πρώτο του μέλημα δεν είναι να τους αντιστρατευτεί, αλλά να τους προσεταιριστεί. Αυτό μπορεί να το πετύχει μέσω της καλλιέργειας μιας ιδιαίτερης σχέσης μαζί τους, που αρχικά θα προϋποθέτει αρκετή λάντζα από πλευράς υποψηφίου. Απαραίτητο δομικό υλικό στη διαμόρφωση αυτής της σχέσης είναι η κολακεία και μια συγκαλυμμένη δουλοπρέπεια από μεριάς του υποψηφίου, η οποία όμως θα αιτιολογείται προς τα έξω ως κομματική πειθαρχία και σεβασμός στους παλαιότερους. Με άλλα λόγια, θα δηλώνει «στρατιώτης του κόμματος στην πρώτη γραμμή».
 
Η φοίτηση στη «σχολή» του κομματικού μηχανισμού είναι εξαιρετικά χρήσιμη. Η τέχνη του «ρουφιανεύειν» ─απαραίτητο εργαλείο για κάθε ανερχόμενο πολιτικό─ πρέπει να τελειοποιείται.


Μικροί θώκοι στην αρχή

Εάν κανείς δεν είναι γόνος παραδοσιακής πολιτικής οικογένειας, τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα, όχι όμως ακατόρθωτα. Απαιτείται πολύ περισσότερος χρόνος για να δαπανηθεί στην επίσης πολύ μεγάλη τέχνη του «γλείφειν».

Η αρχή είναι δύσκολη. Ξεκινάει κανείς από ένας ποταπός δημοτικός σύμβουλος και στη συνέχεια κατακτά τη θέση του αντιδήμαρχου. Φροντίζει στη συνέχεια να επικρατήσει στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, που τυγχάνει ακραιφνώς πολιτικοποιημένος, ώστε σιγά-σιγά να φτάσει στη θέση του δήμαρχου, του νομάρχη, του περιφερειάρχη.


«Ου τοις άρχειν
βουλομένοις
μέμφομαι,
αλλά τοις
υπακούειν
ετοιμοτέροις
oύσιν»

Θουκυδίδης


 
Σ’ αυτό το δύσκολο δρόμο θα τον βοηθήσουν οι παλιοί κομματικοί βαρόνοι, τους οποίους ο υποψήφιος πολιτικός έχει χρίσει δημοσίως ως «μέντορές» του. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς βουλευτική έδρα χωρίς να έχει περάσει από τον συνδικαλισμό και την τοπική αυτοδιοίκηση, όταν δεν προέρχεται από πολιτικό τζάκι.
 
 

 

Τριτοκοσμικές εικόνες εκτυλίσσονται κάθε δεκαπενταύγουστο στην Παναγία Σουμελά Βερμίου, οπότε ─δίκην βαστάζων─ η πολιτική ηγεσία της Τουρκορωμιοσύνης συναγωνίζεται για το ποιος θα πρωτοπαραδώσει τα διαπιστευτήριά του στο ποντιακό λόμπι κουβαλώντας τη σχετική «θαυματουργή» εικόνα. 
Παρατηρήστε στην παραπάνω φωτογραφία πόσο μεγάλο έχουν φτιάξει το ξύλο, ώστε να μπορούν να το πιάνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολιτικοί.
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Ποντιακό γκέτο).
 
  
 

Θρησκεία και έθνος
Οι σχέσεις του κάθε πολιτευόμενου με την Εκκλησία θα πρέπει να είναι εξαιρετικά ισχυρές. Σε πολύ μεγάλο βαθμό, οι σχέσεις με την Εκκλησία καθορίζουν την επιτυχημένη εκλογή των υποψηφίων. Θα πρέπει λοιπόν, να εκκλησιάζεται τακτικότατα και να έχει ιδιαίτερη σχέση με υψηλά ιστάμενους ιερωμένους στην ιεραρχία της Εκκλησίας.

Αν και η έννοια του «έθνους» είναι ένα πρόσφατο κατασκεύασμα, ο κάθε υποψήφιος πολιτικός οφείλει να επενδύσει πάνω σε αυτό. Το πόπολο αρέσκεται στο να πιστεύει, πως κατάγεται από γένος ηρώων, φιλοσόφων και γενικά «ενδόξων» ανδρών της Ιστορίας.

Η θρησκεία και το «έθνος» αποτελούν το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για τη χειραγώγηση των μαζών. Αυτό ο κάθε υποψήφιος πολιτικός όχι μόνο οφείλει να γνωρίζει καλά, αλλά και να το χρησιμοποιεί στις ομιλίες του. Η δημοτικότητά του δεν μπορεί ούτε να δομηθεί, αλλά ούτε και να αυξηθεί χωρίς αυτά.

Απαραίτητες είναι επίσης οι επικλήσεις στην «παράδοση», στα «ιερά και τα όσια των προγόνων» και στην ένδοξη ιστορία της «φυλής».


Λαϊκό προφίλ
Κανείς πολιτικός δεν εκλέχτηκε δηλώνοντας, πως εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, των αστών και της πλουτοκρατίας, άσχετα αν κατ’ ουσία αυτό κάνει. Όλοι μιλούν για το «λαό». Η λέξη «λαός» πρέπει να εκστομίζεται πάμπολλες φορές την ημέρα από κάθε πολιτικό. Ποτέ δεν θα πρέπει κάποιος υποψήφιος πολιτικός να μιλά για τα ελαττώματα του «λαού». Μόνο για τα προτερήματα.

Με άλλα λόγια, ο κάθε πολιτικός θα πρέπει να χρησιμοποιεί πάντα κοσμητικά επίθετα πριν από το ουσιαστικό «λαός». Π.χ «ο σοφός λαός», «ο ένδοξος λαός», «ο βασανισμένος λαός» κ.λπ..

Όλα αυτά φυσικά, δεν αρκούν αν ο πολιτικός δεν κατασκευάσει λαϊκά ερείσματα. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι για την καριέρα του. Οφείλει να επισκέπτεται λαϊκές γειτονιές για δημόσιες σχέσεις,  συμπεριλαμβανομένης της βάπτισης πολλών παιδιών, ώστε να αποκτά στενές σχέσεις με όσο το δυνατόν περισσότερους. Να κάνει εξυπηρετήσεις και διορισμούς στους ανήκοντες στα λαϊκά στρώματα.

Πρέπει επίσης, να τους μιλάει απλά, κατανοητά και να τους κάνει να τον εμπιστεύονται και να τον θεωρούν σαν δικό τους. Μόνο έτσι θα μπορεί να τους εκφοβίσει έμμεσα αργότερα βάζοντάς τους διλήμματα σχετικά με την (επαν)εκλογή του. Θα πρέπει δηλαδή, να τους κάνει να πιστέψουν, πως η επανεκλογή του σημαίνει την αντιπροσώπευση των συμφερόντων τους πείθοντάς τους, πως εάν δεν επενεκλεγεί μόνο αυτοί θα χάσουν.
 
 

 
 Κυκλοφορεί η εξής ιστορία για κάποιον παλιό πολιτικό:
Επειδή βάπτιζε εκατοντάδες παιδιά σωρηδόν, δεν ήταν δυνατόν να τα θυμάται όλα, γι’ αυτό είχε επινοήσει το εξής: Τα βάπτιζε όλα με το ίδιο όνομα, έστω Γιώργος τα αγόρια και Μαρία τα κορίτσια.
Έτσι, όταν κάποιο βαπτιστήρι του τον έπαιρνε μετά από χρόνια τηλέφωνο για ρουσφέτι και του έλεγε: «Νονέ, με θυμάσαι; Ο βαπτιστήρας σου είμαι», τότε ο πολιτικός του απαντούσε αμέσως: «Έλα βρε Γιωργάκη, ασφαλώς και σε θυμάμαι, τι είναι αυτά που λές; Τι κάνεις;...».
  
 
 

Εμφάνιση
Μετράει, πώς να το κάνουμε. Ο κάθε υποψήφιος πολιτικός θα πρέπει να ξέρει πώς θα ήθελαν να τον δουν οι ψηφοφόροι του. Σοβαρός και καλοντυμένος με κουστούμι και γραβάτα σε συναντήσεις με φορείς, ξένους ηγέτες, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες, αλλά «λαϊκά» ντυμένος στις φτωχές συνοικίες και στις γειτονιές καθημερινών ανθρώπων. Θα πρέπει επίσης, να διατηρεί τη σιλουέτα του, να δείχνει σφριγηλός και γυμνασμένος με προσεγμένη κόμμωση. Αν είναι δυνατόν να συγκινεί και τον πληθυσμό του αντίθετου φίλου. Θα πρέπει να χαμογελά, να εκπέμπει αισιοδοξία, να δείχνει χαρά ή λύπη, θυμό ή ανακούφιση ανάλογα με την περίσταση. Την ιδιωτική του ζωή θα πρέπει να τη κρατάει ερμητικά κλειστή στο μέτρο τουλάχιστον που μπορεί.
 
 


 

 
Για να γίνεις πολιτικός σ΄αυτή τη χώρα πρέπει να περάσεις πρωτίστως από τον Ιατρικό Σύλλογο (και κάποιοι απ΄το Δικηγορικό Σύλλογο), να εγκριθείς και ν΄ανέβεις. Στην τριτοκοσμική χώρα που ζούμε, από τους 300 βουλευτές οι περισσότεροι είναι γιατροί και δικηγόροι! Μιλάμε για το ισχυρότερο παρακρατικό λόμπι της Ρωμιοσύνης, που κυβερνά μαζί με τ΄αφεντικά τους (τις φαρμακευτικές εταιρείες) την υποανάπτυκτη χώρα μας.
(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Τα γενόσημα φάρμακα και το δίκιο της μίζας).

 «Της δε κακής τε και αισχράς παιδείας εν πόλει άρα μη τι μείζον έξεις λαβείν τεκμήριον ή το δείσθαι ιατρών και δικαστών», Πλάτων «Πολιτεία», 405a.
 

 
 

Σχέσεις με ΜΜΕ
Εδώ θα πρέπει να δώσει πολύ βάση ο κάθε υποψήφιος πολιτικός. Πριν αρχίσει να εκτίθεται στα ΜΜΕ, θα πρέπει να έχει καλλιεργήσει αγαστές σχέσεις με τους εκπροσώπους τους, οι οποίες δεν είναι σωστό να γνωστοποιούνται. Θα πρέπει δηλαδή, να δέχεται συχνά δημοσιογράφους και να δαπανά αρκετές ώρες στο να κάνει δημόσιες σχέσεις μαζί τους.

Ένας καλά εκπαιδευμένος δημοσιογράφος μπορεί να σώσει ή να θάψει έναν πολιτικό ακόμα και για κάτι όχι ιδιαίτερα σημαντικό. Ένας σοβαρός πολιτικός θα πρέπει πάντα να έχει δικούς του ανθρώπους στα ΜΜΕ για να μπορεί, σε περίπτωση που δημιουργηθεί ένα σκάνδαλο, να «θαφτεί», ώστε να προστατευθεί το όνομά του και ασφαλώς η πολιτική του καριέρα.
 
 


Ο Μαυρογιαλούρος δεν είναι ο χαρακτηριστικός τύπος πολιτικού.
Στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο», παρουσιάζεται ως ένας αφελής, ο οποίος δεν έχει ιδέα για τα προβλήματα των ψηφοφόρων του, τον εκμεταλλεύονται διάφοροι διεφθαρμένοι παρατρεχάμενοι, ενώ αυτόν το μόνο που τον απασχολεί είναι να περνάει καλά.
Διαθέτει μάλιστα, και ευθιξία, γιατί όταν στο τέλος συνειδητοποιεί τι συμβαίνει, παρατείται. Αυτή η εικόνα δεν έχει καμία σχέση με τον πολιτικό της πραγματικής ζωής. Εκεί, ο πολιτικός είναι ο πλέον διεφθαρμένος, ο πρώτος που θα απαιτήσει τη μίζα κι όχι ο αγαθός, που θα παίρνουν τις μίζες οι παρατρεχάμενοι κάτω από τη μύτη του κι αυτός δεν θα έχει ιδέα.
Αναλογισθείτε τι σχέση έχει ο Μαυρογιαλούρος για παράδειγμα, με τον καταδικασμένο πρώην υπουργό Άμυνας, Άκη Τσοχατζόπουλο.
(Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: ...Akisgate).

 
  
  

Σχέσεις
με την αστική τάξη
και με τους έχοντες

Η εκλογή και η επανεκλογή ενός πολιτικού απαιτεί χρήμα και προβολή. Όσο μεγαλύτερες σχέσεις
κυρίως σχέσεις διαπλοκής─ έχει ένας πολιτικός με την επιχειρηματική ελίτ της χώρας τόσο και πιο σίγουρη μπορεί να θεωρείται η πολιτική του καριέρα. Το μυστικό όμως εδώ είναι αυτές οι σχέσεις να παραμένουν στο σκοτάδι, πράγμα αρκετά δύσκολο στις μέρες μας. Απαιτείται εχεμύθεια και εμπιστοσύνη, ώστε το πόπολο να μην αντιληφθεί τίποτα.
 
 

Ένας καλός
πλούσιος γάμος

Ένα επίσης πολύ σημαντικό στοιχείο στη σταδιοδρομία ενός πολιτικού. Ένας καλός πλούσιος γάμος για έναν πολιτικό, ενδεχομένως να αποτελεί και το εισιτήριο εισόδου του στην πλουτοκρατία και το έναυσμα για το συναρπαστικό παιχνίδι της διαπλοκής του μαζί τους.

Εδώ θα πρέπει να γίνουν και κάποιες θυσίες, αν δηλαδή το έτερο ήμισυ δεν βλέπεται. Ευτυχώς όμως, η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν προχωρήσει πολύ και αυτό το πρόβλημα σχετικά εύκολα διορθώνεται.
 

 
Πίστη:
Μια αστείρευτη δεξαμενή ψήφων.
 
  

Επιλογή επιτελείου

Όλοι οι πολιτικοί οφείλουν να πλαισιώνονται από μία ομάδα έμπιστων ανθρώπων. Δύο με τρεις από αυτούς θα πρέπει να αποτελούν την ασπίδα προστασίας του κάθε πολιτικού, να γνωρίζουν τις μύχιες σκέψεις του και να τον συμβουλεύουν. Ορισμένοι εξ αυτών, θα λειτουργούν και ως τα κανάλια επικοινωνίας του με το λαό. Θα πρέπει να είναι εχέμυθοι, έμπιστοι, λιγόλογοι και πιστοί σε αυτόν. Φυσικά, θα ανταμείβονται με προνομιακή μεταχείριση και χρήμα για τις υπηρεσίες τους. Παλιές δοκιμασμένες φιλίες είναι συνήθως η καλύτερη συνταγή για τη δημιουργία ενός τέτοιου επιτελείου.
 
 


 

 
Δεν είναι διόλου εύκολο να συγκρουσθεί κάποιος με ντόπια συντεχνιακά συμφέροντα και ιδεοληψίες του παρελθόντος, που εξακολουθούν όμως όχι μονάχα να υπάρχουν, αλλά και να αποτελούν τον ρυθμιστικό παράγοντα της λειτουργίας ενός κρατιδίου-προτεκτοράτου, όπως η Ελλάδα.
Κανένας αδιάφθορος, οραματιστής, δίκαιος και συνετός άνθρωπος δεν υπάρχει περίπτωση να ασχοληθεί με την πολιτική.
Ένας που το έκανε, ο Καποδίστριας, ο συνετότερος πολιτικός, που έχει περάσει από την Ελλάδα, το πλήρωσε με τη ζωή του.

 

 
 

Σχέσεις με αντίπαλους
και ξένους ηγέτες

Για έναν έξυπνο πολιτικό άνδρα οι δημόσιες πολιτικές αντιπαραθέσεις είναι συνήθως για τα μάτια του κόσμου. Πάντοτε υπάρχει και διάθεση, αλλά και έδαφος για συνεννόηση με πολιτικούς αντιπάλους. Εξάλλου, όλοι μας έχουμε γίνει μάρτυρες αλλαγής πολιτικού στρατοπέδου από πλήθος πολιτικών.

Ούτε υπήρξαν, ούτε υπάρχουν ούτε θα υπάρξουν ποτέ ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των πολιτικών. Όλες οι ιδεολογίες έχουν μονάχα ένα κοινό: Την κατάκτηση της εξουσίας. Φράσεις όπως, «ο λαός στην εξουσία», «ο λαός κυβερνά», «ο κυρίαρχος λαός» είναι παραμύθια της Χαλιμάς άσχετα αν πρέπει να εκστομίζονται συχνά. Ο «λαός» ψηφίζει με το θυμικό του και όχι με τη λογική του. Αυτό πάντα συνέβαινε και πάντα θα συμβαίνει.
 
Η σχέση του πολιτικού με τους ξένους ηγέτες έχει άμεση σχέση με τις χώρες, που εκπροσωπούνται. Αν έχουμε έναν πολιτικό από μία ηγέτιδα δύναμη απέναντι από ένα πολιτικό ενός προτεκτοράτου, όπως η Ελλάδα, σαφώς και θα υπάρχει μια σχέση υποτέλειας, που στην καλύτερη περίπτωση θα είναι μη εμφανώς εκδηλωμένη.

Οι ξένοι ηγέτες των κυριάρχων χωρών επιθυμούν οι πολιτικοί των προτεκτοράτων τους να λειτουργούν ως εντολοδόχοι τους. Μερικοί μάλιστα είναι αρκετά ελαστικοί, ώστε να επιτρέπουν και μερικές ψευδεπίγραφες κορώνες «αντίστασης» από τους ηγετίσκους των προτεκτοράτων τους. Αυτό όμως δεν έχει καμία ουσιαστική σημασία.


 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 35894 έγραψε...

Καλά το πήγες αλλά ξέφυγες, τα αίτια που «οδηγούν» κάποιον να γίνει πολιτικός δεν αφορούν μόνο τον έλληνα πολιτικό αλλά την ανθρώπινη εν γένει προσωπικότητα και χαρακτήρα. Για ρωμιός καλά το έγραψες.
26.11.2015, 21:03:41





Ανώνυμος 35895 έγραψε...

Και με τα απαραίτητα αρχαιοελληνικά
lol
26.11.2015, 21:13:10





Bielidopoulos έγραψε...
~
Δυστυχώς το κακό ξεκινά από τα 15μελή στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και γιγαντώνεται στην τριτοβάθμια με τις φοιτητικές παρατάξεις και τους συνδικαλισταράδες των πανεπιστημιών, όπως σωστά αναφέρεται στο άρθρο. Κατάντια. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι η εγκεφαλομαλάκυνση ξεκινά μέσα από την νεοελληνική οικογένεια όπου ο παραλογισμός πέφτει σύννεφο. Μαμάκα, μπαμπάκας, παππούδες, γιαγιάδες, θείτσες και θείοι είναι όλοι για τα πανηγύρια.

http://prntscr.com/97a1xu
http://prntscr.com/97a29y
http://prntscr.com/97a2ux
http://prntscr.com/97a349

26.11.2015, 21:16:38





Bielidopoulos έγραψε...
~
http://eranistis.net/wordpress/2013/12/06/ο-νικολό-μακιαβέλι-hγεμόνας-και-η-τέχνη/

26.11.2015, 21:20:05





Ανώνυμος 35898 έγραψε...
1. Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει, αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους. (Λάθος):Απαραίτητη προϋπόθεση διατήρησης της εξουσίας είναι και η κατασκευή διεφθαρμένων.
2. Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία(Σωστό). Όμως η εργασία σε μη υγιεινό περιβάλλον αργά ή γρήγορα αρωστάινει τον υγιή.
Σε εργασία παλαιότεη έγραψα:[Η άνοδος γενικά των βλακών σε όλα κυρίως τα δημόσια αξιώματα μέχρι και του Άρχοντος στηρίζεται ακριβώς στην επιλογή ότι δεν φέρουν αντιρρήσεις. Το γεγονός ότι κάποιοι φεύγοντας από αυτά τα αξιώματα καταγγέλλουν ορισμένα πράγματα δεν μπορεί σε καμμία περίπτωση να τους βγάλει από την έννοια της «κλίκας» η οποία αναφέρθηκε λεπτομερώς. Αν βέβαια και κάποιος έτυχε και ξέφυγε από τον κανόνα, στους χίλιους ένας, αυτό δεν αλλάζει το καθολικό γεγονός της επικράτησης πειθήνιων και άβουλων οργάνων με μετριότητα σκέψης, λόγω ύπαρξης διαβαθμισμένης βλακείας.
Σχετικά με την έννοι της κλίκας βλέπε[Λεμπέσης Ευάγγελος, «Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω», Αθήνα 1941, επανέκδ, Οι εκδόσεις των φίλων, 1999]:
«Ο συνασπισμός των βλακών ενταύθα είναι μηχανική οργάνωσις βάσει της αρχής της “ελαχίστης προσπαθείας” προς αντιμετώπισην ισχυροτέρας δυνάμεως. Η οργάνωσις αύτη περιορισμένης εκτάσεως καλείται κοινωνιολογικώς κλίκα (clique). Η έμφυτος τάσις του βλακός, εξικνούμενη συχνότατα εις αληθήν μανίαν όπως ανήκη εις ισχυράς και όσον το δυνατόν περισσοτέρας πάσης φύσεως οργανώσεις, εξηγείται πρώτον μεν εκ της ευκολίας αγελοποιήσεως, εις ην μονίμως υπόκειται, λόγω ελλείψεως ατομικότητος (εξ ού και το μίσος του κατά του ατόμου και του ατομικισμού) […] .
Συμπερασματικά οι άνθρωποι της εξουσίας πάντα και σχεδό καθολικά έχουν χαμηλή νόηση. Είναι υπάκουοι και πηθείνια όργανα των πατρώνων και το θέμα παίρνει διεθνή έκταση,
Ίσως στον αναγνώστη είναι είναι απορίας άξιο πως τελικά επικρατούν οι βλάκες , αλλά αυτό είναι ένα απλό φαινόμενο κυρίως σε προτεκτοράτα καθότι οι πάτρωνες ξένοι εγκαθιδρύουν αυτούς υπό τον έλεγχό τους και την καθοδήγησή τους και πράττουν ακριβώς ότι επιθυμούν αυτοί αναντίρρητα.
Πάργαλης
26.11.2015, 21:56:39





Ανώνυμος 35899 έγραψε...

Στην Ελλάδα υπάρχουν μόνο έξυπνοι, οι βλάκες είναι πλάσματα της φαντασία σας.
26.11.2015, 22:26:50





Ανώνυμος 35900 έγραψε...
«.Συμπερασματικά οι άνθρωποι της εξουσίας πάντα και σχεδό καθολικά έχουν χαμηλή νόηση. Είναι υπάκουοι και πηθείνια όργανα των πατρώνων και το θέμα παίρνει διεθνή έκταση»
Οι πάτρωνες δηλαδη είναι οι έξυπνοι: τέτοια μπούρδα έχω χρόνια να διαβάσω. Γέλασα και πάλι με Πάργαλη, δίνω χρόνο και σε άλλους. Γιά σένα λέω Γερακίνα.
26.11.2015, 23:00:20





Ανώνυμος 35901 έγραψε...
@ 35900
Είθσισται οι άνθρωποι να θεωρούν τον εαυτό τους έξυπνο. Οι ρωμιοί λόγω της παιδείας τους περισσότερο.Πουθενα δεν αναφέρεται ότι οι πάτρωνες είναι έξυπνοι. Αυτή η εκτίμηση σημαίνει ακρισία ή άγνοια είτε και δόλο.
Πιθανόν οι πάτρωνες να έχον λιγότερη νόηση από τους βλάκες ρωμιούς αλλά έχουν μάθει να κάνουν μια συγκεκριμμένη εργασία κάτι το οποίο δεν το κατανοεί ο ρωμιός για αυτό και τους περνά και για "κουτόφραγκους".
Δεν υπάρχει αντίθεση Βλάκας-Εξυπνος αυτό το νομίζει μόνο ο ρωμιός επειδή είναι εκ φύσεως γενικά βλάκας.
Πάργαλης

26.11.2015, 23:39:37





Ανώνυμος 35902 έγραψε...
@35899
Αναφανδόν ο τρόπος σκέψης σου είναι πολύ ορθός.
Ευχαριστώ για την βοήθεια.
Πάργαλης
26.11.2015, 23:59:06





Ανώνυμος 35903 έγραψε...

Πάργαλη, αν υπάρχουν βλάκες σημαίνει πως υπάρχουν και έξυπνοι. Αναφανδόν συ είπας ρωμιόπουλο.
27.11.2015, 00:09:29





Ανώνυμος 35904 έγραψε...
«Δεν υπάρχει αντίθεση Βλάκας-Εξυπνος αυτό το νομίζει μόνο ο ρωμιός επειδή είναι εκ φύσεως γενικά βλάκας.»: ρωμέικος σουρρεαλισμός. Κάνει και μελέτες ο Πάργαλης. Τέτοια μυαλά υπάρχουν στο Ελλάντα.
27.11.2015, 00:13:33





Ανώνυμος 35905 έγραψε...
@35903
"αν υπάρχουν βλάκες σημαίνει πως υπάρχουν και έξυπνοι".

Εξήγησα ότι κατι τέτοιο το φανταζεται μόνο ο ρωμιός. Είναι θέμα κρίσης.

Πάργαλης
27.11.2015, 00:14:04





Ανώνυμος 35906 έγραψε...
Όταν κάποιος χρησιμοποιεί ένα όργανο και το όργανο είναι ο βλάκας άρα ο κάποιος είναι ο έξυπνος. Είναι θέμα κρίσης.
27.11.2015, 00:27:50





Ανώνυμος 35907 έγραψε...
@35906
"Όταν κάποιος χρησιμοποιεί ένα όργανο και το όργανο είναι ο βλάκας άρα ο κάποιος είναι ο έξυπνος."
Πράγματι είναι θέμα κρίσης αλλά προϋποτίθεται η κατανόηση για ναγίνει κρίση.
Απλούστερα μπορεί αυτός που κάνει χρήση του βλάκα να είναι πιό βλάκας αυτού.
Είπαμε ότι ο βλάκας, μπορεί να είναι έξυπνος στην διαχείριση της βλακείας
Πάργαλης
27.11.2015, 00:32:14





Ανώνυμος 35908 έγραψε...
Καταπληκτικές σοφιστείες του αήττητου Πάργαλη.
27.11.2015, 00:42:38





Ανώνυμος 35909 έγραψε...
Η ουσία είναι ότι το πνεύμα του άρθρου "η εξουσία έλκει τους χειρότερους" είναι απολύτως σωστό και διαχρονικά ιστορικό.
Αυτό ισχύει για όλα τα επίπεδα των εξουσιών.
Οι εξουσιαστές συνήθως είναι πιό στενοκέφαλοι ή μάλλον με περισσότερες δυσλειτουργίες στην νόηση από τους εξουσιαζόμενους.
Από την πλευρά του ο ρωμιός αν δεν έχει παρωπίδες μπορεί να το διαπιστώσει ιστορικά. Καί ορθώς μπορεί να ξεκινήσει από τον Καποδίστρια που αναφέει το άρθρο.
Παργαλης

27.11.2015, 00:56:41





Ανώνυμος 35910 έγραψε...
Η ουσία είναι πως ότι ισχύει γιά την εξουσία στην Ελλάδα ισχύει γιά κάθε είδους εξουσία και παντού. Καμμία όμως πρωτοτυπία αλλά απλή αναπαραγωγή στερεοτύπων.
27.11.2015, 01:05:58





Ανώνυμος 35911 έγραψε...
Οσο ο κοσμάκης θα παίρνει (είτε από το σπίτι, είτε από όλες τις βαθμίδες της παιδείας, είτε από τα ΜΜΕ) νοθευμένη και παραχαραγμένη γνώση της ιστορίας, το πρόβλημα θα διαιωνίζεται στο διηνεκές.
Δυστυχώς το δίπολο (το ονομαζόμενο κι ως "σύστημα") θρησκεία - πλουτοκρατία είναι τόσο παλιό, τόσο ισχυρό και παγκόσμιο, που πολύ δύσκολα θα σπάσει. Οπου και όταν το "σύστημα" τα βρει ζόρικα, είτε κάνει παγκόσμιους πολέμους (για format), είτε εμφυλίους και χούντες (μικρό reset). H μόνη σωτηρία για τον απλό άνθρωπό είναι να αρχίσει να συμπεριφέρεται στο σύνολο ως πολίτης, κι όχι ως όχλος ή μαζάνθρωπος. Αν φαντάζει δύσκολο, άλλο τόσο δυσκολότερο είναι και η επιστροφή του στην ελευθερία, δικαιοσύνη, ευημερία.
"Διογένης"
27.11.2015, 01:24:36





Ανώνυμος 35912 έγραψε...
@35910
Πολύ σωστή παρατήρηση:
"Η ουσία είναι πως ότι ισχύει γιά την εξουσία στην Ελλάδα ισχύει γιά κάθε είδους εξουσία και παντού"
Υπάρχει όμως μια διαφορά ότι στην ρωμιοσύνη δεν υπάρχει φρένο στην διαφθορά σε όλους τους τομείς(σε σχέση με την Ευρώπη). Οι πολιτικοί της ρωμιοσύνης είναι όπως περιγράφονται στο άρθρο αναλυτικά. Πατάς το πόδι σου στο αεδρόμιο και καταλαβαίνεις ένεκα "Σενεγαλέζου Τράγου" ότι βρίσκεσαι σε αποικία. Πάς στην Νέα Σμύρνη βλέπεις τον Τράγο το ίδιο στο Βόλο, το ίδιο όπως και στα οδωνύμια βλέπεις παντου την υπουργό πολιτισμού της ρωμιοσύνης.
Αν είναι δυνατόν αυτή η χώρα να έχει πολιτισμό. Αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να κατανοηθεί για να πούμε ότι μπορεί να γίνει αλλάγή πλεύσης. Το δευτερο είναι η ανυπαρξία ηθικής.
Σε αυτά ακριβώς είναι η πρωτοτυπία του άρθρου τα οποία αναφέρονται στην διαχρονική κατάντια του προτεκτοράτου η οποία βέβαια είναι "στερεότυπη".
Πάργαλης

27.11.2015, 01:39:52





Ανώνυμος 35913 έγραψε...
Ο Διογένης έχει απόλυτα δίκιο και χαίρομαι για την παρέμβαση.
Επικουρικά θα πρέπει να σημειώσω ότι ο πολίτης θα πρέπει να προσδιορίσει την πολιτεία του και να είναι σε θέση μέσα από την ιστορική γνώση που αναφέρει ο "Διογένης να την καθορίσει για αυτό που είναι. Το κατά πόσο βέβαια αυτό είναι εφικτό και το πως θα γίνει είναι ένα αλλο ζήτημα.
Επί δύο αιώνεςς πάντωςη υπόθεση είναι σημειωτόν.
Πάργαλης

27.11.2015, 01:55:02





Ανώνυμος 35914 έγραψε...

Ο Διογένης ως συνήθως βλέπει τη μία πλευρά της πραγματικότητας και λέει μισή αλήθεια. Διότι ξεχνάει τον εθνικισμό. Προφανώς κωλύεται να τον αναφέρει ως ελληνοπρεπής ρωμιός που είναι.

27.11.2015, 09:19:24





Ανώνυμος 35915 έγραψε...
Εύστοχο κείμενο με μόνη μου διαφωνία τα περί Καποδίστρια. Κι εκείνος ένας μπουνταλάς της αριστοκρατίας ήταν, που πήγε (πού αλλού;) στην πολιτική. Κι αν δεν διαπλέχθηκε στην Ελλάδα, δεν ήταν από "αδιαφθορωσύνη" αλλά επειδή οι υπανάπτυκτες δομές της χώρας δεν ταίριαζαν με τα περί διαπλοκής "αριστοκρατικά" γούστα του (στην τσαρική Ρωσία μια χαρά έγλειφε και υποκλινόταν, αλλιώς πώς θα έφτανε εκεί που έφτασε;). Στην πραγματικότητα βέβαια, κι εδώ διαπλέχθηκε, αφού σαν καλός ρωμιός "τακτοποίησε" σε δημόσια αξιώματα τα αδέρφια του Βιάρο και Αυγουστίνο.

Προωθώ.
Ρωμιοσύνη αθάνατη...
27.11.2015, 12:00:12





Ανώνυμος 35916 έγραψε...

Όσα δεν φτάνει η αλεπού….
Θυμίζετε κ. Φυλακτού τον Κάτωνα και άλλους ρωμαίους συγγραφείς που γκρίνιαζαν για το mos maiorum που χάνεται από μία Ρώμη που παγκοσμιοποιείται, και τον προφητικό εβραϊκό λόγο κατά της αστικής ζωής την οποία ο θεός καταδικάζει στην απόλυτη καταστροφή.
27.11.2015, 13:05:16





Ανώνυμος 35917 έγραψε...

Τι Φυλακτού ρε θέατρο........ Ιγνάτιος, Μουαμάρ Ιγνάτιος.
lol
27.11.2015, 13:08:29





Ανώνυμος 35918 έγραψε...
@35910
Για κακούργημα διώκεται διευθύντρια του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500042505
Ο αιώνιος μακάκας ρωμιός..

27.11.2015, 19:31:56





Ανώνυμος 35919 έγραψε...
Επανερχόμενος στο θέμα κλίκες και βλακών θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μαζί με τα άρθρα ίσως να υπάρχει και ερωτηματολόγιο κατανόησης αυτών είτε να αναφέρει σε ποιούς απευθύνεται ώστε να μην ταλαιπωρείται ο κάθε άνθρωπος. Σίγουρα δεν μπορεί να είναι ο καθένας γιατρός, δεν γίνεται. Ο ρωμιός όμως το επιτυγχάνει σε γενικές γραμμές και αυτό.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση εφόσον δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή η διαφορα Καποδίστρια και Αριστογείτονα υπάρχει νοητική υστέρηση η οποία είναι ανάλογη της ιστορικής.
Το σημαντικό είναι οτι ο ρωμιός ο χαπακωμενος εθνικοθρησκευτισμού περιμένει τα αγγλικά μάρμαρα και τελευταία άκου περίπτωση να δώσει την "αγιασοφιά" ο Πούτιν στους νεοέλληνες.
Πάργαλης
27.11.2015, 23:22:17





Ανώνυμος 35920 έγραψε...

Προς το παρόν ας βολευτούμε με την "αγιασοφιά" του Μελισσανίδη.
lol
28.11.2015, 00:32:40





Ανώνυμος 35921 έγραψε...
Αγαπητέ lol δεν πιστεύω να πιστεύεις στην Α-εθνικιστική ρήση "αυτά τα δέντρα δεν βολεύονται....." και στην Δ-εθνικιστική "του Μαλ, ο τράχηλος ζυγόν..." ατίθασο Α -Δ ζώο ο ρωμιός και πάς με λίγο Μελισσανίδη να τον βολέψεις δεν γίνεται...πρέπει να έχουμε μεγάλες ιδές -οράματα για να κάνουμε και θάματα, εδώ μπλέκει και ο μπαρμα Γιάννης..Καλημέρα
Πάργαλης
28.11.2015, 00:51:45





Ανώνυμος 35922 έγραψε...
Αυτός ο ξυπνητζής (35914) που με σχολίασε ως ελληνοπρεπή ρωμιό, μπορεί να μου εξηγήσει από που του προκύπτω ως τέτοιος;;
Κύριε Πάργαλη, το ποσοστό αυτών που διακαιούνται να αποκαλούνται αφυπνισμένοι και απελευθερωμένοι από θρησκοληψίες και κομματικούς δογματισμούς, είναι τόσο ελάχιστα μικρό, που δυστυχώς-προς το παρόν- είναι αδύνατο να ανατρέψει την περιρρέουσα θανατηφόρα βλακεία (στη χώρα μας αλλά και παγκοσμίως). Οσο δε για τους κατά καιρούς πολιτικούς της ρωμιοσύνης, όλων των γνωστών συστημικών κομμάτων, δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τους όρους "δημοκρατία, δικαιοσύνη, ισονομία, ντομπροσύνη". Ξεπουλημένες συνειδήσεις είναι από τα 17 τους χρόνια. Πατριδοκάπηλοι παχυλώς αμοιβόμενοι και φερέφωνα του κάθε ξενόφερτου συμφέροντος.
"Διογένης"
28.11.2015, 21:09:04





Ανώνυμος 35923 έγραψε...
Διογένη, δεν σε είπα ελληνοπρεπή ρωμιό εγώ, αλλά συμφωνώ με το σχόλιο.
Αν διάλεγες ψευδώνυμο πχ Τσε Γκεβάρα θα έδινες την αίσθηση του αριστερού. Με το Διογένης δίνεις την αίσθηση του αρχαιόκαβλου, άσχημη περίπτωση ρωμιού, ανίατη ασθένεια.
Σ' αυτό συνάδει κι αυτό που γράφεις: "Αν φαντάζει δύσκολο, άλλο τόσο δυσκολότερο είναι και η επιστροφή του στην ελευθερία, δικαιοσύνη, ευημερία". Πότε ήταν αυτό; Πότε τα είχε αυτά ο άνθρωπος; Προφανώς στην αρχαιότητα, αυτό δεν λες; Ή κατάλαβα λάθος;
Μάρκους Μπεργκ
(τι αίσθηση σου δίνει αυτό το ψευδωνυμο άραγε;)
28.11.2015, 21:51:52





Bielidopoulos έγραψε...
~
Ωχ τον έστειλες τον "Διογένη", ο οποίος παρουσιάστηκε και θιγμένος και από πάνω..

Στο μεταξύ έκτακτη επικαιρότητα: Ο καραγκιοζάνθρωπος πρωθυπουργός της ρωμιοσύνης (αυτός ο πρόεδρος 15μελούς και μέγας κωλοτούμπας) στην σύνοδο αρχηγών ωρυόταν ξανά και ξανά ότι το μνημόνιό του δεν είναι το χειρότερο μνημόνιο διότι επί των ημερών του έχουν γίνει οι μικρότερες μειώσεις στις συντάξεις! Δηλαδή σε απλά ελληνικά τα πάντα γυρίζουν γύρω από τις συντάξεις των υπερήφανων γηρατειών της λαμογιάς και της ξεφτίλας. Ο καημός του είναι οι συντάξεις και μόνο. 41 ετών νέος άνθρωπος και το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι οι συντάξεις. Για τους νέους ούτε ψίχουλο. Όλα για τις συντάξεις.

Γεροντικό πνεύμα σε σαραντάχρονο κορμί:
http://www.capital.gr/story/3032122

29.11.2015, 13:42:54





Ανώνυμος 35925 έγραψε...
@ Ανώνυμος 35900 έγραψε... Μια πάσα για γέλιο που έλαβα. ΧΑΑΑΑΧΑΧΑΧΑΧΑ. Εγέλασα.

Όμως φίλτατε Ανώνυμε για να πω και την μαύρη αλήθεια ... έχω φάει φόλα πολλάκις από ηλιθίους.

Η Βλακεία αγαπητέ είναι ανίκητη ειδικά όταν γίνεται αντιληπτή από τον ξενιστή της.

Το πρόβλημα είναι ότι, αντίθετα από άλλες γνώμες επ΄ αυτού, θεωρώ τον εαυτό μου ευφυή ... Άρα ναι μεν ντροπή μου να παραδέχομαι κάτι τέτοιο, πλην όμως πέρα για πέρα αληθινό.
29.11.2015, 15:22:46





Ανώνυμος 35926 έγραψε...
ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΤΟ ΠΑΡΑΠΆΝΩ

Γερακίνα.
29.11.2015, 15:31:21





Ανώνυμος 35927 έγραψε...

Κανένας βλάκας δεν παραδέχεται την βλακεία του άρα δεν γίνεται ποτέ αντιληπτή από τον ξενιστή της.
Λέει δε ο Πάργαλης: «Δεν υπάρχει αντίθεση Βλάκας-Εξυπνος αυτό το νομίζει μόνο ο ρωμιός επειδή είναι εκ φύσεως γενικά βλάκας». Όλοι δηλαδή βλάκες, ακόμα και ο Πάργαλης.....
29.11.2015, 16:18:20





Bielidopoulos έγραψε...
~
Ώρα για μουσικό διάλειμμα:
Rotting Christ - Among two storms (lyrics)
https://www.youtube.com/watch?v=SKvCUp7M11Q

29.11.2015, 18:01:09





Ανώνυμος 35929 έγραψε...

Ο Bielidopoulos σερβίρει link από χρήστη του youtube με όνομα «ΜΕΤΑΛ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ».
No comment

29.11.2015, 21:17:15





Bielidopoulos έγραψε...
lol
Κα(η)μένο παιδί.. (από τις φάπες θα είναι!)
'Ελα τώρα, αφού σου αρέσει...

Στο μεταξύ ο καραγκιόζης της ρωμιοσύνης ξαναχτυπά:
"«Ευτυχώς οι πιλότοι μας δεν είναι τόσο νευρικοί, όσο οι δικοί σας απέναντι στους Ρώσους» είπε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στον τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου κατά τη διάρκεια της ευρωτουρκικής Συνόδου."
http://news.in.gr/greece/article/?aid=1500042749
Ρεεεε, μαζέψτε τον!!!
Μαλλιαροί μου ελλαδίτες..

Πάμε ένα πολωνικό:
https://www.youtube.com/watch?v=H0h_EhCnDpI
Και ένα hit:
https://www.youtube.com/watch?v=5j1RCys4R0g

29.11.2015, 22:15:11





Ανώνυμος 35931 έγραψε...

Στα link είσαι μανούλα ρωμιόπουλο, δεν παίζεσαι. Πάντα τέτοια.
29.11.2015, 23:31:16





Ανώνυμος 35932 έγραψε...
Αγαπητέ Μάρκους Μπερκ. (Προφανώς εδώ κολλάει το βαζελόκαβλος ή σουιδόκαβλος;)
Οπως και να'χει, ενοχλούμαι με λέξεις και έννοιες που όχι μόνο δε με προσδιορίζουν, αλλά μου είναι και αντιπαθητικές. Αυτοπροσδιορίζομαι λοιπόν ως ελεύθερος πολίτης και σκεπτικιστής, που ζω εντός ελληνικής επικράτειας, ομιλώ και γράφω την ελληνική γλώσσα και είμαι φιλέλληνας, με την Αριστοτέλεια ερμηνεία της λέξης (κι όχι αρχαιόκαβλος) και ερευνητής της ιστορίας του τόπου που ζω. Η κατάντια είναι πως αν κάποιος τυγχάνει να έχει αρχαιοελληνικό όνομα, να θεωρείται "αρχαιόκαβλος". Ενώ αν είχε χριστιανικό, φυσιολογικός!
"Διογένης"
29.11.2015, 23:00:45





Ανώνυμος 35933 έγραψε...
Dear Diogenes, η ανταπάντησή σου είναι ενισχύει τον χαρακτηρισμό που έλαβες, του ελληνοπρεπή ρωμιού. Και εξηγούμαι:
Eγώ το λέω αρχαιόκαβλος, εσύ φιλέλληνας. Το ίδιο λέμε. Η φαντασιακή ωραιοποίηση της ελληνικής αρχαιότητας (γιατί μόνο στο μυαλό σου ήταν με "ελευθερία, δικαιοσύνη, ευημερία", όπως γράφεις, γιατί στην πραγματικότητα ίσως ήταν και χειρότερα από σήμερα) είναι το χαρακτηριστικό του ελληνοπρεπή ρωμιού. Θαυμάζει μια γαμάτη αρχαιότητα, που έχει φτιάξει στο κεφάλι του, και πιθηκίζει τον αρχαίο με αρχαίο nick.
Α, και κάτι άλλο, δεν μιλάς και γράφεις ελληνικά, νομίζεις, ρωμέικα γράφεις. Βαφτιστήκατε έλληνες οι ρωμιοί και βαφτίσατε και τα ρωμέικα ελληνικά, όλα καλά, και .....αρχαιοαρμενίζετε...
30.11.2015, 00:22:26





Ανώνυμος 35934 έγραψε...

Και οι μπούρδες συνεχίζονται, τώρα ο ρωμιός κάνει και τον γλωσσολόγο. Βλακεία αήττητη.
30.11.2015, 00:31:13





Bielidopoulos έγραψε...
@35931
Αφού σε ρωμιούς απευθύνομαι. Πού το παράξενο;

Ωχ ο "Διογένης" πάλι τις άρπαξε. Βάστα "Διογένη"! Σιδέρωσε και καμιά ελληνική σημαία για ενίσχυση της ατομικής υπερηφάνειας. Αν η νέα γενιά ήξερε τί κουτόχορτο την ταίζετε, θα σας είχε του κλώτσου και του μπάτσου και τους μεν και τους δε (ελληνοέλληνες, χριστιανοέλληνες). Οικογενειοκρατία, γεροντοκρατία, αρχαιολαγνεία το τρίπτυχο που δεν αφήνει την νεοελληνική νεολαία να ανασάνει. Έχετε αποτύχει σε όλα, έχετε χρεοκοπήσει σε όλα, τώρα πάτε να τα πουλήσετε όλα, αλλά την βλακώδη και αποτυχημένη νοοτροπία και κουλτούρα σας δεν θέλετε να της βάζει χέρι κανείς. Μα γιατί; Αφού αποτύχατε σε όλα και αν είστε λάθος στην πράξη, τότε είστε τελείως λάθος και στη θεωρία. Η χούντα σας άφησε ερείπια και εσείς αφήνετε ένα τεράστιο χρεός αμανάτι στα κορόιδα. Και ούτε μία συγγνώμη δεν ανέχεται να πει το κωλο-εγώ σας. Μα αρέσει που κάποιος ανώνυμος του είδους ανώνυμους-πιθήκους (lol) μου έγραφε λογύδρια για το εγώ. Αυτά που έγραφε πρέπει να τα εφαρμόσει στην κωλο-γενιά του.

30.11.2015, 08:46:33





Ανώνυμος 35937 έγραψε...

Έχεις τόσο υπερτροφικό εγώ που νομίζεις πως είσαι επώνυμος.
lol
30.11.2015, 10:02:17





Bielidopoulos έγραψε...
~
Κοινή λογική είναι αυτά που γράφω μαλλιαρέ μου ελλαδίτη. Δες λίγο πέρα από τη μύτη σου. Ρωμιοί και λογική καμία σχέση μεταξύ τους. Έλα και άλλες φάπες:
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26516&subid=2&pubid=113857860

30.11.2015, 20:51:03





Ανώνυμος 35940 έγραψε...

Ώρα για μουσικό διάλειμμα που τόσο γουστάρει ο Bielidopoulos:
https://www.youtube.com/watch?v=kVQ-9qH8-OI
30.11.2015, 21:25:08





Ανώνυμος 35942 έγραψε...
Εσείς ρε μάγκες του φραπόγαλου, (Βielidopoulo και "Μπερκ"), σε αυτό το χώμα που ζείτε, εκτός από είρωνες και ξυπνητζίδες, πως ακριβώς προσδιορίζεστε; Το να ειρωνεύεστε και να λοιδορείτε όσους τολμούν να εκφράσουν το θαυμασμό τους για τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, νομίζετε πως αυτόματα ανεβαίνετε σε ειδική κατηγορία ρωμιών; Και ποια είναι αυτή μπας και ελπίσουμε και μεις στο μέλλον; Κάλλιστα θα μπορούσα να ήμουν θαυμαστής του πολιτισμού των Φαραώ, των Βαβυλώνιων, των Κελτών, των Κινέζων κτλ. Θα ήταν το ίδιο κατακριτέο φαντάζομαι ε; Αναλόγως άξιοι ειρωνείας (κατ'εσάς) είναι και άλλοι "αρχαιόκαβλοι", όπως ο Γκαίτε, ο Νίτσε, ο Π. Νερούδα, και όλοι όσοι μεγάλοι του πνεύματος και μη ρωμιοί!
Με τη ρήση του ο Ισοκράτης: "Υδωρ θολερό και απαίδευτο ψυχή, ου δει ταράττει", ψευτόμαγκες σαν εσάς εννοούσε. Πάντα υπήρχαν τέτοιοι (και πάντα θα υπάρχουν) από καταβολής του ανθρώπινου είδους!
"Διογένης" (γιατί έτσι γουστάρω να υπογράφω)

30.11.2015, 23:01:29





Ανώνυμος 35943 έγραψε...
Yπογράφεις Διογένης, θαυμάζεις τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό κι άμα σε λένε αρχαιόκαβλο παρεξηγιέσαι. Πας καλά;
Ή λόγω της αρχαιοκαβλίας αποποιήθηκες (φαντασιακά, νομίζεις ότι αποποιήθηκες) τη Ρωμιοσύνη και παρεξηγήθηκες με το ρωμιός;
Αριστοτέλης
(πρώην Μπεργκ - είμαι εντάξει τώρα;)
01.12.2015, 08:27:16





Ανώνυμος 35944 έγραψε...
Εν τέλει, μάλλον σε λάθος site είσαι φίλε, και με λάθος ανθρώπους μιλάς. Υπάρχουν τόσα sites αρχαιόκαβλων, που φτιάχνονται συζητώντας για το πόσο γαμάτος (δήθεν) ήταν ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός των προγόνων μας (χα!) και υπογράφουν με αρχαία ελληνικά nicks και καλοπερνάνε φαντασιωνόμενοι. Γιατί δεν πας κατά εκεί να μας αφήσεις ήσυχους να μην σου ζαλίζουμε κι εμείς τα @@; Δεν βγάζουμε άκρη.
Παν
(πρώην Αριστοτέλης, και γαμώ τα nick, σ' έσκισα ε;)
01.12.2015, 08:30:48





Ανώνυμος 35945 έγραψε...
Οντως με το 'Αριστοτέλης" μπορώ να πω ότι με έσκισες!
Τελικά αγαπητέ έχεις αξεπέραστο κόμπλεξ με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Στα παλιά μου τα παπούτσια μου κι αν έχεις. Δεν μπορείς όμως να μιλάς με τέτοια φρασεολογία ("αρχαιόκαβλος") σε κάποιον που δεν γνωρίζεστε κι από φαντάροι. Θα μπορούσες π.χ. να πεις "αρχαιολάτρης" και να είσαι και διαφωνών και ευπρεπής. Αλλά προφανώς η δική σου ρωμαϊκή καταγωγή δεν γνωρίζει τη λέξη ευπρέπεια του λόγου. Και στην τελική, αυτή είναι και η διαφορά ανάμεσά μας. Η μελέτη των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, σε μαθαίνει -αν μη τι άλλο- ήθος! Μπορεί (δεν το γνωρίζω) να κατάγομαι από αλβανικά φύλα, ή σλαβικά, ή τούρκικα, ή γύφτικα....Ισως όμως να βαστάει η σκούφια μου από προ-ρωμαϊκά γηγενή φύλα. Το ότι όμως ζω σε έδαφος που έζησαν μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες όλων των αιώνων, με τιμά και μου δίνει το κίνητρο να θέλω να μάθω κάτι παραπάνω για αυτές. Αυτό είναι αναφέρετο δικαίωμά μου. Εσύ δικαιούσαι να διαφωνείς, όχι όμως να αισχρολογείς. Κατανοητό;; Υ.Γ: Θα μου επιτρέψεις στο μέλλον να σχολιάζω από δω μέσα ή να βάλω το σκύλο μου να κλαίει;
"Διογένης"
01.12.2015, 17:06:42





Ανώνυμος 35946 έγραψε...
"σε έδαφος που έζησαν μερικές από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες όλων των αιώνων". Πόσο ευγενικά να απαντήσω σε μια τέτοια λαλακία βρε φίλε μου;
Σχολίαζε όπου θες, τι είμαι εγώ για να σου πω; Πάντως σε λάθος μέρος είσαι κατά τη γνώμη μου.
01.12.2015, 18:40:36





Ανώνυμος 35947 έγραψε...
Σίσυφος
(ξέχασα να υπογράψω)
01.12.2015, 18:42:12





Ανώνυμος 35948 έγραψε...

Διογένη υποθέτω πως προσπαθείς να μην απογοητεύεσαι από την βλακεία των άλλων.....
01.12.2015, 20:11:41





Bielidopoulos έγραψε...
~
"Διογένη" αρχαιοπρεπή φραπεδόμαγκα αυτά που γράφεις είναι παλιά, πολύ παλιά. Το χώμα που πάτησε τα ποδάρια του ο Αριστοτέλης και οι μυρμιδόνες, λοιδωρούν και επιβουλεύονται τον ελληνικό πολιτισμό (lol), αυτά είναι πασίγνωστα. Άργησες. Αλλά και πάλι θέλω να σε ευχαριστήσω για το γέλιο που προσφέρεις σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Λευτεριά στον αυνανιζόμενο λαό!
Για τον "Διογένη" και τους μικρούς μας φίλους:
https://www.youtube.com/watch?v=ZsJAnDdgQiw&list=PLtsRVONO4FK8EL2fQwtF-R87qZTK_dLoP

Στο μεταξύ:
"Απίστευτη δήλωση: Δεν θα εφαρμόσουν την τροπολογία για τους αγρότες που έφεραν στη Βουλή.
Ανοίγει δηλαδή παράθυρο να μην τεθεί σε εφαρμογή η τροπολογία που η ίδια η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή έτσι ώστε να κοροιδέψει τους Ευρωπαίους, την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που έχουν κρίνει παράνομη την χορήγηση των επιδοτήσεων εν είδει αποζημιώσεων από τον τότε υπουργό Σ. Χατζηγάκη."
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26509&subid=2&pubid=113861182

01.12.2015, 21:22:28





Ανώνυμος 35953 έγραψε...
Προς Bielidopoulos:
"Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη, είσαι τόσο ηλίθιος που θα βρεθείς στην Θράκη!" (Αρκάς)
"Διογένης"


01.12.2015, 22:30:32





Ανώνυμος 41660 έγραψε...

"Η θρησκεία και το «έθνος» αποτελούν το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για τη χειραγώγηση των μαζών"
////////////
Η πολιτικοορθότητα της "κοινωνικής δικαιοσύνης", τα "δικαιώματα" και οι προεκλογικές παροχές αποτελούν το πιο αποτελεσματικό εργαλείο για τη χειραγώγηση των μαζών.


17.03.2017, 00:13:04






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

4+4=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND

 

 

 

 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...