Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το ’21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.

Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ
ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΥ
ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ


Βάσει της επιστημονικής μελέτης των ευρημάτων
ασύλητης σαρκοφάγου 2.500 χρόνων από την Κάτω Ιταλία
και της σύγχρονης τεχνολογίας


Έγραψε στις 12.04.2010 ο/η: Φυλακτού Ευγενία

Επιστροφή

 

    Πριν από 2.500 χιλιάδες χρόνια ο αθλητισμός ήταν σκληρός. Λίγοι αθλητές επιζούσαν στα αρχαιοελληνικά στάδια και μόνο ένας επέζησε των καταστροφικών συνεπειών τού χρόνου χαρίζοντάς μας μιά μοναδική εικόνα ενός θαυμαστού κόσμου. Για πρώτη φορά αναπλάθουμε την ζωή αυτού τού αθλητή και τον κόσμο, στον οποίο πάλεψε γιά τη δόξα· τους Ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.










Η σαρκοφάγος
με τον αθλητή τού Τάραντα.


     Πριν από 50 χρόνια έγινε μιά θαυμαστή ανακάλυψη στον Τάραντα, στη Νότιο Ιταλία. Σε έναν αρχαίο τάφο οι αρχαιολόγοι βρήκαν μιά υπέροχη σαρκοφάγο. Τέσσερις διακοσμημένοι αμφορείς σε κάθε γωνία αποκάλυψαν, ότι ο ιδιοκτήτης τους είχε μιά εμμονή: τον αθλητισμό. Στη σαρκοφάγο βρισκόταν ένας άριστα διατηρημένος σκελετός και ένας αλαβάστρινος αρύβαλλος, που χρησιμοποιούσαν οι αθλητές. Ο σκελετός δεν ήταν μόνο ένα λείψανο από το μακρυνό παρελθόν· ήταν ο μόνος επιζών τών σταδίων τών Ολυμπιακών της αρχαιότητας.

 

     «Όταν έμαθα γιά αυτή την ανακάλυψη έμεινα άναυδος. Ήταν τα οστά κάποιου, που αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς!» (Στέφεν Μίλερ, καθηγητής πανεπιστημίου Μπέρκλεϋ). Ο αθλητής του Τάραντα μας συνδέει με ένα χαμένο κόσμο. Εκατοντάδες χρόνια π.Χ. χιλιάδες άνθρωποι πήγαιναν να δουν τους διάσημους αθλητές, σε μία εποχή, που ο αθλητισμός ήταν μία εμμονή. «Ο επιτυχημένος αθλητής είχε τόση δόξα και με σύγχρονους όρους τον θεωρούσαν “σταρ”.» (Δρ Παλάσκα, αρχαιολόγος).

     

     Επιγραφές μάς μιλούν γιά αθλητές, όπως ο Λεωνίδας ο Ρόδιος, που νίκησε στο στίβο σε τέσσερις συνεχόμενες Ολυμπιάδες, για τρομερούς παλαιστές, όπως ο Σώστρατος ο Σικυώνιος γνωστός και ως Ακροχερσίτης, επειδή συνήθιζε να σπάει τα δάκτυλα τών αντιπάλων του και για θρύλους, όπως ο Γλαύκος της Καρύστου, γιός αγρότη, που έσκαβε τη γη με τα χέρια, πριν αφοσιωθεί στην πάλη με καταστρεπτικές συνέπειες. «Είναι ένας σκληρός, αδίστακτος κόσμος. Είναι άνθρωποι, τους οποίους δεν θέλεις να έχεις εχθρούς.» (Δρ Παλάσκα).

 

     Τα ονόματα αυτών των θρύλων και άλλων είναι η ηχώ μιάς θαυμαστής εποχής επικών ηρώων. Όμως, σήμερα αυτός ο κόσμος, παραμένει ένα μυστήριο. Εκτός από τα ονόματα των πρωταθλητών της αρχαιότητας, διασώθηκαν λίγα πράγματα από τον κόσμο, στον οποίον ζούσαν. Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε ελάχιστα πράγματα για τα αθλήματα ή πώς θα μπορούσαν να συγκριθούν με τους σύγχρονους αθλητές. Όμως, ο αθλητής του Τάραντα, άλλαξε τα πάντα. Ο τάφος του κρύβει μυστικά ηλικίας 2.500 ετών. Τα οστά του μαρτυρούν, πώς ήταν μιά ζωή αφοσιωμένη στην άθληση.

 

 

Οι επαγγελματίες αθλητές της αρχαιότητας

 

     Ο δρ. Γκάσπαρε Μπατζιέρι (Υπουργείο Πολιτισμού, Ρώμη) είναι ειδικός στην εξέταση αρχαίων οστών. Όταν είδε τον αθλητή του Τάραντα, δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην πρόκληση ν΄ αποκαλύψει τα μυστικά του σκελετού. Παρατήρησε, ότι αυτός ο άνδρας πρόσεχε πολύ τον εαυτό του: «Είναι ένας σκελετός ηλικίας 2.500 χιλιάδων ετών, ο οποίος διατηρήθηκε άριστα. Η θαυμάσια δομή των οστών υποδηλώνει άριστη υγεία. Πρέπει να πρόσεχε τον εαυτό του με έναν έμμονο, φανατικό τρόπο.»










Ο δρ. Μπατζιέρι

εξετάζει τα οστά τού αρχαίου αθλητή.


     Η άριστη υγεία τού αθλητή φαίνεται στα δόντια του. Ήταν τέλεια. Στην αρχαιότητα οι περισσότεροι έτρωγαν δημητρικά και λαχανικά, που κατέστρεφαν τα δόντια. Όμως ο αθλητής μας ήταν διαφορετικός. Αναγνωρίζοντας τα άλατα, που βρίσκονται στα οστά του, μπόρεσαν να ανακαλύψουν τι είδους τροφές κατανάλωνε. Ασυνήθιστα επίπεδα αρσενικού και στροντίου μάς αποκάλυψαν, ότι τρεφόταν με θαλασσινά και κρέας. Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες, ιδανικές για τους αθλητές.

     

     Ο δρ. Μπατζιέρι ανακάλυψε τα ίχνη μιάς επανάστασης στον αθλητισμό το 500 π.Χ. Την εμφάνιση επαγγελματιών αθλητών, οι οποίοι περιβάλλονταν από ειδικούς. «Γιά να γίνεις αθλητής πρέπει να είσαι ευκατάστατος. Τα έξοδα ήταν πολλά. Να έχεις προπονητή, ειδική διατροφή, χρόνο για προπόνηση. Δεν μπορούσες να δουλεύεις στα χωράφια ταυτόχρονα. Έπρεπε να αφοσιώνεσαι εξ ολοκλήρου στην προπόνηση.» (Δρ. Παλάσκα). Αποδείχθηκε επιστημονικά, ότι ο αθλητής τού Τάραντα ανήκε σε μία νέα γενιά πρωταθλητών, που αφοσιώνονταν εξ ολοκλήρου στην προπόνηση και τους αγώνες.

 

 

Αναπαράσταση τού αρχαίου πρωταθλητή

     Εκτός από άριστα διατηρημένος, ο σκελετός ήταν ολόκληρος. Τα οστά μπορούν να αποκαλύψουν κάτι, που οι αρχαιολόγοι ήθελαν ανέκαθεν να μάθουν. Το παρουσιαστικό τού αρχαίου αθλητή. Χρησιμοποιώντας αντίγραφα των οστών τού αθλητή ειδικοί στην ιατρική απεικόνιση τον αναπαρέστησαν. Με φωτογραφίες έφιαξαν ένα πρότυπο, στο οποίο έβαλαν μύες και το κάθε οστό αποκάλυψε τα χαρακτηριστικά του αθλητή.








Ο δρ. Πέιν με τη συνεργάτιδά του
εξετάζει τα οστά τού αρχαίου αθλητή,
ώστε να προβεί στην αναπαράσταση
τού σώματός του.


    «Είναι σαν να γυρνάμε πίσω τον χρόνο και να τον βλέπουμε. Οι ιστοί πέθαναν, αλλά ο σκελετός του είναι ανέπαφος. Έχουμε τον αυχένα, το θώρακα και το βραχίονά του. Δυνατές κινήσεις, που βοηθούν να κινείς το χέρι, να σηκώνεις, να το γυρνάς. Έχουμε πολλά στην διάθεσή μας, για να τα μελετήσουμε σωστά και να μάθουμε πώς ήταν και να τον αναπλάσουμε. Στο κάτω μέρος του σώματος έχει αυτό το μεγάλο κνημιαίο οστό. Είναι πολύ πλατύ και έχει και μεγάλο βάθος. Μπορώ να πω με βεβαιότητα, ότι είχε μεγάλους μύες στα πόδια. Οι μύες της γάμπας του πρέπει να ήταν πολύ μεγάλοι.» (Ματ Πέϊν, πανεπιστήμιο Λαφμπόροου.)


    


Οι έρευνες του Γκ. Μπατζιέρι και της ομάδας αναπαράστασης αποκάλυπταν σταδιακά τον αθλητή τού Τάραντα. Το πρόσωπο ενός άνδρα άρχισε να παίρνει μορφή. Ένας αρχαίος αθλητής με ύψος περίπου 1,65 μέτρα και με βάρος πάνω από 83 κιλά. Είχε φαρδείς ώμους, δυνατά χέρια, γερή πλάτη και στιβαρά πόδια και την κλασική ομορφιά
.


 

Νικητής στα Παναθήναια

     Για να ανακαλύψουν τη ζωή αυτού τού αθλητή οι αρχαιολόγοι άφησαν τα οστά και γύρισαν προς τον τάφο του. Η μεγαλοπρέπεια τού τάφου δείχνει, ότι ήταν πρωταθλητής και οι υπέροχοι αμφορείς στις γωνίες αποκάλυψαν τον λόγο. Οι αναπαραστάσεις απαντώνται σε έναν τύπο αμφορέων. Ήταν επινίκιοι αμφορείς, τα χρυσά μετάλλια τής εποχής. Αλλά δεν ήταν τα βραβεία των Ολυμπιακών. Τα κέρδισε σε μία άλλη αρχαιοελληνική γιορτή. Στα Παναθήναια. Οι καλύτεροι αθλητές ταξίδευαν από όλη τη Μεσόγειο, για να πάνε στο κέντρο του αρχαιοελληνικού αθλητισμού, την Αθήνα. Την πατρίδα των πλουσιότερων αγώνων του αρχαίου κόσμου. Τα Παναθήναια προσέλκυαν επαγγελματίες αθλητές, που ταξίδευαν από πόλη σε πόλη. Η ζωή τους ήταν μιά συνεχής αθλητική περιοδεία. Για τους πρωταθλητές η Αθήνα ήταν τόπος αποθέωσης. Για τους υπόλοιπους ήταν ο προθάλαμος για την Ολυμπία, όπου θα διέπρεπαν, θα κέρδιζαν την προσοχή κι ίσως πλούτιζαν.



 


«Το εκπλητικό σχετικά με τα Παναθήναια είναι το βραβείο. Πρόκειται γιά βραβείο μεγάλης αξίας. Οι νικητές βραβεύονταν με αμφορείς των Παναθηναίων. Ήταν μεγάλοι αμφορείς με πανέμορφες αναπαραστάσεις.» (Δρ. Παλάσκα)

 

     «Οι αμφορείς περιείχαν λάδι. Οι νικητές έπαιρναν 40 έως 60 αμφορείς και κάθε αμφορέας περιείχε περίπου 43 λίτρα.» (Δρ. Μίλερ). «Ο αθλητής που νικούσε στον αγώνα δρόμου έπαιρνε πάνω από 100 αμφορείς, δηλαδή εκατοντάδες λίτρα λάδι, το οποίο σήμερα αντιστοιχεί σε 50.000 λίρες.» (Δρ. Σπίβεϊ, πανεπιστήμιο Κέμπριτζ).

 

 

Οι αμφορείς αποκαλύπτουν

     Οι αμφορείς δεν ήταν μόνο σύμβολα πλούτου και τρόπαια. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν, ότι οι όμορφες αναπαραστάσεις τους απεικονίζουν τούς αγώνες, στους οποίους απονεμήθηκαν. Αν έχουν δίκιο, οι αμφορείς θα μας αποκαλύψουν το παρελθόν τού αθλητή. Μπορούν να μας δείξουν σε ποιά αγωνίσματα πήρε μέρος. Ένας αμφορέας αναπαριστούσε όχι ένα αγώνισμα, αλλά δύο. Αναπαριστούσε έναν αθλητή του άλματος εις μήκος, που κρατούσε βαρίδια και έναν δισκοβόλο. Οι αρχαιολόγοι κατάλαβαν από τις αναπαραστάσεις, ότι ο αμφορέας ήταν βραβείο τού διασημότερου αγωνίσματος της αρχαιότητας, τού πεντάθλου. Την μονοήμερη δοκιμασία δύναμης και ταχύτητας σε πέντε αγωνίσματα.

 

   

     Τα αρχαιολογικά ευρήματα ταίριαξαν με τα ιατροδικαστικά. Ο αθλητής τού Τάραντα αιτιολόγησε την πλούσια ταφή του. Ήταν από τους καλύτερους αθλητές, ένας πρωταθλητής. Θα συναγωνίστηκε ενάντια στους καλύτερους αθλητές στα μεγαλύτερα στάδια του αρχαιοελληνικού κόσμου. Κι αν νίκησε στα Παναθήναια, θα πήρε μέρος στους σπουδαιότερους αγώνες όλων: στους αρχαίους Ολυμπιακούς.

 

     Κάθε τετραετία για πάνω από μία χιλιετία δεκάδες χιλιάδες ελλήνων ταξίδευαν από όλη την Μεσόγειο, για να πάνε στην Ολυμπία. Ακόμη κι οι πρωταθλητές μάχονταν για μία θέση μεταξύ διπλωματών, φιλοσόφων και θεατών, που έρχονταν στην Ολυμπία. Για τους αθλητές ήταν στιγμή περισυλλογής και προετοιμασίας. Πολλοί ήταν εκείνοι, που ζητούσαν την βοήθεια των θεών. Γονατίζοντας μπροστά από το ιερό της Ολυμπίας ο αθλητής τού Τάραντα ίσως προσέφερε πολύτιμο λάδι, για να κερδίσει την εύνοια ενός θεού. Απέμενε μόνο μία νύχτα πριν την μεγαλύτερη δοκιμασία, που θα του έδινε την ευκαιρία να κερδίσει την αιώνια δόξα και να γίνει θρύλος.

 

     «Φανταστείτε, ότι σήμερα είναι το πένταθλο κι ότι είμαστε θεατές. Αυτό είναι το κέντρο των αγώνων, όπου αγωνίζονταν όλοι οι αθλητές. Οι αθλητές είχαν πολλή αγωνία, διότι έπρεπε να έλθουν εδώ και να αντιμετωπίσουν δεκάδες χιλιάδες θεατές, οι οποίοι κάθονταν στους πρόποδες του Κρονίου λόφου.» (Δρ. Παλάσκα). Κριτές ήταν οι ιερείς, οι οποίοι κάθονταν σε ειδική εξέδρα, ενώ ο ήλιος έκαιγε το ανυπόμονο πλήθος. «Μιλάμε για δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Έπρεπε να έχουν μία ειδική εξέδρα για τους κριτές, διότι ήταν εξ  άλλου και πολύ σημαντικά πρόσωπα. Δύο κριτές αναλάμβαναν την διεξαγωγή των αγώνων.»



Δισκοβολία

     Όπως σήμερα, πριν κληθούν να διαγωνιστούν οι αθλητές τού πεντάθλου, προετοιμάζονταν σωματικά και ψυχικά. Δεν γνωρίζουμε την ακριβή σειρά των αγωνισμάτων του πεντάθλου, αλλά το πιθανότερο είναι να άρχιζαν με μία τελετή. Γνωρίζουμε, ότι οι αθλητές λάμβαναν δίσκους από μπρούντζο. Οι Έλληνες τελειοποίησαν τη δισκοβολία μέσα στους αιώνες.

 

     Μπορεί η σύγχρονη επιστήμη να αποκαλύψει πώς τα πήγε ο αθλητής τού Τάραντα ενάντια των καλυτέρων αρχαίων αθλητών; Ο ειδικός Γκ. Μπατζιέρι αναζήτησε στοιχεία στον σκελετό: «Βλέπουμε μία ανωμαλία στη δεξιά ωμοπλάτη. Έτσι αντιδρά το οστό στις συνεχείς κυκλικές κινήσεις του χεριού. Στον βραχίονα ο δελτοειδής μύς ήταν άριστα συνδεδεμένος. Ήταν πάρα πολύ δυνατός. Το πιο ενδιαφέρον, το οποίο επιβεβαιώνει, ότι ήταν δισκοβόλος είναι, ότι ο δεξιός πήχυς είναι μεγαλύτερος από τον αριστερό.» Τα οστά έδειξαν, ότι ο αθλητής είχε σωματότυπο δισκοβόλου. Η μυική του ανάπτυξη και τα οστά στο δεξί του ώμο αποδεικνύουν, ότι ήταν άριστος σε αυτό το άθλημα.

 


ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ Α΄ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

ΣΤΟ Β΄ ΜΕΡΟΣ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΛΙΚ ΕΔΩ.



 
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή


ΣΧΟΛΙΑ



Ανώνυμος 29707 έγραψε...
~
"Στην αρχαιότητα οι περισσότεροι έτρωγαν δημητρικά και λαχανικά"
Σοβαρά; Μα εδώ ο ψευδοεπιστήμονας (http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3451) ήθελε σώνει και καλά να τους βγάλει μανιώδεις κρεατοφάγους. Λες και υπήρχε τόσο κρέας διαθέσιμο και προσβάσιμο την εποχή εκείνη. Ακόμα και να ήθελαν δεν θα μπορούσαν. Η αρχαιοκαβλίαση κάνει κακό στην κρίση. ;)

Και όσον αφορά την πρωτεινική δίαιτα των αθλητών να μην ξεχνάμε τα παρακάτω:

"Το σημαντικότερο ερώτημα είναι πόσο έζησε ο αθλητής μας; Σε ποιά ηλικία πέθανε; Ο κρανιακός θόλος, τα δόντια και η οστεοποίηση των οστών μάς δείχνουν, ότι η ηλικία του κυμαίνεται από 27 έως 35 χρόνια». Αυτό ήταν το πεπρωμένο του αθλητή του Τάραντα. Μία σύντομη ζωή πρωταθλητή και ένας πρόωρος θάνατος, που ίσως προκλήθηκε από μία σύντομη ασθένεια."
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1096

"« Από τα μύρια δεινά στην Ελλάδα δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από το γένος των αθλητών. Δεν γνωρίζουν, ούτε μπορούν να ζουν σωστά..."
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1063

"«...Κανένα κακό δεν είναι χειρότερο από το γένος των αθλητών. Πρώτα - πρώτα δεν μαθαίνουν να ζουν σωστά. Μπορεί ένας δούλος της πολυφαγίας να εξασφαλίσει ευδαίμονα βίο;»"
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=649

I.Bielidopoulos
21.09.2014, 09:54:12






ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ



Υπολειπόμενοι χαρακτήρες

Κωδικός ασφαλείας:

2+2=





ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ


Από: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Προς: (ηλεκτρονική διεύθυνση)


Σημείωση: (προαιρετικό)

0 χαρακτήρες γράψατε και απομένουν 255.

Αποστολή

Αναζήτηση σε:


Αποστολή

 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...