Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ
 
ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ 1821
Η αποστασία των ρωμιών

Το Ά21 δεν έγινε «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και
της πατρίδος την ελευθερίαν
». Δεν υπήρχαν ούτε εθνικά ού-
τε θρησκευτικά κίνητρα, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται
από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν. Ούτε επίσης,
κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρίχθηκε. Μοναδικός στόχος
των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά
κ.λπ.) των μουσουλμανικών οικογενειών της Πελοποννήσου...

240 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων»
.




Οι τιμές της δεν είναι σταθερές,
όπως θεωρούσαν έως τώρα,
αλλά αλλάζουν ανάλογα με τον Ήλιο

Μεγάλες οι επιπτώσεις στον άνθρωπο




Είναι γνωστό ότι ένα ραδιενεργό υλικό ακολουθεί μια σταθερή εκθετική αποσύνθεση ανεξάρτητη από άλλες παραμέτρους. Από το 1930, ο «πατέρας» της Πυρηνικής Φυσικής Ernest Rutherford, μαζί με τους James Chadwick και Charles Ellis, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «ο ρυθμός της ραδιενεργού διάσπασης είναι μια σταθερά ανεξάρτητα από όλες τις συνθήκες».

Αυτή την άποψη όμως, δεν φαίνεται να συμμερίζονται σήμερα, δυο φυσικοί στην Αμερική. Πρόκειται για τους
Jere Jenkins και Ephraim Fischbach του Πανεπιστημίου Purdue της Indiana, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η ραδιενεργός αποσύνθεση δεν είναι σταθερά, αλλά εξαρτάται από τον Ήλιο. Είναι ένας ισχυρισμός που προκαλεί ανάμικτες αντιδράσεις στην επιστημονική κοινότητα, επειδή απΆ ότι φαίνεται, μια θεμελιωμένη για δεκαετίες άποψη της Επιστήμης αποδεικνύεται λανθασμένη.

Όλα ξεκίνησαν τη δεύτερη εβδομάδα του Δεκεμβρίου 2006, όταν αστροναύτες από το διαστημικό λεωφορείο ήταν στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό και πραγματοποιούσαν εξωτερικές εργασίες. Τότε, ξέσπασε μια ηλιακή καταιγίδα. Επειδή οι αστροναύτες ήταν όλοι έξω, η ηλιακή καταιγίδα ήταν σπουδαίο νέο. Ο Jere Jenkins, ο οποίος παρακολουθούσε τις εργασίες, σκέφτηκε να αποτυπώσει και να αναλύσει τα δεδομένα, που λάμβανε εκείνες τις στιγμές...

 







Κρώζε νυν όσον θέλεις, ω κόραξ,
όρα νυν οφθαλμέ φθονερέ,
Κέαρ μέλαν, μελάγχαλχε θώραξ,
Φαλμεράυερ πικρέ και σκληρέ.

Το πρώτο τετράστιχο του ποιήματος
«Τω Γερμανώ Φαλμεράυερ»,
με το οποίο ο Μιχ. Σ. Λελέκος κλείνει το βιβλίο του
«Δημοτική ανθολογία», Αθήνα 1868, 224.



Δεν παρακολουθώ διόλου τα σχολικά πράγματα, και δεν έχω έτσι ιδέα για το τι μπορεί να σημαίνει το όνομα τον Φαλμεράιερ στις νεότερες και στις νεότατες γενιές. Στα δικά μας όμως σχολικά χρόνια σήμαινε πολλά. Αναφερόταν συχνά ─δεν θυμάμαι αν στα βιβλία ή από τους δασκάλους─ κι έδινε την ευκαιρία, πάλι, στον εκπαιδευτικό να σηκώσει το χέρι και με τον δείκτη τεντωμένο να επαναλάβει τη γνωστή στην ιδιότητά του χειρονομία.
 
Σε παρόμοιες περιπτώσεις εμείς ή γελούσαμε ενδόμυχα ή παίρναμε ─από μέσα μας πάντα─ το μέρος του κατακεραυνούμενου. Με τον Φαλμεράιερ ήταν μια από τις λιγοστές φορές, που το ύφος του δασκάλου έδειχνε, πως το πράγμα δεν χωρούσε αστεία: ο κύριος αυτός ήταν αναμφισβήτητα εχθρός μας.

Από τα 1851 κιόλας ο Παπαρρηγόπουλος είχε επισημάνει πως «εις την Ελλάδα γνωρίζωμεν συνήθως το όνομα ή το έργον» του Φαλμεράιερ. Φαινόμενο συνηθισμένο, εξίσου συνηθισμένη και η καταγγελία του ─ και νομίζω άκρως χαρακτηριστική του πόσο μας ενοχλεί όταν μας εξισώνουν με τους υπόλοιπους συμπατριώτες μας. Αλλά στην περίπτωση του Φαλμεράιερ ίσως να μην έχει και πολλή σημασία η θεωρία του, ο διαδοχικός δηλαδή εκσλαβισμός και εξαλβανισμός των πληθυσμών της νότιας βαλκανικής στα χρόνια του μεσαίωνα, ερχόταν σε τόσο ριζική αντίθεση με ό,τι σΆ ολόκληρο τον 19ο αιώνα εθεωρείτο η βάση της εθνικής υπόστασης, με τη φυλετική συνέχεια μΆ άλλα λόγια, που καμιά συζήτηση επεχειρημάτων δεν ήταν νοητή. Όταν σε λένε μπάσταρδο στον δρόμο, δεν προσκομίζεις χαρτιά κι αναλύσεις από γιατρούς. Βρίζεις, με τη σειρά σου...

 




Η διαχρονική διασφάλιση
της κοινωνικής τάξης και συνεργασίας
μέσω της συλλογικής πίστης
σε φανταστικά πράγματα




Εκατό χιλιάδες χρόνια πριν, τουλάχιστον έξι «ανθρώπινα» είδη κατοικούσαν στη γη. Σήμερα υπάρχει μόνο ένα: ο Homo sapiens, δηλαδή εμείς.

Πώς τα κατάφερε το είδος μας στη μάχη για την κυριαρχία;

Πώς βρέθηκαν οι τροφοσυλλέκτες πρόγονοί μας να στήνουν πόλεις και βασίλεια;

Πώς φτάσαμε να πιστεύουμε σε θεούς, σε έθνη και σε ανθρώπινα δικαιώματα;

Να εμπιστευόμαστε χρήματα, νόμους και βιβλία;

Να υποδουλωνόμαστε σε γραφειοκρατίες, χρονοδιαγράμματα και καταναλωτικά μοντέλα;

Και πώς θα είναι ο κόσμος μας στις χιλιετίες που θα έρθουν;

Ο καθηγητής Γιουβάλ Νώε Χαράρι διατρέχει την ανθρώπινη ιστορία, από τους πρώτους ανθρώπους που περπάτησαν στη γη μέχρι τις ριζοσπαστικές —και ενίοτε καταστροφικές— καινοτομίες της Γνωστικής, της Αγροτικής και της Επιστημονικής Επανάστασης.

Αντλώντας από ένα τεράστιο φάσμα επιστημών (βιολογία και γενετική, παλαιοντολογία και ιστορία, ανθρωπολογία, κοινωνιολογία και οικονομικά), προσφέρει πρωτότυπες και συχνά διασκεδαστικές απαντήσεις στα πιο κρίσιμα ερωτήματα...

 




Ανταλλαγές πληθυσμών
και καταστροφή της Σμύρνης




Η προέλαση στην Ανατολία εκτός από ανόητη ήταν και ανεφάρμοστη. Το ήδη αποδυναμωμένο από τους βαλκανικούς πολέμους και τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο κράτος από μόνο του δεν είχε τη δύναμη να υποστηρίξει οικονομικά μια τέτοια εκστρατεία επιθετικού χαρακτήρα, αλλά ούτε και κατάφερε εν τέλει να εξασφαλίσει μια σταθερή υποστήριξη από τους Συμμάχους.

Εξ άλλου, η απόβαση του στρατού της Ελλάδας στη Σμύρνη δεν είχε να κάνει με μεγάλες ιδέες και μεγάλες πατρίδες. Αυτά είναι προς εύπεπτη κατανάλωση του εγχώριου πληθυσμού. Στην ουσία, επρόκειτο για μία ξεκάθαρη αποστολή κατόπιν εντολής, την οποία είχε λάβει η κυβέρνηση του Βενιζέλου από την αντίστοιχη αγγλική. Η εντολή ήταν συγκεκριμένη: Ο στρατός της Ελλάδας έπρεπε να κάνει απόβαση στη Σμύρνη για να διατηρήσει την ειρήνη και την τάξη στο Νομό Αϊδινίου και μόνο.

Κατ΄ αυτό τον τρόπο, οι άγγλοι θα σταματούσαν τους ιταλούς, που είχαν ήδη αποβιβάσει στρατό στα τουρκικά παράλια απέναντι από τη Ρόδο, την οποία και κατείχαν, ώστε να ελέγξουν εκείνοι το Νομό Αϊδινίου. Ασφαλώς οι άγγλοι δεν θα επέτρεπαν στους ιταλούς να τους παραμερίσουν από τον έλεγχο μιας κοσμοπολίτικης και πλούσιας περιοχής.

Κάποιος έπρεπε να κάνει τη βρώμικη δουλειά κι ανατέθηκε στην Ελλάδα αυτός ο ρόλος. Το ίδιο είχε γίνει και λίγο παλιότερα, όταν η Ελλάδα ενήργησε ως αγγλικό προτεκτοράτο κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, αλλά και μερικές δεκαετίες μετά, κατά τον ΒΆ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου σύρθηκε ως έρμαιο της αγγλικής εξωτερικής πολιτικής.

Επιπλέον, όταν έγινε η καταστροφή της Σμύρνης, η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον να σώσει τον πληθυσμό. Αντίθετα, πέρασε νόμο, ο οποίος απαγόρευε την αποβίβαση ανθρώπων σε ομάδες από τα παράλια της Μικράς Ασίας στην Ελλάδα.

Κι όταν τελικά οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν στην Ελλάδα ύστερα από πρωτοβουλίες ξένου παράγοντα, αντιμετωπίσθηκαν με εχθρότητα από τους ντόπιους κι υποχρεώθηκαν να ζήσουν για δεκαετίες κάτω από άθλιες συνθήκες.

Το 1922 η Ρωμιοσύνη έδειξε για μια ακόμη φορά ένα από τα χειρότερα πρόσωπά της...

 




Η Παιδεία
της Κυβέρνησης του Βουνού




Όπως στο Σύνταγμα της σύγχρονης Ρωμιοσύνης κατοχυρώνεται ο εθνικισμός και η θεοκρατία («η παιδεία έχει σκοπό την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης», άρθρο 16, παρ. 2), έτσι ακριβώς και η Αριστερορωμιοσύνη αντιλαμβανόταν και ετοίμαζε την εκπαίδευση των παιδιών του λαού. Μιλάμε συγκεκριμένα για την περίοδο της Κυβέρνησης του Βουνού.

Προκειμένου να αντιληφθεί κάποιος τι είδους «παιδεία» προετοίμαζαν, θα πρέπει να διαβάσει την Πράξη 44 της ΠΕΕΑ (Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης, που σχεδίαζε να κυβερνήσει την Ελλάδα), 2ος τόμος, σελ. 220-223.

Η ΠΕΕΑ ιδρύθηκε από το ΕΑΜ. Ένα από τα πρώτα μελήματά της ήταν η εφαρμογή ενός κατευθυνόμενου προγράμματος εκπαίδευσης...

 




Η Χαρτογραφία
του Κλαύδιου Πτολεμαίου


Θα σας παρουσιάσω τον Κλαύδιο Πτολεμαίο μέσα από την χαρτογραφία του, αλλά από μια άλλη σκοπιά:

Αυτή του επιστήμονα της Γεωγραφίας, του επιστήμονα, που ανταποκρίνεται στις επιταγές μιας νέας εποχής, του επιστήμονα, που κατά μία έννοια, τετραγωνίζει τον κύκλο.

Το 2013, έγιναν 234 θαλάσσιες πειρατείες. Όταν ο σομαλός πειρατής μέσα στον κόλπο του ¶ντεν εντοπίζει με το δάκτυλo τη λεία του πάνω στο GPS, δεν ξέρει, ότι ο Κλαύδιος Πτολεμαίος είναι αυτός, που τον βοήθησε...

 






Το 1982, την ημέρα των γενεθλίων μου, όταν δηλαδή έκλεινα τα 18, μπήκα σΆ ένα μεγάλο Jumbo 747 κι έφυγα για την Αμερική. Θυμάμαι τα λυπημένα πρόσωπα των γονιών μου και του μικρού μου αδερφού, όταν τους αποχαιρέτησα. Έφευγα όμως, για καλό σκοπό. Έφευγα για να σπουδάσω και μετά να γυρίσω στη πατρίδα μου, για να την βοηθήσω κι εγώ να αναπτυχθεί μιας και η χώρα μας φημίζεται για την αξιοκρατία της και το γεγονός, ότι προάγει τους άξιους, τους ανθρώπους, που μοχθούν και αγωνίζονται (εμένα μου λες, αλλά έτσι νόμιζα τότε).

Το πανεπιστήμιο, που ήταν μεγάλο και αριθμούσε γύρω στους 25.000 φοιτητές, βρισκόταν στον αμερικάνικο νότο, σε μια μικρή πόλη λίγων κατοίκων και αποτελούσε και την κυριότερη πηγή εσόδων γιΆ αυτούς. Βρέθηκα ανάμεσα σε μια αλλιώτικη κουλτούρα ανθρώπων, που γνώριζαν ελάχιστα πράγματα για τη ζωή έξω από το χωριό τους.

Νοίκιασα ένα μικρό δωμάτιο κι έμενα μόνος μου. Δύσκολα πράγματα. Όλα τα έμαθα μόνος μου. Να μαγειρεύω, να πλένω, να σφουγγαρίζω, να σκουπίζω, να σιδερώνω. Μόνος μου. Μου έλειπε η χώρα μου, οι παιδικοί μου φίλοι, οι δίσκοι μου και μια παλιά κλασική κιθάρα, που με χίλια ζόρια μού είχε αγοράσει ο μακαρίτης ο πατέρας μου. Σκουπόξυλο ήταν η φουκαριάρα, αλλά εγώ την αγαπούσα και τώρα μου έλειπε και πολύ μάλιστα...

 








 




Δεν είμαστε έλληνες, που γίναμε χριστιανοί,
αλλά χριστιανοί, που φαντασιώθηκαν
ότι κατάγονται από τους αρχαίους έλληνες


Οι λαοί του −πολυεθνικού− Βυζαντίου είχαν εκβυζαντινισθεί κι όχι εξελληνισθεί, όπως λανθασμένα υποστηρίζεται.
  
Τους επιβλήθηκε η γλώσσα της αυτοκρατορίας [τα ελληνικά (ρωμέικα), τα «αγγλικά» της εποχής, δηλαδή] και η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία.

Δεν ήμασταν έλληνες, που μεταλλαχτήκαμε −δια της βίας ή μη− σε χριστιανούς, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ένα συνονθύλευμα βαλκανικών −και όχι μόνον− χριστιανικών λαών ήμασταν, που μόλις από τον 19ο αιώνα κι ύστερα, μας μπήκε η ιδέα, ότι δήθεν καταγόμαστε από τους αρχαίους έλληνες. Αυτό συνήθως αναφέρεται ως: «απόκτηση ελληνικής εθνικής συνείδησης».

Οι μεγάλες αυτές ιδέες περί ευγενούς καταγωγής, που συνεπάγονται εξ άλλου έλλειψη παιδείας και αυτογνωσίας, είναι οι κύριες αιτίες για τα διαχρονικά χάλια της Ρωμιοσύνης. Κι άλλοι λαοί είναι χριστιανοί στις μέρες μας, δεν είναι όμως τόσο άφρονες και φαντασμένοι όσο οι ρωμιοί, αλλά πορευόμενοι με παιδεία και αυτογνωσία, προοδεύουν...

 






Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  της «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες – μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μια νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σας ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση του περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

¶δεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. ΓιΆ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...