Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English


Ο ΑΠΟΓΟΝΟΣ
ΚΑΡΑΚΩΣΤΑΝΟΓΛΟΥ




Ο πρόεδρος μακεδονικών
ενώσεων, μέλος της συντο-
νιστικής επιτροπής 150 μα-
κεδονικών οργανώσεων με
στόχο την προώθηση των
εθνικών μας θεμάτων –όπως
αναγράφει στο βιογραφικό
του–, πρώην αντιδήμαρχος
Θεσσαλονίκης και λέκτορας
του Α.Π.Θ., φέρων ένα κατε-
ξοχήν ελληνικότατο ονοματε-
πώνυμο, το Βενιαμίν Καρα-
κωστάνογλου του Ισαάκ,  
βγαίνει στην τηλεόραση και κατακεραυνώνει τους αλήτες τους σκοπιανούς, που καπηλεύονται την ένδοξη ιστορία του Μεγ. Αλεξάνδρου. Του προγόνου του Καρακωστάνογλου, δηλαδή...

 

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ
ΜΕ ΤΑ
ΚΟΥΡΟΥΝΙΩΤΕΙΑ ;


Θα επιστρέψει η Ελλάδα
τις αφροασιατικές αρχαιότητες που κατέχει
στις χώρες καταγωγής τους;



Το βοσκόπουλο με κουταβάκι, γνωστό ως
«προσφυγάκι», το οποίο εκτίθεται στο
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο με αριθμό
3485, αποσπάστηκε από τη Νύσσα της
Καρίας το 1922 σε ανασκαφές του αρχαιο-
λόγου Κουρουνιώτη λίγο πριν την κατάρ-
ρευση του μετώπου. Είναι κατασκευασμένο
από μάρμαρο κι έχει ύψος 63 εκατοστά.
Στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας
εκτίθενται και κάποιοι πολιτιστικοί
θησαυροί, οι οποίοι αποσπάστηκαν από
ξένη χώρα κατόπιν εισβολής και κατο-
χής από τον ελληνικό στρατό.

Την ιστορία ενός τέτοιου εκθέματος
–μεταξύ πολλών άλλων– μπορούμε να
διαβάσουμε στο πρόσφατο «Εις το όνο-
μα του πολιτισμού. Η ιδεολογία των
ανασκαφών στη Μικρά Ασία κατά την
μικρασιατικήν κατοχήν υπό της Ελλάδος
(1919-22)» της Καλλιόπης Παυλή (Ισνά-
φι, Ιωάννινα, 2014). Στο 7ο κεφάλαιο
του βιβλίου, εξιστορείται η «περιήγηση
του τμηματάρχη του Αρχαιολογικού
τμήματος Κωνσταντίνου Κουρουνιώτη
στο βιλαέτι της Προύσας και της Άγκυ-
ρας
» (σελ. 76) και ειδικότερα η επίσκε-
ψή του στη Νύσσα, τις τελευταίες μέρες
πριν από την κατάρρευση του μετώπου.

Μια μικρή «εκστρατεία μέσα στην εκ-
στρατεία
» του ελληνικού ιμπεριαλισμού
σε εδάφη, στα οποία όσο και αν το τρα-
βήξουμε απ’ τα μαλλιά, δεν μπορούσε
να εγείρει κάποιες νόμιμες αξιώσεις
(πέρα απ’ αυτές που, ακριβώς, ήλπιζε
να ανακαλύψει με αυτές τις αρχαιολο-
γικές έρευνες, σύμφωνα με το επίσημα
διακηρυγμένο ανασκαφικό πρόγραμμα).


Κατά την αποστολή του αυτή, την οποία επιτέλεσε με βάση την τελευταία λέξη της αποικιοκρατικής επιστήμης και ακολουθώντας πιστά την ευρωπαϊκή ρατσιστική αρχή περί ιεραρχίας των πολιτισμών, ο κ. τμηματάρχης ανακάλυψε μεταξύ άλλων...


 




Έργα και ημέρες
των σημερινών κατοίκων
του ευσεβέστατου νησιού

  
Οι πειρατικές επιδρομές, οι καταστροφικοί
σεισμοί, οι επιδημίες, η άνιση κατανομή
της γης και οι σκληροί φόροι αποδεκάτι-
σαν τον πληθυσμό της Τήνου τη βυζαντι-
νή περίοδο. Το νησί υπέφερε και παρήκ-
μασε.
 
Με την έλευση των ενετών τον 13ο αιώ-
να και τα οχυρωματικά έργα που έγιναν,
τα πράγματα βελτιώθηκαν. Εξασφαλίστη-
κε σταθερότητα και σχετική ασφάλεια,
που επηρέασαν την κοινωνική σύνθεση,
την πολιτιστική και θρησκευτική κατά-
σταση. Πλήθος δυτικών συνέρρευσαν και
κατέκλυσαν το νησί με έντονο έκτοτε το
καθολικό στοιχείο.
 
Η Τήνος όμως, γνώρισε τη μεγάλη της
ακμή και εξελίχθηκε θεαματικά από το
1715 και μετά, όταν πέρασε ‒ύστερα από
παράδοση‒ στην κυριαρχία των οθωμα-
νών, οι οποίοι φέρονταν ευμενώς προς
τους ρωμιούς σε αντίθεση με τους λατί-
νους.
 
Τα εκατό περίπου χρόνια της οθωμανικής περιόδου οι τήνιοι απόλαυσαν πολλά προνόμια ‒θρησκευτικά, διοικητικά, οικονομικά‒ κι έτσι μπόρεσαν να αναπτύξουν το εμπόριο, τη ναυτιλία και τις βιοτεχνίες. Επιπρόσθετα, διατηρήθηκαν τα έθιμα, η θρησκεία και τα σχολεία, κυρίως όμως ίσχυσαν σημαντικές φοροαπαλλαγές. 

Η φημισμένη εικόνα της Παναγίας βρέθηκε ύστερα από όραμα μιας καλόγριας το 1823 και τοποθετήθηκε στο ναό, που κτίστηκε επί τούτου. Σε εκείνη τη θέση υπήρχε αρχαίο τεμένος του Διονύσου. Κάτω από τις εγκαταστάσεις του ναού της Παναγίας βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου γυμναστηρίου, του θεάτρου και άλλων αρχαίων οικοδομημάτων.

Για την ανοικοδόμηση του ναού χρησιμοποιήθηκαν πολλά από τα υπάρχοντα στο χώρο αρχαία υλικά, υλικά από παρακείμενους αρχαίους ναούς, όπως του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης (θέση Κιόνια), αλλά κυρίως πλήθος άριστης ποιότητας μάρμαρα, που μεταφέρθηκαν από τη γειτονική Δήλο...

 




Ο ευρύς κοινωνικός θεσμός
της παιδεραστίας την κλασική εποχή


 

Ο όρος «παιδεραστία» στα αρχαία ελληνικά κείμενα νοείται ως η διαστροφή του γενετήσιου ένστικτου του σφοδρού ερωτικού πάθους άνδρα προς τα αγόρια, προς ικανοποίηση του οποίου επιζητείται η σαρκική απόλαυση. Γι’ αυτό το λόγο η λέξη «παιδεραστής» λεγόταν από τους αρχαίους κυρίως με κακή σημασία (Πλάτωνα: «Συμπόσιο», 192b, Αριστοφάνη: «Αχαρνής», 265 κ.λπ.).


Δεν επρόκειτο για κάποια ομοφυλοφιλική προτίμηση ορισμένων ατόμων ‒που ασφαλώς θα ήταν κατανοητό και αναφαίρετο δικαίωμά τους‒, αλλά για έναν ευρύ, απόλυτα αποδεκτό κοινωνικό θεσμό, που αν τον κατανοήσουμε, θα προκύψει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για τη ζωή κατά την αρχαιότητα, από την εξιδανικευμένη, που κατά κόρον παρουσιάζεται.

Οι γυναίκες ήταν περιορισμένες όλη μέρα στους γυναικωνίτες ‒υπήρχε και γυναικονόμος, που επόπτευε τα ήθη και την κοσμιότητά τους‒, ενώ οι άνδρες τριγυρνούσαν κυρίως στις φιλοσοφικές σχολές και στα γυμναστήρια, προκειμένου να βρουν κάποιο αγόρι, για να ασελγήσουν ερωτικά σε βάρος του...

 




Διεθνής φρενίτιδα
για έναν βιολογικό ιό από το παρελθόν

Η απάτη της επιδημίας


Συναγερμός
έχει σημάνει
σε ολόκληρο
τον πλανήτη,
αφού ένας
γνώριμος
«αμερικανο-
τραφής» τρομο-
κράτης των ΄80s
ξαναγύρισε
δριμύτερος.

Απειλεί όλη την
ανθρωπότητα
και σκοτώνει
σχεδόν πάντοτε
όποιον συναντή-
σει στο πέρασμά του.
 
Όχι, δεν πρόκειται για κάποιο Ταλιμπάν τρομοκράτη, ούτε για κάποιον άλλο «στημένο» μουτζαχεντίν του Ισλαμικού Χαλιφάτου, που αποκεφαλίζει ανθρώπους.


Πρόκειται για τον Έμπολα, έναν ιό αμερικανικής «επινόησης», «κατασκευής» και «προέλευσης», που τρομοκρατεί και σκοτώνει ανθρώπους στην αφρικανική ήπειρο. Για άλλη μια φορά σενάρια, που ξεπερνούν τα όρια της συνωμοσίας κρύβονται πίσω από την υπόθεση αυτή...

 




Ένα ψυχογράφημα
τής Ρωμιοσύνης










  Sorry, I'm Romios!
Το άκουσα πολλές φορές μέχρι να μπορέσω να το εμπεδώσω. Το υπό ανέγερση γήπεδο μιάς ποδοσφαιρικής ομάδας βαφτίστηκε «Αγιά Σοφιά».

Ρώτησα ένα φίλο και οργανωμένο οπαδό τής συγκεκριμένης ομάδας να μου πει πώς προέκυψε αυτό το όνομα. Η απάντησή του ήταν αποστομωτική: «Για να ξαναζωντανέψει η Ρωμιοσύνη».
                 
Ο φίλος είναι μάλλον, λάθος. Η Ρωμιοσύνη δέν χρειάζεται ζωντάνεμα. Ποτέ της δέν πέθανε. Ποτέ της δέν έσβησε. Είναι πάντα εδώ. Δυνατή όσο ποτέ, γιά να κάνει περήφανους όλους όσους αναπνέουν τον αέρα της και ζουν
κάτω από τη μοναδική της σκέπη.

Είναι αλήθεια, πως γιά πολλούς η Ρωμιοσύνη είναι μιά έννοια, που τους κάνει να νιώθουν περηφάνια, καμάρι και ψυχική ανάταση.

Τι είναι όμως η Ρωμιοσύνη; Είναι τελικά η χώρα, ή μήπως μία εγκεφαλική κατάσταση; Είναι κάποιο είδος παροξυσμού, κάποια κουλτούρα, κάποιος τρόπος ζωής;...

 





Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  τής «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες - μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μιά νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σάς ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση τού περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ


Διαβάστε περισσότερα
 
 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 


  


  

 

 

 

 
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
 
GEONION

A vision that pushes the boundaries
of design and technology and welcomes
the days to come in a unique way...

Διαβάστε περισσότερα
 
E FIND

Η ηλεκτρονική «κασέτα» εγγραφής
του internet!
Πάνω από 1.500.000 «μαγνητοσκοπήσεις»...

Διαβάστε περισσότερα
 


Ύμνος εις την Ελευθερίαν:
Ένα μακάβριο, εμπνευσμένο
από τη Βίβλο ποίημα,
έμπλεο εθνικιστικής
και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας


Μελετώντας σε ολό-
κληρη την έκτασή του τον εθνικό ύμνο ―που κατά κόρον έχει προβληθεί από το κατεστημένο ως δήθεν αριστούργημα αποτελώντας την αιχμή του δόρατος των εθνοποιητικών μηχανισμών της Ρωμιοσύνης και τον πυρήνα του νεοελληνικού εθνικισμού― διαπιστώνουμε, ότι πρόκειται για ένα μακάβριο κείμενο πρωτοφανούς αγριότητας, εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους, γεμάτο αίμα, φρίκη, θάνατο και αποτροπιασμό, στο οποίο δοξολογείται η σφαγή αμάχων κι εξυμνούνται οι σφαγιαστές, ενώ τα θύματα απαξιώνονται.

Tην έμπνευσή του δε ο Σολωμός, δεν την αντλεί από τους αγώνες των αρχαίων ελλήνων, όπως εσφαλμένα θεωρούν οι περισσότεροι, αλλά από άλλους προγενέστερούς του ποιητές, τούς οποίους συχνά αντιγράφει και κυρίως από την ορθόδοξη υμνογραφία κι από λειτουργικά και βιβλικά κείμενα...


 


Αναλώσιμοι,
έρμαια της αγγλικής
αποικιοκρατικής συμπεριφοράς
οι ρωμιοί τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο

Το μεγάλο «ΝΑΙ»
της 28ης Οκτωβρίου




Οι πρωτοβουλίες της εξωτερικής πολιτικής της Μεγάλης Βρετανίας το 1821 στάθηκαν καταλυτικές για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στο μαλακό υπογάστριο της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι φιλελληνικοί πύρινοι λόγοι του άγγλου υπουργού εξωτερικών Τζόρτζ Κάνινγκ απομάκρυναν τελικά την Αγγλία από την Ιερή Συμμαχία και προκειμένου να προληφθεί η υποφαινόμενη ―και ίσως τότε τετελεσμένη― έξοδος του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο, μια σειρά γεγονότων αρχής γενομένης από τη ναυμαχία του Ναβαρίνου, έθεσαν τη βάση για τη δημιουργία ενός χριστιανικού κρατιδίου, που ονομάστηκε ελληνικό.
 
Τα γεγονότα αυτά, μας είναι λίγο-πολύ γνωστά, καθώς επίσης και ο ρόλος, που κατάφερε να παίξει η Αγγλία στη συγκρότηση και στην οργάνωση του νέου κράτους. Η κάλυψη του θρόνου από γόνο βαυαρικής δυναστείας δεν άλλαξε ουδέποτε ουσιαστικά το χαρακτήρα του νέου χριστιανικού βασιλείου, που κυνικά θα το χαρακτηρίζαμε ως «αγγλικό προτεκτοράτο».

Ξένες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής, δράση άγγλων πρακτόρων και μια σειρά γεγονότων από την ίδρυση του νέου κράτους μέχρι σήμερα, ίσως δικαιολογούν τη κυνικότητα των χαρακτηρισμών μας.

Κάνοντας χωροχρονικά άλματα και συγκρίσεις με κάποιες άλλες καταστάσεις θα προσπαθήσουμε να πλοηγήσουμε τον αναγνώστη σε έναν κόσμο, που κρύβει επιμελώς κάποιες αμαρτωλές λεπτομέρειες της ιστορίας του...


 


- Γιατί έγινε το ΄21;
- Για το πλιάτσικο !


Ποια ήταν τα κίνητρα αυτών, που ξεσηκώθηκαν το ’21; Γιατί το έκαναν; «Για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν»; Ήταν εθνικά τα κίνητρά τους ή θρησκευτικά ή και τα δυό μαζί, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται από σύσσωμη τη Ρωμιοσύνη από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν; Ή μήπως ήταν κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρί-
χθηκε αργότερα, από ορισμένους αριστερίζοντες θεωρητικούς;

Τίποτε από τα παραπάνω! Μοναδικός στόχος των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά κ.λπ.) των ανυπεράσπιστων εκείνη την εποχή μουσουλμανικών οικογενειών στην Πελοπόννησο, δεδομένου, ότι ο οθωμανικός στρατός ήταν απασχολημένος με τον Αλή Πασά στην Ήπειρο...


 


Όταν η μια μετά την άλλη
οι πόλεις του ελλαδικού χώρου
καλωσόριζαν τους τούρκους
ως ελευθερωτές

Έναν μόλις αιώνα μάλιστα,
πριν το 1821,
οι ρωμιοί ήταν αυτοί,
που αγωνίστηκαν
στο πλευρό των τούρκων,
για να τους φέρουν
στην Πελοπόννησο




Στην Πελοπόννησο υπήρχε ενετοκρατία. Όταν το 1715, οι τούρκοι πολέμησαν τους ενετούς για την κατάληψη της Πελοποννήσου, οι ρωμιοί τους καλοδέχτηκαν κι αγωνίστηκαν μάλιστα στο πλευρό τους εναντίον των ενετών.

Η φιλότουρκη αυτή συμπεριφορά των ρωμιών δεν ήταν πρωτόγνωρη. Παρόμοιες φιλοτουρκικές εκδηλώσεις είχαν εκδηλωθεί σε πολλά μέρη του ελλαδικού χώρου από τα τέλη της βυζαντινοκρατίας ακόμα.

Αν τα αντιληφθούμε όλα αυτά, αλλά κυρίως, ότι μόλις έναν αιώνα πριν το ’21, οι ρωμιοί ήταν αυτοί, που καλωσόρισαν τους τούρκους στην Πελοπόννησο, θα συνειδητοποιή-
σουμε, ότι οι τέσσερις αιώνες σκλαβιάς, οι αγώνες για ελευθερία, η επανάσταση στην Αγία Λαύρα και τα υπόλοιπα της επίσημης (μυθ)ιστο-
ριογραφίας, που διδασκόμαστε από παιδιά στα σχολεία, είναι φληνα-
φήματα για τις «εθνικές» γιορτές κι απέχουν παρασάγγας από την ιστορική αλήθεια...


 


Όχι μόνο δεν είναι υγιεινή,
όπως φημολογείται,
αλλά μπορεί να καταστεί
πολύ επιβλαβής
για την ανθρώπινη υγεία

Τα παραμύθια περί σόγιας, ζέας,
καθώς και τα δήθεν οφέλη
της μεσογειακής διατροφής




Ο άνθρωπος στην εξέλιξή του εδώ και εκατομμύρια χρόνια, ήταν ένα παμφάγο ζώο, κυνηγός και τροφοσυλλέκτης, συντηρούμενος με φρέσκο κρέας καθημερινά ―απόλυτα απαραίτητο για τη διατροφή του― και φυτικές τροφές, όπως άγρια λαχανικά, φρούτα και ξηρούς καρπούς.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει διαδοθεί η χορτοφαγία, ενώ παράλληλα δαιμονοποιήθηκε η κατανάλωση κρέατος και ζωικών προϊόντων, στα οποία ―υποστηρίζεται― ότι δήθεν οφείλονται οι περισσότερες σύγχρονες ασθένειες του δυτικού κόσμου (καρκίνος, καρδιοαγγειακά κ.ά).

Η απόρριψη του κρέατος από τη διατροφή μας όμως, είναι ένα τεράστιο λάθος, που κάνουν οι χορτοφάγοι...