Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλΆ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, διΆ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English




Πώς μια μεγάλη λυρική καλλιτέχνιδα
κατάντησε να ξημεροβραδιάζεται στα μπουζούκια


Μαρία Κάλλας (1923-1977):
Η Ντιβίνα, η Πριμαντόνα, η Ιέρεια του Μπελκάντο, η Τραβιάτα, η Τόσκα, η Μήδεια, η Κάρμεν.

Η μεγαλύτερη εγχώρια καλλιτέχνιδα του 20ού αιώνα.

Αριστοτέλης Ωνάσης (1906-1975): Ο αυτοδημιούργητος σμυρνιός, ο εφοπλιστής, ο μεγιστάνας, ο γυναικοκατακτητής, ο κύριος 100.000 δολάρια την ημέρα, όπως τον έλεγαν οι αμερικάνοι, ο ρωμιός, που έκανε όλο τον κόσμο να μιλάει γιΆ αυτόν.

Οι δύο αυτοί διάσημοι συναντήθηκαν το 1959. Από την μεριά της Κάλλας ήταν ένας έρωτας. Από τη δική του τη μεριά ήταν μάλλον ένας ακόμα τρόπος, να τον προσέξει όλος ο πλανήτης.

Πώς αυτή η μεγάλη λυρική καλλιτέχνιδα δεχόταν να ξημεροβραδιάζεται στα μπουζούκια; Από τον Μπιζέ και τον Βέρντι, να καταντήσει νΆ ακούει Κόκκοτα και Ζαμπέτα;...


 



...να καλείς την αστυνομία
την ώρα της προσευχής


 







 
Όποια και αν είναι τα άτομα που συνθέτουν μια ψυχολογική μάζα, όσο παρόμοια ή ανόμοια κι αν είναι τα είδη της ζωής τους, οι ασχολίες τους, ο χαρακτήρας τους ή οι ικανότητές τους, και μόνο το γεγονός ότι έχουν μετατραπεί σε μάζα, τα προικίζει με ένα είδoς συλλογικής ψυχής. Αυτή η ψυχή τα κάνει να αισθάνονται, να σκέπτονται και να πράττουν με έναν τρόπο εντελώς διαφορετικό από αυτόν με τον οποίο αισθανόταν, σκεφτόταν και έπραττε καθένας από αυτούς ξεχωριστά.

Ανάμεσα στα πιο σκληρά μέλη της Eθνoσυνέλευσnς βρίσκονταν αβλαβείς αστοί οι οποίοι, υπό τις συνήθεις συνθήκες, διατελούσαν ως φιλήσυxοι συμβολαιογράφοι ή ενάρετοι δικαστές. Όταν η καταιγίδα περνούσε, ξανάπαιρναν τον φυσιολογικό τους χαρακτήρα. Ο Nαπoλέων συνάντησε ανάμεσά τους, τους πιο ευπειθείς δούλους του.

Μεταξύ ενός διάσημου μαθηματικού και του υποδηματοποιού του, μπορεί να υπάρχει μια άβυσσος ως προς την πνευματική συνάφεια, όμως σε ό,τι αφορά στο χαρακτήρα και στις πεποιθήσεις, η διαφορά είναι συχνά μηδαμινή ή πολύ ισχνή.

Οι γενικές ιδιότητες του χαρακτήρα, καθώς διέπονται από το ασυνείδητο και τις διαθέτουν σχεδόν στον ίδιο βαθμό τα περισσότερα από τα κανονικά άτομα μιας φυλής, είναι ακριβώς αυτές που, μέσα στις μάζες, βρίσκονται συσσωρευμένες. Μέσα στη συλλογική ψυxή τα πνευματικά χαρίσματα των ανθρώπων, και συνεπώς η ατομικότητά τους, παραμερίζονται. Το ετερογενές πνίγεται μέσα στο ομογενές, και οι ασυνείδητες ιδιότητες κυριαρχούν.

• H συσσώρευση των κοινότυπων ιδιοτήτων, μας εξηγεί γιατί οι μάζες δεν θα μπορούσαν να επιτελέσουν πράξεις που απαιτούν ένα υψηλό πνεύμα. Οι αποφάσεις γενικού ενδιαφέροντος, που λαμβάνονται από μια συνέλευσn επιφανών ανθρώπων, αλλά με διαφορετικές ειδικότητες, δεν είναι υπερβολικά ανώτερες από τις αποφάσεις που θα έπαιρνε ένα συνέδριο ηλιθίων. Μπορούν μονάχα να συγκεντρώσουν πράγματι αυτές τις μέτριες ιδιότητες που διαθέτει όλος ο κόσμος. Οι μάζες συσσωρεύoυν όχι το πνεύμα αλλά τη μετριότητα...

 




Φωτογραφίες
από διάφορες πυρηνικές δοκιμές



 




Γράφτηκε μόλις τον 19ο αιώνα!

Όπως και δήθεν κλέφτικα τραγούδια,
που έχουν όμως γραφεί δεκαετίες μετά το ΅21,
για την εμπέδωση εθνικοθρησκευτικής συνείδησης
και την καλλιέργεια μεγαλοϊδεατισμού



Σύμφωνα με αυτά, που μαθαί-
νουμε στα σχολεία, τα κλέφτι-
κα τραγούδια, τα δημώδη ά-
σματα κ.ά. δημιουργήθηκαν
από άγνωστους ποιητές−απλούς
ανθρώπους του λαού αντανα-
κλώντας συναισθήματα και πό-
θους της Ρωμιοσύνης εκείνης
της εποχής, έφτασαν δε ως
τις μέρες μας μεταδιδόμενα
από στόμα σε στόμα.


Στην πραγματικότητα όμως,
αυτό ισχύει μόνο για τα απλά
τραγούδια της καθημερινής
ζωής. Πολλά ιστορικά δημοτικά
τραγούδια, που διδασκόμαστε, είναι πλαστά. Πρόκειται για τα τραγούδια, που περιγράφουν ιδεώδη και υψηλά ιδανικά με πολιτικο-εθνικο-θρησκευτικό χαρακτήρα. Αυτά, δεν γράφτηκαν από απλούς ανθρώπους, αλλά από επώνυμους λόγιους κι όχι κατά την εποχή, που αναφέρονται, αλλά πολλές δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες −σε ορισμένες περιπτώσεις− αργότερα.

Δεν έφτασαν ως εμάς από στόμα σε στόμα, αλλά επειδή έχουν συμπεριληφθεί στη διδακτέα ύλη των σχολικών βιβλίων, όπου παρουσιάζονται ως αυθεντικά. Επίσης, δεν έχουν σκοπό να περιγράψουν τα συναισθήματα της Ρωμιοσύνης, αλλά ακριβώς το αντίθετο: Να χειραγωγήσουν τους ρωμιούς, να τους κάνουν να πιστεύουν δηλαδή, ότι αυτά ήταν διαχρονικά τα συναισθήματά τους εμπεδώνοντας έτσι στο ετερόκλητο πλήθος επήλυδων στον ελλαδικό χώρο (αρβανίτες, βλάχους κ.λπ.) εθνικοθρησκευτική συνείδηση και καλλιεργώντας τους παράλληλα, μεγαλοϊδεατικά οράματα...

 




Οι μεγαλοφυείς κατασκευές του Αρχιμήδη,
που είχαν σκορπίσει το φόβο στους ρωμαίους
κατά την πολιορκία των Συρακουσών


Ο Αρχιμήδης, συγγενής και φίλος του βασιλιά των Συρακουσών Ιέρωνα, απόδειξε, ότι είναι δυνατόν με δοθείσα δύναμη να κινήσει δοθέν βάρος.

Καυχήθηκε για την ισχύ της απόδειξης λέγοντας, ότι, εάν είχε άλλη Γη πηγαίνοντας σε εκείνη θα κινούσε την εδώ.

Επειδή απόρησε ο Ιέρων, του ζήτησε να μεταφέρει το πρόβλημα σε πρακτική εφαρμογή και να δείξει κάτι το μεγάλο να κινείται από μικρή δύναμη.
  
Ο Αρχιμήδης λοιπόν, αφού έβαλε πολλούς ανθρώπους και πλήρες φορτίο μέσα σε ένα βασιλικό πλοίο με τρεις ιστούς, που είχε ναυπηγηθεί με κόπους και πολλούς τεχνίτες, καθόταν μακριά και όχι με υπερένταση, αλλά με ηρεμία σύροντας με το χέρι του το άκρο σχοινιού ενός πολύσπαστου το μετέφερε διολισθαίνοντας και χωρίς δυσκολία, σα να βρισκόταν στη θάλασσα.

Η έκπληξη του βασιλιά, που αντιλήφθηκε τη δύναμη της τεχνικής του Αρχιμήδη, ήταν μεγάλη. Του ζήτησε λοιπόν, να κατασκευάσει μηχανήματα για άμυνα για κάθε περίπτωση πολιορκίας και επίθεσης...

 






Πρόβλημα για τους ηλιακούς συλλέκτες αποτελεί η νύκτα, ενώ ακόμα κι όταν λάμπει ο Ήλιος την ημέρα, τον εμποδίζουν σύννεφα και σκόνη. Τι μπορούμε να κάνουμε γι΄ αυτό; Να βάλουμε ηλιακές κυψέλες στο διάστημα!

Αυτό σχεδιάζει να κάνει για πρώτη φορά, μια αμερικάνικη εταιρεία, η Solaren...

 




Ο διασυρμός του Κωνσταντίνου Ε΄
και η ιστορική παραποίηση, ως «Εικονομαχία»
της εκκλησιαστικής και κοινωνικής του μεταρρύθμισης


Το έτος 726 μ.Χ. στην παρακμάζουσα ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία, στα χρόνια της βασιλείας τού Λέοντος Γ΄ του Ίσαυρου, ξεσπά ένας ακόμη εμφύλιος θρησκευτικός πόλεμος, η γνωστή σε όλους «εικονομαχία». Ο χριστιανισμός, που καθιέρωσε ο «Μέγας» Κωνσταντίνος, έχει κυριαρ-
χήσει ολοκληρωτικά στα εσωτερικά δρώμενα τhς αυτοκρατορίας με ανελέητες σφαγές εναντίον όλων των αντιπάλων του. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα οι ορθόδοξοι χριστιανοί κατά-
φεραν να εξοντώσουν όλες τις άλλες συνυπάρ-
χουσες θρησκείες, λατρείες και αιρέσεις και να καταστρέψουν τα λαμπρά αρχαία πολιτιστικά δημιουργήματα, ενώ παράλληλα εγκαθίδρυσαν ένα σκοταδιστικό θεοκρατικό καθεστώς.

Οι κληρικοί δημιούργησαν ένα πάμπλουτο παρακράτος, που υποστηριζόταν από ένα μεγάλο άτακτο στρατό καλογήρων και μοναχών και απειλούσε την επιβίωση της αυτοκρατορίας. Οι δύο Ίσαυροι αυτοκράτορες, Λέων ο Γ΄ και ο γιος του Κωνσταντίνος ο Ε΄, με την θρησκευτική και την κοινωνική μεταρρύθμιση, που θα πραγματοποιήσουν, θα επιφέρουν την υποταγή της Εκκλησίας στο κράτος, καθώς θα περιορίσουν την δύναμή της, θα κοινωνικοποιήσουν (κοίνωσις) τμήματα της περιουσίας μονών και επισκοπών και θα κατασχέσουν μεγάλες ποσότητες χρυσού και χρημάτων.

Η ορθολογική αυτή μεταρρύθμιση καταγράφηκε απΆ τους ιστορικούς των εικονοφίλων με τον αρνητικό όρο «εικονομαχία». Ο Κωνσταντίνος Ε΄ θα συκοφαντηθεί ως «Κοπρώνυμος», ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία θα επανέλθει δριμύτερη λίγο αργότερα με την αντιμεταρρύθμιση της αυτοκράτειρας Ειρήνης και την πρώτη «αναστύλωση των εικόνων». Κατά τη διάρκεια τής Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια της Βιθυνίας το 787 μ.Χ., η Εκκλησία θα επανακτήσει στο ακέραιο την περιουσία, αλλά και την πολιτική δύναμη, που απώλεσε κατά την διάρκεια της «εικονομαχίας».

Η «εικονομαχία» θα περάσει σε δεύτερη φάση από το 813 μ.Χ. έως το 843 μ.Χ.. Η δεύτερη και οριστική «αναστύλωσις των εικόνων» θα γίνει από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα (σύζυγο τού αυτοκράτορα Θεόφιλου), που επανέφερε τα ισχύοντα της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, με την Εκκλησία να γίνεται δυνατότερη από ποτέ. Η αντιμεταρρύθμιση αυτή, που εορτάζεται μέχρι και σήμερα ως η «Κυριακή της Ορθοδοξίας», υπήρξε η οριστική ταφόπλακα του πολιτισμού, αλλά και η απαρχή της μεγάλης παρακμής της χριστιανικής ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (Nova Roma)...

 




Ο Δούρειος Ίππος της ανθρώπινης υγείας

Παρενέργειες, βλάβες
και θάνατοι από το εμβόλιο Gardasil


Το Gardasil, το εμβόλιο του ιού των κονδυλωμάτων (HPV) της Φαρμακοβιομηχανίας Merck, που χορηγείται με ένδειξη την υποτιθέμενη πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, χορηγείται ήδη στην Αμερική απΆ τις 29 Ιουνίου τού 2006. Έως το τέλος του 2006, το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίων (VAERS) του Αμερικάνικου Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA) δέχτηκε τουλάχιστον 385 αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών για το Gardasil...

 






Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  της «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες – μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μια νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σας ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση του περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ
ΔΙΑΚΟΠΕΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ


Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 


  

  

 
 

 

 
 



72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
 
GEONION

A vision that pushes the boundaries
of design and technology and welcomes
the days to come in a unique way...

Διαβάστε περισσότερα
 
E FIND

Η ηλεκτρονική «κασέτα» εγγραφής
του internet!
Πάνω από 1.500.000 «μαγνητοσκοπήσεις»...

Διαβάστε περισσότερα
 


Αφίσες
και γκράφιτι παντού
εκτός από τις εκκλησίες

Από χριστιανικό
ζηλωτικό πνεύμα
διαπνέονται οι αναρχο-
ρωμιοί των Εξαρχείων

Ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ




Οι νεορωμιοί αναρχικοί δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα ιστορικό απολίθωμα, του οποίου η αφετηρία βρίσκεται στα πρώτα μεταχριστιανικά χρόνια, όταν δηλαδή οι Ζηλωτές αποτελούσαν μία εξτρεμιστική ομάδα, η οποία διακατεχόταν από έντονη επιθυμία για καταστροφή του παρόντος κόσμου.

Οι πρακτικές αυτών των ανθρώπων υιοθετήθηκαν από την εφαρμοσμένη πολιτική των βυζαντινών αυτοκρατόρων, που διέτασσαν την εξαφάνιση κάθε ειδωλολατρικής ανάμνησης, έστω και αν αυτή μπορεί να αποτελούσε ένα υπέροχο καλλιτεχνικό ή επιστημονικό κομψοτέχνημα. Καταστροφή δηλαδή, στο βωμό του πολιτικού συμφέροντος.

Η βία και οι βανδαλισμοί, ταυτίστηκαν έντονα με το χριστιανικό στοιχείο ως μέσα κοινωνικών εξαγνισμών και προσηλυτισμών...


 


Grexit:
Από την οθωμανική αυτοκρατορία
έως την Ευρωπαϊκή Ένωση

Πώς η Ιστορία στη Ρωμιοσύνη
επαναλαμβάνεται

Συμφέροντα και ρόλοι
των εξουσιαστικών ομάδων
τότε και τώρα




Η δίνη των εξελίξεων, που ζούμε πριν και μετά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, δημιούργησε περίεργες συνθήκες και ποικίλες αντιδράσεις τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Για πολλούς μήνες τώρα, το θέμα της ελληνικής οικονομικής κρίσης απασχολεί καθημερινά τα παγκόσμια ειδησεογραφικά πρακτορεία. Πολιτικοί αναλυτές από όλο τον κόσμο προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα.

Συνομιλώντας με κάποιους φίλους και προσπαθώντας να δώσουμε εξήγηση στις εξελίξεις, ένας πήρε τον λόγο κι είπε, ότι «δυστυχώς, εμείς θα μάθουμε τι πραγματικά συμβαίνει μετά από 200 χρόνια». Ενώ ένας άλλος αποφάνθηκε, ότι αν καταφέρει ο πρωθυπουργός και βγάλει τη χώρα από την κρίση τότε από του χρόνου, στις εθνικές εορτές 25ης Μαρτίου και 28ης Οκτωβρίου θα προστεθεί μία ακόμη, αυτή της 5ης Ιουλίου.

Ως γνωστόν, η ιστορία επαναλαμβάνεται και για την ερμηνεία των εξελίξεων, που τρέχουν, αντί να περιμένουμε την παρέλευση 200 ετών ανατρέξαμε στο παρελθόν, απΆ όπου αντλήσαμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. Γυρίσαμε 200 χρόνια πίσω στον χρόνο, για να δούμε τι μπορεί να συμβαίνει σήμερα...


 


Το παραμύθι
«Εθνική Αντίσταση»

Η ληστοσυμμορίτικη
κλεφταρματολίτικη παράδοση
της Ρωμιοσύνης
από το 1821 στο 1946-49,
μέχρι και σήμερα




Όταν οι γερμανοί εισέβαλαν στην Ελλάδα, ο στρατός είχε διαλυθεί εντελώς. Μερικοί πρώην φυλακόβιοι, επικηρυγμένοι από το κράτος, σταμπαρισμένοι από τις πολιτικές εξουσίες λόγω φρονημάτων και ληστές του κοινού ποινικού δικαίου συνέστησαν μικρές αντάρτικες ομάδες, που δρούσαν στα βουνά κι έκαναν πλιάτσικα στα χωριά, για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην.

Όλοι περίμεναν τις εξελίξεις κι όσο ο ¶ξονας φαινόταν να κερδίζει τον πόλεμο, αυτές οι ομάδες ήταν ολιγομελείς και ουσιαστικά ανήμπορες να αντιδράσουν αποτελεσματικά. Παράλληλα, αναπτερωνόταν το ηθικό κάποιων φιλοαξονικών συμμοριών, όπως επί παραδείγματι των ομάδων των Τσάμηδων, της «Λεγεώνας των Βλάχων», αλλά και κάποιων ομάδων ελληνόφωνων, που κατά περίσταση συνεργάζονταν με τους γερμανούς, γιατί εμφορούνταν από μίσος κατά των κομμουνιστών, όπως η (ΠΑΟ) Πανελλήνιος Απελευθερωτική Οργάνωσις, οι λεγόμενοι Χίτες και λοιποί άλλοι, που έμειναν γνωστοί στην ιστορία με τον περιπαιχτικό χαρακτηρισμό: «γερμανοτσολιάδες».

Από τις πολεμικές επιχειρήσεις φάνηκε, ότι οι ομάδες αυτές είχαν επικεντρωθεί κυρίως στην αλληλοεξόντωσή τους κι όχι σε μάχες κατά του ¶ξονα. Οι λίγες περιπτώσεις, όπως αυτή της γέφυρας του Γοργοποτάμου ή της ανατίναξης τής γέφυρας του Ασωπού, ήταν έργα των εγγλέζων σαμποτέρ κι όχι των ρωμιών κατσαπλιάδων, που δεν είχαν ιδέα από τοποθέτηση εκρηκτικών...


 


Η κοινωνική ποιητική
των ποντίων
και η συγκρότηση
της ποντιακής υποκειμενικότητας


Η συγκρότηση της ποντιακής υποκειμενικότητας στην Ελλάδα μετά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, είναι ένα πάρα πολύ ιδιαίτερο φαινόμενο.

Επί έναν αιώνα υπάρχει μία ταυτότητα, υπάρχουν άνθρωποι ηλικίας δέκα, είκοσι χρονών στη Βέροια, στην Κοζάνη και επίσης στο Ντίσελντορφ, στο Τορόντο, στη Μελβούρνη, στο Όσλο, οι οποίοι αν τους ρωτήσεις «τι είσαι εσύ;», σου απαντούν: «είμαι πόντιος».

Δηλαδή, αυτοπροσδιορίζονται με βάση μια γεωγραφική περιοχή, από την οποία όμως, δεν έχουν περάσει ή μπορεί να έχουν περάσει μόνον ως τουρίστες. Δεν έχουν ζήσει ούτε αυτοί, ούτε οι γονείς τους, ούτε οι παππούδες τους πλέον κι ούτε τίθεται ζήτημα να πάνε ποτέ να εγκατασταθούν εκεί. Αυτό είναι πολύ περίεργο...


 


Η αποποίηση
μιας κληρονομιάς




Οι οθωμανοί ήρθαν ειρηνικά στην πόλη, η οποία παραδόθηκε το 1458. Εκτός από ευημερία τους πρώτους αιώνες έφεραν και νέα ήθη. Οι ρωμιοί υιοθέτησαν τα ήθη τους κι άρχισαν να ζουν σαν ανατολίτες. Καρέκλες και τραπέζια αντικαταστάθηκαν από χαμηλά έπιπλα. Μαχαιροπήρουνα δεν υπήρχαν πια. Αντί για πιάτα τώρα σέρβιραν και μοιράζονταν το φαγητό σε μεγάλους δίσκους. Προτιμούσαν να κάθονται κάτω, παρά σε καρέκλες. Φρόντιζαν οι γυναίκες τους να μην κυκλοφορούν ακάλυπτες και ζούσαν χωριστή κοινωνική ζωή από αυτές.

Η οθωμανική περίοδος όμως, ερμηνεύθηκε, κατ' εξοχήν εθνοκεντρικά, από τη σκοπιά του «καταπιεσμένου» έθνους, και το οθωμανικό κράτος παρουσιάστηκε αποκλειστικά ως ένας μηχανισμός καταπίεσης. Η ιστοριογραφική αυτή παράδοση δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του εθνικού κράτους, δεδομένου, ότι η ελληνική ιστοριογραφία, επηρεασμένη από τα ρεύματα του ρομαντισμού και του θετικισμού, αλλά και από τον θριαμβεύοντα εθνικισμό, αναπτύχθηκε ως εθνική ιστοριογραφία. Η επιστημονική, ακαδημαϊκή ιστοριογραφία, αλλά και οι εκλαϊκευτικές μορφές της, όπως είναι τα σχολικά εγχειρίδια, αναπαρήγαν το ίδιο σχήμα και μέσα στον 20ό αιώνα...