Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Τα πραγματικά αίτια
και οι βαρβαρότητες
της εκστρατείας
του Μεγάλου Αλεξάνδρου

 

 
Ο Μ. Αλέξανδρος διέλυσε την αυτοκρατορία του Κύρου, αλλά συγχρόνως αφάνισε και τις ελληνικές πόλεις-κράτη. Λεηλάτησε τους θησαυρούς της Ασίας και τυράννησε τους λαούς περισσότερο από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών.

Αυτός άλλωστε ήταν ο πρωταρχικός σκοπός της εκστρατείας. Η λαφυραγωγία. Απαραίτητη για την ισχύ και τον τρυφηλό βίο του βασιλικού οίκου και τον πλουτισμό των ευνοουμένων του...


 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 





«(Ο έρωτας μεταξύ άνδρα και γυ-
ναίκας) είναι παλλαϊκός...
αυτός ακριβώς χαρακτηρίζει τους
ανθρώπους, τους χωρίς ιδιαίτερη
ανάπτυξη...


»(Αφορά) μάλλον στην απόλαυση
των σωμάτων, παρά των ψυχών.
Και μάλιστα (εκείνες τις γυναίκες
και τα νεαρά παιδιά), που δια-
κρίνονται για υπερβολική βλακεία...

»Δείτε, αντιθέτως, την Ουράνια Α-
φροδίτη, που δεν προέκυψε από
την συμμετοχή άρρενος και θήλεος,
αλλά μόνον εκ του άρρενος...
πώς στερείται παραφοράς...

»Έτσι, όσοι εμπνέονται από το
αρσενικό φύλο, ερωτεύονται το
φύλο, το οποίο εκ φύσεως έχει
μεγαλύτερη ρώμη και περισσό-
τερη ευφυία
».

Πλάτωνα, «Συμπόσιο», 181b-c



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

     ΓΙΑΝΝΗ ΛΑΖΑΡΗ

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Από το μύθο στην ...ιστορία


Στο βιβλίο –με βάση κυρίως τα δημοσιευμένα απομνη-
μονεύματα και ημερολόγια των ίδιων των μακεδονο-
μάχων– παρουσιάζεται η πραγματική φύση του Μακε-
δονικού Αγώνα, τον οποίο οι διαχρονικοί εθνικιστικοί
κύκλοι έχουν μυθοποιήσει και χρησιμοποιούν κατά το
δοκούν μέχρι και σήμερα.


72 σελίδες.
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δρόμων».






Τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν στα Σκόπια με αφορμή την εκλογή του νέου προέδρου της Βουλής της ΠΓΔΜ, ο οποίος ονομάζεται Τζαφέρη, μας δίνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να προβούμε σε συγκρίσεις των παραλογισμών, που δέρνουν τους εθνικισμούς στα Βαλκάνια.

Από τη μια ο εκεί εκπρόσωπος των αλβανών εθνικιστών Τζαφέρη κι από την άλλη ο Γ. Καρατζαφέρης στην Ελλάδα, ο οποίος εντάσσεται στο πλαίσιο της εγχώριας Ακροδεξιάς.

Παρά τον εθνικισμό που διακηρύσσουν και οι δύο αυτοί πολιτικοί εκπρόσωποι ─ο καθένας από τη μεριά του─ παρατηρούμε ότι αμφότεροι φέρουν ονόματα τουρκογενή, που προέρχονται αφ’ ενός του αλβανού από τη λέξη zafer που στα τούρκικα θα πει νίκη, νικητής κι αφ΄ετέρου του ρωμιού από δύο τούρκικες λέξεις: το kara που θα πει μαύρο και το zafer...



 






Προσοχή - προσοχή! Aναγγελία προς το άρρωστο ποίμνιον:

Η καλή η Παναγιά Πευκο-βουνο-γιάτρισσα εδρεύει πλέον και στην Κακιά Θάλασσα σε νεόκτιστο κι αυθαίρετο νοσοκομείο του θεού (εκκλησία) και θεραπεύει τους πιστούς της εν ώρα διακοπών. Προσφέρεται κατανυκτική ατμόσφαιρα βουνού ανάμεσα σε πρώην δασώδη περιοχή και νυν αναδασωτέα γεμάτη από καμένους κορμούς πεύκων, σε καταπατημένα και πλήρως ρυμοτομημένα οικόπεδα με φως, νερό, τηλέφωνο! Τρία σ' ένα: και καταπατημένο βουνό και καμένα πεύκα και γιατριά...

Γιατρεύει αξιό-πιστα κύστες, πολύποδες, καρκινώματα, εξογκώματα, κάλους σε όλο το σώμα (ακόμα και στον εγκέφαλο) και ό,τι άλλο βάζει ο νους σας, δηλαδή πάσα νόσο και πάσα μαλακία...


 



Και το ορθόδοξο
εκδοτήριο εισιτηρίων της Αρκίτσας

Ναι αγαπητοί μου φίλοι, είναι πραγματικότητα! Η Ρωμιοσύνη πρωτοπορεί σε όλη την Ευρώπη ως κορυφαίο θεοκρατικό καθεστώς. Μετά από τα νοσοκομεία, τις πλατείες, τα σπίτια, τα σχολεία, οι εκκλησίες κτίζονται μαζί και με εκδοτήρια εισιτηρίων.

«Ένα εισιτήριο για Αιδηψό κι ένα για Άγιο Πέτρο, παρακαλώ»...

Ορθόδοξα εισιτήρια χωρίς επιστροφή. One way ticket to the... cross...


 








Από τα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια μέσα και γύρω από την αρχαία αθηναϊκή Αγορά έχουν προέλθει χιλιάδες ανεπίσημες επιγραφές βαμμένες ή χαραγμένες σε αγγεία, όστρακα και άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Οι πρώτες εμφανίζονται από τα μέσα του 8ου αιώνα π.Χ., αμέσως μετά την εισαγωγή του Αλφάβητου στην Ελλάδα. Κυμαίνονται από τις πιο απλές με μερικά μόνο γράμματα ή το ονόματος αυτού που τις έγραψε ή ενός φίλου του ή ενός θεού, έως στις τις πιο σύνθετες με μεγαλύτερα μηνύματα ή αναλυτικά εμπορικά σύμβολα.

Αυτοί οι τρόποι επικοινωνίας και έκφρασης της ατομικότητας είναι σημαντικοί μέσα από την κοινοτυπία τους. Οι συγγραφείς είχαν πρόθεση να καταγράψουν τις προσωπικές σκέψεις / ανησυχίες τους κι όχι να δώσουν θέμα έρευνας στους ιστορικούς του μέλλοντος. Ασυνείδητα όμως, μέσα από αυτές τις επιγραφές αποκάλυψαν τους εαυτούς τους κι έτσι, όχι μόνο μας έδωσαν μια ξεκάκαθαρη εικόνα της καθημερινής ζωής της εποχής τους, αλλά επιπλέον μας πρόσφεραν και πολλά ανόθευτα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ιστορία της Γραφής (σχήματα γραμμάτων, Ορθογραφία, κατεύθυνση της Γραφής, χρήση συντομογραφιών κ.λπ.)...

 








Μετά το τέλος της επανάστασης, οι οικονομικές απαιτήσεις των υδραίων, σπετσιωτών και ψαριανών από τον Καποδίστρια υπολογίστηκαν σε 20.000.000 χρυσές δραχμές. Ο Καποδίστριας πλήρωσε 147.000 για την Ύδρα, 90.000 για τις Σπέτσες και 13.000 για τα Ψαρά.

Οι Κουντουριώτηδες αυξάνουν την κεφαλαιουχική περιουσία τους από 10.000.000 χρυσές δραχμές το 1820 σε 28.000.000 χρυσές δραχμές το 1830. Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος του χρήματος θα πρέπει να λάβει υπ’ όψη του ότι το 1841 που ιδρύθηκε η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, το μετοχικό της κεφάλαιο ήταν 5.000.000 δραχμές.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους υδραιοσπετσιώτες Μπόταση, Μέξη, Ανάργυρο. Κι αυτοί διπλασίασαν τις περιουσίες τους. Οι Σισίνηδες με περιουσία 3.000.000 χρυσές δραχμές στα 1820 βρίσκονται με 7.000.000 χρυσές δραχμές. Μετά την επανάσταση, οι Ρούφοι της Πάτρας γίνονται «νοικοκύρηδες» με 1.000.000 χρυσές δραχμές. Οι στρατιωτικοί Γρίβας, Μαμούρης, Βελέντζας, Παπακώστας, Κριεζώτης, Πανούρης και άλλοι, προ της επανάστασης ήταν απλοί κλεφτοκαπεταναίοι, Μετά την επανάσταση, βρίσκονται κτηματίες με χιλιάδες στρέμματα εύφορης γης. Ο Μακρυγιάννης ζητούσε άμεση καταβολή 35.777 γροσίων.

Επί Καποδίστρια το σύνολο της έκτασης της εθνικής γης έφτανε περίπου τα 6.000.000 στρέμματα και της ιδιωτικής τα 8.000.000 στρέμματα. Στην Πελοπόννησο παρατηρείται το μεγαλύτερο ποσοστό ακτημοσύνης, όπου 60.000 οικογένειες είχαν 535.000 στρέμματα και 1.000 περίπου οικογένειες 1.000.000 στρέμματα.

Από τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν τα εξής ερωτήματα: Τελικά ποιοι ήθελαν την επανάσταση; Μήπως τα φεουδαρχικά κατάλοιπα, δηλαδή οι κοτζαμπάσηδες; Μήπως οι αιγαιοπελαγίτες καραβοκύρηδες εφοπλιστές; (βλέπε ναυτεμπορικό κεφάλαιο). Μήπως ο ανώτερος Κλήρος; Τελικά, ποιοι βγήκαν κερδισμένοι;...

 




Η Ξενια Λ.
και οι τρεις «ευεργέτες» της

Μια πραγματική ιστορία



Αυτά που θα διαβάσετε παρακάτω, είναι 100% αληθινά χωρίς καμία απολύτως υπερβολή ή διάνθισμα. Ίσως σοκάρουν, αλλά επαναλαμβάνω, έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα, όπως δηλαδή τα περιγράφω.
 
Διδάσκω γερμανικά εδώ και 25 χρόνια. Τη δουλειά μου την αγάπησα και εξακολουθώ να την αγαπώ, παρόλο που οι σπουδές μου στη Γερμανία ουδεμία σχέση έχουν με αυτό που κάνω. Μιας και από την αρχή της καριέρας μου σα δασκάλα γερμανικών ασχολούμαι  αποκλειστικά με ενήλικες μαθητές, έχω γίνει κοινωνός πολύ περίεργων φαινομένων, που σχετίζονται με τις κοινωνικές δομές της χώρας μας, την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων και την ανθρώπινη φύση.


Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι γυναίκες μαθήτριες που έχω, μιας και κουβαλούν μέσα τους μια ποικιλία συναισθημάτων, εμπειριών, απωθημένων, πόθων και ονειρώξεων.
 
Άλλες είναι καταπιεσμένες από κάποια σχέση ή ένα γάμο και βρίσκουν θαλπωρή στην αγκαλιά κάποιου λαθραίου εραστή, άλλες το ρίχνουν στη θρησκεία και παραμελούν τον εαυτό τους, άλλες απλά φαντασιώνονται χωρίς όμως να έχουν το θάρρος να τολμήσουν μια νέα σχέση, μια ρήξη με τη ρουτίνα τους, την καθημερινότητά τους και τη βαλτωμένη συζυγική τους σχέση. Ενδιαφέρον όμως, παρουσιάζουν οι γυναίκες «δολοφόνοι».

Αδίστακτες, ορθολογίστριες, ανυπότακτες, χωρίς κανένα οίκτο για το εκάστοτε «θήραμά» τους. Αρκεί το «θήραμα» να τις κρατά ικανοποιημένες, να τους λύνει τα οικονομικά τους προβλήματα και να τους λιώνει την πλήξη προσφέροντάς τους ακριβή διασκέδαση και πλούσιες γκαρνταρόμπες...

 




Προξενεί,
δεν προλαβαίνει την οστεοπόρωση

Υπεύθυνο και για
διάφορους καρκίνους, καρδιαγγειακά κ.ά.


Από μικρά παιδιά, μας έχουν μάθει, ότι το γάλα είναι μια απαραίτητη τροφή για τους ανθρώπους. Μια τροφή, που πρέπει να καταναλώνουμε καθημερινά, για να προασπίσουμε την υγεία μας. Ένας από τους κυριότερους λόγους; Η πρόληψη της οστεοπόρωσης. Αν πίνουμε γάλα λαμβάνουμε το επαρκές ασβέστιο για γερά οστά. Οι μητέρες κυνηγάνε τα παιδιά τους, που δεν πίνουν γάλα, γιατί πιστεύουν, ότι αν δεν πίνουν γάλα δεν θα αναπτυχθούν σωστά.

Τι θα λέγατε όμως, αν μαθαίνατε, ότι το γάλα όχι μόνο δεν είναι απαραίτητη τροφή για τον άνθρωπο, αλλά, ότι η κατανάλωσή του μπορεί ακόμα και να του βλάψει την υγεία;

Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε, ότι το γάλα μπορεί να βλάψει την υγεία των παιδιών σας, αλλά και τη δική σας προκαλώντας για παράδειγμα καρκίνο του μαστού στις γυναίκες και προστάτη στους άνδρες; Κι ότι η κατανάλωση γάλακτος δεν προλαμβάνει την οστεοπόρωση;

Τι θα λέγατε αν μαθαίνατε, ότι όλη αυτή η φημολογία του απαραίτητου για την υγεία μας γάλακτος δεν είναι παρά μια προπαγάνδα των γαλακτοβιομηχανιών, για να αυξήσουν τον τζίρο τους; Αν λάβουμε μάλιστα υπόψη, ότι τα γάλατα του εμπορίου είναι μέσα στις ορμόνες και τα αντιβιοτικά μπορούμε να καταλάβουμε τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία μας...

 




Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ
Λιού Νταλίν, έκδ. «Μεταίχμιο»


«...Η σύζυγος δεν έχει την ίδια αξία
με την παλλακίδα

και η παλλακίδα δεν έχει πάλι την ίδια αξία
με την υπηρέτρια.

Ούτε η υπηρέτρια με την πόρνη
ή η πόρνη με τις παράνομες σχέσεις,

αλλά και οι παράνομες σχέσεις, που συνάπτουμε,
διαφέρουν από εκείνες,
που δεν μπορούμε να συνάψουμε».

Απόσπασμα από τα Νέα της χιονοθύελλας
(δυναστεία των Μινγκ)


Η έλευση των Μαντσού, κατά τον 17ο αιώνα, σκέπασε με ένα πυκνό πέπλο τις σεξουαλικές πρακτικές των κινέζων, καθώς επέβαλε αυστηρή λογοκρισία όχι μόνο σε πολυάριθμα σεξουαλικά εγχειρίδια, σε ερωτικά λευκώματα και άσεμνα μυθιστορήματα, που είχε παραγάγει η αρχαία Κίνα σε διάστημα περίπου δύο χιλιετιών, αλλά και στις σεξουαλικές συνήθειες, που δέσποζαν μέχρι τότε στην αυτοκρατορία.

Έφταναν λίγοι αιώνες μαντζουριανής κυριαρχίας, για να ενσταλάξουν μια σεμνοτυφία ή, μάλλον, έναν πουριτανισμό στη συμπεριφορά των κινέζων. Σε αυτά συνέβαλε και η επιρροή του κομφουκιανισμού, ο οποίος, κατά τους αιώνες, που προηγήθηκαν της εισβολής των Μαντσού, περίπου δηλαδή από τις αρχές της δυναστείας των Σονγκ, είχε επιβάλει μια ηθική αυστηρότητα, την οποία απλώς ενδυνάμωσε η μαντζουριανή εξουσία της δυναστείας των Τσινγκ...

 




Από τη Μεσοποταμία
στην κλασική Ελλάδα

Η συνέχεια κι όχι αντίθεση
ανατολικού-δυτικού πολιτισμού




Εξ ανατολών το φώς (ex oriente lux) ή οι αρχαίοι έλληνες τα ανακάλυψαν όλα; Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Mέχρι τα τέλη του 8ου αιώνα, είχε ολοκληρωθεί ένα πολιτισμικό γίγνεσθαι συμπεριλαμβανομένης της εκμάθησης της ανάγνωσης και της γραφής, το οποίο είχε τις ρίζες του στην εγγύς Ανατολή σε συνδυασμό με τη στρατιωτική επέκταση και τις αναπτυσσόμενες οικονομικές δραστηριότητες και εξαπλώθηκε σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
 
Η Ανατολή διατήρησε την πολιτισμική ηγεμονία για κάποιο χρονικό διάστημα, οι έλληνες όμως, άρχισαν αμέσως να αναπτύσσουν τις δικές τους ξεχωριστές μορφές πολιτισμού διαμέσου της εκπληκτικής ικανότητάς τους να υιοθετούν και να μεταμορφώνουν ό,τι δέχονταν.

Κάνουμε λόγο, για παράδειγμα, για την αρχή της ελληνικής φιλοσοφίας από το Θαλή το Μιλήσιο, ο οποίος όμως, ήταν φοινικικής καταγωγής (Ηρόδ., Α΄ 170)...

 






Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  της «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες – μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μια νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σας ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση του περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ



Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ
ΜΑΖΙ ΜΑΣ



Στείλτε μας τα μηνύματά σας
στη διεύθυνση: info@freeinquiry.gr

 
ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ



 
THE
FREEINQUIRY.GR
BAND



 

 

 

 


 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 
 

  

  

 
 

 

 
 



240 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




64 σελίδες
έκδ. «Ελεύθερη Έρευνα»,
Αθήνα, 2016

Διαβάστε περισσότερα




72 σελίδες
έκδ. «Δρόμων», Αθήνα, 2014

Διαβάστε περισσότερα
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ

Άδεια Creative Commons Η «Ελεύθερη Έρευνα» διατίθεται με άδεια:
Αναφορά Δημιουργού─Μη Εμπορική Χρήση─Παρόμοια Διανομή─3.0 Ελλάδα (CC BY-NC-SA 3.0 GR).

Διαβάστε περισσότερα
 
 


Tα κίνητρα
και η πορεία
προς την εξουσία




«Λένε, ότι η εξουσία διαφθείρει,
αλλά το πιο σωστό είναι, ότι η εξουσία προσελκύει τους διεφθαρμένους.
Οι υγιείς συνήθως έλκονται από άλλα πράγματα, παρά από την εξουσία».

David Brin (αμερικανός συγγραφέας)


Σε πάρα πολλούς ανθρώπους αρέσει το χρήμα. Ιδιαιτέρως τους αρέσει να πλουτίζουν χωρίς ιδιαίτερο μόχθο και ρίσκο. Δύσκολο. Αυτό όμως, που συγκινεί τους περισσότερους ανθρώπους, είναι η άσκηση της εξουσίας.

Όσοι μπαίνουν στη πολιτική δεν το κάνουν για να συνεισφέρουν στο κοινό καλό, την ευημερία του μέσου πολίτη και την απλοποίηση της καθημερινότητάς του.

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, πίσω από κάθε εισερχόμενο στη πολιτική κρύβονται προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά και συμπλέγματα ή αδυναμίες, που προκλήθηκαν στα παιδικά του χρόνια...


 


Μεγαλόσχημοι ιστοριογράφοι
στην υπηρεσία της ιδεολογίας
της εκάστοτε εξουσίας
από την αρχαιότητα έως σήμερα




Ένα από τα σπουδαιότερα εργαλεία, που κρατάει στα χέρια της η πολιτική εξουσία, είναι η χρήση της ιστορικής γνώσης. Η ιστορική καταγραφή και γνώση σε συνδυασμό με τις μεθόδους χειραγώγησης των μαζών και των τακτικών πολιτικής προπαγάνδας, μπορούν να κατευθύνουν την πολιτική σκέψη των ανθρώπων.

Οι έντονοι διαξιφισμοί διαφόρων πολιτικών προσώπων με θέμα τη μέθοδο της διδασκαλίας της Ιστορίας στα σχολικά εγχειρίδια μονοπωλούν σε μεγάλα διαστήματα το ενδιαφέρον στα ΜΜΕ.

Μετά τους πολιτικούς, παίρνουν την σκυτάλη άνθρωποι, που φέρουν τον τίτλο του ιστορικού ερευνητή, προκειμένου να μας «διαφωτίσουν» για το ποια άποψη είναι ιστορικά σαφής και επιστημονικά αποδεδειγμένη...


 


Η γλωσσική ασυνέχεια
στον ελλαδικό χώρο
από την αρχαιότητα έως σήμερα



Ένας από τους μεγαλύτερους μύθους του νεορωμέικου εθνικισμού είναι η τρισχιλιετής και πλέον ιστορία της γλώσσας μας, η αδιάλειπτη συνέχειά της δηλαδή, από την αρχαιότητα έως σήμερα. «Η ενιαία και αδιαίρετη ελληνική» αποτελεί σχεδόν στερεοτυπική έκφραση, που επαναλαμβάνεται συνεχώς. Ο μύθος της γλωσσικής συνέχειας αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για έναν άλλο μύθο, αυτόν της πολιτισμικής και φυλετικής ενότητας και συνέχειας, καθότι η συνέχεια του «ελληνισμού» προϋποθέτει, φυσικά, και τη συνέχεια της γλώσσας.

Η γλώσσα επομένως, που επιβλήθηκε στους σημερινούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου μέσω της υποχρεωτικής παιδείας του έθνους─κράτους, έπρεπε οπωσδήποτε να αναχθεί στην αρχαιότητα. Γι’ αυτό το λόγο έχει θεσπισθεί η ανούσια διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών ήδη από το Γυμνάσιο. Δεν ενδιαφέρει το εκπαιδευτικό σύστημα να μάθει αρχαία ο μαθητής. Τα διδάσκεται όμως, προκειμένου να πεισθεί, ότι είναι απόγονος των αρχαίων ελλήνων.

Για τους σημερινούς ρωμιούς, παρά τα χρόνια, που υποχρεωτικά διδάσκονται αρχαία ελληνικά στο σχολείο, είναι σαφές, ότι τους είναι εντελώς ακατανόητα. Το επιχείρημα, ότι πολλές λέξεις είναι ίδιες ή παρόμοιες δεν καθιστούν τα αρχαία κατανοητά, καθώς η αναγνώριση σποραδικών λέξεων μέσα σε προτάσεις δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση κατανόηση του νοήματος των προτάσεων.

Η σχετική εξ άλλου λεξιλογική και μορφολογική ομοιότητα της σημερινής γλώσσας (της ρωμέικης, όπως λεγόταν μέχρι πρότινος κι όχι ελληνικής) με προγενέστερες φάσεις της οφείλεται στον καθαρευουσιανισμό και στην τάση υποχρεωτικής «εξυγίανσής» της από διάφορα ξένα στοιχεία (αλβανικές, τούρκικες, σλάβικες κ.λπ. λέξεις και τοπωνύμια). Από τον 19ο αιώνα και μετά, επιβλήθηκε δια της παιδείας αθρόα και αυθαίρετη εισαγωγή αρχαίων λέξεων και ριζών για τη δημιουργία νέων λέξεων...


 


Πώς η Αριστερά της Ρωμιοσύνης
εφευρίσκει τους μύθους της




Ο φυλακισμένος αριστερός αγωνιστής, που έκλαιγε και ζητούσε «τη μανούλα του».

Ο κομμουνιστής συγγραφέας, που συνεννοήθηκε με τον Μάο μιλώντας του στα... κρητικά, ενώ εκείνος του απαντούσε στα κινέζικα!

Πώς ο ίδιος ξεσήκωσε τους παριστάμενους σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Μόσχα παρουσιάζοντάς τους το πουκάμισό του, ως δήθεν το πουκάμισο ενός εκτελεσμένου από τους γερμανούς συντρόφου του.

Τα τρία αυτά επεισόδια περιγράφει με νοσταλγία και καμάρι ο Λεωνίδας Κύρκος σε εκπομπή, που προβλήθηκε τις προάλλες από το κανάλι της Βουλής («Σαν παραμύθι»).
 
Πρόκειται για μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του, κατά την οποία ο επί σειρά ετών βουλευτής της Αριστεράς, αφηγείται στιγμιότυπα από τον πολιτικό του αγώνα και προβαίνει σε εκτενή αναφορά ορισμένων ασυνήθιστων καταστάσεων, που έζησε κατά τη διάρκεια ενός παλιού ταξιδιού του στην Κίνα, όπου συνάντησε τον Μάο και στη Μόσχα, όπου συμμετείχε σε συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της τότε Σοβιετικής Ένωσης.

Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε τα όσα λέει στη συνέντευξη αυτή ο παλιός αριστερός πολιτικός, γιατί από τα λεγόμενά του μπορούμε χαρακτηριστικά να διακρίνουμε:

Με τι άνεση και οι άνθρωποι της Αριστεράς ─οι οποίοι είχαν σταθεί απέναντι σε ένα Σύστημα, που τους καταδίωκε και τους φυλάκιζε και το οποίο είχε κατασκευασθεί κι επιβληθεί με την αρωγή πλήθους εθνικών, θρησκευτικών και άλλων μύθων─ εύκολα κατασκεύαζαν κι εκείνοι με τη σειρά τους τους δικούς τους μύθους, προκειμένου να προπαγανδίσουν τη δική τους ιδεολογία...


 


Πέντε
ευρωπαϊκοί μύθοι



Οι εβραίοι υποχρεώνονταν κάποτε,
να φορούν το κίτρινο αστέρι του Δαβίδ.
Οι μετανάστες υποχρεώνονται σήμε-
ρα, να φορούν κόκκινα βραχιολάκια.


Η σημερινή Ευρώπη δεν αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση με κανένα τρόπο. Αντιπροσωπεύει ό,τι πιο σάπιο, διεφθαρμένο και ανάλγητο έχει εμφανιστεί ποτέ στο έδαφός της. Έχει τεράστιες ευθύνες για τη φτώχεια και την εξαθλίωση των πολιτών της. Έχει τεράστια ευθύνη για τη συμβολή της στη δημιουργία του προσφυγικού ζητήματος. Έχει τεράστιες ευθύνες απέναντι στον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία.

Με το άρθρο αυτό δεν επιχειρείται ο εξωραϊσμός του απατεώνα, κρατικοδίαιτου κλεφτοκοτά ρωμιού. Ούτε δίνεται άλλοθι στην πολιτική τυχοδιωκτική και ξεπουλημένη αλητεία, που κυβερνά αυτόν τον τόπο από συστάσεως του κρατιδίου-προτεκτοράτου της Ρωμιοσύνης. Αυτά τα έχουμε αναλύσει σε πολλά άρθρα μας κατά το παρελθόν.

Σκοπός του άρθρου είναι να απομυθοποιήσει την υποτιθέμενη «Ενωμένη Ευρώπη» και να καταδείξει το πραγματικό αποκρουστικό της πρόσωπο.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν, τους ευρωπαϊκούς μύθους...