Αφιέρωμα
της «Ελεύθερης Έρευνας»
στο '21

 

 
«Ο κύριος Κωνσταντίνος Σάθας,
έν τινι αξιολόγω πονηματίω επιγραφομένω: "Η κατά τον ιζ΄αιώνα επανάστασις της ελληνικής φυλής" διατείνεται εν σελ. 14, ότι το γνωστόν Καρυοφύλλι ονομάσθη ούτω από του εν Βενετία οπλοποιού Carlo figlio (Καρόλου υιού). Περίεργος μα την αλήθειαν η ανακάλυψις, αλλ’ ουδόλως ευάρεστος.

»Τολμώ μάλιστα, να είπω προς τον φίλον, ότι απαγορεύεται οιωδήποτε η δια τοιούτων ερευνών καταστροφή των θελκτικών μύθων, δι’ ων ετράφημεν...»


Αριστοτέλης Βαλαωρίτης,
Αθανάσιος Διάκος.
Αστραπόγιαννος, Αθήνα, 1867, 64-66.



 




Βλάχοι,
αρβανίτες, ανατολίτες,
βορειο-
αφρικανοί κ.ά.

Οι σημερινοί χριστιανοί κάτοικοι του ελλαδικού χώρου, που μιλούν ρωμέικα (τα λένε ελληνικά) δεν είναι φυλετικοί απόγονοι ή πνευματικοί κληρονόμοι των αρχαίων ελλήνων, των αθηναίων, της δημοκρατίας, των φιλοσόφων κ.λπ..

Είναι επήλυδες, βαλκάνιοι, ανατολίτες, βορειοαφρικανοί και όχι μόνον, ορθόδοξοι, με έντονη ανάμειξη της οθωμανικής κουλτούρας.

Έμαθαν να επιβιώνουν σε αυτοκρατορίες δεσποτικές (βυζάντιο, οθωμανική περίοδο) αναπτύσσοντας την υποκρισία, την κουτοπονηριά και πολλά άλλα ελαττώματα με σκέψη εντελώς διαφορετική από αυτή του δυτικού κόσμου...



 



Η θρησκευτική
πίστη
δεν αποτελεί προϋπόθεση
για την υγιή ευημερία
των κοινωνιών


Yπάρχει μια κοινή πεποίθηση, την οποία μοιράζονται οι οπαδοί των διαφόρων θρησκειών, ότι η λατρεία του Θεού και η υπακοή στα κελεύσματα της θρησκείας θεωρούνται ουσιώδη για μια υγιή και ειρηνική κοινωνία, ενώ όταν ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων μιας κοινωνίας απορρίψει το Θεό, τότε θα επέλθει η αποσύνθεσή της.

Σε περίπτωση, που η θρησκευτική αυτή θεωρία, του ότι η τυχόν απομάκρυνση από το Θεό είναι η αιτία για όλα τα κακά της κοινωνίας είναι σωστή, τότε θα έπρεπε να αναμένουμε τα περισσότερο θρησκευόμενα έθνη στη Γη να είναι οι προμαχώνες του εγκλήματος, της φτώχειας και των ασθενειών και τα πρότυπα των υγιών κοινωνιών. Η σύγκριση των άθρησκων εθνών όμως, με τα περισσότερο θρήσκα αποκαλύπτει μια πολύ διαφορετική κατάσταση...



 



Η λέξη καρκίνος στις μέρες μας έχει αποκτήσει τεράστια δύναμη. Μόνο το άκουσμά της αρκεί για να σπείρει τον τρόμο και τον πανικό.

Φανταστείτε αν ο γιατρός σας μετά από κάποια εξέταση, σας ανακοίνωνε, ότι έχετε καρκίνο. Στην κυριολεξία θα άνοιγε η γη να σας καταπιεί, θα παραλύατε από τον φόβο σας και θα πιστεύατε, ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πεθαίνατε.

Θα δεχόσασταν ό,τι θα σας έλεγαν οι «ειδικοί», νοιώθοντας αδαής και άσχετος για την ίδια σας την ασθένεια. Δεν θα είχατε καμία άποψη για την πορεία και την εξέλιξη της ασθένειάς σας, καμία επιλογή για το τι αγωγή θα λαμβάνατε, για το αν θα κάνατε χημειοθεραπεία ή όχι, για το αν θα σας χειρουργούσαν, αν θα ακρωτηρίαζαν κάποιο πάσχον μέλος σας. Όλα αυτά θα τα αποφάσιζαν οι γιατροί σας ακολουθώντας το «πρωτόκολλο του καρκίνου» χωρίς να σας ρωτήσουν, απλά θα σας τα ανακοίνωναν!

Θα ξυπνάγατε απ΄το χειρουργείο και θα σας έλειπε το στήθος σας, το νεφρό σας, ο μισός πνεύμονάς σας, ή κάποιο άλλο όργανό σας και δεν θα μπορούσατε παρά να συναινέσετε με την αφαίρεση αυτή. Θα ακολουθούσαν ατελείωτες χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, επειδή «έτσι θα έπρεπε». Θα έπεφταν οι τρίχες του σώματός σας, τα νύχια σας και θα είχατε τεράστιες επιπλοκές και παρενέργειες. Εσείς, απλά θα δείχνατε την απόλυτη εμπιστοσύνη στις γνώσεις και στις μεθοδολογίες της συμβατικής Ιατρικής σιωπηλά και στωικά χωρίς άποψη και δυνατότητα επιλογής, αφού σας έχουν ήδη πείσει μέσω της πληροφόρησης, που έχετε λάβει από τα Μ.Μ.Ε. και τους γιατρούς σας, ότι αυτοί και μόνον αυτοί μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον καρκίνο…

Είναι όμως, αυτή η πραγματικότητα;



 



Πατριωτισμός, εθνικά οράματα,
μεγαλοϊδεατισμοί κ.λπ. κ.λπ.
στα διάφορα έθνη-κράτη


Ο τρόπος, με τον οποίο συγκροτή-
θηκαν ιστορικά τα έθνη, έπλασε εθνικές ιδέες, που έχουν σε κάθε κράτος συνθέσει μια εθνική ιστορία δεδομένη και μοναδική. Η ιστορία αυτή προάγει τις ομοιότητες στο εσωτερικό και τις διαφορές στο εξωτερικό, ενώ αποδίδει σε κάθε έθνος δίκαια, τα οποία δεν αναγνωρίζει στους «άλλους». Συγκροτεί έτσι, μια κλειστή και γραμμική ιστορική αφήγηση, που περιστρέφεται γύρω από το ένδοξο παρελθόν κάθε μοναδικής και ιδιαίτερης εθνικής ομάδας, την οποία περιγράφει σαν ομοιογενή και αναλλοίωτη ουσία.

Σε κάθε κράτος οι έννοιες έθνος, πατρίδα και πατριωτισμός έχουν φορτιστεί μέσα στην ιστορική διαδρομή με τόσο γιγάντιο ηθικό βάρος, που έχουν γίνει αξίες μεγάλης και αδιαπραγμάτευτης ιδεολογικής σημασίας. Έτσι, στα σχολεία όλων σχεδόν των χωρών...



 



Από τον
«νεοελληνικό διαφωτισμό»
βλάστησαν ελληνοχριστιανισμός,
εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός

Αδ. Κοραής:
Ο πραγματικός πατέρας
της ιδεολογικής μας σχιζοφρένειας


Μερικές δεκαετίες πριν από το '21, ο Αδαμάντιος Κοραής ξέθαψε αυθαίρετα και επέβαλε σιγά-σιγά την ξεχασμένη για αιώνες λέξη «έλληνας» χωρίς να απορρίψει βέβαια, το χριστιανισμό. Είχε την πεποίθηση, ότι έτσι θα μας έφερνε πιο γρήγορα κοντά στα κείμενα των αρχαίων ελλήνων και θα γινόταν μια ταύτιση, συγκλονιστική για τον μέσο κάτοικο του ελλαδικού χώρου (αρβανίτη, βλάχο, βορειοαφρικανό, ανατολίτη κ.λπ.), ότι είναι δήθεν απόγονος αυτού, που έφτιαξε τον Παρθενώνα και όλα τα λαμπρά μνημεία.

Η ιδέα έπιασε γρήγορα. Από τότε, όλο και περισσότεροι ρωμιοί άρχισαν να συνδέουν τους εαυτούς τους με κάποιο φανταστικό παρελθόν και να ανακαλύπτουν τους «αρχαίους προγόνους». Κολακεύονταν να έχουν την ψευδαίσθηση, πως ήταν τάχα απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Η περίοδος του '21 επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο. Όχι βέβαια, επειδή έγινε κάποια δήθεν «ελληνική επανάσταση» -πλιάτσικο χριστιανικών συμμοριών, αρβανιτών στην πλειοψηφία τους, ήταν στην πραγματικότητα εξάλλου, όπως έχουμε δείξει στο Αφιέρωμα 1821: Η αποστασία των ρωμιών-, αλλά γιατί κατά τη σύντομη εκείνη περίοδο, οι ρωμιοί υπήκοοι της οθωμανικής αυτοκρατορίας με την καθοδήγηση του Κοραή και των άλλων εκπροσώπων του λεγόμενου «νεοελληνικού διαφωτισμού» μεταλλάχτηκαν σε «έλληνες»...

 



 


      

Read articles in English

 
 
  
Δευτέρα 3 Νοεμβρίου, ώρα 19:30

Πρεμιέρα της κινηματογραφικής ταινίας «Α»
στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης
 




Η σχέση της
με την Ιατρική


• Βασική αρχή της
Ομοιοπαθητικής είναι,
ότι το όμοιο θερα-
πεύει το όμοιο. Θεω-
ρείται, ότι όταν το
σώμα παρουσιάσει
κάποιο παθολογικό
σύμπτωμα, το κάνει
για να θεραπεύσει
κάποιο αίτιο που
προϋπάρχει, άρα
πρέπει να βοηθηθεί
αυτό το σύμπτωμα
κι όχι να κατασταλεί.


Ομοιοπαθητικοί θε-
ραπευτές διαφωνούν

με τον τρόπο, που χρη-
σιμοποιείται η
Κλασική Ιατρική. Χειρουργεία για ψύλλου πήδημα, χημικά κατασταλτικά φάρμακα χωρίς λόγο και αιτία, προληπτικοί ή άσκοποι ακρωτηριασμοί, καταστροφικές για την υγεία ακτινοβολίες, παχυλοί μισθοί, μίζες, διαπλεκόμενα συμφέροντα (πολιτικά, βιομηχανικά κ.λπ.) και άλλα. Εκτιμούν όμως, ότι αν η Κλασική Ιατρική συνδυαστεί με την Ομοιοπαθητική σε πολλές περιπτώσεις, είτε στον τομέα της διάγνωσης, είτε της θεραπείας μπορεί να φέρει θαυμαστά αποτελέσματα.


Η Ομοιοπαθητική έχει κατηγορηθεί από αρκετούς ως φαινόμενο placebo, τσαρλατανισμός κ.λπ.. Παρ’ όλα αυτά, τόσο στις περισσότερο πολιτισμένες χώρες της Δύσης, όσο και της Ανατολής, είναι επίσημα αναγνωρισμένη. Ακόμα και στη χώρα μας σήμερα, σε διάφορα νοσοκομεία κάνουν μαθήματα Ομοιοπαθητικής σε όποιον γιατρό το επιθυμεί.

Πολλά θέματα σχετικά με την Ομοιοπαθητική, τις αρχές της, τα φάρμακά της, τις θεραπευτικές της μεθόδους, αλλά και τη σχέση της με την Κλασική Ιατρική μας ανέλυσαν ξεκαθαρίζοντας αρκετά πράγματα, δυο διακεκριμένοι ομοιοπαθητικοί θεραπευτές, ο Βασίλειος Μαυρομμάτης και ο Νικόλαος Γεραμάνης, σε συνέντευξη, που μας παραχώρησαν...

 




Μια γλαφυρή προσομοίωση
του μεγάλου αγώνα του σπέρματος
και της περιπέτειας της σύλληψης,
με τα σπερματοζωάρια μεγενθυμένα στις διαστάσεις μας

 


Κάθε μέρα γεννιούνται 350.000 μωρά, όλα μοναδικά. Η στιγμή της σύλληψης, οπότε ένα σπερματοζωάριο ενώνεται με το ωάριο της μητέρας, είναι εκπληκτική. Αν κάποιο άλλο σπερματοζωάριο έφτανε πρώτο, τότε το μωρό θα ήταν κάποιος άλλος.

Τι κάνει λοιπόν, το σπερματοζωάριο που τα κατάφερε τόσο ξεχωριστό; Γιατί πέτυχε μόνο αυτό ανάμεσα σε δισεκατομμύρια άλλα;

Για το να μάθουμε θα ταξιδέψουμε μαζί ένα επικό ταξίδι μέσα στο ανθρώπινο σώμα και θα το κάνουμε φέρνοντας όλα τα σπερματοζωάρια στο δικό μας μέγεθος.

Για πρώτη φορά θα μπορέσουμε να εκτιμήσουμε το εκπληκτικό ταξίδι, που πρέπει να κάνει το σπερματοζωάριο στον δρόμο προς το ωάριο. Είναι μια από τις πιο συναρπαστικές ιστορίες της φύσης και ο λόγος, που είμαστε ζωντανοί. Ο θάνατος παραμονεύει σε κάθε στροφή. Δεν υπάρχει επιστροφή ούτε παράδοση και μονάχα ένας νικητής...

 




Έργα και ημέρες
των σημερινών κατοίκων
του ευσεβέστατου νησιού

  
Οι πειρατικές επιδρομές, οι καταστροφικοί
σεισμοί, οι επιδημίες, η άνιση κατανομή
της γης και οι σκληροί φόροι αποδεκάτι-
σαν τον πληθυσμό της Τήνου τη βυζαντι-
νή περίοδο. Το νησί υπέφερε και παρήκ-
μασε.
 
Με την έλευση των ενετών τον 13ο αιώ-
να και τα οχυρωματικά έργα που έγιναν,
τα πράγματα βελτιώθηκαν. Εξασφαλίστη-
κε σταθερότητα και σχετική ασφάλεια,
που επηρέασαν την κοινωνική σύνθεση,
την πολιτιστική και θρησκευτική κατά-
σταση. Πλήθος δυτικών συνέρρευσαν και
κατέκλυσαν το νησί με έντονο έκτοτε το
καθολικό στοιχείο.
 
Η Τήνος όμως, γνώρισε τη μεγάλη της
ακμή και εξελίχθηκε θεαματικά από το
1715 και μετά, όταν πέρασε ‒ύστερα από
παράδοση‒ στην κυριαρχία των οθωμα-
νών, οι οποίοι φέρονταν ευμενώς προς
τους ρωμιούς σε αντίθεση με τους λατί-
νους.
 
Τα εκατό περίπου χρόνια της οθωμανικής περιόδου οι τήνιοι απόλαυσαν πολλά προνόμια ‒θρησκευτικά, διοικητικά, οικονομικά‒ κι έτσι μπόρεσαν να αναπτύξουν το εμπόριο, τη ναυτιλία και τις βιοτεχνίες. Επιπρόσθετα, διατηρήθηκαν τα έθιμα, η θρησκεία και τα σχολεία, κυρίως όμως ίσχυσαν σημαντικές φοροαπαλλαγές. 

Η φημισμένη εικόνα της Παναγίας βρέθηκε ύστερα από όραμα μιας καλόγριας το 1823 και τοποθετήθηκε στο ναό, που κτίστηκε επί τούτου. Σε εκείνη τη θέση υπήρχε αρχαίο τεμένος του Διονύσου. Κάτω από τις εγκαταστάσεις του ναού της Παναγίας βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου γυμναστηρίου, του θεάτρου και άλλων αρχαίων οικοδομημάτων.

Για την ανοικοδόμηση του ναού χρησιμοποιήθηκαν πολλά από τα υπάρχοντα στο χώρο αρχαία υλικά, υλικά από παρακείμενους αρχαίους ναούς, όπως του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης (θέση Κιόνια), αλλά κυρίως πλήθος άριστης ποιότητας μάρμαρα, που μεταφέρθηκαν από τη γειτονική Δήλο...

 




Ο ευρύς κοινωνικός θεσμός
της παιδεραστίας την κλασική εποχή


 

Ο όρος «παιδεραστία» στα αρχαία ελληνικά κείμενα νοείται ως η διαστροφή του γενετήσιου ένστικτου του σφοδρού ερωτικού πάθους άνδρα προς τα αγόρια, προς ικανοποίηση του οποίου επιζητείται η σαρκική απόλαυση. Γι’ αυτό το λόγο η λέξη «παιδεραστής» λεγόταν από τους αρχαίους κυρίως με κακή σημασία (Πλάτωνα: «Συμπόσιο», 192b, Αριστοφάνη: «Αχαρνής», 265 κ.λπ.).


Δεν επρόκειτο για κάποια ομοφυλοφιλική προτίμηση ορισμένων ατόμων ‒που ασφαλώς θα ήταν κατανοητό και αναφαίρετο δικαίωμά τους‒, αλλά για έναν ευρύ, απόλυτα αποδεκτό κοινωνικό θεσμό, που αν τον κατανοήσουμε, θα προκύψει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για τη ζωή κατά την αρχαιότητα, από την εξιδανικευμένη, που κατά κόρον παρουσιάζεται.

Οι γυναίκες ήταν περιορισμένες όλη μέρα στους γυναικωνίτες ‒υπήρχε και γυναικονόμος, που επόπτευε τα ήθη και την κοσμιότητά τους‒, ενώ οι άνδρες τριγυρνούσαν κυρίως στις φιλοσοφικές σχολές και στα γυμναστήρια, προκειμένου να βρουν κάποιο αγόρι, για να ασελγήσουν ερωτικά σε βάρος του...

 




Ο διασυρμός τού Κωνσταντίνου Ε΄
και η ιστορική παραποίηση, ως «Εικονομαχία»
τής εκκλησιαστικής και κοινωνικής του μεταρρύθμισης

Το έτος 726 μ.Χ. στην παρακμάζουσα ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία, στα χρόνια τής βασιλείας τού Λέοντος Γ΄ τού Ίσαυρου, ξεσπά ένας ακόμη εμφύλιος θρησκευτικός πόλεμος, η γνωστή σε όλους «εικονομαχία». Ο χριστιανισμός, που καθιέρωσε ο «Μέγας» Κωνσταντίνος, έχει κυριαρ- χήσει ολοκληρωτικά στα εσωτερικά δρώμενα τής αυτοκρατορίας με ανελέητες σφαγές εναντίον όλων των αντιπάλων του. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα οι ορθόδοξοι χριστιανοί κατά- φεραν να εξοντώσουν όλες τις άλλες συνυπάρ- χουσες θρησκείες, λατρείες και αιρέσεις και να καταστρέψουν τα λαμπρά αρχαία πολιτιστικά δημιουργήματα, ενώ παράλληλα εγκαθίδρυσαν ένα σκοταδιστικό θεοκρατικό καθεστώς.

Οι κληρικοί δημιούργησαν ένα πάμπλουτο παρακράτος, που υποστηριζόταν από ένα μεγάλο άτακτο στρατό καλογήρων και μοναχών και απειλούσε την επιβίωση τής αυτοκρατορίας. Οι δύο Ίσαυροι αυτοκράτορες, Λέων ο Γ΄ και ο γιός του Κωνσταντίνος ο Ε΄, με την θρησκευτική και την κοινωνική μεταρρύθμιση, που θα πραγματοποιήσουν, θα επιφέρουν την υποταγή τής Εκκλησίας στο κράτος, καθώς θα περιορίσουν την δύναμή της, θα κοινωνικοποιήσουν (κοίνωσις) τμήματα της περιουσίας μονών και επισκοπών και θα κατασχέσουν μεγάλες ποσότητες χρυσού και χρημάτων.

Η ορθολογική αυτή μεταρρύθμιση καταγράφηκε απ’ τους ιστορικούς των εικονοφίλων με τον αρνητικό όρο «εικονομαχία». Ο Κωνσταντίνος Ε΄ θα συκοφαντηθεί ως «Κοπρώνυμος», ενώ η Ορθόδοξη Εκκλησία θα επανέλθει δριμύτερη λίγο αργότερα με την αντιμεταρρύθμιση τής αυτοκράτειρας Ειρήνης και την πρώτη «αναστύλωση των εικόνων». Κατά τη διάρκεια τής Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου στην Νίκαια τής Βιθυνίας το 787 μ.Χ., η Εκκλησία θα επανακτήσει στο ακέραιο την περιουσία, αλλά και την πολιτική δύναμη, που απώλεσε κατά την διάρκεια τής «εικονομαχίας».

Η «εικονομαχία» θα περάσει σε δεύτερη φάση από το 813 μ.Χ. έως το 843 μ.Χ.. Η δεύτερη και οριστική «αναστύλωσις των εικόνων» θα γίνει από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα (σύζυγο τού αυτοκράτορα Θεόφιλου), που επανέφερε τα ισχύοντα τής Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου, με την Εκκλησία να γίνεται δυνατότερη από ποτέ. Η αντιμεταρρύθμιση αυτή, που εορτάζεται μέχρι και σήμερα ως η «Κυριακή τής Ορθοδοξίας», υπήρξε η οριστική ταφόπλακα τού πολιτισμού, αλλά και η απαρχή τής μεγάλης παρακμής τής χριστιανικής ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (Nova Roma)...

 





Στο ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΟ  τής «Ελεύθερης Έρευνας» μπορείτε να βρείτε αναλυτικά καταχωρημένες εκατοντάδες έρευνες - μελέτες μας. Κάθε βδομάδα αναρτάται και μιά νέα πρωτότυπη έρευνα.

Επισκεφθείτε επίσης τις Ενότητες:

ΕΡΕΥΝΕΣ
ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
ΓΕΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΧΙΟΥΜΟΡ
ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ
ΜΗΝΥΜΑΤΑ - AΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
ARTICLES IN ENGLISH
 
Στην Ενότητα ΣΥΝΘΕΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ μπορείτε να αναζητήσετε ο,τιδήποτε σάς ενδιαφέρει κατά θέμα, συγγραφέα ή/και ημερομηνία.


Οι αναρτήσεις μας τροφοδοτούνται σε καθημερινή βάση.

 
Στείλτε μας τα μηνύματά σας στη διεύθυνση τού περιοδικού: info@freeinquiry.gr
.
 
Δημοσιεύονται στην Ενότητα: ΜΗΝΥΜΑΤΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ.
 


 




FreeInquiry© 2013
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ
ΒΙΒΛΙΑ ΔΩΡΕΑΝ


Διαβάστε περισσότερα
 
 
ΓΙΝΕΤΕ ΜΕΛΟΣ



Για να ενημερώνεστε online
για όλες τις νέες αναρτήσεις
άρθρων της «Ελεύθερης Έρευνας».

Διαβάστε περισσότερα
 


  


  

 

 

 

 
 
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ
Η ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΜΑΣ



Διαβάστε περισσότερα
 
 
GEONION

A vision that pushes the boundaries
of design and technology and welcomes
the days to come in a unique way...

Διαβάστε περισσότερα
 
E FIND

Η ηλεκτρονική «κασέτα» εγγραφής
του internet!
Πάνω από 1.500.000 «μαγνητοσκοπήσεις»...

Διαβάστε περισσότερα
 


Ύμνος εις την Ελευθερίαν:
Ένα μακάβριο, εμπνευσμένο
από τη Βίβλο ποίημα,
έμπλεο εθνικιστικής
και θρησκευτικής μισαλλοδοξίας


Μελετώντας σε ολό-
κληρη την έκτασή του τον εθνικό ύμνο ―που κατά κόρον έχει προβληθεί από το κατεστημένο ως δήθεν αριστούργημα αποτελώντας την αιχμή του δόρατος των εθνοποιητικών μηχανισμών της Ρωμιοσύνης και τον πυρήνα του νεοελληνικού εθνικισμού― διαπιστώνουμε, ότι πρόκειται για ένα μακάβριο κείμενο πρωτοφανούς αγριότητας, εθνικιστικού και θρησκευτικού μίσους, γεμάτο αίμα, φρίκη, θάνατο και αποτροπιασμό, στο οποίο δοξολογείται η σφαγή αμάχων κι εξυμνούνται οι σφαγιαστές, ενώ τα θύματα απαξιώνονται.

Tην έμπνευσή του δε ο Σολωμός, δεν την αντλεί από τους αγώνες των αρχαίων ελλήνων, όπως εσφαλμένα θεωρούν οι περισσότεροι, αλλά από άλλους προγενέστερούς του ποιητές, τούς οποίους συχνά αντιγράφει και κυρίως από την ορθόδοξη υμνογραφία κι από λειτουργικά και βιβλικά κείμενα...


 


Αναλώσιμοι,
έρμαια της αγγλικής
αποικιοκρατικής συμπεριφοράς
οι ρωμιοί τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο

Το μεγάλο «ΝΑΙ»
της 28ης Οκτωβρίου




Οι πρωτοβουλίες της εξωτερικής πολιτικής της Μεγάλης Βρετανίας το 1821 στάθηκαν καταλυτικές για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους στο μαλακό υπογάστριο της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Οι φιλελληνικοί πύρινοι λόγοι του άγγλου υπουργού εξωτερικών Τζόρτζ Κάνινγκ απομάκρυναν τελικά την Αγγλία από την Ιερή Συμμαχία και προκειμένου να προληφθεί η υποφαινόμενη ―και ίσως τότε τετελεσμένη― έξοδος του ρωσικού στόλου στη Μεσόγειο, μια σειρά γεγονότων αρχής γενομένης από τη ναυμαχία του Ναβαρίνου, έθεσαν τη βάση για τη δημιουργία ενός χριστιανικού κρατιδίου, που ονομάστηκε ελληνικό.
 
Τα γεγονότα αυτά, μας είναι λίγο-πολύ γνωστά, καθώς επίσης και ο ρόλος, που κατάφερε να παίξει η Αγγλία στη συγκρότηση και στην οργάνωση του νέου κράτους. Η κάλυψη του θρόνου από γόνο βαυαρικής δυναστείας δεν άλλαξε ουδέποτε ουσιαστικά το χαρακτήρα του νέου χριστιανικού βασιλείου, που κυνικά θα το χαρακτηρίζαμε ως «αγγλικό προτεκτοράτο».

Ξένες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής, δράση άγγλων πρακτόρων και μια σειρά γεγονότων από την ίδρυση του νέου κράτους μέχρι σήμερα, ίσως δικαιολογούν τη κυνικότητα των χαρακτηρισμών μας.

Κάνοντας χωροχρονικά άλματα και συγκρίσεις με κάποιες άλλες καταστάσεις θα προσπαθήσουμε να πλοηγήσουμε τον αναγνώστη σε έναν κόσμο, που κρύβει επιμελώς κάποιες αμαρτωλές λεπτομέρειες της ιστορίας του...


 


- Γιατί έγινε το ΄21;
- Για το πλιάτσικο !


Ποια ήταν τα κίνητρα αυτών, που ξεσηκώθηκαν το ’21; Γιατί το έκαναν; «Για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν»; Ήταν εθνικά τα κίνητρά τους ή θρησκευτικά ή και τα δυό μαζί, όπως κατά κόρον προπαγανδίζεται από σύσσωμη τη Ρωμιοσύνη από τη δημιουργία του κράτους και εντεύθεν; Ή μήπως ήταν κοινωνικά/ταξικά, όπως υποστηρί-
χθηκε αργότερα, από ορισμένους αριστερίζοντες θεωρητικούς;

Τίποτε από τα παραπάνω! Μοναδικός στόχος των εξεγερμένων ήταν οι περιουσίες (χωράφια, χρυσαφικά κ.λπ.) των ανυπεράσπιστων εκείνη την εποχή μουσουλμανικών οικογενειών στην Πελοπόννησο, δεδομένου, ότι ο οθωμανικός στρατός ήταν απασχολημένος με τον Αλή Πασά στην Ήπειρο...


 


Όταν η μια μετά την άλλη
οι πόλεις του ελλαδικού χώρου
καλωσόριζαν τους τούρκους
ως ελευθερωτές

Έναν μόλις αιώνα μάλιστα,
πριν το 1821,
οι ρωμιοί ήταν αυτοί,
που αγωνίστηκαν
στο πλευρό των τούρκων,
για να τους φέρουν
στην Πελοπόννησο




Στην Πελοπόννησο υπήρχε ενετοκρατία. Όταν το 1715, οι τούρκοι πολέμησαν τους ενετούς για την κατάληψη της Πελοποννήσου, οι ρωμιοί τους καλοδέχτηκαν κι αγωνίστηκαν μάλιστα στο πλευρό τους εναντίον των ενετών.

Η φιλότουρκη αυτή συμπεριφορά των ρωμιών δεν ήταν πρωτόγνωρη. Παρόμοιες φιλοτουρκικές εκδηλώσεις είχαν εκδηλωθεί σε πολλά μέρη του ελλαδικού χώρου από τα τέλη της βυζαντινοκρατίας ακόμα.

Αν τα αντιληφθούμε όλα αυτά, αλλά κυρίως, ότι μόλις έναν αιώνα πριν το ’21, οι ρωμιοί ήταν αυτοί, που καλωσόρισαν τους τούρκους στην Πελοπόννησο, θα συνειδητοποιή-
σουμε, ότι οι τέσσερις αιώνες σκλαβιάς, οι αγώνες για ελευθερία, η επανάσταση στην Αγία Λαύρα και τα υπόλοιπα της επίσημης (μυθ)ιστο-
ριογραφίας, που διδασκόμαστε από παιδιά στα σχολεία, είναι φληνα-
φήματα για τις «εθνικές» γιορτές κι απέχουν παρασάγγας από την ιστορική αλήθεια...


 


Όχι μόνο δεν είναι υγιεινή,
όπως φημολογείται,
αλλά μπορεί να καταστεί
πολύ επιβλαβής
για την ανθρώπινη υγεία

Τα παραμύθια περί σόγιας, ζέας,
καθώς και τα δήθεν οφέλη
της μεσογειακής διατροφής




Ο άνθρωπος στην εξέλιξή του εδώ και εκατομμύρια χρόνια, ήταν ένα παμφάγο ζώο, κυνηγός και τροφοσυλλέκτης, συντηρούμενος με φρέσκο κρέας καθημερινά ―απόλυτα απαραίτητο για τη διατροφή του― και φυτικές τροφές, όπως άγρια λαχανικά, φρούτα και ξηρούς καρπούς.

Τις τελευταίες δεκαετίες έχει διαδοθεί η χορτοφαγία, ενώ παράλληλα δαιμονοποιήθηκε η κατανάλωση κρέατος και ζωικών προϊόντων, στα οποία ―υποστηρίζεται― ότι δήθεν οφείλονται οι περισσότερες σύγχρονες ασθένειες του δυτικού κόσμου (καρκίνος, καρδιοαγγειακά κ.ά).

Η απόρριψη του κρέατος από τη διατροφή μας όμως, είναι ένα τεράστιο λάθος, που κάνουν οι χορτοφάγοι...